Nilü’nün Gebelik Günlüğü, 29. hafta

Nilü’yle geçen hafta 3-4 saat mesafede olmamıza rağmen görüşemedik. Telefonla telafi etmeye çalıştık tabii ama aynısı olmadı. Yine de bebeğin ismini öğrenebildim. Nilü de bu hafta açıklamaya karar vermiş. Artık ismi de belli olduğuna göre heyecanla -ama zamanında- gelmesini beklemeye başladık oğlanın…

***

Uzun ve yorucu bir Maryland yolculuğundan sonra toplam 4 bavul dolusu eşya ve bir sürü karışık duyguyla bir kere daha eski evimle vedalaşıp Miami’deki yuvamıza döndük. Cok yorulduğumdan mı yoksa hamileliğimin doğal seyrinden mi bilmiyorum ama bu hafta kendimi aşırı halsiz hissediyorum, son iki gündür firsat buldukca uzanıp duruyorum. Bavullar geldiğimizden beri sergi sarayı gibi salonun ortasında açılı bir şekilde duruyordu. Benim ne kadar derli toplu olduğumu bilen eşim iki gün boyuncaevin dekorunda bir değişiklik görmeyince epeyce şaşırmış olsa gerek dün akşam eve geldiğinde gel sana yardım edeyim bunları yerleştirelim dedi; neyse bir şekilde şu an üç bavul eşya yerleşmiş durumda. Son bavulu galiba hiç boş yere açmayacağım çünkü içinde vermeye kıyamadığım iş kıyafetlerim var ve şu an bunları evde yerleştirecek yerim yok.

Bebeğim de bu yorucu tempodan etkilendi galiba döndüğümüzden beri epeyce sessizdi, tekmelemek yerine içimde gezinmeyi tercih etmiş olsa gerek çünkü o iki günlük sessiz yüzüş sırasında galiba yer değiştirdi; sağdan ve soldan tekmeler yerine şimdi hafif karnımın dikine bir de tam aşağıdan tekmeler geliyor. Henüz canımı acıtan bir tekme yaşamadım ama son iki gündür böyle çok hafif dozlu kramplar yaşıyorum. Hatta dün uzun sürdü, bir ara doktoru mu arasam dedim ama sonra duş alınca geçti ben devazgeçtim. Eğer devam ederse Pazartesi doktoru arayacağım, olmadı zaten Çarşamba günü kontrol var orada soracağım.

Bu randevum için çok heyecanlanıyorum çünkü geçen randevuda bebeği hiç göremememin endişelerini belirtince 2 numaralı doktorumuz Dr. Rivera bir sonraki randevuda 3 numaralı doktorla tanışmak yerine tekrar Dr. Bitran’la randevu önerdi ve dedi ki Dr. Bitran ultrasonda uzman o bir baksın bakalım bebeğin durumuna senin için rahat etsin. Yani sonunda bebeğimi göreceğim büyük bir olasılıkla da detaylı bir şekilde, onun için çok heyecanlıyım; dört günlük geri sayımı başlattım.

Son iki gündür yorgunluk ve ağrıya ek olarak bir de ağlama hissi var içimde o nedenle her şeye ağlayıveriyorum yine. Karnım da sanki biraz daha büyüdü, çok şükür hala çatlak yok ama bu aralar bebeğim içimde sanki sığamıyor da orama burama bir şeyleri batıyor gibi hissediyorum, çok rahatsızlık hissi veriyor. Arabaya inip binmek de iyice zorlamaya başladı, arabam biraz yüksek olduğu için, yeni biniş şeklim önce popomu koyup sonra kendimi çekiyorum. Eşim de oğlumuz sayesinde bir centilmenleşti sormayın; eğer bir yere beraber gidiyorsak kapımı tutup oturmama yardım ediyor. Bir de hayatım boyu burnum kanamadı ama son 10 gündür ara ara kanıyor hem de epeyce kitapları araştırdım hamilelikte olurmuş, onun için endişelenmiyorum.

