31 Yorum

Bebek ve köpek… Aynı evde olur mu?

Ya da bebek ve kedi… Evcil hayvan işte…

Olur mu? Hem de nasıl olur. Çok güzel olur.

Canımız köpeğimiz Paphia Sevgililer Günü’nde 14 yaşında olacak.  96’nın Sevgililer Günü’nde yine canım köpeğim, Deniz’e 9 aylık hamileyken kaybettiğimiz Polit’in evimizin odasında sessiz sakin doğurduğu 4 yavrunun en son doğan, en küçük, en çelimsizi olan Paphia bugün insan yaşıyla neredeyse 100 yaşında!

Üniversite öğrencisiyken girdi hayatıma… O zamanlar halamla yaşıyordum. Evde ben, halam, bir de Paphia, acayip mutluyduk. Sonra kendi evime çıktım, Paphia da benimle geldi. Ardından evlenip Amerika’ya gittim, Paphia yine bizimleydi. Kalktık Türkiye’ye döndük, bu sefer kucağımızda Deniz, yanımızda Paphia şeklindeydik.

Deniz bebekken pusetine koyup ya da kanguruya asıp gezmeye çıkardığımda Paphia da hep bizimle geldi. Bu gezmeler sırasında sürekli yaşlı teyzelerin sözlü tacizine, sokaktaki insanların onaylamayan bakışlarına maruz kalırdım. “Cık cık cık, aynı evde hem köpek, hem bebek… Tüyünü yutar, pislik olur, şudur budur” der dururlardı. Bir gün tepem attı, yine böyle kınayıcı bakışlarla “Ay kızıııım, köpek de aynı evde mi?” diye soran bir yaşlı teyzeye patladım: “Aynı evde, ya! Ne yani, sokağa mı atsaydım? Onun canı can değil mi?! Hem bebek gelmeden çok önce o vardı!”

Pişman değilim, iyi ki de cevap verdim. Onun nezdinde bütün yaşlı teyzelere kendimce hadlerini bildirmiş oldum.

Evde hayvan beslemeyen bunun nasıl bir tatmin olduğunu bilemez. Herkes hayvan beslemek ya da sevmek zorunda değil tabii, ama herkes hayvanın canına saygı duymak, hayvanı besleyenlere saygı duymak, evde bebek var diye evin 10 yıllık kedisini ya da 15 yıllık köpeğini sokağa atmayı teklif etmemek ZORUNDA.

Bebekle köpek (ya da kedi) bal gibi de aynı evde olur. Köpeğin tüylerinin kist yaptığı, bu tüyleri yutan çocukların karınlarından topak topak tüy çıktığı, kedinin tüylerinin toksoplazmaya yol açtığı gibi duyumlar dolanıyor etrafta. Gerçek şu ki:

  • Veterinerlik eğitimim yok, ama veterinerlerden öğrendiğim kadarıyla: Kist yapan köpeğin tüyü değil, köpeğin tüyündeki parazittir. Düzenli olarak aşılanan köpeklerin “tüyleri” parazit yapmaz.
  • İçiniz rahat edecekse bir veteriner hekimle de görüşün, ama köpeğin (ya da kedinin) salyası da bebeği hasta etmez.
  • Toksoplazmaya yol açan kedinin kendisi değil, dışkısıdır. Kaldı ki ev kedilerinin çoğu sokağa adım atmadıkları için bu mikroptan muaftır. Ancak yine de özellikle gebe kadınların kedi dışkısıyla haşır neşir olmaması, mümkünse kedinin kumunu başkalarının temizlemesi gerekir.
  • Bebek eve geldikten sonra dikkat etmeniz gereken asıl şey köpeğin salyası, kedinin tüyü değil, bebeği ve hayvanı yalnız bırakmamaktır. Paphia dünyada gördüğüm en yumuşak huylu köpek olmasına rağmen Deniz ilk doğduğunda ikisini bir saniye bile yalnız bırakmadım. Ne de olsa hayvan… İyi niyetle bir şey yapmaya çalışırken de istemeden de zarar verebilir. (Bebeğiniz büyüyüp ayaklandıktan sonra ve hayvanınızla güzel bir ilişki oturttuktan sonra bu kez hayvanın iyiliğini gözeterek ikisini yalnız bırakmamanız gerekir.)

    Deniz ve Paphia. Sıkı dostlar...

