44 Yorum

Şampiyon Türkiye!

ÜLKE ORANI (YÜZDE)

TÜRKİYE: 45.4
Dominik Cum.: 41.9
Brezilya: 41.3
Çin: 40.5
G.Kore: 37.7
İtalya: 37.4
Mauritius: 37
Meksika: 36.1
Malta: 34.3
Portekiz: 34
ABD: 32
Avustralya: 30.8
Şili: 30.7

Bunlar sizce ne?

Keşke kadınların mecliste temsil oranı olsaydı da Türkiye de bu alanda dünya şampiyonluğu elde etmiş olmanın haklı gururunu yaşıyor olsaydı.

Ama hayır, değil.

Bunlar, yukarıdaki ülkelerdeki sezaryen oranları.

Bakın:

Vatan Gazetesi'nin haberi. Detaylar için resme tıklayın.

Sezaryen bir doğum yöntemi değildir. Ameliyattır. ACİL DURUMLARDA başvurulması gereken bir KURTARMA operasyonudur.

Hiçbir tıbbi sebep yokken “sezaryeni tercih edebilme hakkı” özgürlük falan değildir. Böyle bir tercih yapabilmenin bir çeşit medeniyet göstergesi olduğu inancı da sanrıdan başka bir şey değildir.

Belki yukarıdaki rakam bu gerçekleri fark etmeye yardımcı olur.

44 yorum

  1. Bir densiz bana "köylüler gibi saatlerce sancı çekip doğuramam" demişti. ona göre o kadar imkan varken,tıp ilerlemişken sancı çekmek, ıkınmak, köylü işiydi, cahillikti.

    bu yüzdenin içinde bu tipler de var. doğal doğumu avam görenler var yani… sezaryen daha "elit" kesimin doğum şekli gibi bir algı da sözkonusu. ben en çok buna şaşırmıştım.

    • Bu yorumu yapan doktorlar biliyorum maalesef.

    • :) Bunu okuyunca gittiğim kadın sağlığı merkezindeki bir doktorun hastasıyla doğum hakkında yaptıkları konuşma geldi. Kapıları açık olduğu için kulak misafiri oldum. Diyordu ki 'Artık yok öyle bağıra bağıra doğurmak. Epidural denen bişey var.' Orda odaya dalıp 'Ben de öyle zannediyordum ama epiduralden dolayı deli gibi ıkındığım halde ittiremedim ve tecrübeli bir ebenin karnıma bastırmasıyla doğurdum. Sonrasında da zorlanmadan dolayı 1 saat çektiğim kuyruk sokumu ağrımdan doğum sancısı çeker gibi bağırdım' dememek için kendimi zor tuttum :)

  2. Sezaryeni tercih etmeyi özgürlükmüş gibi gösterip aslında kadınların en mucizevi özgürlüğünü ellerinden alıyorlar.Ellerin yandan bağlanıp bu olabilecek en müthiş deneyimin dışına itilmek,pasifleştirilmek mi özgürlük???

  3. bende son dakikaya kadar normal doğum istemiş ama doktorumuzun çocuk sıkıntıya girmiş sana suni sancı versekte normal doğum yapma ihtimalin çok düşük demişti ve o gün 1 Ocak yani resmi tatildi başka bir yere gitsek nasıl doktorlarla karşılaşacağımızı bilememiş risk almak istememiştik sezaryen olacağım için ağlamıştım. Kızım sağlıkla dünyaya geldiği için şükürler etmiştim ama normal doğum mümkün müydü acaba diyede merak edip durdum o zamandan bu zamana. Sadece kadınlar tercih etmiyor sezaryeni bazen hatta bence daha çoğunlukla doktorlar yönlendiriyorlar özellikle de özel hastanelerde.

