70 Yorum

Kesintisiz uyku nasıl bir şey?

Biri bana hatırlatabilir mi? Çünkü ben unuttum.

Aklımda şöyle kalmış: Yatağa gidersin. Biraz kitap okursun. Gözlerin ağırlaşmaya başlar. Lambayı çıt diye kapatır, kendini uykuya teslim edersin. Sabah, genellikle günün ilk ışığıyla, uykun bittiği için uyanırsın.

Oysa benim son zamanlarda yaşadığım şöyle bir şey: Yatağa git. Yastıkları ayarla, kitabını eline al, sırtını bir yasla ki Derin uyansın. Koşarak yanına git ki Deniz’i uyandırmasın. Emziğini ver. Tekrar yatağa gir. O sırada Deniz uyansın. Boş, tok bir sesle, gözlerini bile açmadan Annneeeeeeğğ diye seni çağırsın. Efendim diye onun yanına git. Geri yatsın. Niye çağırdın diye sor. Bilmiyorum desin. La Havle çekerek yatağına git. Kitabını iki sayfa ya oku, ya okuma. Işığı kapatıp yat. Bir buçuk, bilemedin iki saat sonra Deniz tekrar çağırsın: Aaannnnneeeeeeğğğğ. Yine git yanına. Yine sor ne oldu diye. Yine bilmesin. Çağırmamasını söyleyerek yatağına dön. Uykunu kaldığın yerden yakalamaya çalışırken Derin kalksın. İiiiiiiihhhggggg! Onu al, yatağa getir. Emzirmeye başla. Sol memeyi beğenmesin, sağı ver. Sağı bitirsin, yatağına koy. Gıcırdamaya devam etsin. Uyumasın bir türlü. Doğan da kalksın. Git, artık tükenmekte olan buzluktaki stoktan süt ısıt. Doğan onu versin. Sen bu sırada geri yat, ama Derin’in gıcırdanmalarından uyuma. En sonunda uykuya dal. Derin’in emziği düşsün. Geri kalk, onu ver. Tekrar yat. Tekrar kalk, tekrar ver. Yine yat. Sız. Günün başlamasına iki ya da üç saat kalmış. Sen, üç saat olması için dua et. Ama önce Deniz, sonra Derin saat daha 7 olmadan uyansın. Sen, gözlerin yanar, bacakların sızlar bir şekilde yataktan kalk. Güne başlamaya çalış.

Bu olmasa gerek uyku dedikleri. Uyku, dinlendirici bir şeydi diye hatırlıyorum. Oysa ben uyudukça daha da yoruluyorum. Çünkü bir türlü uykumu alamıyorum. En derin yerinde uyandırılınca uyumadan önceki halimden daha da sersem oluyorum.

Uyumayacağım dedim bir ara. Artık hiç uyumayacağım. Bunca sene uyudum da ne oldu? Atatürk de çalışması gerektiği, uyumaya vakti olmadığı gecelerde duş alarak idare edermiş. Suyun iyileştirici, dinlendirici etkisi ilaç gibi gelir, götürürmüş bir süre onu.

Bunu da denedim. Olmadı. Bana yaramadı. Yine uykum geldi.

Ne zaman bitecek bu döngü bilmiyorum. Derin’in hadi burnu tıkalı son günlerde. Ateşi vardı, uyuyamıyordu çocuk. Peki Deniz? Bariz bir şekilde Derin uyanıyor diye o da kalkıyor.

Bunun bende yarattığı suçluluk ise ayrı bir boyut. Geçenlerde, Paphia ölmeden önce, Deniz -bizim ısrarlı kurcalamamız üzerine- “Siz sürekli Derin’le ve Paphia’yla ilgileniyorsunuz. Benimle hiç ilgilenmiyorsunuz” dedi. Ne yaparsın? Onunla ilgilenmeyi sevmediğimizden değil ki. Derin bebek, Paphia yaşlı ve hasta diye anlattık. O an anlamış göründü. Bunu bize söyleyebildiği için de çok rahatladı çocuk. Onu takip eden gecelerde böyle sık uyanmadı. Ama işte şimdi yine başladı.

Kaldıramıyorum. Uykusuzluğu kaldıramıyorum. Çok yoruldum.

Çok yorgunum. Ne zaman dinleneceğim, hiç bilmiyorum.

İşin kötü tarafı, uykumu alamayınca çocuklara çemkiriyorum. Özellikle Deniz, gecede sekiz bin üç yüz otuz yedi kere uyanıp sabah da 7’ye 10 kala kalktığından mız mız uyandı şimdi. Onun uykusuz kaldığına mı yanayım? Uykusunu alamadığı için huysuz tavırlarına mı?

Terapiste gidesim var. Birine konuşup konuşup, söylenip söylenip susmayasım var.