Hayvan sevgisi bir çocuğun hayatının başında öğrenebileceği en güzel sevgilerden biri… Evde hayvan beslemenin sayısız faydalarının arasında şunlar var:

  • Bebeğinizin bağışıklık sistemi daha güçlü olur. Halihazırda hayvanlara alerjisi yoksa alerji geliştirme riski düşer.
  • Bebeğiniz başka canlılara sevgi ve saygı duymayı öğrenir.
  • Biraz daha büyüdüğünde sorumluluk almayı öğrenir. Kedinizin mamasını verir, köpeğinizi “gezdirir.” Evdeki iş bölümünün bir parçasını da o yüklenir.
  • Normal olan hayvanların bizden daha kısa yaşaması olduğu için hayvanınızı kaybetmeniz halinde çocuğunuz istemeden de olsa hayatın gerçekleriyle yüzleşmiş olur. Bu, ileride tadacağı daha büyük acılara hazırlıklı olması açısından önemlidir.

Evde kedi köpeğiniz varsa sırf bebek geldi, geliyor diye sakın, SAKIN vazgeçmeyi düşünmeyin. Düşündürmeye çalışanları da uygun gördüğünüz bir şekilde uyarın. O da yetmedi, bana adreslerini verin. Ben hallederim. 😛

(Bu arada, köpek sahiplerine bir uyarı: Köpeklerinizi gezdirirken çocukların oynadıkları alanı tuvalet olarak kullanmamalarına özen gösterin. Kakalarını nereye yaparlarsa yapsınlar, bir zahmet toplayıverin. Kimse üstüne basmak zorunda değil.)

31 yorum

  1. Çok hoş:) Bizimde aynı cins bir köpeğimiz var Shine. Bizim de ne kadın doğumcumuz ne de çocuk doktorumuz bu konuya itiraz etti, tam tersine onayladı. Can doğduğunda Shine 5 yaşındaydı ve hala da inanılmaz hareketli ve aktif bir köpek ve çok sevimli:))

    fakat ilk yıl Ben Can'ı emzirirken kucağıma atlıyor Can'ı değil kendisini tutmamı istiyor, odanın dışında durursada sürekli ağlıyor ve kapıyı tırmalıyordu. ben ikisinin bakımını beceremeyince sonunda annanemiz duruma el koyup bizden Shine'ı aldı. arada birkaç deneme yaptıysakta yeniden geceleri shine Can'ın sesini duyunca hemen yanına gidiyor Can'da Shine'ı görünce yeniden uyumak istemiyordu. ve ben gene beceremedim. sanırım ben 2 çocuk annesi olmayı beceremeyeceğim.

    aslında artık her ikiside idare edilebilir kıvama geldiler sanırım. yeniden denemeli belkide.

  2. bende çok seviyorum köpekleri veya kedileri, ve onaylıyorum da bir çocuğun evcil hayvanla büyümesi onun gelişimi açısından çok faydalı gerçektende ama benim çok ciddi köpek korkum olduğundan köpeğimizi dışarda besliyoruz, kedide almadık hiç çünkü tırmalar diye çok korktum, evde şuan 2 tane su kaplumbağamız kocaman bir akvaryumumuz ve birsürü balığımız, 2 tanede kuşumuz var, şimdilik bunlarla yetinebildik, hayvan delisiyiz bizde eşimle, çok seviyorum ama çokta korkuyorum bu konuda ciddi destek almam lazım belki ilerde…

  3. Merhaba Elif,

    tum yazdiklarinin altina imzami atarim. O teyzelerle karsilassam, ben de ayni tepkiyi verirdim sanirim.

    Idil de Noel tatilinde kayinvalidemin kopegi, Camilla'nin pesinde dondu durdu, bir anlamda yurumeyi onun pesinde kosarak ogrendi. Camilla 14 yasinda ve 4 torunu buyuttu. Bebisler heyecanla pata kute giristiklerinde, uzaklasirken kuyruguna yapistiklarinda sabirla saklanacak delik ariyor. Idili biraksak Camilla'nin yatagina yatacak, onun mama kapindan yiyecekti.

    Hem kendim hem de Idil icin bir kopegimiz olmasini cok istiyorum ama calisan insan olarak kopegi gun boyu apartman dairesine hapsetmeye hakkim olmadigini dusunuyorum.

