13 Yorum

Teşekkür ederim

Herkese çok teşekkür ederim. Arayan, soran, yazan, düşünen herkese… Öyle güzel sözler söylendi, öyle anlamlı mesajlar gönderildi ki… Hepsi o kadar iyi geliyor ki.

Paphia çok özel bir köpekti. Onunla ilgili yazmak, paylaşmak istediğim öyle çok şey var ki… Ama hem benim, hem de buranın biraz araya ihtiyacı var sanırım. Yeter üzüldüğümüz.

Bu yazıda güzel düşünceler, samimi mesajlar için teşekkür etmek istedim sadece. Bir de şunları söylemek:

Kedi-köpeğin -normal şartlarda- ömrü insandan daha kısa. Ve kaybedince elbette çok üzülüyorsunuz. Sırf bu üzüntüye katlanamayacağı düşüncesiyle eve hayvan almak istemediğini söyleyenler oluyor. Bu korkuyu anlayabiliyorum, ve fakat bu konuda söyleyeceğim iki şey var:

(1) “Pain now is a part of the happiness then.” – Ünlü İngiliz yazar C.S. Lewis’in hayatının bir kesitini anlatan Shadowlands filminde sarf ettiği bir söz bu. Türkçeye “Şimdi duyulan acı, geçmişteki mutluluğun bir parçası” şeklinde çevirmek uygun olur sanırım. Her kayıp bir iz bırakıyor insanın hayatında. Yine de “keşke hayatıma girmeseydi de canım acımasaydı” diyemiyorsunuz. Öyle güzel şeyler paylaşmışsınız ki, onun hayatınıza girmemiş olmasını düşünemiyorsunuz.

(2) Let’s Adopt /Sahip Çıkalım – Türkiye’deki muhtaç hayvanlara yardım etmeyi amaçlayan bu grubun çok güzel bir çalışması var: Sokak hayvanlarına kalıcı ev bulmayı amaçlayan bu grup, bunu başarana kadar geçici ev sahipliği yapacak yardımseverler arıyor. Eğer siz de “ben hayvan seviyorum ama sürekli sorumluluk istemiyorum” diyenlerdenseniz bu iş tam size göre olabilir. Benim kız kardeşim, kedisini kaybettikten sonra bu grup vasıtasıyla bir sokak köpeğine geçici annelik yaptı. Ve şimdi o  köpecik Almanya’da yeni bir yuvaya kavuştu.

Deniz’in tepkisini soranlar oluyor. Deniz iyi. Paphia’nın arabaya astığımız boyun tasmasına her baktığında Paphia arabadaymış gibi hissediyormuş, çok mutlu oluyormuş. Ne güzel, değil mi?

Tekrar çok, çok teşekkür ederim tüm iyi dilekler için.

Hayat keşke hep böyle zamanlı acılarla, sıralı ölümlerle karşılaştırsa hepimizi.

13 yorum

  1. Okurken gözlerim doldu ve hatta ağlıyorum şuan…Hera'm vardı benimde…hep aklımda zatende…içim sızladı birden…doğru…bu acıda Hera'yla geçirdiğimiz eşsiz zamanların bir nişanı…Hera çok özeldim seni…

  2. "Şimdi duyulan acı, geçmişteki mutluluğun bir parçası" çok anlamlı, çoook.

  3. çok anlamlı bir konuyu dile getirmişsiniz teşekkür ediyorum size.

  4. böyle bir yazı için bizde size çok teşekkür ediyoruz.

  5. evt her acı geçmişteki mutluluk parçası..paphia gibi gidişler tamam nereye gitti biliyoruz,rahat olsun paphia melek:) ama ya ne olduğunu bilmediğimiz gidişler…ben hala BULUT'umu bekliyorum…
    bu arada paylaşımlarınız için teşekkür ederim..her duyguyu yaşıyorum sizinle..
    sevgiler

  6. Canımmm..
    Şimdi öğrendim, başınız sağolsun, bir dost kaybetmenin ne demek olduğunu çok ama çok iyi bilirim.
    İyi olmana, özellikle de Deniz in iyi olmasına çok sevindim.
    Paphia sizin gibi bir aileye sahip olduğu için çok mutlu gitmiştir yeni yerine..
    Güzel günler sizin olsun..

  7. canim Deniz…

  8. Evcil hayvanlar , ozellikle de kopekler , insanin hayatinda ne cok yer kapliyor, degil mi . Bunu gittiklerinde daha iyi anliyoruz.. Sevgili Ares'imizi trafik kazasinda kayettikten sonra gunlerce agladigimizi bilirim. Basiniz sagolsun, bence de Paphia cok mutlu bir sekilde aranizdan ayrilmistir.
    Deniz'in tepkisi cok hosuma gitti, nasil bir olgunluktur bu …
    Sevgiler

  9. elifcim…her halin her duruşun öyle bizden olduki…yazamadım bir türlü paphia ile ilgili, öyle hissettirdinki onun gidişini yokluğunu…yüreğine sağlık.

  10. Şİmdi duydum, çok üzüldüm…

  11. Başınız sağolsun çok üzüldüm. 🙁

  12. şimdi gördüm, umarım çok acı çekmemiştir.

  13. Hayvanlar kadar sadik varliklar daha varmidir? Bilmiyorum. Benim de 2 kedim var ve onlardan çok sey ögrendim. Insan olarak ibret alinacak çok sey var ama, anlayana sivrisinek saz, anlamaya davul zurna az.