1 Yorum

Annelik Karnem

Şimdiye kadar anneliğim söz konusu olduğunda kendimi hep eleştirdim. “Evde çocuğuna bakan anne” rolünü yer yer kaldıramamamı eleştirdim. Deniz’e sesimi yükseltmemi eleştirdim. Onun hızına yetişemememi eleştirdim. Sabırsız olmamı eleştirdim. Geçenlerde hastalandığında uykusuzluk başıma vurup oğlumun karşısında “Lütfen uyu!” diye ağladığım için eleştirdim. Kısacası anneliğim söz konusu olduğunda kusurlu bulduğum yanlarımı eleştirip durdum.

Ama bu sefer farklı…

Bir yorum

  1. ay bu versiyondan bizde de var…cocuga dogdugundan beri bu soyle bu bundan boyle dersek olacagi…:)))) kolay gelsin ne diyeyim.