20 Yorum

Nilü’nün Gebelik Günlüğü – 23. hafta

Nilü’nün yazılarına 23. haftada devam ediyoruz:

Tam 23. haftalık hamile göbeğim ve ben sizleri sevgiyle selamlıyoruz, merhaba!

Bu hafta “ondan-bundan-şundan” tarzı bir yazım olacak, çünkü kısa kısa da olsa paylaşmak istediğim çok şey var. Eşim hiç anlamıyor her hafta nasıl bu kadar çok yazacak konu bulabildiğimi, ben de boşver, anlamak için kadın olman lazım diyorum. Özellikle bu günlerdeki halimi gördükçe yok almayayım diyor, o almasın ben halimden çook memnunum. Oh ne güzel de göbişim var, içinde de her gün büyümekte olan bir tane bebişim, ah bir de kilo derdim olmasa. Şu son bir haftada siyatiğimden yana çok acı çekiyorum. Bugünlerde oturmak, kalkmak, yatakta yön değiştirmek beni epeyce zorluyor. Bu haftaki en yeni atraksiyonum yogaya başlamak oldu. Yoga hocam çok tatlı bir bayan, Mia. Hiç yoga yapmadığımdan dolayı ayak uyduramam diye endişeliydim. Neyse, allahtan grubumuz küçüktü öyle olunca endişelerim çok yersiz çıktı ve Mia bana bol bol yardım etti. Yoga olayı epeyce komik bir şeymiş; bir sürü esnetme hareketleri yaptık, bir de arada hareketler sırasında sesler çıkartıyorsunuz, şarkıdan çok uğultuya benziyor. Fazla rahat bir insan olmadığımdan herhalde sesim çıkmadı epeyce bir müddet ama dersin sonlarına doğru baktım kimse sallamıyor herkesin gözleri de zaten kapalı ben de başladım Aaaa Oooo Mmm tarzı komik sesleri çıkartmaya. Neticede pek bir hoşuma gitti yoga herhalde bir dahaki derste ciddi durmayı becerebilirsem daha da zevk alacağım. Derse gelenler içinde en yeni hamile ben idim; ama karın büyüküğünde 38 haftalık hamile anneden sonra ikinci büyük karın bendeydi, tabii bu olaya hurrraaa deyip pek sevinemiyorum.

Hani derler ya kadınlar hamile iken eşleri de kilo alır diye, bu bizim için bir gerçek oldu. Zaten çok incecik olmayan eşim bu süreçte 5 kilo aldı. Şimdi kendini spora vermiş bir durumda eritmeye çalışıyor yağları,  bir de gece yürüyüşlerimizi bir düzene oturtmaya çalışıyoruz. Geçen gece yürürken çok büyük bir panik ve beraberinde de kasılma yaşadım sonra da kendi kendime kızdım. Efendim biraz iğrenç bir konu olacak ama benim belli bir haşerat türüne karşı fobim var ve bu yaşadığımız sıcak diyarda da ne yazık ki onlardan bolca var. Bazen arkadaşlarım takılıyorlar denizde köpekbalığı ile burun buruna gelmeyi mi tercih edersin yoksa bu ismi lazım değili mi, tercihim sizi şaşırtmasın ama köpekbalığı; nitekim küçükcene bir tanesi ile karşılaştım geçen sene ve hiç bu kadar da korkmadım. Korktuğumdan mıdır nedir bir şekilde bu yaratıklarla ben hep birbirimizi buluyoruz. Bu sefer bir değil tam da iki tanesi sokakta dibimde belirmesin mi?! Ben çığlık çığlığa hamile olduğunu unutan zıplayarak koşan bir tip ve tabii sonrasında kramp olduğunu düşündüğüm ani gelişen bir kasık ağrısı. O kadar kızdım ki kendime anlatamam; yahu dedim yakında anne olacaksın çocuğun her şeyiyle seni örnek alacak şimdi sen her böcek gördüğünde çığlık atar zıplar durursan o ne yapacak? Bir arkadaşım NLP (neuro linguistic programming) alanında sertifika aldı, geçenlerde duydum insanlara korkularını yenmede yardım ediyormuş; kısmet bu ya bir yıldır görmüyordum kendisini o gün karşılaştık, dedim bana bu konuda yardım etmen lazım diye. Acaba mümkün mü bunu yenmem bilmiyorum ama çocuğum için deneyeceğim.

Duygusallığım da had safhada bu aralar, televizyonda ağlayan birini görmeye durayım hemen başlıyorum ağlamaya; gözyaşı rezervlerim dolmuş taşıyor. Geçen gün Undercover Boss diye bir program izliyoruz; büyük şirketlerin CEO’ları kendi şirket bünyeleri içinde kılık değiştirip operasyonlarını ve elemanlarını gözlemlemek üzere kolları sıvayıp işçilerle çalışmaya başlıyorlar, sonra da gözlemleri doğrultusunda operasyonlarında düzeltmeler yapıyorlar. Bu seferki patron tam sulu göz cinsi çıktı. Adam çalışanlarının hayat hikayelerini dinledikçe ağlayıp durdu. O her ağladığında ben de beraberinde, eşim için oldukça komik bir sahne sergiledim, gecesini renklendirdim.