  4. ya birde şöyle düşünüyorum ben elif, nedense etrafımda doğan çocukların çoğunda problem var bildiğim 3 ameliyat geçiren yendoğan bebek var hatta benim bebeğime bile böbreklerinde kis var dedi doktor doğunca geçmiş çok şükür yani bebekler bile böyle doğuruyorsa diyorum belkide okadar çok hormonal besleniyoruzki bebekler dönmüyordur ne bileyim kadınlar artık çatıları açılmıyordur. burdanda bakmaya çalıştım yani sadece bukadar çok fazla sezaryen olmasıda kişilerin tercihi diye düşünmek istemiyorum, mesela benimde belki zorlasaydık normal olurdu ama doktor ultrasonda görmemiş doğumda görmüş bebeğin boynuna kordon dolanmış mesela. bilmiyorum ya bence olabilir yani artık herşey hormonlu hiçbişey normal değilki belki doğumlarda bundan dolayı normal olamıyordur:(

    • normal doğum yapacağım diye direttim, doktorum doğumun çok zor olacak dedi, ısrar ettim, 10 saat bekledik, doğum başladı ve gerçekten dediği gib çok zor bir doğum oldu, o sıkıntılı halimde doktorumun yüz ifadesini hatırlıyorum, bana çaktırmamak için herşey yolunda diyordu, ama o kadar endişeliydi ki, o sırada gelip soran bir doktora benim dinlediğimin farkında olmadan çok zor dediğini duydum neyse zor da olsa doğum oldu, bebek beklediğimizden iriydi, yani benim yapıma göre. Doktorum bu tamamen senin azmindi dedi… Hala beni gördüğünde gözünün önüne doğumum geliyor sanırım :)) Şimdi nasıl mıyım, doğumun üzerinden 5 ay geçti ama benim kuyruk sokumum hala ağrıyor, hala otururken sorun yaşıyorum. Bazen düşünüyorum, ikinci bebekte ne yaparım diye, sanırım yine normal yaparım :)) Değer miydi , evet değerdi, 9 aydır beklediğim bebeğimin gelişini saniyesi saniyesine yaşadım ve yine yaşamak isterim :))

    • Zeynep – kadınların, genel olarak insanların bedenlerinden uzaklaştığı bir gerçek. Yediklerimiz, içtiklerimiz mutlaka etkiliyor doğumumuzu. Ama bu sadece Türkiye'ye özgü bir şey değil ki. Yukarıdaki listeye girmeyen ülkelerdeki bebekler dönüyor da bizimkiler mi dönmüyor yani?

      Doktorların yanlış yönlendirmesini kimse göz ardı edemez.

  5. Hayatımın en güzel günü ve anı Can'ı doğurduğum andır. Son ana kadar herhangi bir aksilik çıkmasın ve doktorum beni sezaryana almasın diye dualar ettim. Maalesef arkadaşlarımdan çok duyduğum bir şeydi doğuma az bir zaman kala böbreğin şişti dalağın şişti, çatın dar, bebeğin pozisyonu uygun değil diye sezaryana alınmaları. Evet doktorlar ve özellikle özel hasteneler normal doğumdansa sezaryanı tercih ediyorlar, hem doktor risk almamış alıyor çünkü normal doğum süreci kestirilemiyor her an bir sürprizle karşılaşabilirsiniz hem de bunun gecesi var haftasonu var…:(( ve de hastanenin kasasına daha fazla para giriyor. Ama ben kararlıydım normal doğum yapacaktım bu nedenlede dersime iyi çalıştım. Evet Türkiye'de doğal doğum merkezleri yoktu ama hiç olmazsa normal doğum yaptırma oranı yüksek olan bir doktor bulacaktım ve buldum (Herman Bey'e tekrar çok teşekkür ediyorum) ve diğer şansım hamile pilatesi yapmaya gidiyorum derken ateşli bir doğal doğum savunucusu olan Jale ile tanışıp doğum sürecinde beni nelerin beklediğini öğrenip, baştan sona doğum sürecimi kurgulayabildim ve ve ve en önemlisi eşiminde doğum eğitimlerine katılıp doğum anının başından sonuna beni desteklemesi oldu. Şimdi düşünüyorumda birlikteliğimiz boyunca birbirimize destek olmadğımız kadar destek olduğumuz o 13 saatin ardından Can'a merhaba dediğimiz hayatımızın o en değerli anının sezaryan yanlısı doktorlar tarafından alınabilme ihtimali hem tüylerimi diken diken ediyor hem de öfkelenmeme neden oluyor. Evet Türkiye'de sağlık sistemi eğitim sisteminde olduğu gibi bizden yana değil bu nedenle keyfi olarak bu hakkın bizden alınmasına engel olacağız, gerekirse dersimize iyi çalışacağız….:))

