34 Yorum

Bu… Bu… Nedir bu?!

Şaşkınım…

Korkmuş durumdayım…

Sinirliyim…

***

Dün akşam yine bir macera yaşadık. (Yine diyorum, çünkü bundan iki hafta önce de uykusuz bir gece geçirmiştik)

Bu sefer öyle kasılma falan olmadı.

Deniz bu hafta da hasta. Son üç haftadır sürekli bir hastalık halimiz olduğu için yazmadım bile, sadece burada bahsettim. Şimdi iyi… Ancak ben yine çok yorulduğum için sağ olsun babaanne Deniz’le ilgilenmek üzere dün bize geldi.

Akşam Deniz yattı. Babaanne yattı. Biz de Deniz’in Babası’yla huzurlu bir gece geçirmek ve erkenden uyumak üzere odamıza çekildik.

Yatakta uzanırken birden bir sıcaklık hissettim. Sanki akıntım olmuş gibi. Üzerinde durmadım.

Birkaç dakika sonra elime bir ıslaklık geldi. Bir baktık ki çarşaf sırılsıklam!

Öyle birkaç damla da değil. Bayağı bir alan, yatağa da geçecek kadar ıslanmış.

Renk yok, koku yok. Haydaaaa! Nereden çıktı bu şimdi???

Hemen doktoru aradık. “Hemen görünmeniz lazım, ne olduğunun anlaşılması lazım. Su gelmiş olabilir, idrar da olabilir” dedi. Apar topar hastanenin yolunu tuttuk. Neyse ki babaanne bizim evdeydi.

Geçenin 11 buçuğunda, kar buz kıyamet demeden yarım saatlik bir yolculuğun sonunda Amerikan Hastanesi’nin acil servisine dayandık.

Bu arada bende başka hiçbir şey yok. Ne kasılma, ne ağrı, ne başka sızıntılar.

Bizi bir odaya aldılar. Nöbetçi doktor geldi. Önce vajinal muayene: Açılma yok. Su da gelmiyor. Ohhh! Deniz’in Babası da, ben de pelte gibi gevşedik.

Sonra NST’ye bağladılar. Kalp atışları yerinde, kasılma yok. Harika!

İyi de, neydi bu?

Bilemiyoruz. Amnitoyik sıvı değil, onu biliyoruz.

Daha geçen gün Hamilelik Hakkında Doktorunuzun Size Söylemedikleri başlıklı bir yazı yazmıştım. O listeye bir de “yatakta eşinizle yan yana uzanırken altınıza yaparsınız, haberiniz bile olmaz” maddesini mi ekleyeceğiz şimdi?!

***

Şimdi…

Biliyorum bu söyleyeceğim yakın zamandaki yazdıklarımla çelişecek ama:

BEN HASTALIK HASTASI BİR İNSAN DEĞİLİM! Bazı insanlar vücutlarını fazlasıyla dinlerler. Her ağrıyı, her sızıyı -bence- gereğinden fazla dikkate alırlar. Sürekli bir yerleri ağrıyordur, sürekli bir şikâyetleri vardır.

BEN O İNSANLARDAN DEĞİLİM!

Hamileliğin verdiği normal sıkıntılar (sürekli tuvalete gitme ihtiyacı, bel ağrıları, kasılmalar, şunlar bunlar) her gebenin şikâyetlendiği şeyler. Vallahi ve de billahi gebe olmadığım zamanlarda sürekli söylenme hallerim yoktur benim.

Ama son iki haftadır bu kandırmacalar ne oluyor?

Kendim mi kendime yapıyorum bunları? Öyleyse neden?

Aklıma yatmayan şeyler mi var?

***

Kız kardeşimin çok yakın bir arkadaşı bebeğini çok erken doğurdu. Ortada hiçbir belirti yokken daha son üç aya giremeden geldi bebek. Ben yeni hamileydim. Çok üzülmüştüm. Bir sürü ameliyat gerekti. Şimdi kritik durumu atlattı, onca ameliyattan sonra. Hala hastanede…

Ondan etkilendim de kendi kendime senaryolar mı yazıyorum?

Kız kardeşimin teorisi öyle olduğu yönünde.

