17 Yorum

32. hafta: Göbeğim benimdir, benim kalacak!

33. haftaya girmemle beraber İngilizcede “waddle” olarak adlandırılan “ördek gibi yürüme” durumunu başlatmış bulunuyorum. Bacaklarımın arasından sarkan koca göbeğim geçen hafta söylediğim gibi sadece bacak bacak üzerine atmamı engellemekle kalmıyor, resmi hamile yürüyüşü olan ördek yürüyüşüne bürünmeme de sebep oluyor. Uzaktan bana baktığınız zaman bir sağa, bir sola adeta bir hacıyatmaz gibi yürüyorum.

Göbek tecavüzü

Yabancı insanların hamile kadınların göbeklerine nasıl de çekinmeden dokunduklarını okurdum, duyardım da, benim başıma hiç gelmemişti — geçtiğimiz hafta sonuna kadar.

Giderek zeytinyağlı yaprak sarması görüntüsüne bürünmeye başlayan ve yüzüklerimin zorladığı el parmaklarımı hiç olmazsa tırnaklarım düzgün görünsün diyerek manikürcü kıza teslim ettiğim kuaförde yeni işe başlayan şef manikürcü bayan oturduğum zaman ortaya pırtlayan göbeğimi görünce “Ay bebek mi vaaaaar?” diyerek ben daha bir şey diyemeden iki eliyle birden atladı. Sanki masaj yaparcasına göbeğimin bir o tarafını, bir bu tarafını okşadı. Ben daha “Pardon, tanışıyor muyduk?” diyemeden mıncık mıncık sevdi. (Hatırlayınca bile içim fena oluyor!)

Hiç bu kadar rahatsız olduğumu hatırlamıyorum! Ne oluyor kardeşim?! Ben senin göbeğini okşuyor muyum? Ya da şöyle sorayım, “içinde bebek olmasaydı” da göbeğimi okşama cesareti bulacak mıydın? HAYIR! O zaman nedir bu samimiyet? Benden üç adım ötede giden göbeğim neden orta malıymış hissi uyandırdı ki sende? Hm?!

Bastırarak söylüyorum: ailemin, arkadaşlarımın, tanıdıklarımın göbeğimi okşamasıyla ilgili hiçbir problemim yok. Annem mıncıklıyor, kız kardeşim sarılıyor, kuzenim öpüyor. Arkadaşlarım bebeğin hareketlerini hissetmeye çalışıyorlar, sohbet ettiğim anneler ellerini geri çekemiyorlar. Buyrun, istediğiniz kadar sevin. Bundan rahatsız olmuyorum.

Şu blog âleminde tanıştığım, yazılarımı okuyan, yorum bırakan onca insanla sokakta karşılaşsam, Derin Oğlan’ı sevmek isteseler yine ses çıkarmam. Onların hepsini tanıyormuşum gibi hissediyorum çünkü…

Rahatsız olduğum şey, bir kadın hamile olunca “kişisel alanının” otomatikman daraldığının düşünülmesi. Dolayısıyla da alakasız insanların sırf ben hamile olduğum için dokunulmaktan rahatsız olmayacağımı düşünmesi.

İçinde bebek de olsa göbek benim göbeğim. Yabancılar DO-KU-NA-MAZ!

Vallahi bu sefer ses çıkarmadım, şaşkınlığıma da geldi. Ama bir daha kesinlikle böyle alttan almayacağım.

Doğumdan önce elbet en az bir manikür randevum daha olacak, bakalım o zaman neler olacak.

Braxton Hicks Kasılmaları

Magnezyumu düzenli olarak almaya başladığımdan beri kasılmaların sayısında ciddi bir azalma olmuş olsa da şiddeti biraz arttı diyebilirim. Artık kasılma geldiğinde konuşmayı bırakıp kasılmaya odaklanma ve nefes alarak karnımı şişirme, böylece kasılan ve yükselen rahmime daha fazla yer açma ihtiyacı hissediyorum. Geçen gün Deniz’in Babası “Peki araba kullanırken kasılırsan ne yapacaksın?!” gibi bir feryatta bulununca ona da anlattım: Hiçbir şey. Bu kasılmalar bir şey yapmamı engellemiyor. Ancak bu nefes egzersizleri (1) Daha rahat atlatmamı sağlıyor  (2) Pratik yapmama yardımcı oluyor.

İçeride neler oluyor?