  6. Yorumlarin tamamina katildigimi soylememe gerek yok sanirim. Sezeryan kesinlikle acil ve gerekli durumlarda yapilmali.
    Ben sadece amerikadaki sezeryan oraninin bu kadar yuksek olmasina sasirdim ???

  7. aaaa azmış,ben yarıdan fazlası sezaryendir diye düşünüyordum.şaşırdım bak şimdi..

  8. Benim hep hayalimdi normal doğum hamile kalmadan hatta evlenmeden öncesinden. Hep ilerde hamile olursam ben doğuracağım ameliyet olmayacağım derdim.Malesef bu hayalim gerçekleşmedi çünkü rahmimden miyom ve kist vardı ameliyatla alıındı. 2 sene sonrada bebeğim oldu sezeryanla mecburen. şimdi ne kadar bebişimle mutlu mesut olsamda normal doğum yapmamamı (yapamamamı) bi eksiklik olarak hissediyorum. ben gerçekten anlam veremiyorum sezeryanın bi tercih olmasını.VE NORMAL DOĞUM YAPANLAR SİZİ KISKANIYORUMMMMMM

    • aynen benim hislerim, suyum geldi 16 saat bekledim, açılmadı, bebegin nefesi bozuldu, acil sezeryana aldılar, ben o arada bunun baska yolu yokmu diye ağlama krizine girmistim, tabii bebegi kucagıma alınca ne kadar da sacmalamıs oldugumu dusunup son derece vicdan azabı cektim, vakit kaybettirdim ya bir sey olsaydı diye. Ama tabi bu durum benim normal dogum yapanları kıskanmama engel olmuyor:):) ancak 2. yi dogurmama engel oluyor, gene sezeryan olacak diye…

  9. Elifcim, o değil de, Antep'te emzirme oranlarının çok düşük olduğunu farkeder gibiyim. İki üç aylık altı aylık anneler kontrole geliyor, ilaç yazıcam soruyorum, ha yok ben emzirmiyorum diyorlar!! Bunların 18 yaşında başlayıp yaklaşık 30'a kadar 5-6 tane doğurduklarını düşününce üzülüyorum. Zaten süt vermediklerinden çok sık aralıklarla ürüyorlar, o da ayrı bir sağlıksızlık. Bir yıldan kısa sürede 2.yi, 3.yü doğuruyorlar. Hastalarımın %100'ü böyle. Hem anne hem bebekler için üzülüyorum.
    Dertleşme anlamında yazdım buraya, neler yapılabilir bu konuda diye düşünüyorum bu aralar. İşe emzirmeyi teşvik etmekle başlamak lazım ama neresinden tutmalı bilmiyorum

    • Emzirme Reformu'nun yapmaya çalıştığı şey bu. Henüz Antep'e ulaşamadık ama o da olacak inşallah :)

      • Ah ahh :( benim de sütüm var ama göguslerim felaket yara, aglayarak emziriyorum 2 aylık bebeğimi ama daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum :( keske emzirmenin keyfini yasayabilsem de emzirsem 2 sene …(konu dışı kusura bakmayın ama emzirmek diyince dayanamadım)