Birinin beni yargılamadan, anne olmak kolay değil demeden, bunların geçeceğini, bu günlerini arayacağımı yüzüme çarpmadan, karşımda sünger olup sadece beni dinlemesine ihtiyacım var.

Bir de tabii ki uyumaya ihtiyacım var. Hazır kışın bu ilk günü de gelmişken kış uykusuna yatsam?

70 yorum

  1. Elifcim sizin kari koca bi haftasonu kacamak yapmaya ihtiyaciniz var…Enerji depolamaya!
    Dun saat basi kalktim – kurulu bebek gibi 1:45-2:45-3:45-4:45…..ve 7:28 uyandiiii….dinlenmislik?!Kesintisiz uyku?! ne ki bunlar!?!?!?!?!

  2. Aynı hisler içerisindeyim… Son günlerde saat başı kalkmaktan sersem gibi dolaşıyorum ortalıkta. Çocuklar kaç yaşına gelince rahat bir uykuya kavuşuruz acaba??

    • Deniz 1 yaşını devirdiğinde çok güzel uyumaya başlamıştı. Memeyi bıraktığında. Hep de güzel uyudu. Son zamanlarda çıktı bu gece uyanma olayı. Kardeşe veriyoruz.

  3. iyiki bu blogunuz var. terapist niyetine…
    annelerin sizden farki yok. tek degilsiniz. burasi da terapi grubu gibi. Bal kavanozum dun gece hic uyanmadi. ama ben uyudum mu. hayır. elli bin kere kalkıp ustunu ortmeye calistim. gecenin bir yarisi ben usurken o hala nasıl oluyorda ustundeki incecik battaniyeyi atıyor ona sasırdım. sonuc uyuyan bir cocuk ama uyuyamayan bir anne..

  4. o kadar güzel anlatmışsın ki,ekleyecek tek kelime bulamıyorum.
    benim oğlum da 3 yaşına yaklaşmasına rağmen gecede 3-4 kez kalkıyor.
    eğer gece çok sık uyandıysa bende sabah zombi gibiysem,öğlen uykusuna yatırdığım vakit bende kıvrılıyorum yanına yoksa uykusuzluk çekilmiyor.
    sevgiler
    bol uykulu geceler

  5. Zeynep Yıldırım

    Duygularıma tercüman olan bir yazınız daha.. Saat kurup uyanmayı bile özlüyorum bazen ama evde canlı bir kurulu saatimiz var zaten. Tüm geceden sonra en son 06:30'da kaldıran:)

  6. of çok iyi anlıyorum, gece çok çok kalkacağımı sezdiğimde kitabı bırakıp kendimi uyumaya programlıyorum, biliyorum ki gece uzun olacak. bu defa da uykum iyice kaçıyor tam dalmışken arca uyanıyor. hadi senaryo yei baştan. aslında bir süre iyiydik, şimdi burnu aktığı için mesailer yine başladı. anlıyorum, haklısın demekten başka ne glir elden?

  7. Elif,

    konuş sen, yaz burada.
    benim de anlattıklarını dinlemeye ihtiyacım var…

    sevgiyle kal…

  8. Elif belki kızcaksın ama bu yazını okuyunca yuzumde bı gulumseme belırdı birden:) cunku uykusuz gecelerde yalnız olmadıgımı bilen biri daha var cok sukur.Aynen Tan 5 aylık oldugundan beri uykusuz geceler basladı.Halada devam ediyor:( Dedigin gibi benımde terapiste ihtiyacım var ama ınat ettım gıtmıcem:) Ne zaman cocugu 4-5 yasına gelmıs bır anneyle karsılassam hemen uyku duzenini soruyorum.cvp hazır merak etmeyin cok cabuk gecıyo bu gunler tadını cıkarın.Uykusuzlugun tadını cıkarmalıyım anlasılan:) Valla ıyıkı varsın Elif sabah kahvaltı yaparken ilk is senin blogunu okuyorum.En azından beni anlayan birisi var :)) sevgilerrrr…

  9. yaaaaa, Elifcimmm, ben Ferber yüzünden sana kızan takipçi Çiğdem Tamer hatırladın mı?? şu yazıyı okudum ya, ne kadar büyük bi hata yaptığımı anladım… çünkü bu derece içtenlik olamaz, öyle ki benim için yazmışsın gibi, YALNIZ DEĞİLSİN, benim 5 aylık bi kızım var ve aynı şeyleri yaşıyorum, anladım ki çocukla beraber bir devir kapanmış, uyku devri…

  10. Ben de o kadar uykusuzum ki, sabah eşime çemkirdim yine, ben kalkıyorum sen de kalk diye. O da elinden geleni yapıyor aslında. Ağlayasım var, uyuyasım var. Allah hepimize sabır ve kolaylıklar versin diyorum. Geçecek, bu günler de geçecek Ben sırf bu uyku sorunu yüzünden ikinci çocuktan vazgeçmek üzereyim. Seni tebrik ediyorum:)

  11. git burdan al kocanida git stoklarlar idare etsin derin 1 gunde olsun git…..bende dusunuyorum ama henuz ayri kalma fikri uykusuzkugumdan agir basiyo…ama bende 1 sende 2 ben olsam elif giderdim…uyu uyu uyu uyu :)))

  12. gece kaç kere kalktığımı hatırlamıyorum artık. sabah kalktığımda belim çok fena ağrıyor. ne zaman bitecek her akşam belki o gece bu gecedir diyorum ama yok hala gelmedi o gece.