***

Deniz’e hamileyken ne rahattım. Miami’de hava çok güzeldi. Haftada en az iki üç kere okyanusta yüzüyordum. Çalışmıyor, keyif çatıyordum. Dinleniyor, kitap okuyor, yürüyüşe çıkıyor, televizyon seyrediyor, yogaya gidiyor, sinemaya gidiyordum. İki köpeğimden başka ilgilenmem gereken şey yoktu. Rahat rahat, keyifle yaşadım hamileliğimi…

Bu kış hamileliği beni bezdirdi. On beş kat giyinme, botlarını, çizmelerini giymek için iki büklüm olma, yollarda “Düştüm, düşeceğim” şeklinde yürüme bana fenalık getirdi.

Son üç haftadır öyle ya da böyle bir şekilde hasta olan minik oğluma dinlenmemecesine bakmak da beni çok yordu.

Ama bu kadar mı çabuk iflas ediyor vücudum? Böyle mi kolay alarm veriyor beynim?

Vücudum bana “Yoruldun, kendine gel” mi diyor? Şimdiden bunu diyorsa Derin oğlan geldikten sonra, uykusuz geceler, gaz sancıları, kardeşlik kıskançlıkları başladıktan sonra neler diyecek?

Yoksa çok mu kurcalıyorum? Vuslat’ın dediği gibi “hamilelikte her türlü anormallik normaldir” deyip geçiştirmeli miyim?

34 yorum

  1. Elifçim, öncelikle geçmiş olsun. Yazında birden kendi adımı görünce bir tuhaf oldum. Tembellik yapmayıp bir blog kursam da keşke birbirimize linkler versek. O lafın evvveliyatı var. Uzun versiyonunu yazacaktım ama sözün özü budur deyip böyle bir yorumda bulundum. Uzun versiyonunu anlatmam şart oldu bu durumda. Ben hamileyken en önemli referans kaynağım annemdi (ki kendisi 5 doğum yapmış). Zırt pırt anneme "anne, sen hamileyken de mi şöyle mi oluyordu, sen hamileyken de mi böyle mi oluyordu" şeklinde sorular soruyordum. Annem de öyle uzun cevaplar vermeyi sevmez. Önceleri "aman ne bileyim, ben nereden hatırlayım, çok zaman oldu" gibi laflarla beni geçiştiriyordu. Sonradan baktı ki pes etmiyorum bu seferde her dediğime "evet öyle oluyordu" demeye başladı. Fakat bu sefer de benim aklım karıştı. Aynı anda olması mümkün olmayan durumlar için bile "valla, benim hamileliklerimde oluyordu" şeklinde cevaplar veriyor. Ben de dayanamayıp "e anne, biraz acaip olmuyor mu bu durum? Ne biçim şeymiş bu hamilelik" dediğimde de "e sen ne zannettin, hamilelikte herşey normal" dedi ve olayı kapattı.
    Yatak ıslanmasını bir araştırmalı google search'lerle…Doktorların da bilmediği bir açıklaması olsa gerek. Birşey bulursam gene yazarım.

  2. Çok geçmiş olsun Elif.. Yorulmuş olduğun muhakkak, ben okurken yoruldum 🙁

  3. Elifcim,
    gecmis olsun…sinirlenme sinirlenme…

    oluyor iste boyle haller. idrar kacmis olabilir, cok baskı yapıyor bebisler biliyorsun. bir kitapta okumustum, ilk oyuncakları idrar torbamızmıs:)

    turnusol kagıdı alsaydın keske yine de biraz, aklına takıldıgı an bakardın.

    evet insan resmettikce ona dogru yaklasır derler ama sen icten ice guzel gunleriniz olacagını cok daha iyi biliyorsun! biraz ustuste geldi, hepimizin boyle donemi oluyor, yazdıgın zaman daha somutlasıyor sadece!

  4. Geçmiş olsun.. Suyun Erken Gelme durumu olabiliyor diye düşünmüştüm ama amniyotik sıvı değilse rahat olmaya çalış..
    Sevgiler.

  5. Elif, çok geçmiş olsun, önemli birşey olmadığına eminim.
    Son 3 ay kritik , Deniz hasta üst üste gelince canın sıkılmış, birde üstüne bu talihsizlik.
    Sen gönlünü ferah tut yeter, güzel , olumlu şeyler düşün ve bu dönemde daha fazla yardım almaktan çekinme.
    Sevgiler,

  6. Çok çok geçmiş olsun. Umarım şimdi daha iyisindir.
    Kar erimeye başladı bile. Günler de uzuyor. Hastalıklar geride kalmaya başladı. Bahar sessiz sessiz yaklaşacak. Güneş yüzünü bir göstersin, şu üç ay bir geçsin, Derin'e sağlıkla hele bir kavuşun, bak o zaman bütün sıkıntılar gidiverecek.