  10. Normal doğum yapmayı çooook istediğim halde kızım ters pozisyonda olduğu ve dönmediği için 38. haftada doktorumun da yönlendirmesiyle sezaryenle doğum yaptım. Şimdi düşünüyorum da, her ne kadar küçük bir ihtimal oldugunu söyleseler de aslında son ana kadar bekleseydim keşke. Kızım kendi seçseydi dünyaya gelmek istediği zamanı ve dönerdi belki.
    Normal doğumdan korkup da ortada hiç bir neden yokken sezaryeni tercih edenleri hiiiç anlamıyorum. Sezaryenin sonrası da oldukça sıkıntılı üstelik.
    Gözümü karartıp ikici çocuğu düşünürsem bir gün bu sefer daha da zorlayacağım şartları normal doğum yapmak için.

  11. Ben de maalesef son ana kadar doktoruma güvendim ve ters köşeye yatırıldım. Çatım darmış, bebek kanala girmemişmiş ve kiloluymuş. 4,200 gr doğdu bebeğim. Gerçekten normal doğurabilir miydim bilmiyorum.

  12. Bunu bir seçim şeklinde yapanlar olduğu gibi, doktor yönlendirmesiyle mecbur kalıp yapanlar da var. Ben de ikinci kişilere bir örneğim. Doktoruma güvenemezsem kime güvenirim söyler misiniz? Benim kistlerimin olması bu durumu biraz daha anlayışla karşılamama neden oldu çünkü sezaryen sırasında onlar da temizlendi. Hatta doktorum iyi ki sezaryen yaptık, bebeğin kordonu kısaydı dedi. Hatta benim kızım olsaydın bile ben sana bu şekilde normal doğum asla yapmazdım dedi. Şimdi gel de bu doktorun beni sadece kendi istekleri doğrultusunda sezaryene yönlendirdiğini düşün. Ben düşünmek istemiyorum. Bence ilk önce doktorlardan başlamalı bu işi düzeltmeye.

    • ben pkos'dan normal doğumla kurtuldum. ne çeşit kistlerin vardı bilmiyorum ama pkos doğal doğuma engel değil, hatta doktorum genç kızlığımda doğumla kurtulabileceğimi söylemişti bana…

    • Sanirim doktorlarimiz ayni :) "kizim olsan epidural sezaryenle dogurturdum." derdi hep. Ben de iyi niyetine guvendim. Zor ikna ettim ama gel gor ki suyum boşaldı, bitti, 8 saat bekledik bebek gelmedi. Mecburen ben de sezaryen oldum. Daha fazla bekleyerek kızımı tehlikeye atamazdim ki.. Sonuçta yine doktorumun dediği oldu..

  13. bu yüzdenin içinde "normal doğumda da dikiş var, hiç olmazsa sezeryan dikişi kasıkta, ne farkı kaldı sezeryanın normal doğumdan" diye düşünen bayanlar da var. Bir de doktorların oturup bir güzel sezeryanın faydalarını anlatmaları da cabası. Hiç unutmuyorum normal doğum yapmak istediğimi söylediğimde ki daha 12 haftalık hamileydim, doktorum bana normal doğumu eksilerini sıralımıştı. aralarında çişini tutamamk da vardı. Ne mi yaptım doktorumu değiştirdim ve 39. haftada normal doğumla kızımı dünyaya getirdim.

  14. tek dileğim doktorumun doğum sırasında benden yana çıkması çünkü hâlâ tam olarak anlayabilmiş değilim kendisini.