  4. Merhaba,
    Öyle mutlu oldum ki şimdi bu yazıyı okuyunca. Ben de uzun zamandır yazmak istiyordum. Ellerinize sağlık harika olmuş. Benim de iki köpeğim var. Oğlum 8 yaşında, kızımı barınaktan buldum ölmek üzereydi. Daha hamileyken başladı tacizler: Aaa bunlardan kurtul, bebekle köpek olacak iş değil diye. Ne demek kurtul, bu kadar basit mi herşey. Benim, oğlum kızım ölür sokaklarda. Onlar da yavrularım benim. Hala, insanlar sanki üstlerine vazifeymiş gibi bır bır söyleniyorlar. Umurumda değil. Veterinerimiz, bakın görün Ada nasıl sağlıklı olacak, daha az hastalanacak demişti. Gerçekten de öyle oldu. Evlerinde evcil hayvan olan çocukların bağışıklık sistemlerinin daha güçlü olduğu ispatlanmış. Ada, öylü mutlu ki kardeşleriyle. Kızıma sokaktaki hayvanlara da yardım etmeyi öğretiyorum. Kedilere süt veriyoruz, köpeklere mama götürüyoruz. Sevmeyi en iyi onlardan öğrenir çocuklar. Deniz de ne kadar mutlu görünüyor sevgili Paphia ile. Kendileri tek bir şey yapmamış insanlar, niçin bizim yaşamımıza burunlarını sokarlar, anlamıyorum. Çok teşekkür ederim size… Keşke herkes, sizinki gibi duyarlı olsa ve sevgi dolu çocuklar yetiştirse.

  5. Aslında biz de çok istedik bir evcil hayvanla büyüsün Rüzgar ama sık sık şehirdışına çıktığımızdan hayvana yazık olur diye cesaret edemedik..
    Rüzgar kedi, köpek, kuş, balık, vs. delice sever hayvanları..Artık "camın, camın" diye bağıra bağıra peşlerinden koşar oldu..
    Sevmeyi böylece öğrendi sanırım, ilk anlamlı kelimesi "baba", ilk anlamlı cümlesi "del bidsi bidsi" oldu 🙂
    Ahşap atını da hergün yedirir, içirir..18 aylık henüz ve de..
    Yani her söylediğine katılıyorum!!!

  6. Bizim cocugumuz yok henuz ama yakin zamanda rutin kontrollerim sirasinda kadin dogum doktorum hamilelikte evcil hayvanlarla ayni ortami paylasmamami onermisti; sebep olarak da kan tahlil sonuclarima gore onlarda bulunan her neyse, ona bagisikligimin olmadigini soylemisti. Sizce abartmis olabilir mi?

    Burada yasadigimiz yerde hayvan beslememiz yasak malesef :((

  7. Oh, kendime destek buldum ya, iyice rahatladım yaşlı teyzeleri susturma konusunda 🙂

    UMUR – Aynı şekilde ben de çok mutlu oldum destek çıkabildiğime. Ayrıca ana sayfandaki resme de ba-yıl-dım!

    BENDEN BİZDEN – Ben bir fikir daha sorardım. Neymiş hayvanlarda bulunan, senin bağışıklığının olmadığı şey? Hangi hayvan? Her türlü tüylü hayvana karşı bir alerji gibi mi acaba?

    Amerika'da bu uygulama çok yaygın gerçekten. Biz de her ev arayışımızda "pet friendly" yer bulmaya çalışırdık.

  8. Duygularima derman bir yazi yazmissin Esracim eline saglik, benimde kedim var, cocuk istemedigimiz halde aslinda kediden dolayi cocugumuzun olmadigi soyleyenler bile oldu. Halbuki once hedeflerimizi gerceklestirmek istiyorduk. Simdi 16 haftalik hamileyim " Ee kedini ne yaptin?" diye soruyorlar, ne yapacagim Allah askina evin bir uyesi o. Bende Amerika'da yasiyorum ama Turkiye'den karisiyorlar inan. Declaw yaptirmami bile soylediler, hic mi onunda bir canli oldugunu, haklari oldugunu dusunmuyor bu insanlar. Birgun bende cevap verecegim az kaldi.

