<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Sigara yasağına az kaldı ama&#8230; yazısına yapılan yorumlar</title>
	<atom:link href="http://blogcuanne.com/2009/06/20/sigara-yasagina-az-kaldi-ama/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://blogcuanne.com/2009/06/20/sigara-yasagina-az-kaldi-ama/</link>
	<description>Annelik her zaman tozpembe değil</description>
	<lastBuildDate>Thu, 17 May 2012 12:25:25 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.4</generator>
	<item>
		<title>Yazar: blogcuanne</title>
		<link>http://blogcuanne.com/2009/06/20/sigara-yasagina-az-kaldi-ama/#comment-233</link>
		<dc:creator>blogcuanne</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 30 Jul 2009 01:15:00 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://blogcuanne.com/?p=408#comment-233</guid>
		<description>Ne diyeyim Feryal, ger&#231;ekten de &#231;ok &#252;z&#252;c&#252; bir olay yaşamışsın. Ben de k&#246;pek sahibi olduğum i&#231;in ne kadar sarsıldığını sanırım anlayabiliyorum.  
 
T&#252;rkiye&#039;de yaşamak bazen &#252;&#231;&#252;nc&#252; d&#252;nya &#252;lkeleri standartlarına razı olmak anlamına geliyor maalesef. İşte sigara yasağı başladı, y&#252;r&#252;rl&#252;ğe kondu derken, bu sefer restoranlar kaldırımları işgal etmeye başladılar; belediyelerin ses &#231;ıkardığı yok... Her yerde hangi alanın yarı a&#231;ık-yarı kapalı alan olduğuna dair, yok &#252;&#231; tarafı &#231;evriliyse i&#231;ilir, beş tarafı &#231;evrilmezse i&#231;ilmez gibi sa&#231;ma sapan tartışmalar yaşanıyor. Hi&#231;bir şeyi mi doğru d&#252;r&#252;st yapamayacağız? Bu kadar basit bir yasağı bile uygulayamayıp sakız gibi s&#252;nd&#252;rmemiz mi gerekiyor? Ne diyeyim... </description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Ne diyeyim Feryal, ger&ccedil;ekten de &ccedil;ok &uuml;z&uuml;c&uuml; bir olay yaşamışsın. Ben de k&ouml;pek sahibi olduğum i&ccedil;in ne kadar sarsıldığını sanırım anlayabiliyorum.  </p>
<p>T&uuml;rkiye&#039;de yaşamak bazen &uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; d&uuml;nya &uuml;lkeleri standartlarına razı olmak anlamına geliyor maalesef. İşte sigara yasağı başladı, y&uuml;r&uuml;rl&uuml;ğe kondu derken, bu sefer restoranlar kaldırımları işgal etmeye başladılar; belediyelerin ses &ccedil;ıkardığı yok&#8230; Her yerde hangi alanın yarı a&ccedil;ık-yarı kapalı alan olduğuna dair, yok &uuml;&ccedil; tarafı &ccedil;evriliyse i&ccedil;ilir, beş tarafı &ccedil;evrilmezse i&ccedil;ilmez gibi sa&ccedil;ma sapan tartışmalar yaşanıyor. Hi&ccedil;bir şeyi mi doğru d&uuml;r&uuml;st yapamayacağız? Bu kadar basit bir yasağı bile uygulayamayıp sakız gibi s&uuml;nd&uuml;rmemiz mi gerekiyor? Ne diyeyim&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Yazar: Feryal</title>
		<link>http://blogcuanne.com/2009/06/20/sigara-yasagina-az-kaldi-ama/#comment-232</link>
		<dc:creator>Feryal</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 28 Jul 2009 22:16:09 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://blogcuanne.com/?p=408#comment-232</guid>