Bizim oğlan karate kid gibi olacak galiba. Son bir haftadır karnımda dört bir yandan yumuşak dozlu tekmeler geliyor, hatta artık dışarıdan bile böyle seğirme gibi gözleniyor. Geçen gece bir arkadaşımızın evinde televizyon izliyorduk bizim karate kid yine spora başladı arkadaşıma gel bak hisset dedim o da aaa plup etti diye tepki verdi. Hamilelik sözlüğüme yeni bir kelime daha eklendi böylece bebek hareketi = plup; bizimki bol bol plup ediyor bu aralar.

Hamile haberleri ve hamile kalmak isteyenler… 2011 bebek patlaması yılı olacak gibi. En azından benim çevremde son 1 ayda üç tane arkadaşımın daha hamile olduğunu öğrendim mutlu oldum. Bir de hamile kalmak isteyip de kalamayan arkadaşlarım var; daha ben de 6-7 ay öncesine kadar onlardan biriydim. Elimden onlara moral vermekten başka birşey gelmiyor ama bir o kadar da kendimi kötü hissediyorum ne de olsa benim tuzum artık kuru üzülme demesi kolay. Çok dua eden bir insan değilim ama onlar için dua eder oldum. Bu haftalık yazımı noktalarken bir duamı da yazılı yapaym diyorum: “inşallah allah tüm çocuk isteyenlere bu duyguyu tattırmayı nasip etsin!” Ne olur sizler de vakit buldukça bu dileklerinizi evrene yollayın. Eminim eğer hasretle bekleyen bir yuvaya ulaşırsa orayı çok mutlu edecek.

20 yorum

  1. hayırlısıyla bebeğini kucağına alırsın inşallah her hafta merakla okuyorum sevgiler

  2. Ben de 23. haftadayım, Nilü'yle aynı haftadayız :-)) Hatta ben de bu hafta yogaya başladım,tesadüf işte.Şu an aramızdaki tek fark kıtalar sanırım :-)Benimle aynı anda aynı şeyleri hisseden insanlar olduğunu bilmek çok güzel,Nilü'nün yazılarını sabırsızlıkla bekliyorum…

    • Ben de cok sevindim kendimle ayni haftada bir anne adayina daha denk geldigime, burada yasadigim cevrede tanidigim hamile birisi yok su an (yogada merhabalastigim anne adaylari haric) onun icin aramizda kitalar da olsa sizlerden destek ve bilgi almak beni cok mutlu ediyor.

  3. Ne guzel demek Nilu'de Miami'de. Bilmiyordum. Elif'in blogunu yeni okumaya basladim. Amerika'da dogum ve Amerika'dan Turkiyeye donus yazilari ile dikkatimi cekti. Boylece araniza katildim:) Ben de Miami'deyim. Bebek surecine girince ikinizin de yazilari ve tavsiyeleri benim icin cok yararli olacak. Vucud saatim bana bebek vaktinin geldigini soyluyor galiba. Artik etraftaki butun bebekler dikkatimi ceker oldu. Mall'da bebek arabalarindaki bebeklere bakmaktan kendimi alamiyorum. Dun yeni doganlarla ilgili bir program izliyordum, gozlerim doldu. Nilu'nun de dedigi gibi insallah allah tum bebek isteyen anne-babalara nasip etsin!

    • Merhaba Gokce,
      Benim de durtuler ilk oyle baslamisti yaklasik bir 5 yil kadar once, is / kariyer davasina askiya alip 35 yasinda hamilelik tadiyorum.
      Ne zaman ki duygularina beynin de katilacak o zaman hazirsin demektir, en azindan benim icin oyle oldu:).

      • Ben de uzunca bir sure Istanbul'da deliler gibi ve stres icinde avukat olarak calistiktan sonra es dolayisiyla Miami'ye geldim. Burada da avukatlik yapamayinca sudan cikmis baliga dondum. Boylece aslinda aklim da bana "herseyin bir sebebi var, cocuk icin en iyi zaman" diyor. Bu ay doktor bir arkadasimin tavsiyesiyle folic acid denen seye basladim. Hadi hayirlisi bakalim. Belki yakinda Miami'den bir hamile haberi daha duyarsiniz:)

        • Haydi hayırlısı. Zamanı geldiğinde Nilü'nün (benim) doktorunu şiddetle tavsiye ederim. Hele bir olsun, mutlaka haber ver.

          • Tabi mutlaka haber veririm. Doktor aklimda zaten. Evimize de yakin. Hayirlisi olsun:)

  4. Nilu ile ortak bazi noktalirimiz var. O yuzden, Onu cok iyi anliyorum. Ben 9 aylik hamileyim. Insallah ogluma 2 hafta sonra kavusucam. Benim de karnim hic yoktu taa ki 8 aylik olana kadar. O zman karnim buyudu. Ben de hic karnim yok diyenlerdendim. Ama simdi sipsivri buyudu gobusum.. Sen de rahat ol. Onemli olan bebegin saglikli gelisimi. Gerisi hic onemli degil. Ve iyi bi hamilelik gecirmek moral olarak diyorum yani 🙂 Ben cok iyi bi hamileleik gecirdim sukur ki. Ve evrene de her zaman olumlu dileklerimi yolluyorum ''insallah isteyen herkese allah saglikli bebek versin'' Insallah sen de ben de sagsalim kavusuruz bebeklerimize..