  15. birileri de çıksın sancı çekmek istemedim , sezaryenle doğurdum desin lütfen..
    sadece meraktan diyorum
    şimdiye kadar denk geldiğim bu konudaki tüm yorumlar öyle olmak zorunda oldu şeklinde..
    peki bu %45 nerede?
    okumuyorlar mı, çekiniyorlar mı?

    eşim doğum evinde kadın doğum asistanı,
    doğumhane istatistiklerine baktım geçenlerde
    bir ay içindeki doğumların %35-40 gibi bir oranı sezaryendi gerçekten de
    bunun %15lik kısmı acil durumlardan dolayı idi
    kalan %20 de ilk bebek sezaryen olduğu için 2. 3. vs. çocuklardı mecbur kalınmıştı..
    diyeceğim o ki bu %45lik oranın hepsi mi ilk doğum?
    mecburiyetten bile olsa ilk çocuk sez. olunca ikinci üçüncü de öyle oluyor ve bu oran 2ye 3e katlanıyor.
    devlette keyfi sez. yok..
    not: istatsistikten tam emin değilim sayılara daha sonra bakıp sebepleriyle birlikte listelerim isterseniz..

    • Boooriiiiing!!
      Hatice evet, ben sanci cekmek, cesitli komplikasyonlar yasamamak, vb vb sebeplerle kendi istegimle gül gibi sez oldum. iki kere. oh canima degsin.
      daha once de yazdim bu blogda ustelik.

      o kadar sacma ve asagilayici sekilde ugrasiyorlar ki normalciler, bezdim. daha ilk yorum: densiz olduk.
      bu %45, kalan %55'i istemiyor.

      • bir yanlış anlaşılma var sanırım. ben keyfi sezaryen olanlara değil, normal doğum yapanlara "köylü gibi" diyen birine densiz demiştim.

        siz sezaryen olmuşsunuz ne ala, banane. ama normal doğumun avam bir iş olduğunu mu düşünüyorsunuz da üzerinize alındınız?

    • Hatice hanim iste size itiraf. Ilk cocugumu sanci cekmekten korktugum ve cevremde beni bilinclendirip destekleyecek kimse olmadigindan sezaryenle dogurdum. Ikincisiyi ise doktorum ssvd yi onermedigindan ve doktorumu degistirecek cesareti bulamadigimdan sezeryanla yaptim.

      KORKUDAN NORMAL DOGUM YAPMADIGIM ICIN ESSEKLER GIBI PISMANIM.

      Keske Elifi de daha once tanisaydim…

    • İstekli sezaryen olanlar göğsünü gere gere söyleyemiyorsa bu neden kötü olsun ki? Kimse onları aşağılamıyor. Sadece normal doğum istemenin artık 'iyi bir şey olduğu' algısı oluşmaya başladı. Yaşasın! Güzel ülkemde bir şeyler değişiyor…

  16. bu arada 28 haftalık hamileyim, daha önce omurumu kırdığım için sırtımdan ameliyatlıyım ve sezaryen olmak zorundayım,
    özel doktora gidiyorum,
    o durumumu bilmesine rağmen istersen normal doğumu düşünebilirsin dedi
    (bana iyisi denk geldi demek ki!)
    ben düşünmüyorum,
    zorunda olmasam da düşünmeyebilirdim..
    bu kadar abartılmasını anlamıyorum,
    bunu bir kadınlık ya da annelik şartı olarak da görmüyorum,
    her boyayı boyadık, bir fıstık yeşili mi kaldı?
    her konuda mükemmel anneleriz, süper çocuklar yetiştiriyoruz
    tek kusurumuz doğum şeklimiz mi?

    • Annelik doğumla başlamıyor mu?

      Doğum, en iyiyi, en doğruyu yapmaya çalışmak için yerinde bir başlangıç değil mi?

