13 Yorum

Güzel bir kitabın sonrasında düşülen boşluk

Ne zaman kendimi kaptırarak okuduğum bir kitabı bitirsem, sonrasında boşluğa düşüyorum.

İşte şimdi yine o boşluktayım.

Hakan Yel‘in Sultana Dokunmak adlı kitabını bitirdim dün sabah.

Kitabın konusuna çok girmeyeceğim, yakın zamanda hediye kitap yapasım var, o zaman anlatırım. Hayır, ebeveyn kitabı değil. Ve fakat bana ebeveyn kitaplarından fenalık geldi. Dört senedir kolik, tuvalet eğitimi, disiplin, yatır kaldır, iki yaş sendromu, üç yaş krizi ve bilumum konularda doktora tezi yapacak kadar kitap okudum, okuyorum. Ara sıra nefes almalı insan.

İşte bu kitap o nefesi aldırdı bana. Ya da nefesimi kesti demek daha doğru sanırım. Ne ihtiyacım varmış meğer böyle bir şeye.

Ne müthiş bir tatmin veriyor insana bir kitabı elinden bırakamamacasına okumak. Bir yandan neler olacağını, nasıl biteceğini merak ediyor, önüme çıkan her fırsatta kitabı elime alıyor, çıkmayan fırsatları -kendimi tuvalete atmak ve doğal ihtiyacımı karşılıyormuş pozlarına yatmak pahasına da olsa- yaratmaya çalışıyorum. Bir yandan da, sona yaklaşıp kitabın sol sayfaları ağır basmaya başladıkça “Bitiyor işte… Bu da bitiyor” diye hayıflanıyorum.

Hele son sayfalarında artık hikâyenin (çoğu zaman) çözümlendiğine mi sevineyim, yoksa almakta olduğum hazzın biteceğine mi üzüleyim bilemiyorum.

Nitekim dün sabah bitirdim kitabı. Kitap ayracını çıkardım, kitabın ön kapağının hemen altına koydum, kitabı kapattım.

Dün bütün gün sersem gibi gezdim. Akşam çocuklar yatınca ellerim kitabı aradı. Bitirdiğimi hatırlayınca tadım kaçtı.

Kendimi böylesine kaptırdığım kitapların ertesinde ne okuyacağımı bilemiyorum. Yine böyle kaptıracağım bir kitaba başlamak istemiyorum nedense… Daha hafif, çerezimsi kitaplarla gönül eğlendirmek istiyorum bir süre.

Hani çok uzun süren, ciddi ilişkiler sonlanınca, yine uzun soluklu bir ilişkiye girmeden önce birkaç fasulye ilişki yaşar ya insan… Öyle.

13 yorum

  1. aynı beni tarif etmişsin 🙂 şimdilerde ben de çerez kitaplarla gönül eğlendiriyorum

  2. Hemen Kenize Mourad'ın Saraydan Sürgüne isimli kitabına başlamanı önerebilirim..

    Ben iyi bir kitaptan sonra bir süre kitap okuyamıyorum. Ya arka arkaya okumalıyım ya da ara vermeliyim. Şimdi o aradayım ben de 🙂

    Kitaptan daha önce de söz etmiştin sanki. Bugün sipariş ettim, bakalım ben de aynı boşluğa düşecek miyim?

    • Saraydan Sürgüne benim de kitap listemde. daha önce de bir arkadaşım tavsiye etmişti.

  3. Cok guzel anlatmıssın

  4. Bu duyguyu gercekten cok iyi biliyorum.Ben de cocuk egitimi,bakimi kitaplarin arasindan cikip romanlari arasina siginiyorum zaman zaman.Fakat yine de cocuk egitimi kitaplari daha agir basiyor simdilik.Oglum daha kücük ve bir sey kacirmamaliyim.Onunla ilgili her seyi zamaninda ögrenmeliyim ki faydali olabilyeyim diyorum.

  5. Yeni kitap olarak ben de " Kırım Savaşı Sonrasında İstanbul Günleri"ni tavsiye ederim. Eşim
    geçen sene İstanbul'dan almış. İstiklal Kitabevinden çıkmış. 1855 yılında İstanbul konsolosluğuna atanan Büyükelçinin eşinin kuzeninin hatıralarından oluşuyor. Yabancı gözüyle Osmanlı İmp o kadar güzel tasvir etmişki. Seyahatnameleri ve hatıraları seversen bu kitap ilgini çekebilir. Buarada kızım epey toparladı ben de 🙂 sezeryanın sıkıntıları da geride kaldı, geriye bir haftadır 4.30'da kalkmanın verdiği bitkinlik var 🙂 Sevgiler.

  6. Tekrar kitap okuyabildigimde ne cok sevinmistim. Siginaklarim onlar benim 🙂

  7. bu boşluğu dile getirmen ne iyi olmuş elif. çünkü ben de okuduğum kitaplara gereğinden fazla mı kaptırıyorum diye düşünürüm hep. aynen biteceğine yakın üzülmeye başlarım. bitince sanki bir tanıdığım uzak bir yere gitmiş gibi olur…

  8. Ayse Kulin'in Hayat ve Huzun kitaplarini da tavsiye ederim, hem cok rahat okunuyor hem de yakin tarihimizi cok guzel anlatiyor. ( 1941 – 1983 donemi)

  9. O ara kitaba asık oluyorum,yatıp kalkıp onu düşünüyorum ,sonra mecburen gidiyor ve boşluğa düşüyorum evet kitap okumak bu ama bu askı hissettirecek kitap her zaman olmuyor…

  10. aynen kendimi kaptırıyorum öyle de gidiyor bir süre ne okuyacağımı bilemiyorum kitabın üzerimde bıraktığı etkinin kaybolmasını istemediğim için çerezlik kitaplara yönelirim ……

  11. ben de artik kendim icin okumanin zamani geldi diye dusunuyordum.. hatta cuma gunu d&r da gecirebildigim bir saat ilac gibi gelmisti.. ne alsam ne okusam bilemedim.. listemden bisey istemedim.. sanirim buna bu kitapla baslayacagim..

  12. elif şimdi yeni bir kitaba başlıyorum moskof cariye hürrem:)) muhteşem yüzyıl beni fena sardı yaa:)