16 Yorum

29. hafta: Ters dönmüş kaplumbağa gibiyim

Oh be! Geçtiğimiz Cuma günkü doktor randevumda beni şaşırtan bazı sorunlarımın, son zamanlardaki kasılmalar, sular seller olaylarının cevaplarını nispeten de olsa aldım:

Derin Oğlan biraz fazla aşağıdaymış. Aşağı bölgelerde hissettiğim ağrılar, karnımda taş taşıyormuşum hissi, öksürürken, gülerken ve son olarak yataktayken idrar kesemi kontrol edememe halleri bu yüzdenmiş. Ha bire baskı yapıyormuş bizimki…

Neden böyle olduğunu bilmiyoruz, bir sebebi var mı onu da bilmiyoruz. Ama ikinci gebeliklerde bu duruma rastlandığını duymuştum, hatta Deniz’in Halası da şikayetleniyordu bu durumdan… Son üç haftadır bırakın dinlenmeyi, Deniz hasta ve evde olduğundan normalden fazla koşturduğum, iş yaptığım, eğilip kalktığım için herhalde böyle bir durum kaçınılmazdı.

Sonuç: Doktorumun söyledikleri: “Bebeğin bu kadar aşağıda olması beni biraz rahatsız etti. Erken doğum riski yok, ancak böyle bir risk olmaması için önlem almamız lazım. Yatak istirahatı vermiyorum. Ancak dikkat edeceksiniz. Bir hafta boyunca ağır kaldırmak (örneğin Deniz’i kucaklamak) yok. Uzun süre ayakta durmak, uzun yürüyüşler yapmak yok. İlişki yok.”

Kısacası bu bir haftayı mümkün olduğunca dinlenerek geçireceğiz. İki hafta sonra ise kontrole gideceğiz. Gittiğimizde NST’ye gireceğiz, tekrar ultrasona girip beyefendinin ne durumda olduğunu göreceğiz.

Açıkçası ben de rahatsız oldum doktorun rahatsız olmasından. Cuma gününden beri her fırsatta oturuyorum. Hatta mümkünse uzanıyorum. Ancak o kadar ağır geliyor ki bana karnımdaki ağırlık, yattığım yerden desteksiz (bir yerlere dayanmadan, bir şeyleri çekmeden, birinin elini tutmadan) kalkamıyorum. Ters dönmüş kaplumbağa gibiyim!

Gaz sancıları

Bebeğin aşağıda olması özellikle de yemeklerden sonra ciddi bir rahatsızlık hissi veriyor. Gerek Derin Oğlan’ın sıkıştırmaları, gerekse bağırsaklarımın yavaş ama uzun süren hareketleri can yakar vaziyette… Bu gazdan kurtulabilmek için kısa da olsa yürüyüş yapmam gerekiyor.

İçeride neler oluyor?

Ultrasona göre Derin Oğlan 1,361 kilo ağırlığında, 37 santim uzunluğundaymış. Deniz doğduğunda 3 kg 230 gr, 48 santimdi. Eh, bu da o civarlarda olacak herhalde… Doktor 3 buçuk kiloyu bulabilir dedi. Göreceğiz bakalım… Kendimi hiçbir şekilde şartlandırmayacağım. Ne kadar olması gerekiyorsa o kadar olsun canım.

Başının aşağıda olması sürekli aşağıda kalacağı anlamına gelmiyormuş. Henüz çok dönermiş, ki dönüyor da zaten. Yerinde durmuyor. Ancak genel anlamda “carrying the baby low” dedikleri bebeği aşağıda taşıyor olma durumum pek değişmeyecek sanırım. Herhalde böyle kapatacağız bu defteri…

Daha önce: 28. hafta – Göbeğini kaşıyan kadın
Sonra: 30. hafta – Uyku problemleri ve sırt ağrıları

Bu da ilginizi çekebilir: Pozitif Doğum Hikâyeleri

16 yorum

  1. Olanlara cevap bulmak rahatlatmistir, sevindim. Insallah devami da sorunsuz gecer 🙂 Ihmal etme dinlen. Ben kendim bu tarz seyler bin kere denmeden yapmayan bir insanim, kendi isimi kendim yapmak, kendi kendime yetmek isterim. Yardim da kolay kolay istemem AMA iste. Cagir akrabalardan kim varsa, onlar yapsinlar butun ev islerini, Denizin bakimini. Yat bir guzel dinlen. Belki birseycik olmayacak ama ya olursa. Ilerde pisman olmamak icin gerekirse birak kirlensin evin. Aman dikkat et Elifcim, bak sonra seni bu kadar severek okuyan butun blog takipcilerin cok ama cookkkk uzuluruz