  7. elif cok gecmis olsun…
    ter olabilir mi acaba? ben de gun icinde surekli acaba kacirdim mi panigi ile lavaboya gidip hayatim boyunca hic terlemedigim kadar terlemis oldugumu farkediyorum cunku…

  8. Elif'cim cok gecmis olsun, hersey cok ust uste gelmis ondan senin sinirin de bozulmus…ama cidden icini rahat tutmaya calis, pozitif dusun, hersey gayet guzel olucak:) Derin oglana da saglikla kavusacaksin insallah…Sevgiler…

  9. geçmiş olsun elif. ufaklık senin bu kadar yorulmaman için kendince bir çözüm üretiyor olabilir. ben de 7 aylık hamileyken taşınıp, şunu da bunu da derken birkaç gün iyice abartmış, sonunda ağrılar ve kasılmalar başlayınca ancak durdurabilmiştim kendimi. keşke birazcık dinlenebilsen…mızmız hamilelerden olmak istemesek de gerçekleri kabullenmek durumunda kalabiliyor insan. sevgiler…

  10. Elif,

    Buyuk bir heyecanla okudum yazdiklarini. Tahmin edebiliyorum neler yasadigini, gecmis olsun! Stres yapmaman gerek, sen zaten biliyorsun.

    Google'da aratinca baskalarinin da bu tur deneyimler yasadigini gordum. Seninkine en benzer hikaye suydu: http://pokedandprodded.health.com/2009/01/07/leak
    "He then explained that the amniotic sac has two layers, and I might have developed a hole in the outer layer, losing the fluid contained just between the two layers. It may then have resealed and replenished itself with fluid."

    Amniotic sivi degilse guvendesiniz demektir. Dert etme olur mu?

  11. Elif saka maka ben de blogunun takipcisi oldum! Cok gecmis olsun. Senin hastalik hastasi olmadigin ve kendin uydurmadigin kesin. Vucudun kendine gel diyor bence evet. Mumkun oldugu kadar dinlenmeye calis. Dogurduktan sonra daha rahat basedebilirsin iki cocukla cunku hamile olmayacaksin, su anda oncelik sende.
    Bu arada babycenter'da bunun idrar ya da sadece normal akinti da olabilecegi yaziyor: http://www.babycenter.com/400_leaking-amniotic-fl

  12. Elif selamlar

    Blog dunyasindan uzak kaldim bu aralar ama bunu okuyunca yazmadan edemedim.

    Benim de basima gelmisti benzer bir olay hamileligim sirasinda. Benim doktorum da idrar teshisi koymustu. Ogun bugundur anlamam nasil oldugunu ama zaten beden nasil calisiyor mumkun mu bilmek?

    Seninki gene evinde olmus. Ben sanirim sabah toplantisina kosturuyordum ofiste. Arabada oooyle cis icinde kalivermisim haberim yok !

    Gecmis olsun!

    PS – Bu arada sana bir dogal dogum hikayesi borcluyum. En kisa zamanda insallah..

  13. merhaba elif,
    çok geçmiş olsun, bende de son 3 aya girdiğim şu dönemde hep erken doğum olursa korkusu var, bununla ilgili yazılan çizilenleri okumamaya çalışıyorum ama doğumla ilgili bilgi almaya çalıştığım her yerde bahsediliyor. senin de bilinçaltında böyle bir korku yerleşmiş olabilir. Olumlu düşünüp herşey çok güzel olacak diyelim 🙂 herşey çok güzel olacak ve bebişlerimizi sağlıkla kucağımıza alacağız.
    tüm hamile tanıdıklarım ve kendim için yaptığım gibi, hergün senin için de dua edeceğim, sen merak etme 🙂

  14. Elifcim ,
    O güzel gobişine nazar değiyor hayatım.
    Dr. 'a gitmissin,konrol etmişler sorun yokmuş artık düşünme.
    Yanındayım bütüb kalbim ve DMR ile :)))
    Öpüyorum

    PS: eğitimi kaçırdığıma çok üzgünüm

  15. Elifçiğim, bence de yorgunluktandır. Beynimiz bazen bedenimize çok farklı sinyaller gönderiyor. Doktorların herşey normal demişler. Bence sen de endişelenme…