    • Benim bir arkadaşım bilmem kaç senelik kedisini hamile kaldıktan sonra declaw yaptırmıştı. Düşüncesi bile çok korkunç bence… Ancak maalesef Amerika gibi "medeni" bir ülkede oldukça sık karşılaşılan bir uygulama…

      Hamileliğin konusunda da tebrikler! En güzel zamanlarını yaşamaya başlıyorsun, tadını çıkar. Bu arada Pozitif Doğum Hikayeleri'ni de okumayı unutma: http://blogcuanne.com/2009/12/09/pozitif-dogum-hi… 🙂

  9. Kedi/köpek ve bebek aynı evde olur hem de pek güzel olur. İnsanlardan bulaşan hastalıklarla karşılaştırdığımızda onlardan bulaşması olası hastalık o kadar azdır ki…
    Ben hiç tinerci, kapkaççı, hırsız kedi/köpek görmedim. Sokaktaki o ninelerin futursuzca gelip çocuğumu öpmeleri, ellerini öpmeleri beni daha çok rahatsız ediyor açıkçası 🙁

  10. ne üzücü! 12 haftalık hamileyim. kontrollerimin devam ettiği hastanenin çocuk bölümünde bir doktorla konuştum.(son konuştuğum doktor olmayacak) bebek doğunca kesinlikle kedinizi uzaklaştırın dedi. acaba bu hayvanları sehpa, sandalye gibi mi görüyor insanlar? napıyım evden mi atayım? kayınvalideler, anneler, dedeler bile çocuğumuzu düşünmemekle suçlayacaklar neredeyse. zırlamanın eşiğindeyim. bağırmak istiyorum hepiniz karacahilsiniz diye! ayıplayan bakışlar, sözler, uydurma komşu ameliyat oldu içinden kedi tüyü çıktı hikayeleri. bu konuyu araştırırken gördüm blogunuzu. ben çocuğumu hayvanlardan değil insanlardan koruyacağım ve kararlıyım.
    teşekkür ederim yazınız çok anlamlı.

  11. Ocak 2010'da oglum dogdu; ve o an her kes 12 yasindaki Tuttiskomu (kedimi) evden uzaklastirmami soyledi hatta bu soylem ben hamileyken basladi! Siddetle karsi ciktim, Tutti de benim oglum, onu nasil evden atarim? Hangi hakla? Neden? Cocuk doktorumuza da sordum, hamileyken jinekologuma da "Hicbirsey olmaz" dediler. Hamileyken kumunu degistirmedim…Simdi de oglumla diger oglumu tek baslarina birkmiyorum, yatagina girmesine izin vermiyorum.Mutlu mesut yasiyoruz. Cocuk olunca kedi, kopeklerini veren kisileri anlayamiyorum!Anlamak da is-te-mi-yo-rum!

  12. hep hepinize çok tşk ediyorum çünkü yeni hamile olduğumu öğrendim ve köpeğimiz badem hakkında olumsuz şeyler düşünmeye başladım acaba diye araştırırken tecrübeleriniz gözlerimi yaşarttı ve kendime çok kızdım nasıl kötü şeyler düşündüm diye sağolun tekrar 🙂

  13. 22 haftalik hamileyim. subat ayinda oglum olucak insallah :)) londrada yasiyorum ve neredeyse 10 yildir evimde mutlaka bi kedim olur. su anda evimde 2 kedim jasper ve carmen(eski karikocalar cunku kisirlastirdim artik emekliye ayrildilar) ve bi akita kopegim achillies var. burdaki hicbir yabanci arkadasim bebek dogunca hayvanlarimin akibetini sormadilar ancak tum turk tanidiklarim ve turkiyedeki akrabalar hayvanlari eveden def etmem konusunda israrci. anlayamiyorum benim 3 tane cocugum var bu gelen 4. cocugum. 4. icin nasil 3 diger cocumdan vazgeceyim? olucak sey mi? hayvanlarim oldukca saglikli kontrolleri cok iyi yapiliyor. insallah herhangi bi alerji durumu ortaya cikmazsa neden cocuklarimdan vazgeceyim? insanlar evlerindeki eski tv'lerinden bile vazgecmez salonlarda calistirilmadan yer kaplarlar. ama canli, duygulu ve sevgi cemberi olusturan bu dostlari yok etmek gerek diye dusunurler. tamamen cehalet diye dusunuyorum ve sakin kismeyi dinlemeyin, herhangi bi saglik sorunu yoksa evlatlarinizin hicbirinden vazgecmeyin diyorum..ayy cok uzun oldu :))

  14. Sevgili Elif, benim çocukluğum bir köpekle birlikte geçti. 15 yıl birlikte olduk Cooper'la. Kanser oldu ve kaybettik:( 3 yaşındaki oğlumda köpek sevgisini tatsın diye evimize bir golden retriever yavrusu aldık.
    Ama hayal ettiğim gibi olmadı:( Poyraz çok fazla kıskandı yeni yavruyu, bir kaç ay dayandık, baktıkki olmayacak Puppy'ye yeni bir yuva bulduk. Hala çok özlüyorum onu. Çalışan insanlar olduğumuz içinde köpek için çok zor oluyordu tüm gün evde kalmak.
    Çok imreniyorum evinde köpek besleyenlere, belki Poyraz için uygun bir yaş değildi.