  5. karnın kocaman olmuş, ne güzel.. bazen o "plup"ları özlüyorum ama Allah'tan ki hemen geçiyor (heheheh).

    bu arada ben de gökgürültüsünden korkuyorum ve 2 çocuktan sonra bile korkularımda bir değişme yok maalesef. hala gökgürültüsü geleceğini anladığım anda elimdeki her şeyi bırakıp kulaklarımı tıkıyorum 🙂

    NLP ile ilgili haberlerle ayrıca ilgileniyorum, gelişmelerden haberdar edersen sevinirim..

    • NLP konusunun uzerine kesin egilicem; hepimiz icin soz veriyorum. Tek sorun bu bahsettigim arkadasimi yakalayabilmek ama uzerinde calisicam:).

  6. Ah Nilufer..Aynı dertten muzdaribiz..Ben de yazmıştım blogumda gecen sene..Bir oku bak :
    http://ardatotisi.blogspot.com/2010/05/fobiyus-be

    Eger bu NLP yi yaparsan yaz burdan e mi? Haber et ne olur..İsine yararsa bende hemen yapıcam..Kurtulalım bu illetten ne olur tanrım! 🙁

    • Merhaba Itir,
      Hakikaten ayni dertten cekiyoruz senle:). Tamam soz eger NLP'yi yaparsam buradan yazicam.

  7. ben de 22 haftalık hamileyim ve (gerçi sen ismi lazım değil demişsin ama) örümceklerden korkuyorum.hem de çok.e bi de uçağa binmekten..umarım doğacak oğlum bu ikisinde de benden cesur çıkar ve tek korkan ben olurum yine..:) onun dışında benim de karnım bayaa büyük ve dikine doğru gidiyor.
    bazı zamanlar hemen parlıyorum birşeylere,çok sinirleniyorum,bazen herşeye ağlayabilecek potansiyelde oluyorum(özellikle şu dizi "öyle bir geçer zamanki"'nin reklamları denk gelirse,çocuğun sesine dayanamıyorum,o da oğlan ya bir de..diziyi seyretmiyorum zaten 🙂
    ve bazen de aklıma hep kötü seneryolar geliyor.bebeğimin sağlığı ile ilgili,doğduktan sonrası ile ilgili.kafayı mı yiyorum acaba diye düşünüyorum..
    ve artık malesef kendimi pek çekici bulmuyorum..hep kötü mü yazdım? yok yok..aslında çok mutlu zamanlar yaşıyorum.o mucizevi bir şey..tekmelerini hissetmek herşeye bedel ve eşimle ben onu şimdiden çok seviyoruz.
    bunları paylaşmak istedim.kendinize iyi bakın!

    • Yasadiklarimiz / endiselerimiz o kadar benziyor ki… Yalniz degilsin yani:). Sen de kendine ve bebisine iyi bak.
      Sevgiler

  8. bende 25. haftamdayım, karnım sizin kadar ama etraftan gelen aaaaaaa ne kadar büyümüşsün tepkileri ister istemez umursamamaya çalışsam da beni etkiliyor:( birde bebeğe yeni oda yapmak gerekli mi yoksa elimde olan genç elbise dolabı ve yatak var, ona park yatak gibi birşey alsam yeter mi acaba? normal yatağa ne zaman geçebilir çocuk?bebeğim için değer tabi ama herşey o kadar pahalı ki..

    • Valla park yatakla bayağı bir süre idare edebilir aslında. Benim kuzenimin ikizleri uzun süre park yatakta yattılar. Deniz de neredeyse iki yaşında olana kadar sığdı ona, gerçi sadece tatilde ya da anneane/babaannedeyken kullanıyordu.

      Ancak aynı park yatakları Derin rahat kullanamıyor şimdi. Yamulmuş şilte kısmı, neden bilmem. Yine de biz tepe tepe kullandık.

      Diyeceğim odur ki, sağlam bir park yatak uzun süre idare edebilir diye düşünüyorum.

  9. diocia hic gitmek is

    Merhabalar blogunuzu bir cirpida okudum insallah hersey yolunda gider ve cocugunuzu saglikli bir sekilde kucaginiza alirsiniz.. bende suanda yaklasik 7 haftalik hamileyim ve esim doktora sonrasi calismalar yapmak uzere miami ye gidecek ancak benim kafamda pek cok isaretleri var 🙁 bir kac sorum olucakti bu konularda esim saglik sigortasi yaptirmak zorunda olucak calismai icin acaba bu sigorta beni kapsarmi? dogumu orada yapmak istersek yaptiracagimiz saglik sigortasi bunu kapsarmi? birde benim ingilizcem yok orada Turk doktor bulmamiz mukun olurmu? gibi gibi pekcok sorum var ancak en onemlisi bunlar.. simdiden tesekkur ederim..