		<description>Sigaraya karsi ne kadar hosgoruluyuz. Bu gosterdigimiz hosgorunun onda birini insanlarimiz birbirine, trafikteki diger suruculere, calisma arkadaslarina, yayalara, esine, kardesine, sulalesine, kisaca tum cevresine gosterse ne kadar harika olurdu. Aslinda bu tecrubelerin temel dayandigi nokta gene sistemin iyi oturtulamamis olmasi. KAnyondaki gorevli memur calismiyorsa aranabilecek bir kurum olmali ki Kanyona baski yapabilsin, yoksa herkes kendi keyfine gore calisma saatlerini duzenler, sigara icme bolgesi diyerek bir bant cekmekle bu bolge nasil belirlenir hala anlamis degilim, yaa sigara icenler cogunlukta en iyisi bu banti dahada genisletelim yoksa musteri kacacak mantigi. Oldu olacak su sigara icmeyenleri bir odaya kapatsakta bizde ortada pufur pufur tuttursek, zaten onlar azinlikta demedikleri kaldi. Bu arada biz Turkler bu sigaraya olan hosgorumuzu baska ulklerede tasimisiz, sene 2006, 6 aylik hamileyim, Turk marketlerin yogun oldugu, Turk ve araplarin cokca yasadigi bir yer Paterson, New Jersey, hazir alisverise gitmisken o turk marketlerden, ilk defa gordugum Turkce isminden isletmecisinin Turk oldugunu dusundugum bir pastahaneye girip, bir kac kurabiye almak istedim, demlenmis cay seviside vardir biraz oturaryim dedim, keske demez olaydim. Caylar gelene kadar 4 Turk adam geldiler yakin masaya kuruldular ve sigara tutturmeye basladilar, ben soklardayim, uyarin nasil olur, burada icilemez yasak deyince, gorevli bayan hanimefendi biz izin veriyoruz malesef demezmi? Sok oldum, bunca eyalete gitmisligim var, bunca ayasamisligim var ben boyle bir sey ne gordum ne duydum taaki yasayana kadar. Kisaca cok hosgorulu milletiz coook... 
 
Bu arada calisma saatlerine ehli keyif karar verme durumunun en aci sonuclarindan birini yasadim ve hayatimda unutulmaz acilarim arasinda yer aldi. Istanbulda yasiyorum, oglum gibi sevdigim Asil isminde Labrador Retriever cinsi bir kopegim var. Duzenli, bilindik, iyi bir hastahane diye guvendigim Animalia&#039;da muayeneleri yapilirdi oglumun. Bir gun ogluma kamyon carpti, daha 1.5 yasindaydi canim. Hic yara bere yok vucudunda ama yatiyor hala inliyor zavallim. Aradim hemen Animaliayi saat 6 civari aksam, ambulansiniz var adresim su oglum gidiyor, oluyor nolur yetisin diye hickira hickira agliyorum. Cevapmi hanimefendi aksam 5 ten sonra ambulans servisimiz yok, inanamiyorum noolur noolur ben bir yere kadar getireyim sizinle yolda bulusalim ama oglumu kurtarin yok olmaz siz getirin diye kapatiyorlar telefonu. Oglumu kucakliyorum, goturuyorum klinige, ci kanamadan kaybediyorum oglumu, inanamiyorum, uzerine yatip alamazsiniz onu benden, o daha cok kucuk, ben onu buzdolabimda uyutucam, diye vermiyorum izin onlara oglumu yattigi muayene masasindan kaldirmalarina. Yikiyorum ortaligi, isyan ediyorum her seye. Neyse telefonumdan ese dosta haber veriliyor geliyorlarki beni kontrol edebilsinler, aklimi kaybet sinirindayim. Kimseye sikayet edemedim, acimi icime gomdum, canim kadar sevdigim oglumu kaybettim ama en acisi benim acimi umursayan bir sistemin olmadigini gormekti. Oglumu gomup ziyaret edebilecegim bir mezar bile yoktu o zamanlar Istanbulda. 
 
Hosgoru mu oda ne? Sirf insana, bebislerin soldugu havaya degil tum canlilara saygi mi o da ne?  