  16. elif gerçekten iyisin, bişeyin yok hastalık hastası falan da değilsin sadece hamilelik işte, gayet normal yaşadıkların düşündüklerin aklına gelenler…. hepsi normal, anormal hiçbişi yok inan, çünkü bunu her hamile yaşayabiliyor bende hamile olduğum için bazılarıda yaşamıyor işte, hatta birinci hamileliğinde hiç yaşamamış olabilirsin bunda yaşıyorsun olabilir yani, bak görürsün sapasağlam bi şekilde 9 ayını doldurup misler gibi yapacaksın normal doğumunu, nur topu gibi de bir bebek vericekler eline, beni dedi dersin:)) vallahi:))

  17. Elif, cok cok gecmis olsun. Sanirim biraz fazla yoruldun son zamanlarda ve dinlenecek pek vakit bulamadin. Bundan sonraki zamanlarda umarim daha sakin ve bol dinlenceli gecirirsin hamileligini… Bir de; pozitif dusun, pozitif olsun 🙂

  18. Evde bir başka bebek/çocuk varken hamilelik hiçte ilk yaşanan hamileliğe benzemiyor 🙁 Ben ilk bebeğimde karnımda hareket etmese hamile olduğumu unuturdum, o kadar rahattım. Ama şimdi 5 aydır çok zorlanıyorum. Bebekle ilgili bir sağlık sorunu yok çok şükür ama anne şahıs yani ben yerlerde sürünüyorum 🙂

  19. Çok geçmiş olsun.

  20. Gecmis olsun, birsey yokmus iste ne guzel. Bir ara bir ekre daha gider baktirirsin daha da rahatlamak icin.
    Tereciye tere satmayayim simdi, hamileligi unutali 3 sene oluyor, o yuzden sadece rahat ol, panik yapma demek gelir elimden.

  21. Elif, tansiyonun nasil?

  22. Elifcim,
    2. hamilelik zor. Hele birde kışa gelince.
    Bende seninle aynı duyguları paylaşıyorum.

  23. Bu seferki soyle baslasin. Blogcu Gebecigim,
    Sen icini ferah tut. Cok yakinda o kat kat giysilerden egilip bagladigin botlardan, hastaliklardan kurtulacaksin. Derin bebek 2. planda olmayi istememis mi ne?

  24. Elif, çok geçmiş olsun… Anlattığın geçenlerde bizim yaşadığımız bir olayı hatırlattı. Benim yardımcım hamile, hemen hemen son iki haftası kaldı. Yine de Mira'yı okuldan eve getirdiğimde geliyor. Geçen ben işteyim bir toplantıdayım. Annem aradı. Biz şimdi Hatice ile hastanedeyiz. Bizim evde doğuracak diyordum ya işte oldu galiba dedim. Sabah uyandığında yatak biraz ıslakmış, renksiz kokusuz. Ama yine de atlamış gelmiş. Anneme anlatınca da tabi almış onu doktoruna götürmüş. Açılma yok. bebeğin de keyfi yerinde…
    Velhasıl ertesi gün geldi… akşam aynı şey oldu, ne olduğunu buldum abla diye… Bacak arama yastık koyuyorum. Ben uyurken de kocam üstümü yorganla örtüyormuş. Zaten sıcaklık basarak uyandım. Anladım bacak aramdan terliyorum… Yeni farkettim.
    Bu arada yorgunluk da terlemeyi arttırır. Senin durumunda belki terlemeyi bu da tetiklemiş olabilir…

  25. Çok teşekkürler hepinize…

    SU canım – tansiyonum normal. En azından normal olan bir şeyim var neyse ki…

    DİDEM, BANU – Bu ter değildi sanırım. Geriye dönüp düşündükçe içimden bir şeyler aktığını hissettiğimi hatırlıyorum. Sanırım ben de Aslı gibi bir güzel altıma kaçırıp fark etmedim. (ASLI – seninki de bombaymış bu arada 🙂 Ve evet, hikayeni bekliyorum) Ayrıca kendime yeni yeni itiraf etmeye başlıyorum ki, bir iki kez gülerken ve öksürürken de birkaç damla bir şeyler kaçırıvermiştim!

    Pozitif düşüncenin, kelimelerin gücüne inandığını söyleyen, POZİTİF Doğum Hikayeleri başlıklı bir blog başlatan birinin oturup da böyle NEGATİF düşüncelerle boğulması biraz ironik oluyor, biliyorum. Kış yordu beni… Banu'nun dediği gibi, günlerdir güneş yüzünü göstermiyor. Sürekli depresif bir gün ışığı, soğuk hava, hastalıklar, o, bu, derken bir de üstüne daha önce yaşamadığım böyle gariplikler gelince koyverdim.