BabyCenter’a göre Derin Oğlan ortalama bir ananas büyüklüğünde, yani yaklaşık 2 kilo civarındaymış. Bu da yaşadığım sıkıntıları açıklıyor olsa gerek. Sadece bebek 2 kilo ise, plasentaydı, suydu, oydu buydu derken aldığım onca kilonun bayağı bir kısmı karnımda toplanmış oluyor.

Sevgili BabyCenter 32. haftada hayatımda neler olabileceğini şöyle açıklamış:

  • Kan hacminiz sizin ve giderek büyüyen bebeğinizin ihtiyaçlarını karşılamak için yüzde 40 ila 50 oranında arttı. Diyaframınıza kadar çıkan rahminiz yüzünden nefes darlığı ve reflü sıkıntılarıyla karşı karşıya olabilirsiniz.
  • Bel ağrıları sizi zorluyor olabilir. Erken doğum göstergesi de sayılabilecek olan bu ağrıların genellikle sorumlusu büyüyen rahminiz ve değişen hormon seviyelerinizdir.

Eksik olmasın, BabyCenter geçtiğimiz 32 hafta boyunca bir tane bile güzel haber vermedi ki! Ne olur şöyle “Bu hafta rahat uyumaya başlayacaksınız” ya da “Bağırsaklarınız tıkır tıkır çalışacak” gibi bir haber verse??  Yok, varsa yoksa “oranız şişecek”, “buranız eğrilecek”…

BabyCenter çok da “sevgili” olmamaya başlıyor benim için…


Daha önce: 31. hafta: “Her şey yolunda…”
Sonra: 33. hafta: “Erken doğum riski”

Bu da ilginizi çekebilir: Pozitif Doğum Hikâyeleri

17 yorum

  1. Hay Allah:(( Sık dişini az kaldı.

  2. Ah Elif bende geçen hafta bu konuda yazmıştım.
    Mahrem alana saygı hamilelikle beraber yok oluyor sanki …

  3. Cumartesi günü gittiğimiz restoranda sen lavabodan dönerken hemen önünde Deniz yürüyor da sen de onun yüzünden rahat yürüyemiyorsun sanmıştım.. Etrafıma bakınınca Deniz'in yanımda olduğunu gördüm ve yanımdakine "ah Elifcim, canıııım, ördek moduna geçmiş artık.." dedim 🙂

  4. Şimdiye kadar herhangi bir kasılmam olmadığı ya da ben farketmediğim için merak içindeyim nasıl olacak diye. Bu arada göbeğime kimse atlamadı ama atlasa herhalde ilkinde ben de şok olur, bişey diyemez sonra da içim içimi yerdi.

  5. Ilk hamileligini Amerikada gecirmistin degil mi ? (yanlis hatirliyorsam kusura bakma)
    Burda kimse kimsenin karnini elleyip , minciklamaz.4 aylik hamileyken Turkiye’ye gitmis ve ben de sasirip kalmistim .Manikurde basina boyle bir sey gelmis olmasida cok yanlis bence , ben senin yerinde olsam baska bir salon bakardim , yarin bi gun bebeginin minciklanma olasiligida var cunku !

    sevgiler
    Yelish 🙂

  6. bende de aynı ördek yürüyüş başladı, kabul etmek istemiyorum, düzgün yürümeye çalışıyorum ama olmuyor 🙂
    bende ara ara kasılmalar oluyor, sanırım :O
    yani böyle karnımın bir tarafı kaskatı kesiliyor, sonra yavaş yavaş yumuşuyor, herhalde kasılma budur diye düşünüyorum ben de, değil mi yoksa? ama bu beni zorlamıyor, geçeceğini bildiğim için de ööyle bekliyorum. bugün yürürken oldu mesela, oturma ihtiyacı hissettim ama oturacak durumda değildim, 1 dakika içinde geçti.

  7. Merhaba 🙂 yazıyı okuyunca ördek yürüyüşünü özlediğimi farkettim .20 yıl geçmiş aradan inşaallah hayırlısı ile bebeğini kucağına alır ailece birlikte çok mutlu olursunuz 🙂 ama söyleyeyim en mutlu anne hamile anne ;)minik yaramazların anne gözünde büyüdüğü görülmüşmü bilmiyorum.

  8. Merhaba, evet ben de 32 haftamı sürüyorum ama henüz braxton hicks kasılmaları ben de olmadı. olsa fark ederdim heralde di mi ? ya da oluyor da ben bebeğin yeri dar o yüzden içeride miniş rahat edemiyor da arada kramp giriyor sanıyorum.