  13. Uykusuzum, yorgunum ve caresizim.14 aylik oglum, gece –gunduz demeden gunde 3-4 sefer fiskirarak kusuyor. Butun gunumu, oglumu ,kendimi ve etrafi temizleyerek, herseyi her seferinde sil bastan yaparak geciriyorum.Reflu DEGIL, hala ilac tedavisi goruyor ve kusma sebebi arastiriliyor.Gecenin bir yarisi fiskirarak kusan bir bebek ve uykusuzluk!!!!! Herskese bol sabirli gunler diliyorum.

  14. Bu durumun aynısını bende yasıyorum ,kızım 7 aylık ve uykusuz her geceeee sarkısı ailemizn sarkısı oldu .Bir de böyle gecen bir gecenin üzerine 6.30 da hazırlanıp 7.00 da evden cıkıp köprü trafigini cekip ise gitmeyi kendi adima ekliyorum .Gözaltlarımın morlugunu makyaj kapatmıyor artık .1 yasinda uykusu duzene girer diyorlar ama Deniz'in de geceleri uyandigindan bahsetmissin ,Allahım kızım 1 yasindan itibaren deliksiz uyusun nolurrr nolurrrrr…..

  15. Bütün hayallerim suya düştü. biraz daha büyüyünce geçecek bu gece uyanmaları, ben de rahat rahat uyanabileceğim diyordum. anne olmak demek uykusuzluk demekmiş meğer. ben de şu anda uykusuzluktan ölüyorum. gözlerim yanıyor. ayağa kalkınca yığılıp kalacakmışım gibi oluyor. ben napıyorum. kızım uyurken o blog senin bu blog benim geziyorum. müstahak mı bana? galiba müstahak.. 🙂

  16. Tam da aynı noktadayız. Ben otele gidip saatlerce uyumayı hayal ediyorum. Çünkü atık evde uyumak tam bir hayal.

  17. dinlemeyi seven bir masor tavsiye ediyorum:) o sirtinizdaki kulunclari acmaya calisirken siz gecede kac defa uyanip hangi pozisyonlarda emzirmek durumunda kaldiginizi anlatip rahatliyorsunuz, en azindan beni rahatlatti hemde psikolojim epey kotu durumdayken..

    • Buna bayıldım!

      • buna ben de bayıldım ! bir taşla iki kuş ! hem bedenen hem ruhen rahatlama, süper fikir 🙂

        ya daaa şöyle çok sıkışıldığında verilecek çok zararsız ama ultra yararlı bir çocuk uyku ilacı icat edilse ? gerçekten ihtiyaç anında kullanacağına emin olunan annelere satılsa :):) çocuklar bir gece de olsa 12 saat uyusa, anne mutlu olsa, çocukları da mutlu etse ? ne güzel olmaz mıydı ? 🙂

        kolay gelsin hepimize ne diyelim…

        • bunu duyunca aklıma çocuklugum geldi..kuzenlerle anneannemlerde bir araya geldiğimizde 7 cocuk uyusun die bizi sıraya sokar hepimizin agzına 1 er kaşık prakten verirlerdii :))))))

  18. Bizim ufaklik da bir abisi olmadigindan tum mesaiyi kendi ustleniyor. Tum geceyi saat basi kalkip en az yarim saat uyuyamayarak geciriyoruz. Tukenmek uzereyim. Neden, neden diye soruyorum hep. Annemin de hic kolay olmamis cocuklari geceleri. Ilkokulda bile uykusuzluk ceker uyuyamazdim ben de, hatirliyorum. Genetik midir nedir? Saat gece yarisi 3:23, 6. Kez uyanildi…

  19. 2 sene sonunda anca kesintisiz uykuya ulaşabildik. Uykusuzluk gerçekten çok yıpratıcı, Derin uykusunu toparladığında toptan düzelecek sanki sizin uylu düzeniniz? Umarım kısa sürede gerçekleşir..Sevgiler.
    Zeynep

  20. Çalışmayan anneler daha rahat tabi, öğlen uykusuna bebeğinizle yatarsınız. Yatmazsanız da evde dinlenebilirsiniz bir güzel. Çalışanlar ne yapsın, akşamdan kalma zombi gibi, sabahın köründe tam zamanlı işe git, dinlenmemiş yüze ne makyaj tutar ne saç baş şekle girer… akşamın bi vakti eve git… vücut ne kadar dayanır bilmiyorum ama bence annelere bebekleri güç veriyor sanki, o yorgunluk bile hatırlanmıyor bazen.