Hamileyken insan herkesten pozitif enerji alıyor sokakta, alışveriş yerlerinde denk geldiğim insanlar ya bana gülümsüyor, kapı tutuyor, markette bana kendileri için sıradan çıkardıkları alışveriş arabasınıveriyorlar ve hatta kimisi durup hamileliğimi tebrik edip iyi şanslar diliyor. O kadar hoşuma gidiyor ki insanların bu hassasiyeti anlatamam, acaba diyorum Türkiye’de olsam böyle tepkiler alır mıydım yoksa sadece kalabalıkta koşturan insanlardan biri gibi mi görülürdüm? Tabii bu ilgiye kız kardeşimin Türkiye’den yolladığı bebişli, yazılı birbirinden şirin t-shirtlerin etkisi olduğu kesin çünkü burada hamileler için mağazalarda hiç böyle şeyler satılmıyor, herhalde onun için de çok ilgi çekiyor.

Annem çok önemli bir konuda gözümü açtı bu hafta; kızım dedi olası erken doğum durumuna karşılık sen bir bavul hazırla kendine. Ne konur bu bavula diye sorunca da işte bebeğin hastane çıkışı, bebek bezi, alt temizleme bezi, kendine önden düğmeli bir gecelik, sabahlık, terlik falan dedi. Burada bebeğin hastane çıkışı kıyafeti diye bir konsept olduğunu sanmıyorum ama annemden neler olması gerektiğini öğrendim olmadı parça parça alacağım. Daha hiçbir şeyin hazır olmadığı düşünülürse benim de içimi bir korku aldı;bugün gidip hemen gerekli şeyleri alıp yıkayacağım ki hazır olsun. Galiba bebeğin odası ile ilgili de elimi biraz çabuk tutmam lazım, tek başıma yapmak o kadar zor geliyor ki eşimi ikna edebilirsem yarın onunla son bir kere yatak odası takımlarına bakıp artık sipariş vermeyi planlıyorum.

Size ben hala oğlumun ismi ne olacak söylemedim di mi? Arkadaş grubumuz icinde en son çocuk yapan biz olduğumuz ve erkek isimleri azınlıkta olduğu için bütün favori isimlerimiz gitti. Derin yaklaşık 5 arkadaşımız tarafından kullanıldı, Arda’yı teyzemin kızı kaptı, bize son favorimiz Emre kaldı. Evet oğlumuzun adı Emre olacak inşallah. Manası da hoşumuza gitti aşık, dost, kardeş demekmiş, hatta ilginç bir istatistik sitesinde bulduğuma göre Türkiye’de en çok verilen isimler içinde 23. popüler isimmiş, Amerika’da ise her yıl 22 tane aile çocuklarına Emre ismini veriyormuş. Buradaki Amerikalı arkadaşlarımıza da telaffuzu hakkında danıştık ve hepsi de hiç zorlanmadan bizim gibi söyleyebiliyor, bu da karar vermemizde önemli bir kriter oldu. Emre’mle tanışmama 11 hafta kadar bir zaman kaldı ve geriye kalan her günü merakla bekliyorum.

11 Yorum
fold-left fold-right
Blogcuanne hakkında
Blogcu Anne Elif Doğan 2006 doğumlu Deniz’in ve 2010 doğumlu Derin’in annesidir. Lise aşkıyla evlenmiş, birlikte Amerika’ya gitmiş, yaklaşık sekiz sene okuyup, yaşayıp, çalıştıktan sonra Türkiye’ye dönmüştür. Çocuğuna kendisi bakmak için çalışmaya ara vermiş ve "sadece anne olmak"tan bunalınca kendini blog tutarken bulmuştur. O zamandan beri de Blogcu Anne’dir. Daha fazla bilgi için tiklayin...

11 Cevap verilmiş: Nilü’nün Gebelik Günlüğü, 29. hafta

  1. bilge kayhan diyor ki:

    sokakta yürürken insanların yardım etmesi konusunda bizden daha şanslısın diyebilirim, türkiyede insanlar artık çok saygısızlar, bırak yardım edip ilgi göstermeyi otobüste yer dahi vermiyorlar.