      • (not: siz diye yazdım, kişisel bir cevap değil, genel olarak internette okuduğum mükemmeliyetçi anneleri kastettim)
        belki ama ben burada ve diğer anne bebek bloglarında yazılanları okudukça kendimden şüphe ediyorum, bende mi anormallik var diye? (evet diyebilirsiniz kabul ederim ben de bunca takıntılı kadınları anormal olarak değerlendiriyorum çünkü)
        siyah süt romanının başında tasvir edilen mükemmel kadın vardı ya,
        mükemmel anne, mükemmel eş, mükemmel iş kadını her şeyi tam yapıyor.. gerçekten öyle olmaya çalışıp akıl sağlığınızı nasıl koruyorsunuz?
        yan yatarsam bebeği rahatsız eder miyim, biraz daha ceviz yiyim akıllı olsun vs. ben bu kadar mükemmel değilim olmaya da çalışmıyorum,
        tabi ki dikkat ediyorum ama obsesif değilim
        daha gebeyken bebek odaklı yaşarsak, ilerde ne biz bağımsız olabiliriz ne de çocuklar

        • Ben kendi adıma sorunuza yanıt vermeye çalışayım: her şeyi tam yapan mükemmel anne, mükemmel eş, mükemmel iş kadını, mükemmel her şey olmaya çalışmayı bırakalı çok oldu. Yok, yapamıyorum. Öyle bir şey yok çünkü.

          Bahsettiklerinize tamamen katılıyorum. Elbette bebekle birlikte hayatınız değişecek, ve fakat SİZİN hayatınıza gelen bu yeni hayat sizinle birlikte yaşayamayı da öğrenecek.

          Ancak doğumun doğal yolla olması gerektiği bu konunun çok dışında bence. Sırf obsesif olmamak için doğumu hiç düşünmemek ameliyat masasına yatmayı kabullenmek anlamına gelir, eğer doktorunuz sizi normal doğurtmaya niyetli değilse. Bunu kabul etmiş de olabilirsiniz, bu kişisel tercihinizdir. Ama doğumun doğalını yapmaya çalışmak obsesiflik değildir. Orada bebeğiniz için kendinizden ödün vermiş olmuyorsunuz. Doğanın gereğini yerine getirmiş oluyorsunuz sadece.

  17. bende dr. faktörüne bir parantez açmak istiyorum .son yıllarda tıp fakülteleri çoğaldı ama eğitimin kalitesi azaldı diye düşünüyorum dr. mesleği not tutarak pratik yapmadan en önemlisi ilaç firmalarının gezilerine katılarak yapılmaya başlandı her dr. branşın da bu durum geçerli malesef ….dr. usta çırak ilişkisi ile öğrenilecek bişey hopppppp mezun oldum bittti değil tecrübe yok sez. oki bitti kolay ve sorunsuz parası çok veeeeeee moda gibi herkes yapıyor kanıksama durumu var anne adaylarında da doğal olarak ….

  18. Sezaryan: doğal olmayan doğum mu desem?
    Bilgilendirmenize teşekkürler

  19. Gunumuz doktorlari mudahele etmek icin yetistiriliyorlar. Bunun bir kac sebebi var. Eger dogumda sorun cikarsa doktora hemen dava aciliyor. Mudahele edilirse aksilikleri kontrol etme sansi oldugu icin pek cok doktor risk almak istemiyor ve hamile kadinlari sezeryane yonlendiriyor. Ikincisi de doktorlarin aldiklari egitim. Tip egitimi sorunlari insani mudahele ile hemen cozmeye yonelik bir egitimdir. Normal durum insanlarin doktora hic bir surette ihtiyac olmadigi durum olarak kodlanir. Yani hastaneye gelen bir hasta mudahele istiyor demek ki diye dusunur bir doktor. Ucuncusu, ozel saglik sigortalarinin yayginlasmasi. Devletten aldigi taban maas dusukse, doktor sezeryan yaparak gelirini artirmaya bakar. Bu noktada normal dogumun avantajlarini ve dezavantajlari pek de onemli degildir zaten. Dorduncusu, devlet sezeryani yeni yeni regule etmeye basladi ama devlet hastanelerinde. Ozel hastanelere uygulanan bir yaptirim yok. Diyecegim, eger sezeryan oranlarini dusurmek istiyorsak, bununla ilgili bir kampanya baslatacaksak, sebepleri iyi tanimlamak ve ona gore bir yol cizmek lazim. Yoksa pek de basarili olabilecegimizi sanmam

  20. Bir sey daha. Bu sezeryan ile dogum olayi bir hak olarak kodlaniyor bazi yorumcular tarafindan. Eger hamileligi ve dogumu hastalik olarak goruyorsak bir analoji yapalim: hasta bir insan dogal olarak mi olmeli yoksa otanazi icin hakki var midir? Bu soruya nasil cevap verdiginiz hamilelik ve dogum konusuna nasil baktiginizi gosteriyor.