    • Amanın, Çiğdem. Dikkat et, çalışmayan anneler harcamasın seni 🙂

      4 senedir evdeyim, öğlen uykusuna yattığım günlerin sayısı bir elin parmağını geçmez. Yatmazsanız da dinlenirsiniz diye bir şey yok. Bebek yatınca sen ev işi yapıyorsun, yemek yapıyorsun. Hiçbir şey yapmasan banyo yapıyorsun! Yok öyle "bebek dinlenirken sen de dinlen" muhabbeti. Hurafe o.

      • 7 aylım ikizlerim uyuduğu aynı ana denk gelirse ne yapacağını şaşırmış birine dönüşüyorum acaba işten gelen maillere mi baksam yoksa banyo mu yapsam acaba neyapsam diyene kadar kızlardan biri karar verseydin diyerek kalkıyor 🙂

      • kesinlikle katılıyorum gerçekten hurafe evdeyim bebeğim 6 aylık ve ben ancak o uyurken kendime zaman ayırabılıyorum yemektı ev işiydi e hiç mi kendimize vakit ayırmayacağız hiç mi okumayacağız hiç mi ayaklarımızı uzatıp keyif yapmayacağız derken insan bunları da uykuya tercih ediyor zaten toplasan 1 saati bulmaz yani bebek=uykusuz yaşamak bu işin kanunu bu herhalde bunu bebeğim doğduktan sonra öğrendim tabi ufak bir şok yaşadım ama atlattım ve kabullendim sonunda..

        • bence hurafe değil. ben böyle yapıyorum. Defne uyur uyumaz ben de yatağıma yatıyorum. uyumasam bile kitap okuyorum ama %95 uyuyorum. uyandığımda migrenimin tutacağını bile bile uyuyorum. evin işiymiş, alınması gereken kaşlarmış, duşlarmış, yemekmiş, çamaşırmış totoma takmıyorum. uyuyorum. eğer gece uykunuz bölünüyorsa, çok yoruluyorsanız gündüz evi boşverin, siz de uyuyun. zombi gibi gezmekten iyidir.

  21. Elif ben dinlerim… aynı seyleri yaşayan ve etrafındaki herkes dinlemekten bıktığı için artık anlatamayan biri olarak 🙂

  22. Merhaba Elif Hanım uzun süredir bloğunuzu takip ediyorum. Bu yazacaklarım asla sizi yermek ya da bak ne nankör kadınlar var demek için değil. Belki bu yazdıklarımı okuynca gider güzel yavrularınıza bir sarılırsınız hem kendinizin hemde benim yerime ve bu yumuşak temas biraz hafifletir bu yorgunluğunuzu. Çünkü çok net biliyorum ANNELİK DÜNYANIN EN KUTSAL VE ZOR MESLEĞİDİR. Anneler Allah tarafından korkunç bir sabırla donatılmış olsa da etten kemikten yaratılmış insanlar neticede her insan gibi uyku, yeme içme dinleme gibi temel ihtiyaçlarını yeterince alamamadığında iflas edebiliyorlar.
    Ben 4 yıllık evliyim ve 1,5 senedir bir bebeğimiz olması için uğraşıyoruz eşimle bazı sağlık problemlerimiz var eşim kaynaklı o ne denle bir netice alamıyoruz… Bu 1,5 sene içinde 14 arkadaşım ve ya eşi hamile kaldı ve doğum yaptı. Bense hala Allahın bir kadına bahşettiği bu güzellikten mahrumum. O kadar çok ağladım ki artık ağlamak bile içimdeki acıyı bastıramaz oldu kurudum kaldım tabiri caizzse… Siz belki bebeklerinizin gece kalkmaları yüzünden uykusuzsunuz bende gelmeyen bebeğimin acısı ve hasretinden uyuyamıyorum… Keşke benimde ''anneciğim seni çok seviyorum'' dediğinde ya da o doğa ötesi büyülü kokusunu içime çektiğimde tüm yorgunluğumu alabilecek bir bebeğim olsa… Artık sürekli bebek yok mu diye sormalarından sıkıldığım ve verecek uydurma cevaplarım tükendiği için sosyal ortaamlardan da koptum yapayalnızım.. bu tür blogları takip ederek kendimi anneymiş gibi hissetmeye çalışıyorum.. Zor gerçekten çok zor dünyanın en zor yoksunluğu bu…

    Siz güçlü bie kadınsınız Elif hanım hemde dünyanın en iyi annelerinden birisiniz ben eminim bu zor ve sancılı dönemlerinde üstesinden geleceksiniz belki az biraz daha sabır…. Benim gibilerin varlığını bilmek belki sizi pisikolojik açıdan rahatlatır. Size eşiniz ve minik civcivlerinizle sağlıklı, mutlı ve güzel bir yaşam diliyorum ve bir gün sizin sahip olduklarınıza sahip olabilmek için dua ediyorum…Sevgiler…

    • Pınar Topaloğlu

      İnşallah siz de en kısa zamanda sağlıklı bir evlat sahibi olursunuz….

