18 Yorum

Fırtınadan önceki sessizlik…

Derin hastane odamızdaki minik yatağında, yanımda, bembeyaz bir battaniyeye sarılmış, ara sıra mık mık sesler çıkararak uyuyor. Deniz evde, odasında, büyük ihtimalle Mumu’suna sarılmış, birazdan uyanmak üzere kıpırdanıyor.

Şu an muazzam bir sessizlik hâkim hastane odasına… Bir tek klimanın üfleme sesi var, o da insanın uykusunu getiriyor zaten.

Fırtınadan önceki sessizlik bu…

Bugün hastaneden çıkacağız. Deniz ve Derin tam anlamıyla tanışacaklar. Bakalım neler olacak…

Deniz dün Derin’i görmeye geldi (İkisine birden ismiyle hitap etmek ne büyük mutluluk! Nedense doğmadan önce Derin’e DERİN şeklinde seslenmekten kaçınmaya iten bir inanç vardı içimde… Derin Oğlandı, Derin Bebekti, ama DERİN değildi. Şimdi ise yanımda yatan, gerçek mi gerçek bir insan yavrusu Derin.)

Daha önce de bahsettiğim gibi, Derin doğduğunda ufak bir solunum sıkıntısı yaşamıştı. Akciğerlerindeki suyun hepsini atamamış, büyük ihtimalle de zamanından önce doğduğu içinmiş. Doğduktan ancak birkaç saat sonra emzirebildim, o da ona yorucu gelmiş. Pek heyecanlanmış, pek yorulmuş meme emerken. O yüzden bir süre gözetim altında tuttular. Minik bir boruyla beslediler. Neyse ki çok çabuk kendine geldi Derin. Henüz 24 saati dolmamıştı ki yanımıza verdiler. Şimdi çok iyi, hatta sesi bazen fazlasıyla bile çıkıyor.

Böyle olunca Deniz Derin’i görmeye geldiğinde Derin bakım odasındaydı. Deniz Derin’e bir hediye getirmiş, onu bıraktı. Biz de Deniz’e abi olduğu için bir adet Thomas legosu almıştık. Tabii ki aklını oynattı. Derin’i, bebeği unuttu. Ancak bir yandan da bana “Anne, sen niye yatıyorsun? Niye gezmiyorsun buuuuuralarda?” diye sorup durdu. Bir tuhaflık olduğunun farkında…

Bakalım, eve gidince göreceğiz neler olacak. Asıl uğraş bugünden sonra başlayacak.

***

Birkaç not:

  • Yorumlara tek tek cevap veremiyorum, ancak hepsini tek tek okudum, okuyorum. Herkese sonsuz teşekkür ederim güzel sözleriniz için.
  • E-mail imzamın altında “Blogcu Anne (Ve şimdi de Blogcu GEBE :)” yazıyordu. İkinci kısmını çıkardım, tekrardan BLOGCU ANNE kaldı.
  • Salı sabahı kontrol için doktora giderken ağır ağır yürüyordum. Herkes yol veriyordu. Doğan’a “İşte hamileliğin saltanatını bu zamanlar yaşıyorsun. Herkes sempatiyle bakıyor sana” dedim. Bu saltanatın en azından 2-3 hafta daha süreceğini sanıyordum. O gün sonlandı.
  • Dolayısıyla, şimdi ver elini lohusa depresyonu mu acaba? Bilmem, göreceğiz.
  • Bu konuda Kitubi’nin bu yazısını bana çok hitap eder bulmuştum: Lohusa depresyonu – bir son olarak doğum. Gebeler ve lohusalar bence bütün yazı dizisini okumalı, gerçekten çok göz açıcı tespitlerde bulunmuş Damla…

Bunların dışında:

