9 Yorum

“Kocanın sözüne, çocuğunun g.tüne güven olmaz” – Tuvalet Eğitimi Üzerine V

Tuvalet EgitimiAz sonra yazacaklarımdan pişmanlık duyabilirim.

İngilizcede “to jinx one’s self” diye bir deyiş vardır. Kendi kendine nazar değdirme gibi… Bu yazacaklarım da o etkiyi yaratabilir. Ama olsun, ben bu riski göze alacağım.

Açıkçası ben bu tuvalet eğitimi işinin çok daha zor olacağını düşünüyordum. Olaylar ilk denememizdeki gibi cereyan etseydi olacaktı da… Ama ufak tefek kazaların dışında halletmiş gibi görünüyoruz.

Bugün Deniz’in Babası’na “Hallettik mi ne?” diye sorduğumda, “Hayır, canım. Hallettin — sen hallettin” dedi. Ona da dediğim gibi vallahi ben bir şey yapmadım. Ne yaptıysa Deniz yaptı. Sanki bir buçuk ay önce korkunç tepkili bir şekilde bu işi istemediğini belli eden o değilmiş gibi bir anda çişin, kakanın tuvalete yapılması gerektiğine karar verdi; bezlerin bebekler için olduğunu, ama yatarken giyilebileceğini kabul etti; ve çişi-kakası geldiğinde, belki de suratımızdaki hayret ve heyecan ifadesini görmek ve her seferinde can hıraş tuvalete koştuğumuzu seyretmek hoşuna gittiği için bize söylemeye başladı.

Benim en büyük korkum, sıklıkla duyduğum gibi, tuvalete kaka yapmaktan çekinmesi ve kaka yapmaktan hepten vazgeçerek kabızlık sorunu yaşamasıydı. Şansımız yaver gitti de tam tersini yaşadık: kaka yaptıktan sonra müthiş bir zafer ifadesi kaplıyor yüzünü… “10 tane kaka yaptım! Heeepsini ben yaptım!” diye naralar atıyor evin içinde.

Üç gündür sabahları uyandığında bezi kuru oluyor. Ama henüz geceleri bezsiz yatırmaya cesaret edemiyorum açıkçası… O kadar da değil herhalde. (Yoksa o kadar mı? Var mı tecrübeli annelerden sesimi duyan?)

Dün annemle otururken “Bu işi kotardık gibi görünüyor” dediğimde “Dur bakalım, o kadar aceleci olma” dedi, ve rahmetli anneannemin bir vecizesini benimle paylaşma ihtiyacı hissetti: “Kocanın sözüne, çocuğunun g.tüne güven olmaz.” Umarım Deniz anneanneciğimin bu lafını doğrulamaz. Ama ne varsa bu eski kadınlarda var; anneannem de böyle bir laf ettiğine göre bir bildiği vardır elbet diyor ve sessizce önümüzdeki günlerin ne göstereceğini beklemeye geçiyorum.

9 yorum

  1. Oley! Hadi bakalim, gelen gunler ne gosterecek. Ablamin altindan bezi cikardiklari anda hic altina kacirmamis, ne gece ne gunduz (bir defa bir gece disinda). Yani olabiliyormus demek ki boyle seyler!

  2. canim Denizim cok akilli. cis isimi cozmiyecekti yani… Hemde
    buyuk keyifle kosuyor tuvalete.. Ama eger klozette kucucuk bir kagit parcasi var sa yapmiyor.. once kagit gidecek!

  3. Bizde hayatımızda birden bu kadar çok şeyin değişeceğini kestiremeden tuvalet eğitimine başladık. Tam her şey yoluna girmişken, okula başlaması ile birlikte birbirine girdi. Şimdi ben de ne yapmam gerektiğine karar vermeye çalışıyorum. Ilgaz'a hiç hatırlatma yapmadan ik gün geçirmek her şeyin yoluna girmesini sağlar diye düşünüyorum, ama sanırım okulda hatırlatmamalarını sağlamak mümkün değil.