    Nilü biliyormusun ben yarın kızıma kavuşuyorum, hiç istemesemde zorunlu olarak sezeryan ile doğum yapacağım, bunu öğreneli 1 hafta oldu ve o günden bu güne geceleri uyuyamıyorum, beklemek çok zor, ama güzel bir heyecan, seninde o günlerin gelince anlayacaksın :)

    Kendine dikkat et bugünlerin kıymetini bil ve kendini yormamaya çalış, insan kaç kere hamile olabilir ki hayatta :)

    • Nilu diyor ki:

      Merhaba Bilge,
      Hayirlisiyla kizini kucagina alman dilegiyle, bunu ogrendim ya bir gun icin de olsa senin heyecanini ben de paylasicam ve sizin icin dua edicem. Sizin gibi bebegine kavusanlari duydukca benim de heyecanim artiyor inan:)
      En icten sevgilerimle!!!

  2. Selencat diyor ki:

    Nilu, istanbulda hamiliyken ilgilenilmiyor ama bebek olunca ilgilenenler cok. Mesela ben evimin karsisindaki parka gidene kadar 3 kisi durdurup ayyyy usutme cocugu diyebiliyor :) ))) emreye ve sana sevgiler, iyi sanslar!

  3. sultan yılmaz diyor ki:

    ben de 29 haftalığım.Bi kaç kez metrobüse binmem gerekti.Kimse yer vermedi bana:(Üzüldüm biraz.Zaten karnım çok değil.Kışlıkları kat kat giyince hiç belli olmuyor.Kimse ilgi de göstermiyor yer de vermiyor.İnsanlar çok yorgun ve bezgin burada:(:(
    İsim seçiminiz konusunda tebrik ederim hala kızının ismini belirleyememiş biri olarak:(Belirsizlikten kurtulmak süper olsa gerek.

  4. Anonim diyor ki:

    Emre ismi çok güzel , sağlıkla dünyaya gelir İnşallah.Adıyla yaşasın Emre …iyi pazarlar

  5. cadsiz diyor ki:

    Emre ismi benim de favorilerimdendir. Hyirlisiyla dunyaya gelir insallah.
    Ben arkadaslarin yazdiginin aksine burada da cok pozitif enerji aldigimi dusunmustum. Her yerde guleryuz ve yardimla karsilasmistim ve kendimi bu acidan en iyi hissettigim, hamileligin ozledigim ozelliklerinden biridir benim icin..

  6. Pelin Keskinoğlu diyor ki:

    ismiyle uzun yasasin Emre! Ben de geldim 36. haftaya. Güney'e kavusmama cok az kaldi. Heyecan dorukta! Annem de bana uzun suredir su hastane cantasi olayini her telefonda soyluyor. Ben de kismetse yapacagim yakinda :)

    • Nilu diyor ki:

      Senin birsey kalmamis Pelin; hayirlisiyla oglun Guney'i kucagina alman dilegiyle.

      Elif zamaninda guzel bir liste hazirlamis hastane cantasi icin ben de bilmiyordum ama sagolsun benim yazimda link vermis, bakmani tavsiye ederim.

  7. Ecce diyor ki:

    merhaba Nilü,
    amerikadaki bebek alışveriş sitelerine bakıyorum arada. carter's, gap, gymboree vb gibi.. orada hastane çıkışları için " home coming" diyorlar sanırım..benzer setler battaniye, şapka dahil var…özellikle carter's ta harika şeyler var…
    sevgiler

    • Nilu diyor ki:

      Merhaba Ece,

      Homecoming diyorlar demesine ama hicbir magaza set olarak boyle birsey tasimiyor. Cumartesiden beri 3 ayri bebek magazasina baktim ve hicbirinde homecoming adi altinda set yok. Anca kendin ordan burdan parca parca alarak set haline getirebiliyorsun. Ben de simdilik oyle yaptim, annem olur da yetisebilirse getirecek bir tane Turkiye'den.

  8. Nilu diyor ki:

    Herkese iyi dilekleri icin cok cok tesekkurler:).

Bu yazıya yorum bırakın