  • İyiyim. Doğumda yorulmuştum. Çok yorulmuştum. Şimdi uykusuzluğun dışında bir sıkıntım yok.
  • İlk etapta bu doğum Deniz’inkinden daha zor olmuş gibi gelmişti. Doğan öyle olmadığını, çok daha kolay atlattığımı söylediğinde ona “Sen nereden bileceksin?!” bakışları fırlatmıştım. Ancak düşününce ona katıldığımı fark ettim. Sancıları çok daha bilinçli atlattım bu sefer. Bebeğin çıkışı da daha kolay oldu. Ancak Doğan olmasa yapamazdım. Onunla çok gurur duyuyorum.
  • Deniz’in doğumuna kıyasla çok daha rahat oturup kalkıyorum. Ciddi bir yırtılma olmadı. Geçen seferki yırtık hafif açılmış, çok az sayıda dikiş gerekti. Sıkıntı yaşatmıyorum, ilk doğumdan çok farklı. Doktorumun çok büyük etkisi var. İlerleyen günlerde sadece onu anlatan bir yazı yazacağım.
  • Hastanede gösterilen ilgi had safhada. Dün sabah (doğumun hemen ertesinde) odama dalan hasta bakıcı “Haydi bakalım, banyoya” diyerek beni bir güzel yıkadı. Yıkamakla da kalmadı, keseledi. En son babaannem, ben çocukken böyle yıkamıştı beni sanırım.
  • Kelimelerin gücüne, ağızdan çıkan her lafın evrene mesajlar gönderdiğine inanmak gerektiğini az önce bir kez daha fark ettim: Cumartesi günkü bebek partimde bir arkadaşım takip eden Salı akşamı onların evine oturmaya davet etti beni ve birkaç arkadaşımı… Nedense ağzımdan “Doğurmazsam gelirim” çıkıverdi. Sonra da “Deli miyim, neyim? Ne doğurması? Daha kaç hafta var!” diye düşünüp evrene gönderdiğim mesajı geri almaya çalıştım.Ama laf ağızdan çıkmış bir kere. Salı akşamı arkadaşımın evinde olmam gereken saatlerde bir saat önce doğum yapmış, hastane odamdaydım.

Bir şeyi söylerken iki kere düşünmeli insan. Evrenin şakası yok, ciddiye alıyor.

18 yorum

  1. Ne güzel bir haber..
    Hayırlı uğur olsun.

    Hastanede yıkanma faslına da çok şaşırdım.
    Hangi hastane bu çok merak ettim?

  2. Elif'çiğim, uykusuz ve yorgun nasıl yazıyorsun 🙂 Sık sık haber almak çok iyi oluyor o ayrı tabi…
    Ben de doğurduğum gün "doğum ne zaman" diyen arkadaşlarıma "bugün yarın" deyip aynı gün doğurmuştum 🙂 Halbuki 2 hafta vardı daha… Anne söyleyince bebekler dinliyor galiba 🙂
    Derin-Deniz buluşmasını heyecanla bekliyor olmalısın, bakalım evde nasıl olacak durumlar, sana kolaylıklar diliyorum… Sevgiler…

  3. Elif'cim okurken gözlerim doldu 🙂 İyi olduğunuza çok sevindim. Tüm bunları nasıl yazabildiğini de merak etmiyor değilim hani 🙂 Yanında bilgisayar mı götürdün? Güzelş bir fikir sanırım 😀

  4. Berna ve Damla'ya katılıyorum. Daha geçen hafta sizi update edeceğim sık sık dediğinde bu kadar up-to-date olabileceğimizi düşünmemiştim. Ben maşallah deyim de gene de…İstanbul'da olsam bir lohusa şerbetini içmeye gelirdim kesin:)) Ben de gazsız, cinsiz, bol sütlü, bol agucuk gugucuklu, kardeşlerin birbiriyle güzel güzel koklaşacağı bir lohusalık diliyorum.

  5. Şirin Anne – Amerikan Hastanesi'ndeyiz.

    Nasıl yazdığıma gelince — Zombie moduna girdim. Gündüz zaten hareketten, ışıktan, gelen-gidenden, telefondan uyuyamıyorum. (Zaten gündüz rahatlıkla uyuyabilen biri hiç olmadım.) Akşam da iki meme seansı arası 1'er saat uyuyunca pilim idare edecek kadar şarj oluyor. Tabii bunda hastanede olmamın da etkisi var. (Bilgisayarımı getirmiştim – laptopsuz çıkmam abi!)

    Eve çıkınca Deniz'di, misafirdi derken yazar mıyım, ne yaparım, tecrübe edip göreceğiz 🙂

  6. Evrene gonderdigimiz mesajlar konusunda galiba haklisin Bolgcuanne. Ben de doğumumu böyle erteledim herhalde 🙂 Habire "duyma kizim sen onlari daha doğuma var" dedim durdum.