    Ben de doktora gittim. 28. haftanin sonunda kizim 1kg 580gr cikti. Ben cok sasirdim sonuca, cok cok daha az bekliyordum. Doktorun tavri biraz buyukce idi. Normal sinirlari ust sinirina yakin dedi. Simdi sabirsizlikla seker testinin sonucunu bekliyoruz. Insallah iyi cikar da endiselenecek bir durum yoktur.

    Bu arada ben de yardimsin gomuldugum koltuktan ya da yataktan kalkamiyorum. Elimi havaya kaldirmam, esime destege ihtiyacim var sinyalini veriyor, hemen onun eli uzaniveriyor destek alip da kalkabilmem icin :). Napalim bir suru boyle.

    Hoscakal.

  2. Elif, aklindaki sorularin cevabini ogrenmene sevindim. Sayili gun cabuk gecer, sen olabildigince dinlenmene ve keyfini cikarmana bak 🙂
    Sevgiler

  3. Herşeyin yolunda olmasına çok sevindim Elif. İnşallah sen de sıkıntılarını dinlenerek giderebilirsin. Biraz dikkat etmeye çalış.

  4. aslında aşağıda olması bi yandan da iç rahatlatıcı bişey. Neden dersen, Cevdet hep yukarda en tepedeydi. Doğuma giderken (sancılar başladıktan sonra) bile tepede ve sipsivri bir karın. E tabii doğururken indi. Epeyce zor bir normal doğum yaşadım. (Hikayemi normal doğum hikayelerine koymama sebebim milleti kaçırmamaktır) Erken doğum riski olmadıktan sonra aşağısı iyi 🙂

  5. Ben de hamileliğim boyunca bu bebek ne zaman aşağı inecek diye merak edip duranlardan olduğum için aşağıda olması güzel bişeymiş gibi geldi. Doğumunuz kolay olacaktır eminim.sağlıklı günler dilerim

  6. Selam canım,
    Ben de 23'teyim ve patlayacakmış gibi hissediyorum, sanki karnım sekiz dokuz aylıkmış gibi:( Ya da hissiyatım oyle diyelim. Bu ikinci trimester ı kolay geçirmemiz gerekmiyor muydu? Bu kadar mı farklı ikinci çocuk anlamadım:)
    Eğlenceli günler dilerim…

  7. Merhaba, kegel egzersizlerini yapıyor musunuz? Yani sormak istediğim şu kegel yapmanıza rağmen mi bu idrar kesesi problemleri oluştu? Ben de 21 haftalık hamileyim, doktorum günde 200 defa bu egzersizi yapmamı salık verdi ama ben tembelliğe vurup yapmıyorum. Bu nedenle merak ettim 🙂 Sevgilerimle.

  8. Teşekkürler herkese…

    NİLÜFER – Şeker testi sonucundan haberdar et, olur mu?

    KİSD, GÜLŞAH – Herkes kendinde olmayanı istiyor, değil mi? 🙂

    SEDEF – Sözüm ona öyle olması gerekiyordu ama ikinci gebelik bambaşka bir tecrübe oldu benim için de…

    BUSE – Kegel egzersizlerini sürekli yapıyorum. Sana da mutlaka yapmanı tavsiye ederim. Çok, çok önemli… Sadece idrar problemleri için değil, doğumun kolay olması, doğumdan sonra kolay toparlaman açısından da önemli. Ben aklıma geldiği her dakika, oturduğum yerden (örneğin bu satırları yazarken 🙂 ) yapıyorum.