  9. ay bu arada "bende de olmadı" olacak. 🙂

  10. VUSLAT – teşekkür ederim.

    KAYMACİNA – yazını okudum, katılıyorum!

    ECE – eksik olma canım!

    MİSSRED – Kasılmanın neye benzediğini burada anlatmaya çalışmıştım: http://blogcuanne.com/2009/11/22/18-hafta-braxton… Belki fikir verir.

    Göbeğine kimse atlamadıysa bu şekilde devam etmesini diliyorum. Oldukça rahatsız edici çünkü!

    YELİSH – Evet, ve Amerika'da böyle bir şey hiç başıma gelmemişti. Biz Türkler daha "sıcakkanlı" insanlarız ya…

    PERİ – Aynen dediğin gibi yaşıyorum ben de kasılmaları…

    ELİF LALE – sanırım olsa fark ederdin. Canını acıtmasa bile bazen nefesini kesebiliyor, en azından konsantre olmanı gerektirebliyor çünkü…

    Hepinize sevgiler…

  11. merhaba.öncelıkle hemen belırteyım tum yazılarınızda bir samimiyet hissediyorum buda okurken yuz ıfademe gulumseme olarak yansımakta.
    biliyorsunuz 2 hafta önce ssvd yı basarmıs bır anne olarak hamılelık donemımı hatırlıyoruz sızın takıbınızde.
    ne zormuş:))
    bırde bı konuyu sorusturmanızı isterim.
    arkadaşımın kadın dogumcusu 'eger dogurmak ıstıyorsan magnezyum kullanma demıstı.kasılmalar doguma hazırlıktır.!bu konuyu hep merak etmısımdır.
    ama bı turlu dr.uma sormak nasıp olmamıştı.

    • Sevgili Nuray – tabii ki SSVD hikayenizi grupta yakından takip ettim ve sonucun istediğiniz gibi olmasına çok, çok sevindim.

      Magnezyum konusunu ben de doktoruma danıştım, çünkü bir noktadan sonra da almamalı ki kasılmalar doğal seyrinde ilerleyebilsin.

      Şu anda erken doğum riski olduğu için günlük 1 dozu 2'ye çıkarmış bulunuyoruz. Ancak oğlanı içeride tutabilirsek 37. haftadan itibaren bırakacağız.

      • teşekkür ederim sevincimi paylaşmanıza.

        dileğim derin bebeği sağlıkla kucağınıza almanız.
        geç yada erken sağlıkla gelsın.dunyayı goresı var herhalde acele edıyor bu yuzden kerata:)

  12. merhaba;ilk kez yazıyorum okudum ve çok keyif aldım allah herkese bu mutluluğu yaşatmasını dilerim bende 32.haftamı bitirmekteyim evet kasılmalarım aynen oluyor ve dr. um banada magnezyum verdi ama en baştan beri ilaç almaktan sıkıldığım için bunuda kafama göre almadım ve dr. uma söylemekten çekiniyodum ama mademki en azından bu kasılmalar doğuma hazırlık olduğundan biraz içim rahatladı alsamıydım diye içim içimi yiyodu herkesi şimdiden allah bi avazda kurtarsın diyorum:) sevgiler..

  13. aa,,bide harvey karpın konferansına katılıcakmısınız tanışmayı çok isterim:):))

  14. Merhaba,

    Normal doğumla ilgili araştırmalar yaparken keşfettim blogunuzu ve o günden beri her gün okuyorum 🙂 Zaten normal ve doğal bir doğum istiyorken yazılanları okumak hem kararımda ne kadar isabetli olduğumu gösterdi, hem de korkularımı büyük ölçüde giderdi; teşekkür ederim.

    Ben şu an 36. haftadayım ve göbeğimin orta malı gibi görülmesinden son derece rahatsızım. Özellikle bir arkadaşımın beni her gördüğünde göbeğime yapışmasından, sürekli öpüp okşamasından, iki dakika rahat vermemesinden muzdaribim. Ben de çok yakın çevre dışındakiler siz teşvik etmedikçe, izin almadan istedikleri gibi size dokunmamalılar diye düşünüyorum. Sizin de dediğiniz gibi içeride bir bebek olmasaydı bu kadar rahat davranabilecekler miydi?

    Sevgiler…