    • Olabilir. Belki Poyraz doğduğundan beri evde olsa, ya da biraz daha büyüdükten sonra gelse daha farklı olabilirdi. Eğer Puppy yeni yuvasında mutluysa ne mutlu ona. Önemli olan sevgi görmeleri, değil mi?

  15. Anne olduğumdan beri en sinir olduğum ikinci soru 'köpeği evden göndereceksin, değil mi?' Birincisi malum, kucağa alıştırma ile ilgili.
    Hayır, göndermeyeceğim dedim ve göndermedim. Luca bizim yatak odamızda, hatta yatağımızın ucundaki yerinden bir yere ayrılmadı. Tam 'family bed' şeklindeydik.
    Koray bugün 2 yaşında, sabah gözünü Luca diye açıyor. En asabi anlarımızda Luca'yı çağırıyoruz, her şey süt liman oluyor.
    Hayvanlar değil de annenin her işine burnunu sokan, bilip bilmeden konuşanlar daha çok zararlı bence çocuğa…
    Sevgiler,
    Irem

  16. slmm yazilarinizi yorumlarinizi okudum vee isde derdimin dermanlari burada suan 36 haftalik hamileyim ve bir yildan beri bizimle olan harika bir köpegimiz var caramel bebekken aldik onu ilk bebgimizi karnimda kaybedince ve cok buyuk hayal kirikligina ugrayinca ben aklimi bi köpek almaya ve icimde biriken sevgiyi ona vermeye taktigim icin aldik ve suan ona bayiliyoruz…simdi yine hamileyim ama karammel cok fazla tek cocukluk psikolojisine girdi sanirim baya bi kiskanc yigenlerimi bile cok kiskaniyor bilmem evimizin yeni uyesi gelince ne olacak asla vermeyi dusunemiyorum ona cok alistik bakalim neler yasicaz napicaz yasayip gorelim …

  17. Selamlar.
    Eskişehir'den Elif ben.yazılanları dikkatlice okudum.çocukluğumdan bu yana hep hayvan sevgim olmuştur.ilk bebeğimi (terier) sabırla para biriktirerek almıştım.ama hayvana ve sorumluluğa tahammül edemeyen annem,o zamanlar ben işteyken bebeğime işkence yapan kardeşim 13yaşındaydı..köpeğime 2ay tahammül edilemedi bir akşam geldiğimde ayağındaki acıdan kıvranıp görünce iyileştirdim tedavısi bitmeden yolladı.hep hayvan sevgim bastırıldı derken harika bir kocam oldu.o da benim düşüncemden.2yaşındada kızım var İdil.1hafta öncesinde hayalimdeki aileyi tamamlamak adına 8aylık tam eğitimli golden ret. Evlat edindim.aşıları tam 2ayda bir parazit oluyordu olcakta.ama bu bıcır wc ihtiyacı için 3ögün dışarı istiyor eşim yoğun çalışıyor gece geliyor.etraftaki gazete,kitap yerine dedikoduya eyilimli şahıslardan gelen yorumları duymuyorum.ama dışarda çok sürüklüyor beni gücüm yetmiyor yardım alacağım kimsede yok idil le çıkamıyorum uyuduğu zamanlarda o da ağlarken buluyorum evde.dönüp kakasını temizlicem hayatta müsade yok.ne yapmalıyım bu hayvana 15yılımı vermek istiyorum.sizler tek bebek ve köpekle nasıl çıkıyorsunuz? Birde veterinerimiz türkiye şartlarına göre çok güvenme hastalık geçmemesine (yoldaki et,kemik vs.) dedi.Yardım lütfen.cesaretime destek istiyorum. Telefondan bağlandığımdan sık takip edemiyorum ama elif.simsek@msn.com a cevap rica ediyorum.sevgiler..

