Of be ya!
Var ya, canım çıktı.
Üstümden buldozer geçmiş gibiyim.
Çocuklarla dip dibe bir hafta sonu geçirdim. Yarısında evde, yarısında aile ziyaretinde. Yardımcımız izindeydi. Doğan çalışıyordu. Savaştan çıkmış gibiyim şu an. Kafam kazan gibi. Gözlerim dönüyor.
Bu ne ya? Bu ne kardeşim? Nesiniz siz? Evet, Deniz ve Derin, sizden bahsediyorum. Fırtına mısınız? Rahmetli babaannemin dediği gibi k.çınızda vayvay mı var? Nedir yani?
Bir an mı durmaz bir insan? Bir dakika mı susmaz bir çocuk? Hiç mi yorulmaz bu veletler? Devamlı soru sormaktan, oraya buraya tırmanmaktan, tırtıl gibi her yere girip çıkmaktan, çekmeceleri açıp kapamaktan, koltukların minderlerini yerlere dizip tren yapmaktan, o kanepeden bu kanepeye atlamaktan, her türlü düzlemin üzerinde emeklemeye çalışmaktan sıkılmazlar mı?
Canım oğullarım. Allah sizi eksik etmesin. Sağlığınıza bin şükürler olsun. Sizleri çok seviyorum.
Ve ayrıca anaokulu kavramını ortaya atan her kimse tuttuğu altın olsun diyorum.
Pazartesiye saatler kaldı.
Oh.
Geçmiş olsun…:)
gerçekten çok zor anlıyorum sizi,ama biz hep böyleyiz yardımcısız,2 çocukla ve ufaklık tam hareketli ve merak döneminde,büyük kıskançlık yapıp devamlı ilgi istiyor,yemek,çamaşır,temizlik evet iyiki okul kavramı var.neyseki atlatmışsınız,geçmiş olsun.İYİKİ VARLAR,HERŞEYE DEĞERLER….
@zrn aynı fikirdeyim sizinle.
Benimkiler bir 5 buçuk, 2 tane de 3 buçuk, tam 3 tane canavar erkek, ne yardımcım var ne de eşim sürekli yanımda. İş nedeniyle hep yurtdışında olması gerekiyor, iyi ki diyorum doğurmuşum bütün bebeklerimi onlar olmasa hiç keyfi olmazdı hiç birşeyin. Onlar sayesinde eşim yokken hiç yokluğunu aramıyorum, öyle bir oyalıyorlar ki beni senelerdir. Gerçekten iyi ki varlar. Daha yeni ayaklanan bebekleri olan arkadaşları görünce şükrediyorum hep halime.
Çok kolay gelsin hepimize. Eminim ki biraz daha büyüyüp kendi hayatlarını yaşamaya başladıklarında evde dizimizin dibinde oturdukları günleri çok özliycez.
Su anda gozumde canlandi yasadigin haftasonu Elif !
Neyse ki artik pazatesi … Allah kolaylik versin …
Bu arada "vayvay"i ilk kez duydum, ne anlama geliyor ?
Sevgiler
Herkesin durumu farklıdır…Herkesin konumunun bir zoru elbette vardır…Annelerimiz olsa kimbilir neler derlerdi…Herkesin zoru kendine:)
haftasonları giderek fobi olmaya başladı bende. işyerinde dinleniyormuşum meğer ben
Bir de bu yorgunlugun üzerine sabah 6.30 da uyanip ise gittigini düsün …..
Bende de cmtleri bebekle yalnız kalmak fobi halindeydi, gittikçe ona bile alışıyorum artık. Haftaiçi yapılacak herşeyin ancak o uyuduktan sonra ve mutfak toplandıktan ve banyo toplanınca ve eğer yapmaya cesaret ettiysem makyaj silindikten sonra yapılmasını kanıtsayınca herşey rutine biniyor:)
Elif aynı hissiyat içindeyiz ki bende daha 1 tane..Haftasonları ve geceleri ise %95 yalnızım veletle (eşim sürekli yurtdışında) ve pestilim çıkıyor daha dün akşam 2.yi ne zaman yapsak acaba diye konuşuyorduk gaza gelmiştim biraz ama bunu okuyunca yine geri vitese taktım…korkuttun kız beniii:)
PAZARTESİ DİNLENEN ANNELER kulübüne hoşgeldin şekerim:-))))
Haklsıın Elif. Bir de annelerimizin,babaannelerimizin zamanına dönsek, hazır bezlerin yardımcıların olmadığı ve evde 4-5 çocuğun olduğunu düşünelim nasıl yapıyolarmış bilmem?!..Ben kesin kafayı yerdim herhalde..Ya o zaman çocuklar mı çok usluydu ya da bahçeye oynayıp dejarrj olup eve mi geliyorlard??ı..
Bu tempoya göğüs germek için ne gibi çözümler buluyorsunuz? Herhalde anaokulu kavramı yakında sizi tatmin etmemeye başlayacaktır. Annelerin işi çok zor Elif Hanım
bahçeli ev lazım kesinlikle katılıyorum. bizler bahçeli evde büyüdük. sokaklarda koştuk oynadık. bu çocuklara güneh vallahi. hiçbiryer düz ayak değil ki…