    Tekrar mutluluklar ve sağlıklar dilerim

  7. Elifcim, 2çocuk annesi maceralarını merakla bekliyorum.Sana şimdiden kolay gelsin 2 tatlı oğlunla …

  8. Bizim doktorumuz-artik moral/gaz vermek icin mi soylemisti bilemiyorum & hep merak edecegim:))- emzirme boyunca hormonlardan dolayi anneye farkli bir enerji, direnc geldigini soylemisti. Uykusuz gecelere, gunlere o yuzden bu kadar dayanikli olunuyormus. Ise yaradi mi? Yaradi:)
    Derin&Deniz bulusmasini ben de merak ediyorum. Siz zaten hazirladiniz bildigim kadariyla. Asil tepkiyi ilk 1 ay icinde verecek:) Kolay gelsin 2 melek annesi blogcu:))

  9. Tebrik ederim Elif. Olanı biteni ancak okuyabildim, inanılmaz heyecanlandım hatta ağladım okurken.
    Mutluluğunuz, sağlığınız daim olsun. Off, ne güzel yaaa!

  10. Elifcim ne cok sey degisti 2 gunde !!Gebe blogcu anne tekrar blogcu anne oldu, Derin oglan Derin oldu,Derin ve Denizin babasi Dogan oldu. 🙂 Butun bunlari kac gundur okuyan benim de gozlerim doldu:)

    Ne buyuk mutluluk bu!

  11. Evrene mesaj gonderme kismini ciddiye alayiim ben, agzimdan cikacagi icerde bir tartayim once.

    Uykusuzluguna ve yorgunluguna ragmen keyifle yazmis oldugun yazilari okumak cok guzel!

  12. Hepinize teşekkür ederim!

  13. merhaba elif hanim ben daha yeni katildim araniza ama nerdeyse butun yazilarinizi okudum bende ikinci bebegimi daha 15 gun once dogurdum iki kizim var kanadadayim vesaire derken bircok ortak nokta buldum ikendimi yanliz hissetmedim yazilarinizdan cok faydalandim hergun heyecanla bugun ne yazdi acaba diye bekler oldum
    derin bebek hayirli ugurlu olsun dogumunuzu okuyunca kendiminki kadar heyecanlandim Allah hayirli evlatlar olmalarini nasip etsin saglik sihhat versin
    bu arada 15 gunluk tecrubelerime dayanarak soylemeleyimki iki cocukcidden zormus belki tek basima oldugum icin belkide kizim henuz 20 aylik oldugu icin bilemiyorum Allah kolaylk versin tum annelere:)

    • Hoş geldiniz! Kanada'dan takip etmenize çok sevindim.

      Aile desteği özellikle de ikinci çocukta iyice ön plana çıkıyor sanırım. Ben ailemden destek alabildiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. Aksi olsaydı mutlaka ben de çok daha fazla zorlanırdım.

      Umarım en kısa zamanda zor zamanları atlatırsınız. Ben de sizi tebrik ediyor, çocuklarınıza sağlıklı ömürler diliyorum.

  14. merhaba,
    Ben de blogunuzu takip eden 34 haftlaık gebe, şu an Oklahoma da yaşayan bir anne adayıyım. Doğumunuz hayırlı olsun vakti gelince darısı da bize olsun -kızıma söylüyorum : ). Benim de kızım aşağıya inmeye başladı. Doktorumuz 3 hafta içinde gelir dedi. Herkese hayırlı, sakin bol sevinçli, az sızılı doğumlar dilerim

    • Hoş geldiniz. Umarım sağlıkla tamamlarsınız gebeliğinizi. Haberlerinizi benimle de paylaşırsanız çok sevinirim. Özelden yazmayı tercih ederseniz adresim: blogcuanne@gmail.com

      Sevgiler…

  15. Elif , (hanim mi diyeyim demeyeyim mi hep ikilemde kaliyorum ama sadece Elif demek geldi icimden)

    Bugun okudum Derinin dogumunu. Ne guzel anlatmissin ne kadar icten dile getirmissin endiselerini de sevincini de. Boyle saglikla buyusun Derin hep ailenizi ama en onemlisi kendini mutlu etsin.

    Cok guzel yazilar gercekten eline saglik…