    Evet, geçecek. Deniz iyileşsin, okula, düzenine dönsün, güneş açsın, bahar gelsin. Ben biraz dinlenme fırsatı bulayım. Güzel şeyler söyleyeyim, güzel şeyler olsun.

    Hepinize kocaman sevgiler…

  26. Bir solukta okudum , biraz da urkerek . Neyse ki amniyo sivisi degilmis . Bahara uc kala hastalik ve kis sartlari yormus olmali . Ama Derin oglan , bahar bebegi olacak ne guzel . Bahar , enerjisi ile iyi gelecek .
    Gecmis olsun dileklerimle .
    Hasene

  27. Herkes yazmış ama ben de eklemek istedim.geçmiş olsun öncelikle..
    Amalütfen kafanı ruhunu enerjini erken doğum gibi bir şeye yönlendirme.
    Ben hamileyken bir arkadaşımın annesiyle dertleşiyordum ya şöyl e olursa ya bölye olursa diye , bana" düşüncelerinden sen sorumlusun" dedi .. dedi ve bu benim hayat dersim oldu.
    lütfen – ki sen tabiik i bilirsin – sakin kalmaya çalış :=) Derin bebek vaktin de gelecek ..

  28. Gecmis olsun Elifcigim. En guzelini sen demissin zaten. Guzel dusun guzel seyler olsun. Her sey yolunda gidecektir eminim.

  29. Gecmis olsun Elifcim. Aman dikkat et, yorma kendini artik…

  30. Benden de bir geçmiş olsun:)Gerçekten çok mucizevi bir durum olan hamileliğin yine akıl almaz durumlarından biri olsa gerek…
    Bir gün bu günleri de hatırlayıp Derin bebek kucağında,Deniz yanında gülümseyeceksin…

  31. Çok teşekkür ederim hepinize…

    AYÇA – Star Wars tabiriyle "be mindful of your thoughts" diyorsun yani? 🙂

  32. Derin oglan sulamis seni bir guzel 🙂 Sukurler olsun amniyo sivisi degilmis. cok cok gozun aydin.

    Bende dun cok ayakta kaldim bugun bilhassa sag ayagim sisti masaj yapiyim dedim ovdugum asik kemigimin yaninda cokukluk oldu ve gecmiyor bakamadim bagiriyorum esime ayagim coktu diye o biraz yumusak masaj yapti ama rengi bile degisti o sirada, duzeldi bir sure sonra.

    Su hamilelik cok ilginc bir deneyimmis , saglikla bu sureci bitirmek dilegiyle

  33. Evet, Elif'çiğim, pozitif düşün!, diyerek başlayacağım ben de :o)
    Kuruduktan sonra sarılık farkettiniz mi kesin?
    Deniz'i kaldırırken dikkat ediyor musun? En azından koltuğa çıksın, oradan al kucağına. Sonra rahim kaslarının geri dönüşü pek olmuyor biliyorsun ileri yaşta!!!
    Aklına geldikçe de bol bol Kegel yapmaya çalış – söyleyene bak 🙁

    Vallahi benim de bu sefer çok kolay geçmiyor. Sendeki gibi kasılmalar, seller sular yok ama vücut çok zorlanıyor. ZAten ilkindiki gibi "büyülü" bir havada değildim başından beri, bir de üstüne hamilelik tiroidleri, aşırı su toplamalar, perineum bölgesi kaslarımın garip ağrıları gibi şeyler eklenince daha da bir sevimsiz oluyor durum.

    Dur sana çok iyi gelebilecek bir kitap tavsiye edeyim: Aykut Oğut "Evrenden torpilim var"
    Kafan yerindeyse ve okuyacak zamanın varsa eğer mutlaka oku!!!

    izmir'den sevgiler

  34. HACER, ZEYNEP – teşekkürler mesajlarınız için.

    Ben de ikinci gebeliğin çok daha farklı olduğunu tecrübe ediyorum böylece… İlkiyle alakası yok. Tabii ki çok heyecan verici, ve gün geçtikçe daha da heyecanlanıyorum ama bu sefer daha mı bir sabırsızlanıyorum bitmesi için bilemeyeceğim.

    Zeynep – çarşafı kaldırıp attığımız için bir şey fark etmedik ama o noktadan sonra çok da üstünde durmadık olayın. Biraz da utanç verici bir durum olduğu için kurcalamak istemiyorum 🙂

    Kitap tavsiyen için teşekkür ederim, defterime not ettim. İlk kitapçı ziyaretimde inceleyeceğim. Sevgiler…