    • merhaba ben anneysen.com sitesinden elif (lalelif) . ben de senin gibi 29. haftamı sürüyorum ve şu an ben de bu satırları yazarken kegel egzersizi yapıyorum. bende de zaman zaman aşağı doğru bir baskı hissi, gece yatarken de yine sağ ya da sol tarafa yatınca bir şişkinlik hissediyorum ve kalkarken ben de mutlaka bir yerlere ya da birilerine ağırlığımı verme gereksinimi hissediyorum. ve daha şimdiden böyleysem sonlara doğru nasıl olurum acaba diye de düşünmeden edemiyorum. gece arkama belimi de destekleyecek şekilde yastıkları yerleştirip hafif oturur durumda yatıyorum. tabii bu benim ilk hamileliğim olduğu için olumsuz bir şey yaşamaktan korkuyorum. ama herkesin hem bu gibi durumlar hem de normal doğumla ilgili deneyimlerini paylaşması beni gerçekten rahatlatıyor. belki de hiçbir şey yapmayıp her gün pozitif doğum hikayesi veya tekniği deneyimi vs. okusam oldukça işe yarar. ne dersiniz? 🙂 bebek bekleyen tüm anne adaylarına sevgiler ve kolaylıklar…

      • Hoş geldin Elif! Anlattığına göre şu an yapman gereken her şeyi yapıyor, yapmaman gereken (korku hikayeleri dinlemek gibi) şeylerden de uzak duruyorsun 🙂

        Olumsuz hiçbir şeyden korkma. Pozitif düşün (kendime de söylüyorum). Her geçen gün bizim ufaklıklar daha da güçlü hale geliyorlar, zamanı geldiğinde de sağlıkla aramıza katılacaklar.

        Sevgiler…

    • Elifcim, ne yazikki test sonucu yuksek geldi. 159 gelmis, 140 in uzeri riskli oluyor. Ikinci test asil onemlisiymis. Cok da okudum hamilelikte seker olsa bile sonuclari cok kotu degil. Yememi ayarlayip bas edebiliriz. Herkese de boyle soyleyip durdum ama anlasilan kendime soyleyememisim, acayip moralimi bozmus. Gecenlerde Steve in omzunda bir guzel agladim, acildim. Konustum ablamla da ebemle de, takma kafana diyorlar. Tabi ben olayi buyutmustum kafamda, bebisim cok buyuk olup beni sezeryana alacaklar faan diye. Simdi daha iyiyim ama, hayirlisi diyorum. Gerekirse de sezeryan olurum, napalim. Insallah ikinci test iyi cikar. Cuma gunu alacagim testi…

      Optum

  9. ben de kompozisyon yazsaymışım! :)P

  10. merhabalar blogcu anne
    bloğunuzla meraklı minik dergisini araştırken karşılaştım şöyle bir göz atayım derken müptelası oldum. 3,5 yaşında bir kızım var ve uzunca bir süredir beynimi kemiren 2. çocuk düşüncesi içerisinde olmam belkide bloğunuza olan ilgimi arttırdı 🙂 çok samimi buldum yazılarınızı. Sanırım gözümü karartıp herşey çok güzel olacak deyip fazlaca düşünmeden atılmam lazım. Manevi desteklerinizi bekliyorum kendinize iyi bakın

  11. NİLÜFER – Herkese söylediğini bir de kendine anlatabilsen… Doktor ablan, eben kafana takma diyorlarsa daha endişelenecek ne var? Biraz dikkatle gayet da rahat bir doğum yapmaman için hiçbir sebep yok bence… Yeter ki olumlu ol, olur mu?

    ÖZLEM – Hoş geldiniz! Her türlü manevi desteği vermeye hazırım 🙂 Yazılarımı ne kadar okudunuz bilmiyorum ama ikinci hamilelik bambaşka bir deneyim oluyor, en azından benim için öyle oldu. Daha zor, kesinlikle daha yorucu, ama hiçbir şekilde daha az tatmin edici değil. Bunu da aynı heyecanla geçiriyorum, oğlumun gelmesini heyecanla bekliyorum. Zaman sizin için uygun olduğunda aynısını size de temenni ediyorum. Sevgiler…

  12. Teşekkür ediyorum yorumun için hafta sonu eşimin yurt dışında olması sebebi ile tatilide fırsat bilerek annemdeydik. Elimde laptopum dünyalar kadar şey okudum sağolsun annem zeyneple çoook ilgilendiği için yemek vs kaygısı olmadan okudumda okudum (bu arada sitenizide hatmettim diyebilirim :)) konu elbette bebekti , sanırım kararımı verdim eşim zaten istiyor bakalım en yakın zamanda müjdeli haberi verebilirim inşallah ( zaten bu ay olması lazım yoksa kesin vazgeçerim yine daha öncede olduğu gibi )