    Eger hamilelik ve dogum bir hastalik degilse…. Gene benzer bir analojiyle su soruyu soralim: saglikli bir insanin dogal yollarla olmek yerine otanazi istemesi bir hak midir? Eger oyleyse bunu ne justify eder?

  21. Benim hem ailemde hemde tum cevremdeki arkadaslarim sezeryanla cocuklarini kucaklarina aldilar. Ben hamile oldugumda basta ablam ve tum arkadaslarim normal dogum istiyorum dedigimde bana uzayliymisim gibi yaklastilar ve caydirici bircok hikaye dinledim. Ama yilmadim ve dogumum 20 saat surdu. Malesef bu konuda cok sanssizdim, doktorlar kizimin bedenime gore buyuk bir bebek oldugunu ultrasando goremediler, yanlis kilo ve uzunlukla birlikte tam 20 saat icinde bana akliniza gelebilecek suni sancidan, lagmana, 3 kez epudrali tekrarlamaya kadar herseyi denediler. Ve acilma sadece 6cm de kaldi. En sonunda gercekten olecegimi dusunmeye baslamistim, ve kizimi kurtarin dedigimi hatirliyorum. Yorgunluk, korku artik gerisini dusunun.. Kizimin kalp atislarinda sorun cikmaya baslayinca sezeryan olucam tamam dedim. (ki hastaneye en son care sezeryan diye dogum istek planimi vermistim– hicbiri olmadi ya o ayri mesele) Ameliyathaneye aglayarak narkozcunun tesellisiyle giriyordum. Bana elinden geleni yaptin diyen dr.lar esliginde.. Gercekten cok kotu bir resim hafizamda kalarak doguma girdim.
    Sezeryan sonrasi inanin ne kendimi ne kizima bakabilmistim. O kadar yorgundumki hicbir tat almadim. Dogum oncesi yasadigim o 20 saat aciya mi yanayim, yoksa ustune sezeryanin ekledigi agrilarami yanayim bilemedim.
    Diyecegim odurki, sezeryanin hicbir agriya neden olmayacagi gibi agrisiz dogum sekli halinde sunulmasina bir anlam veremiyorum.
    Bal gibide ondada katbe kat aci cekiyosunuz. Ben sancinin alasini cektim, suni sanci verdiklerinde vucudumda uyusmamisti, epudral tutmadigindan. AMa sonradan cektigim o sezeryan acisiyla kiyasladigimda normal dogum sancisini tercih ederdim.. Sonradan cevremin bana dediklerini soylemiyorum bile– ee inat edersen iste bukadar aciya maruz kalirsin, gul gibi sezeryan tarihini alacaktin onceden sanki randevu aliyormus gibi!!
    Ulkemizde once mantik olarak doguma bakis acisini degistirmemiz gerekiyor. Bende evet sonucta sezeryan olmak zorunda kaldim, ama benimkisi mecburiyetten olmak zorunda kaldi ve hicde memnun degilim suan :-(
    @Wine– Kusura bakmayin ama varmaya calistiginiz noktayi anlayamadim. Burda dogum -yeni bir hayatla, neden olum- hayattan gidisi kiyaslamaya calisiyorsunuz. Yani o sorulariniza nasil baktigim benim kesinlikle hamilelik ve dogum konusuna da nasil baktigimi gostermiyor.