    • Çocuk sahibi olduktan sonra başkaları için yapılabilecek en büyük temenninin “Allah her isteyeni çocuk sahibi yapsın” olduğuna karar verdim.

      Ve bu temennimi tüm içtenliğimle size gönderiyorum. Umarım istediğiniz gibi olur.

    • Dualarım sizinle…

    • Benim de dualarim sizinle,en sagliklisindan bir yavru gelsin hayatiniza…biz de esimle 1 yil bekledik,bahsettiginiz benzer seyleri yasadim/hissettim….bebegimiz oldu ama uykusuzluk gercekten zor.Insan ne gecmisi ne gelecegi,sadece ani yasiyor…o an bebek yoksa uzuntu oluyor,uyku yoksa tukeniyorsunuz 🙂 sevgiler..

      • sevgili bebekhasreti, öncelikle Allah gönlünüze göre versin inşaallah, umarım siz de anneliği tadarsınız. yalnız sizin de bebeğiniz olduğunda ve uykusuz kaldığınızda inanın siz de aynı şeyleri hissedeceksiniz. tek farkımız; siz bunu bence asla dile getirmeyecek ve sessizce katlanacaksınız, bizse dile getirmeye devam edeceğiz ama hissettiklerimiz aynı olacak 🙂

        yepyeni bir yaşamın en yakın zamanda içinizde filizlenmesi dileğiyle…

  23. bütün denizler aynı sanırım 🙂 benim deniz de gecede 8337 kere uyanıyor, 3 yaşına girmek üzere üstelik ve 3 yıldır aynı tempo. sabah da kargalardan önce uyanıyor, ben diyeyim 6 siz diyin 7… bize uyumak haram bence artık :))

  24. her deniz aynı değil, sadece bunu söyleyebilirim.Bana burada susmak düşüyor…çok konuşunca nazar yapıyor oğluma…

  25. aynı aynı bu kuzuların hepsi aynı. sabrımızı zorluyorlar sanırım. benim kızım 4 aylık ama aynı sorunlar bizde de var. 2 hafta önce grip oldu o gün bu gece hala mızmız uyku düzenleri değişti herşey değişti aslında 🙁 bazı geceler her saat bazı geceler her yarım saatte kalkıyor. artık düşünmeye başladım beni mi yokluyor bu çocuk. "annem çağırsam gelirmi acaba? dur bi ağlıyım. aa geldi annem. iyi demekki burdaymış yatabilirim tekrar 🙂 " ama dediğin doğru elif, bende eğer dinlenemezsem kötü oluyorum. sonra bebeğin her ağlaması her mızmızlanması daha çok batıyor bana. herşeye daha çok geriliyorum, eşimle tartışmaya başlıyorum. offf off. diğer taraftan "bebek hasreti" nin yorumunu okuyunca diyorum şükür bebeğimiz var. ama insanın da bir sabrı var. nereye kadar dayanabiliriz bu uykusuzluğa bilmiyorum. ben büyüdükçe uyur diye kendimi teselli ederken yorumları okuyunca bu hayalimde yok oldu 🙁

  26. gececi annelerin sayısı çığ gibi büyüyor! :))
    İki haftadır ben de sizdenim.Ay ne güzel uyuyordum önceleri, neden kimse bana söylemedi bu işin böyle zor olacağını!
    Bu kadın milleti, annelikte zorlandığı anları kendilerine bile itiraf etmekten çekiniyor sanırım, -yoksa kötü anne mi derler acaba?-
    Şükürler olsun evlatlarımıza, yaptığım nankörlük değil ama zorlanıyorum işte!
    Blogcuanne samimiyetinden dolayı teşekkür ediyorum sana.Vallahi bu gece seni düşündüm oğlanı emzirirken.Kendi kendime uyanmak istiyorum demiştin ya, bendensin!

