Yıllar önce bir Olimpiyat oyunu sırasında, kıl payı kaybedilen bir karşılaşma için duymuştum bu lafı. Taraflar kimlerdi (Türkiye değildi), oyun neydi, hatırlamıyorum. Ancak kıran kırana bir mücadeleydi, ve ikinci gelen her kimse kahrolmuştu, onu hatırlıyorum.
12 Dev Adam’ın başarısı bir an için gözümüzü o kadar boyadı ki, beklentilerimiz gerçeklerin önüne geçti sanırım. Ya da kendi adıma konuşayım: Bir önceki gün Sırbistan maçını yenince sanki şampiyon olmuşuz, olacakmışız, olmalıymışız gibi düşünmeye başladım. Eh, bu durumda maçı kazanamayınca da hayal kırıklığı kaçınılmaz oldu.
Halbuki unutmamak lazım, bu 12 kişi, spor=futbol olan bir ülkede, birkaç haftadır sporla alakalı alakasız bir sürü insanı ekran başına kilitledi. Maç ertesi kopan kıyametten uyuyamayacağı için Türk takımlarının Avrupa klüpleriyle oynadığı maçları “inşallah kaybederler” diye yorumlayan insanların bile yürek ağızlarında gezmelerini sağladı. Ve ne oldu, birinciliği kaybettik belki ama ikinciliği ALNIMIZIN TERİYLE KAZANDIK.
Ne mutlu bu 12 Dev Adam’a. Onlara baktıkça gururdan gözlerim doluyor.
–
Paylaşın:
























bende çok mutlu oldum ikincide olsak başarılıydık kayserideki maçlarını izledik iyi bir organizasyondu türkiyenin güzel reklamı oldu
Harikaydı, harika! afferin onlara!