  22. Normal doğum yaptım.sebepleri;1-Çocuğumun doğar doğmaz hastane mikrobuyla tanışıp bağışıklık sistemini çökertmek istemedim.(Normal doğumda bebek doğum kanalındayken yararlı bakteriler bebeğin bağırsaklarına yerleşip bağışıklık sistemi için çalıışmaya başlıyormuş)
    2-Günümüzde çocuklar arasında alerjik astım vs. çok yaygın helede genetik yatkınlık varsa sezaryan bu durumu tetikliyor.Çocuğumu acı çekmek istemediğim için böyle bir ihtimalle karşı karşıya bırakmak istemedim
    3-Bebek normal doğumda ciğerlerindeki suyu atarak doğmuş oluyor.Ciğerleri daha güçlü oluyor.Sezaryanla doğan çocuğu ise bir işkence bekliyor.
    Benim için bu kadarı yeterliydİ.

  23. Ben 42 hafta hamilelikten sonra epidural sezeryanla bebegimi kucagima almis bir anneyim. Hem hamileligimde hem de hamilelikten once hep normal dogum yapacagim dusuncesindeydim. Baska turlusunu dusunemiyordum. Ve normal dogum icin buyuk bir heyecan ve cosku duyuyordum. Doktorumda her yonden beni destekliyordu. Hamilelik surecimde de en ufak bir sıkıntı yasamamistim. 40.haftaya geldigimde her gece bu gece mi acaba diye dusunuyor her gun icim icimi yiyordu ne zaman gelecek bu sancilar diye. Ve o sancilar bir turlu gelmedi. 41. haftaya geldigimde cevremden surekli arayip soran arkadas ve akrabalarla cok bunalmistim. Sanki bebegim dogmak istiyordu da ben mi dogurmuyordum. 42. haftaya geldigimde her gun doktor kontrolune gidiyordum. Inanilmaz bir stres, surekli sancilarin olup olmadigi, bebegin iyilik haline bakilmasi (NST) psikolojim oldukca bozulmustu. Doktorum bebegin basinin tam olarak asagi inmedigini ultrasonda da detayli bir sekilde anlatarak gostermisti. Sancilar buyuk ihtimalle bu sebeple baslamamisti. Birkac gun daha bekledik, ta ki doktorum daha fazla beklememizin bebegi tehlikeye sokacagini soyleyene kadar..Sonra dogum oldu, epidural sezeryanle…gunlerce cektigim psikolojik acilari niye cekmisim diye dusundum..bebegimi hemen gogsume verdiler..hersey bitti o anda..nasil dogdugu degil saglikli dogmus olmasiydi en onemlisi. Elbette ki normal dogum doganin sureci islettigi durumlarda en iyisi ama sezeryan de iyi ki var. Ve inanin, vucudunuzun yarisi uyusmus, doktorlarin dokunmalarini hissederken masada sarsilan bedeninizden yavrunuzu cekip aldiklari sirada, ve sonrasinda dikislerin iyilesmesi surecinde normal dogumdan daha az sanci cekilmiyor. benim durumumda normal sureci beklemis olmam bebegimin 3 kilo 750 gram, saglikli, emme refleksi gelismis, hastanenin en gur sesli bebegi olmasini sagladi. Sezeyanle bile olacaksa, en azindan surecin ilerlemesi ve sancilarin gelmesinin beklenmesinin bebek acisindan cok daha onemli oldugunu dusunuyorum. Bebegin anneden cikis seklinden ziyade anne karninda gecirdigi sure cok daha onemli bence.

  24. 41+4'e kadar bekleyip sancıyla hastaneye gidip sezaryen olan ben, halimi görüp bana acıyan 5 aylık hamile canım arkadaşıma ilham kaynağı oldum ve hiç aklında bile yokken Doğal Normal Doğum yaptı. Ameliyat sonrasında halimi görmeseydi kesinlikle, sorgusuz, sualsiz ve sebepsiz bir şekilde sezaryen olacaktı, benim sezaryen bir işe yaradı :)