  27. sevgili elif yine çok güzel tercüman olmuşsun tüm annelerin hislerine.. ama yorumları okurken "bebekhasreti"nin yazısı tam anlamıyla yüreğimi dağladı. ben de 10 aylık kız annesiyim ama ona sahip olmak için çok mücadele ettim. 19 yaşında kemoterapi gördüğüm için bebek sahibi olmamın mümkün olamayabileceği söylendi. o anı hayatım boyunca unutamayacağım.. sonra yıllar geçti. evlendim. 5 sene bebek sahibi olmak istemedik . ama ben hep içteniçe korktum. ya olmazsa? diye diye… 6. yıl bir başka sağlık sorunum hamile kalmak istememe sebep oldu. olur mu olmaz mı derken hamile kaldım. yaşadığım mutluluk sağlıklı bir kadının yaşadığının kaç mislidir siz düşünün.. yıllardır duamı hep aynı şekilde ediyorum." Allah kimseyi yavrusuz bırakmasın." bi kadın için yıkıcı olabiliyor.
    bu yazım kimseyi eleştirmek için değil. ben de şimdi uykusuzluk çekiyorum her anne gibi. yorgunum. belim ağrıyor. akşam olup da üstüme yorgunluk hepten çökünce kızıma tahammülsüz olmaya başlıyorum. bazen kızıveriyorum. sesim yükselir gibi oluyor. eşim haftanın 5 günü şehir dışında. annem ben işteyken kızla ilgileniyor diye ona da kıyıp gece uyandıramıyorum.. bunları düşündüğüm için suçluluk duymasam da hepimiz gibi ben de halime şükrediyorum. tüm annelere sabır ve sevgiler..

  28. canım önceki yazını okumadan yorum yazmışım. afedersin. sünger olmalıydım. haklısın ve yalnız değilsin diyorum sadece…

  29. Pınar Topaloğlu

    Benim oğlan bazı geceler bana güzellik yapıp 4 bazen de 6 saat aralıksız uyuyor, ama bazen de "hadi bu gece mesai var" diyip saat başı kalkıyor.
    Şimdilik evdeyim ve ben öğlen uyuyabilenlerdenim (çocukluğumdan beri bayılırım öğle uykusuna 🙂 annecim sağolsun o alıştırmış) yani bir şekilde 2-3 günde bir de olsa dinleniyorum… Ama işe başlayınca nasıl uykusuz bir hayat bekliyor bizi merak ediyorum 🙁

  30. işte bu yüzden bir türlü ikinci çocuğa cesaret edemem gibi geliyor. Bir çocuktan daha zoru iki çocuk sahibi olmak. Allah yardımcınız olsun..

  31. yazılanları okuyunca nasıl mutlu oldum bilemezsiniz 🙂 bazen bir tek benim başıma geliyor gibi hissediyorum cunku. uykuyu cok seven biri olarak deliksiz uyuyacagım bir geceyi iple cekiyorum. 7 aylık oğlusumu hala emzirdiğim için de eşimle 1 gece bir yerlere kacma denemesini henuz yapamıyoruz. aynen benim de sırf bu uykusuzluk yuzunden 2. cocuk olayını gözüm yemiyor 🙂

  32. "Gece Boyunca Uyumak: Anneler, Babalar ve Bebekleri Nasıl İyi Bir Gece Uykusu Çekerler?
    Orjinal isim: Sleeping Through The NightJodi A. MindellAura Kitapları"
    ADLI KİTABI OKUDUM, UYGULADIM VE HAYATIM DEĞİŞTİ… SİZE DE TAVSİYE DERİM…

  33. derinn bir ahh çekme istiyorum sevgili elifff sizin evdeki durumu kopyala yapıştır yapıyourm aynen 2 aylık bir bebek 4.5 yaşında bir abla ile durum bizde de aynıı , hemde tıpaaa tıpp. Geçicek inş. dimiiii geçicekkk………..bu arada bir arkadaş evde olanlar en azından dinlenebilirler demiş ben çalışan bir anneyim 6 ay doğum iznim var yani her iki durumuda bilerek şunu söyleyebilirim ki ne uyunabiliyor nede dinlenebiliniyor ev işi vs derken popom neredeyse hiç oturmuyor inan işyerinde daha çok dinlenirdim çalışsaydım hemde akşamları eve daha dinç çocuklarımı özlemiş olarak gelirdimmmm bunuda burada belirtmek istedim ev hanımlarının hakkııı yenmesin lütfennnnnnnn 🙂

  34. Anne siniri gelmiş sana diyorlar:) O neymiş bile demiyorum, uykusuzluk, bel boyun baş ağrısı, aç karın, yağlı saç, pijama üzeri salya siniri 🙂

    Postpartumda denebilir belki ama ağlama krizi çaresiz hissetme değil artık bu ; en kötüsü ''uykusuzluk'' . Rüyalar Rem uykusunda mı, uyanmak üzereyken mi ne görülüyormuş ya, ben kaç zamandır rüya görmüyorum bilmiyorum. Rüya görmeyi özledim.

