Ben de ikinci gebeliğin çok daha farklı olduğunu tecrübe ediyorum böylece… İlkiyle alakası yok. Tabii ki çok heyecan verici, ve gün geçtikçe daha da heyecanlanıyorum ama bu sefer daha mı bir sabırsızlanıyorum bitmesi için bilemeyeceğim.

Zeynep – çarşafı kaldırıp attığımız için bir şey fark etmedik ama o noktadan sonra çok da üstünde durmadık olayın. Biraz da utanç verici bir durum olduğu için kurcalamak istemiyorum

Kitap tavsiyen için teşekkür ederim, defterime not ettim. İlk kitapçı ziyaretimde inceleyeceğim. Sevgiler…

Vallahi benim de bu sefer çok kolay geçmiyor. Sendeki gibi kasılmalar, seller sular yok ama vücut çok zorlanıyor. ZAten ilkindiki gibi "büyülü" bir havada değildim başından beri, bir de üstüne hamilelik tiroidleri, aşırı su toplamalar, perineum bölgesi kaslarımın garip ağrıları gibi şeyler eklenince daha da bir sevimsiz oluyor durum.

Dur sana çok iyi gelebilecek bir kitap tavsiye edeyim: Aykut Oğut "Evrenden torpilim var"
Kafan yerindeyse ve okuyacak zamanın varsa eğer mutlaka oku!!!

izmir'den sevgiler

Bende dun cok ayakta kaldim bugun bilhassa sag ayagim sisti masaj yapiyim dedim ovdugum asik kemigimin yaninda cokukluk oldu ve gecmiyor bakamadim bagiriyorum esime ayagim coktu diye o biraz yumusak masaj yapti ama rengi bile degisti o sirada, duzeldi bir sure sonra.

Su hamilelik cok ilginc bir deneyimmis , saglikla bu sureci bitirmek dilegiyle

AYÇA – Star Wars tabiriyle "be mindful of your thoughts" diyorsun yani?

SU canım – tansiyonum normal. En azından normal olan bir şeyim var neyse ki…

DİDEM, BANU – Bu ter değildi sanırım. Geriye dönüp düşündükçe içimden bir şeyler aktığını hissettiğimi hatırlıyorum. Sanırım ben de Aslı gibi bir güzel altıma kaçırıp fark etmedim. (ASLI – seninki de bombaymış bu arada Ve evet, hikayeni bekliyorum) Ayrıca kendime yeni yeni itiraf etmeye başlıyorum ki, bir iki kez gülerken ve öksürürken de birkaç damla bir şeyler kaçırıvermiştim!

Pozitif düşüncenin, kelimelerin gücüne inandığını söyleyen, POZİTİF Doğum Hikayeleri başlıklı bir blog başlatan birinin oturup da böyle NEGATİF düşüncelerle boğulması biraz ironik oluyor, biliyorum. Kış yordu beni… Banu'nun dediği gibi, günlerdir güneş yüzünü göstermiyor. Sürekli depresif bir gün ışığı, soğuk hava, hastalıklar, o, bu, derken bir de üstüne daha önce yaşamadığım böyle gariplikler gelince koyverdim.

Evet, geçecek. Deniz iyileşsin, okula, düzenine dönsün, güneş açsın, bahar gelsin. Ben biraz dinlenme fırsatı bulayım. Güzel şeyler söyleyeyim, güzel şeyler olsun.

Hepinize kocaman sevgiler…