    • Haklısınız zor. Kolay değil tek başınıza hem bebek, hem köpek. Ama kızınız 2 yaşına geldiğine göre aslında düzlüğe de yakınsınız demektir. Mümkün olduğunca ona göre planlamaya çalışsanız gezi saatlerinizi?

      Bu arada, bizim köpeğimiz birkaç ay önce öldü. Yakın zamanda başka bir köpek almayı düşünmüyoruz. Çocuklarla gerçekten çok zor. Ama imkanı olan için de çok güzel bir tecrübe.

  18. merhabalar hepinize tüm yazılanları okudum bende 25 haftalık hamileyim ve 1yaşında susie adında bir kedim var 2 aylıkken sahiplendim benim ilk bebişim doktorum uzaklaştırmamı söyleyince ilk işim doktorumu uzaklaştırmak oldu ve yeni bir doktor seçtim kendime ama eşim ilk doktorumun söylediklerinde takılı kaldı ailem eşimin ailesi ve eşimin baskıları altında sinirli ve asabi bir hamilelik geçiiyorum aslında bana ne kadar zarar verdiklerini anlamıyorlar tek korkum doğuma gideceğimde evden kızımı göndermeleri ve geldiğimde onu bulamamak ama her ne olursa olsun ondan vazgeçmiycem ve ayrılmıycam evladımıda kendim gibi yetiştiricem bir hayvan sahilenmenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu yaşaması için elimden geleni yapıcam…

    • Kediler maalesef bu konuda çok dışlanıyorlar. Halbuki -özellikle de gebelikte- toksoplazmaya yol açan şey kedinin tüyü değil, dışkısı oluyor. Dolayısıyla gebe kadının kedinin dışkısından uzak durması yeterli aslında. (Aşılarının tam olduğunu varsayarak tabii ki)

      Umarım sizi daha fazla üzmezler bu konuda.

  19. Merhaba,
    agziniza saglik. Cok güzel yazmisiniz.
    Maalesef öyle bir ülkede yasiyoruz ki hayvanlara hic deger verilmiyor ve onlari bir yasak gibi görüyorlar.
    Yurt disindan geliyorum, ve türkiyede kafayi yemek üzereyim. Buradaki insanlar nekadar meraklilar insanlarin islerine karismaya. Her birseye mutlaka diyecekleri bir olumsuz sözleri var. Bende köpek aldim, daha cocugu düsünmedigim icin herkes üsütme geliyor, köpek bakacagina bebek yap. Bu ne ya.
    Birakin yasli teyzeleri ayni yasta olan arkadaslarim bile öyle düsünüyor evde köpek var ama bebek gelirse olmaz….büyüklerinden duyduklari laflar iste. Maalesef türkiyenin bir gercegi bu, büyüklerinden nasil gördülerse duydularsa öyle devam ediyorlar. Oysa yurt disinda ki cocuklar hayvanlarla ic ice yillardir, onlara da birsey olmuyor.
    Cok sevindim cok rahatladim iyiki sizin yaziniza denk geldim.

  20. Hepimiz hemen hemen aynı sözleri duymuşusz çevremizden bende en çok kendi yaşıtım arkadaşlarımdan duyduklarıma şaşırıp en ters tepkiyi onlara verdim “aldırtcaksınız bana bu çocuğu” tabii ki de öyle bir şey aklımın ucundan bile geçmedi fakat işe yaradı sonrasında bu saçma gereksiz sözleri yinelenmedi şu an 19 haftalık hamileyim ve 19 aylık bi goldenim var pierre daha önce de izinsiz girmemesi gereken bir misafir odamız vardı orayı bebek odası yapmayı planlıyoruz ve kardeş alıştırması yapıyoruz nerdeymiş diyorum göbeğimi yalıyor bayılıyorum çok tatlı pozlar verecekler bize inşallah bebeğimiz doğunca.
    bu güne kadar 4 tane doktorla görüştük bu konuda hepsi de durumun olumlu yanlarından bahsettiler kimsenin bir endişesi olmasın…
    Bebeğimiz doğduğunda ben eve gelir gelmez tanışsınlar pierre doyasıya koklayıp tanısın bebeğimizi istiyorum bunun için bana dua edin eve bizimle birlikte hastane dönüşü kimse gelmesin yoksa olabilecekleri düşünemiyorum bile…
    he bi de iyi niyetli görünmeye çalışıp e nasıl bakacaksın köpek bi yandan çocuk bi yandan diyenler var onlarada” ben bakmicam ki 1 yaşından sonra ben onu büyüttüm o da çocuğu büyütecek” diyorum gözlerini kocaman açıp susuyorlar aklınızda bulunsun…
    ohh be içimi döktüm…