  35. Merhaba Elif,
    güzel blogunun siki bir takipcisiyim. ve bugün tam su anda uykusuzluk sonucu aglama buhrani gecirmek üzereyken yazini gördüm, duygularima tercüman olmussun. insanlarin uykusuz halimi görüp teselli mahiyetinde dedikleri beni ayri bir sinir ediyor. mesela "iste kizim annelik böyle birsey", "merak etme gececek", denedigim ve zaten bildigim seylerin önerilmesi, bebegim agladiginda niye agliyor ve ya niye bu kadar cok agladi diye sorulmasi. bir susun diyesim geliyor, teselli etmeyin, acimayin, fikir vermeye kasmayin ve de niye öyle ya da böyle diye benden aciklama beklemeyin diyesim var… Beni seven sadece yemek yapsin, banyo yaparken bebegime göz kulak olsun, yeter:).
    (Yurtdisinda yasayip, yardimcisi olmayan, esi haftanin 4 gunu baska bir sehirde calisan, 6,5 aylik uyku sorunu olan bir bebisi olan uykusuz bir anneyim.)

  36. ohooo siz uyku buldunuz da kesintisizini arıyosunuz, benim için hiç farketmez delikli deliksiz ukuya hasretim ben.. oğlum 2 aylık ama günde sadece 5-6 saat uyuyor, yani 24 saat içinde 5-6 saat 🙂

  37. KORKUYORUUUUUM!!!!!!
    20 haftalık hamileyim. Bir oğlum olacak.
    Ve ben en çok uykusuzluk ile nasıl başa çıkacağımı düşünüyorum. Kendimi şimdiden az uyumaya alıştırsam mı, yoksa bu günlerin kıymetini bilip bol bol uyusam mı, ne yapsam bilemiyorum. Allah bütün annelerin yardımcısı olsun, hepimize dayanma gücü ve bebelere de biraz uyku versin.

    • keşke uyku depolanabilir bir şey olsa :))
      Siz şimdi keyfinize bakın, geri dönüşü olmayan bir yola girmişsiniz siz de:)
      İnşallah sakin, huzurlu ve uykuyu seven bir bebeğiniz olur

    • İlknur – uyuyabildiğin kadar uyu. Son zamanlarda vücudun kendi kendine zaten o düzene girmeye başlayacak, şimdiden onun programını yapmana gerek yok 🙂

  38. Kuzey, Defne doğana dek hep tüm gece-kesintisiz uyurdu. 4 aylıktan beri böyleydi. Emekleyerek yatağa gidip uyuduğunu biliyorum ama Defne bu düzeni bozdu. Şimdilerde Defne gecede 1 kez uyanıp memelerimi elleyerek uyumak istiyor. Mememden elini çekersem ağlıyor. Daldığını zannedip yatağa koyuyorum, yine ağlıyor. O sırada Kuzey uykusunda elleriyle kulaklarını kapıyor, o rahatsız olmasın diye yine memelerimi ellemesine izin veriyorum. Bazen süt verip aynı anda mememi elletirsem tam dalıyor, sabah 8’e kadar uyuyabiliyorum. Ama püf noktası nedir vallahi çözemedim. Geçen gün uyandığımda salondaydım ve yine 2 gün önce uyandığımda yatağımızda maaile yatıyorduk. İnanın ki gece ben nasıl salona gittim, nasıl 4 kişi birbirimizi ezmeden (ben 90, eşim 135 kg.) yattık bilemiyorum, hatırlamıyorum.

    Çok şükür ki uyku mahmurluğu gibi bir sorunum yok. dipçik gibi kalkıyorum her seferinde yataktan, o uykusuzluk bana koymuyor, sanırım zaten halihazırda bir uykusuzluk hastası olduğum içindir.

    İlaç konusunda, bir tanıdık atarax mıdır nedir öyle bir şurup verirdi çocuğuna ama bence verilmemeli. ben ise yorulup gözleri yastık aranana dek yatırmamakta buluyorum çareyi. oğlum zaten kendi gider yatar, zavallıcık. kıza da mememi elletiyorum işte, çaresizim ben de. yukarıda biri bir kitap yazmış, bir de onu deneyeyim bari 🙂

    • ha bir de, Tracy hogg’un kitabında uyumak için uyandır gibi (yanlış da yazmış olabilirim) bir bölüm vardı. Ben çoğu zaman Defne’yi öğle uykusundan kendim uyandırıyorum. Bazen 1 saat uymasına izin veriyorum ve hemen kaldırıyorum. tabii çok dramatik oluyor, halıya yatmaya çalışıyor falan ama o gece mışıllll mışıl uyuyor. kalksa bile geri uyutması kolay oluyor, azıcık meme elletiyorum hop uyuyor. bunun etkisi olduğuna eminim, denemenizi öneririm.