    • Ilgaz'la Deniz'in yaşları çok yakın sanırım, yanılıyor muyum? (Deniz 2006 Kasım sonu).

      Bizim ilk denememiz çok değil, daha bir buçuk ay önceydi. O kadar tepkili yaklaşmıştı ki, sonunda bu işle ilintili olan bütün sticker'ları, minik hayvancıkları yok ettik. Tamamen unutsun istedik.

      Okuldan üzerine gitmemek konusunda destek alamaz mısın? Aceleleri mi var bir an önce halletmek için?

  4. 2007 şubat doğumlu. Ben kendim de yaşadığım için biliyorum, insan çocuk gözünün önünde ha kaçırdı kaçıracak, hatırlatmadan edemiyor. 2 gün isterse hepsini altına yapsın, sorumluluğu ona bırakıp, aa hay Allah keşke tuvalete yapsaydın, gel ıslakları çıkartalım yaklaşımında, bunun dışında hiç konuyu açmadan geçirmenin sonunda hallolmuştu. İlk eğitim verdiğimizde kuru kalmasını böyle sağlamıştık, taşınmamızdan sonra (bakıcısının ayrılıp babannesinin bakması da ayn döneme geliyor) da bozulmuştu ve yeniden düzelmesini yine aynı yöntemle sağladık. Okulla görüşmekte yarar var sanırım.

    • Haklısın, çok zor. Hele de çocuğun aslında yapabileceğini bildiğin zaman hatırlatmamak elde olmuyor. Bir de dediğin gibi böyle büyük değişiklikler her şeyi alt üst ediyor. Herkesin aynı taktiği benimsemesi ve uygulaması çok önemli. Umarım en kısa zamanda hepinizi mutlu edecek şekilde sonuçlanır bu macera 🙂

  5. Merhabalar Blogcu Anne,

    Ben de worpress'e merak sarıp burada üç tane blog oluşturdum. Ancak wordpress'in acemisi olduğum için, burada sesimi duyurmayı beceremedim. Bloglara şöyle bir baktığım da en Türkçe sizin bloğunuzu gördüm ve bu yorumu yazarak sesimi duyurmak için sizi seçtim.

    Ben de daha çok edebiyat üzerine uğraşıyorum.
    Bloglarımın URL adresleri şöyle:
    http://yesilkaman.wordpress.com, http://degirmendenmektupvar.wordpress.com http://skilroad.wordpress.com

    Bu bloglarımdan dilediğiniz birini ziyaret ederek yazdıklarımından birine "merhaba" bile yeterli bir yorum bırakmanızı istirham edeceğim.

    Teşekkür eder, saygılar sunarım.

    • Hoş geldiniz ve teşekkür ederim. Ben de az önce size iade-i ziyarette bulundum 🙂

  6. Merhaba Blogcu Anne,
    Beni kırmayıp iade-i ziyarette bulunduğunuz için çok teşekkür ederim. Bir taraftan bloglarımı düzenlerken, bir taraftan da işlevlerini öğrenmeye çalışıyorum. Ben kendime bir saz ve heybeden ibaret bir profil resmi oluşturduğum halde hale gravatar resmi olarak wordpress'in standart avatar resmi çıkmakta. ne kadar uğraştıysam ve söz konusu resmin atamasını yaprıysam da bir türlü işlemlerimde görünmüyor. Ama sizin temsilen seçtiğiniz anne resmi tüm işlemlerinizde görünüyor. Ben de ana hesabımda profil(avatar) resmi olarak seçtiğim ve yüklediğim avatar resmi çıkmıyor. Anlayamadım.

    Efendim tekrar tekrar teşekkür ederim. Şu anda ben de torunum ile ilgili tuvalet eğitimi çalışması yapmaktayız. Birine öğrettik ama diğerine öğretemedik, daha doğrusu öğrendi de yapmak istemiyor.

    Bu konuda sizin bloğunuzu takip ediyorum. Saygılarımla