  21. Merhabalar,

    Çok güzel paylaşımlar. Bizim de 3 yaşında mişa adında golden bir kızımız var. Şimdi de 8 aylık hamileyim, yakında inşallah bir kızımız daha olacak. ilk tanışmaları nasıl olmalı? Nasıl davranmalıyız? Mişa sanki ilk çocuğumuz gibi oldu, bize çok bağlı, çok hassas. onun üzülmesine dayanamam. ona olan sevgimizle ilgili değişen hiçbirşey olmayacak, bebeği kucağıma alınca bir elimle de onu sevmeye devem edeceğim. ama işte… ilk tanışma faslı nasıl olmalı ? 🙂

    Sevgiler,
    Merve

  22. Merhaba Elif,
    Bebek ve köpek bakımı konusunda nasıl bir yol izlemek lazım diye araştırırken senin sitene denk geldiğim için çok mutlu oldum 🙂 hele bir de yazılanları okuyunca daha da mutlu oldum…
    Bizim bir iskoç terriyerimiz var ve 15 aylık. 2 aylıkkken bize geldi ve evimizin ilk bebeği oldu, eşimle ben hatta anneannesi ve dedesi de ona bayılıyor. Bizimle uyuyor gerçi gece wc olayı olduğu zaman kalkıp bebeğimizi temizlemek biraz zor oluyor ama alıştık artık. Zaten bebek için de talim oldu bu bize:)
    Şuan 2 aylık hamileyim ve nasıl bir yol izlemek lazım o konuda biraz yardımını rica edeceğim. Köpeğimizi vermeyi kesinlikle düşünmüyoruz muhakkak bize de aileden ( Annem&Babam&Ablam dışında) tepkiler gelecek ama önemli değil, ne de olsa çekirdek ailemiz mutlu….
    Bana bu konuda nasıl önerilerde bulunabilirsin acaba?
    Köpeğin kesinlikle çocukla büyümesi gerektiğine inananlardanım yazılan sebeplerden ötürü ama en önemlisi hayvan seven insan da sever bunu unutmamak lazım!!! Hele çevrede bu kadar sevgisiz insan varken.
    Çok teşekkür ederim ve tebrik ederim.

    Sevgiler,

    Yeşim Çırpıcı

  23. hemde nasıl olur çok güzel olur 🙂
    cok tatlı bir anlatım teşekkürler .

  24. yazdıklarınıza tamamen katılıyorum.
    görüştüğüm birçok dr, evdeki kedilerimin sıkıntı oluşturmayacağını söyledi. parazit aşıları ve özellikle ilk zamanlarda bebekle kedileri yalnız bırakmamaya dikkat etmeliymişim sadece. hayatında hayvanlarla aynı ortamı paylaşmayan insanlarda bile toksoplazmaya rastlanıyormuş. sebze meyveyi iyi yıkanmadan yiyorsanız, toksoplazma riskiniz fazladır kedi besleyen birine göre; demişti dr.

    hayvanı evden yok etmek için bebeklerini bahane edenleri ise anlayamıyorum.
    ülkemizde daha hamileyken herkes kedileri-köpekleri göndermekten bahsediyor, yurt dışındaki anneler bebeklerini düşünmüyor sanki.
    kedilerden korktuğu/sevmediği için evimize istediği gibi gelemeyen insanların ise, ısrarlı bir şekilde bebek gelince kedileri göndermem gerektiğinden bahsettiğinde kedimi zor tutuyorum. bir gün birine patlayacağım, bakalım piyango kime vuracak…

  25. bendenbize nin bahsettiği şey; sanırım şu.
    toksoplazma bağışıklığı negatif çıkmıştır. hamilelik testlerinde bakabiliyorlar.
    toksoplazmaya karşı bağışıklığınız yoksa, o mikropla karşılaşırsanız bulaşma riski vardır. zaten bağışıklığınız varsa, hiçbir şekilde toksoplazma sizi etkilemezmiş.
    dr lar, hayvanlara dikkat et dediği kadar, hijyene dikkat et demeliler bence…
    hayvan sevmeyen insanlar da dr olunca verdikleri önerilerin(hayvanı evden gönder vb) nasıl olduğu ortada oluyor.