  39. Merhabalar
    Ben sitenizi bebeklerde derin uyku nasıl olur diye araştırma yaparken rastladım ve takip etmeye karar verdim.Anlattıklarınız yaşadıklarınız bana o kadar tanıdık geldi ki.. Aralarında 3 yaş olan iki oğlum var İkinci oğlum 12 aylık, bende uykusuzluk çekenlerdenim. Uykusuz geçen bir gecenin sonunda sabahın ilk saatlerinde yanıma kim gelirse elimde olmadan ona hırlıyorum. Bu da beni çok rahatsız ediyor. Bunun içinde destek almaya karar verdim. Haftaya başlıyor seanslar . inşallah kontrolumü tekrar elime alabilirim. Artık bu tükenmişliğe son vermem lazım:(((

    • Hoş geldiniz. Bir karar vermiş olmanız bile çözümün yarısı bence… Dilediğiniz çözüme en kısa zamanda ulaşırsınız umarım.

  40. Okdum okudum,herbir derti tasayı okudum yukarıda,güzel güneşli uykulu günler gelecek bizlerde ahh neydi o dertler tasalar diyeceğiz ki buda bize en önemli hazzı anne olma ve BAŞARMA duygusunu tattıracak!

  41. Sitenızı daha yenı kesfettıgımden bu yazıyıda yenı okudum vee bayıldımm oyle guzel anlatmıssınızkı bayıldım ..begunlerde bende oyleyım buyuk oglum Onurun pek bı zararı yok ama kucuk Kıvanc ımız sabaha karsı sureklı uyanıyor sanırım sutum yetmıor …neysek 1 yasa az kaldı bende eskı hayatıma geri donmek uyanmadan sabaha kadar uyumak ıstıyorum mmmmm….

  42. az önce başka bir yazıya ilk yorumumu yaptım ve yaparken paylaştım, ben de yeni kaşiflerdenim. 6 yaşında bir oğlum 1 yaşında bir kızım var. bu yazı biz annelerin acı gerçeğini çok çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor! ancak hem yazıyı hem de yorumları okurken çok güldüğümü paylaşmadan edemeyeceğim…

    kendmi de anlatayım, çünkü az önce eğlendim dedim, sanki hiç bilmediğim şeyleri okumuşum da aman ne komikmiş gibi dursa da, aslında değil. oğlum 2 yaşına gelene kadar çalışmadım, ben büyüttüm ve çalışmaya başlayana kadar doğru dürüst anne demedi ve her gece maksimum 3 saat uyudu, uyuttu. gecede ortalama 4-5 kez kalk ve emzir. çalışmaya başlayınca, ilk zamanlar bakıcımıza alışana kadar öğle uykusu uyumadığından akşam 8’de sızmaya ve sabaha kadar uyumaya başladı. neyseki bakıcımıza alışınca, öğlen uyuyunca da bundan vazgeçmedi. ama şunu söyleyebilirim ki çalışmıyorken de gündüz uyku uyuyamazdım, yoksa evde hiçbir iş yapamazdım. uykusuzluğu, ve anneliğin bir çok zorluğunu, kabullendiğimden midir ne bana çok koymazdı. ama çok yorulduğumu söylemeden geçemeyeceğim. yine de bu yorgunluk çalışırken çekilen uykusuzluğun verdiği yorgunlukla kıyas götürmez. çünkü onu da yaşadım, kızımı çalışırken doğurdum, 3 aylıkken işe döndüm. kızım da aynı oğlum gibiydi, 3 saat kesintisiz uyuyabildiysem iyi uyudum dedirtirlerdi bana. ama bu bölük pörçük uykularla çalışmak çok zordu. geceleri 4-5 kez kalkmak oğlumda koymazken kızımda çok zorlanıyordum, zira işyerinde de çok yoruluyordum. tabi kızla birlikte oğlanın da aralarda uyandığını eklemeliyim, herhalde kardeş kıskançlığının bir parçası olsa gerek bunlar. neyse ki eşim onunla ilgileniyor, ben %90 kızı emziriyor oluyorum.

    kızım yaklaşık 10 aylıkken işten ayrıldım ve şimdi evdeyiz. öğlen bazen uyuyorum bazen uyumuyorum, yine çok yoruluyorum ama asla çalıştığım zamanlardaki gibi değil. yine de kızım acaba ne zaman kesintisiz uykuya geçer diye düşünüyorum, arada. ama bu durumu da, diğer bir çok zorluk gibi göze alarak ikinci çocuğu yaptım. sanırım durumu baştan kabullenmek, o kararı vermek işi bi nebze kolaylaştırıyor, en azından bende.

    görünen o ki daha uykusuz günler bizi bekler, herkese sağlıklı günler.

    not: tüm zorluklarına rağmen çocuk sahibi olmak tarifsiz, eşsiz bir duygu. Allah isteyen herkese bu duyguyu tatmayı kısmet etsin.

  43. Bu yazıyı 2010’da yazmışsınız. Bu geceler sona erdi diyin lütfen. Aynı duygular içindeyim. Kendimi bir yerden atasım var.

    • Elbette sona erdi. Şimdi başka dertlerimiz var — tuvalet eğitimi, canavarlar, hastalıklar. Anne olmadan önceki deliksiz uykum yok. Ama buradaki de yok, merak etmeyin 🙂