 
Sevgilerimle, 
Feryal </description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Sigaraya karsi ne kadar hosgoruluyuz. Bu gosterdigimiz hosgorunun onda birini insanlarimiz birbirine, trafikteki diger suruculere, calisma arkadaslarina, yayalara, esine, kardesine, sulalesine, kisaca tum cevresine gosterse ne kadar harika olurdu. Aslinda bu tecrubelerin temel dayandigi nokta gene sistemin iyi oturtulamamis olmasi. KAnyondaki gorevli memur calismiyorsa aranabilecek bir kurum olmali ki Kanyona baski yapabilsin, yoksa herkes kendi keyfine gore calisma saatlerini duzenler, sigara icme bolgesi diyerek bir bant cekmekle bu bolge nasil belirlenir hala anlamis degilim, yaa sigara icenler cogunlukta en iyisi bu banti dahada genisletelim yoksa musteri kacacak mantigi. Oldu olacak su sigara icmeyenleri bir odaya kapatsakta bizde ortada pufur pufur tuttursek, zaten onlar azinlikta demedikleri kaldi. Bu arada biz Turkler bu sigaraya olan hosgorumuzu baska ulklerede tasimisiz, sene 2006, 6 aylik hamileyim, Turk marketlerin yogun oldugu, Turk ve araplarin cokca yasadigi bir yer Paterson, New Jersey, hazir alisverise gitmisken o turk marketlerden, ilk defa gordugum Turkce isminden isletmecisinin Turk oldugunu dusundugum bir pastahaneye girip, bir kac kurabiye almak istedim, demlenmis cay seviside vardir biraz oturaryim dedim, keske demez olaydim. Caylar gelene kadar 4 Turk adam geldiler yakin masaya kuruldular ve sigara tutturmeye basladilar, ben soklardayim, uyarin nasil olur, burada icilemez yasak deyince, gorevli bayan hanimefendi biz izin veriyoruz malesef demezmi? Sok oldum, bunca eyalete gitmisligim var, bunca ayasamisligim var ben boyle bir sey ne gordum ne duydum taaki yasayana kadar. Kisaca cok hosgorulu milletiz coook&#8230; </p>
<p>Bu arada calisma saatlerine ehli keyif karar verme durumunun en aci sonuclarindan birini yasadim ve hayatimda unutulmaz acilarim arasinda yer aldi. Istanbulda yasiyorum, oglum gibi sevdigim Asil isminde Labrador Retriever cinsi bir kopegim var. Duzenli, bilindik, iyi bir hastahane diye guvendigim Animalia&#039;da muayeneleri yapilirdi oglumun. Bir gun ogluma kamyon carpti, daha 1.5 yasindaydi canim. Hic yara bere yok vucudunda ama yatiyor hala inliyor zavallim. Aradim hemen Animaliayi saat 6 civari aksam, ambulansiniz var adresim su oglum gidiyor, oluyor nolur yetisin diye hickira hickira agliyorum. Cevapmi hanimefendi aksam 5 ten sonra ambulans servisimiz yok, inanamiyorum noolur noolur ben bir yere kadar getireyim sizinle yolda bulusalim ama oglumu kurtarin yok olmaz siz getirin diye kapatiyorlar telefonu. Oglumu kucakliyorum, goturuyorum klinige, ci kanamadan kaybediyorum oglumu, inanamiyorum, uzerine yatip alamazsiniz onu benden, o daha cok kucuk, ben onu buzdolabimda uyutucam, diye vermiyorum izin onlara oglumu yattigi muayene masasindan kaldirmalarina. Yikiyorum ortaligi, isyan ediyorum her seye. Neyse telefonumdan ese dosta haber veriliyor geliyorlarki beni kontrol edebilsinler, aklimi kaybet sinirindayim. Kimseye sikayet edemedim, acimi icime gomdum, canim kadar sevdigim oglumu kaybettim ama en acisi benim acimi umursayan bir sistemin olmadigini gormekti. Oglumu gomup ziyaret edebilecegim bir mezar bile yoktu o zamanlar Istanbulda. </p>
<p>Hosgoru mu oda ne? Sirf insana, bebislerin soldugu havaya degil tum canlilara saygi mi o da ne?  </p>
<p>Sevgilerimle,<br />
Feryal</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

