Çocuktan sonra (cinsel) hayat var mı?

Geçenlerde romantizm bitti dedik, meğer ne çok insanın yarasına dokunduk. Aşağıda, iki farklı mailden kesitler:

Birincisi, bebeği 4 aylık olan bir anneden:

Hamileliğimin yedinci ayından beri eşimle temas neredeyse sıfır… 4 yıllık evliyiz. Öncemiz 6 yıl.. Gayet de sevişken tiplerdik… Bu meseleyi ilk zamanlar hiçledim. Sezaryenliydim, ardından 40 gün kanaması, derken kızıma alışma süresi, emzirme, emzirememe, süt sağma, sıkıntılar falan derken bir baktım 40 gün çooktan geçmiş. 40′ından sonra ben başladım deşmeye, bir iki şaka ile karışık takılmaya başladım. Derken 40-45-60 günler öylece geçmeye başladı. Canım sıkılmaya başladı. Bir gün değil bir kaç kez farklı şekillerde konuyu açtım, karşısına geçtim. Bana açıklaması her zaman ”sen emziren bir kadınsın sana öyle bakamıyorum, yani bir 6 aydan sonra o dönem geçecek sen biraz forma gireceksin vs.vs” diyor da diyor. Zaman oldu hak verdim. An geldi kendimi yok etmek istedim. Sana bunu yazarken de durumumuzda hiçbir ilerleme yok.

Bu da bir başka anneden:

Eşimle evliliğimizin ikinci yılında bir de bebeğimiz olsa tadından yenmez bu hayat diyerek bebek yapmaya karar verdik ve ikinci yılın sonunda dünyalar tatlısı oğlusumu dünyaya getirdim. Şimdi 3 kişilik bir aileyiz çok da mutluyuz çok şükür ama benim merak ettiğim herkesin de benim gibi hissedip hissetmediği.

Eşim işi gereği sık sık yurt dışına çıkan, çok yoğun çalışan evine ve ailesine çok bağlı ama sosyal olmayı da çok seven biri. Tabii hal böyle olunca bize çok az vakit kalıyor görüşmek için. Ben kendime özel bir şeyler yaptığımda vicdan azabı duyuyorum, oğlumun vaktini çalmışım gibi hissediyorum ve böylece yarım saatlik yürüyüşüm bile zehir olarak eve dönüyorum. Ama eşime bakıyorum kendi özel zevkleriyle uğraşırken bizden zaman çaldığını düşünmüyor, aksine çok rahat. Fakat benimle baş başa bir şey yapacak olsak oğlumuzu bırakamayız diye vicdan yapıyor, bana da yapmak istediğimiz şeyi zehir ediyor. Öyle ki bu gece birlikteliklerimize bile yansıyor. Eskiden haftada 2-3 birlikteliği az bulan eşimle 7 aydır haftada 1 veya 10 günde 1 defa birlikte olmaya başladık. Yaşadığımız şeyler normal mi, herkes böyle mi yeni bebek sahibi olan çok merak ediyorum…

Şimdi… İnternet aleminde kendi özel hayatımdan açık vermeden bu sorulara yanıt veremeyeceğim için sadece şu kadarını söyleyebilirim: Anne itirafları yazımda “Bazı (!) geceler uyumayı sekse tercih ediyorum.” diye yazmıştım. Hoş, o da pek inandırıcı bulunmamış, bazı okurlardan “Sadece BAZI geceler mi, Elif?” şeklinde yorumlar gelmişti.

Kısacası, çocuğu dünyaya getirmek için gerekli olan koklaşmalı, oynaşmalı geceler, çocuk olduktan sonra ama bir taraf, ama her iki taraf yüzünden bayağı bir sekteye uğrayabiliyor.

Eminim birçok kişinin de yarasına dokunacak bu konu. Yanıtları merak ediyorum.

91 Yorum
fold-left fold-right
Blogcuanne hakkında
Blogcu Anne Elif Doğan 2006 doğumlu Deniz’in ve 2010 doğumlu Derin’in annesidir. Lise aşkıyla evlenmiş, birlikte Amerika’ya gitmiş, yaklaşık sekiz sene okuyup, yaşayıp, çalıştıktan sonra Türkiye’ye dönmüştür. Çocuğuna kendisi bakmak için çalışmaya ara vermiş ve "sadece anne olmak"tan bunalınca kendini blog tutarken bulmuştur. O zamandan beri de Blogcu Anne’dir. Daha fazla bilgi için tiklayin...

91 Cevap verilmiş: Çocuktan sonra (cinsel) hayat var mı?

  1. Umut diyor ki:

    Iste geldik zurnanin zirt dedigi yere. Esim tarafindan degil ama benim tarafimdan bir sogukluk oldu bizde de. Ben hormonlara bagladikca ''ne hormonmus, 1 senedir gecmedi!'' cevabini aliyorum. :)

  2. Sena diyor ki:

    Neden sadece gece desem ? Canlı tutmak için, renk katmak için illa gece mi olmalı ? Rutine tek düzene bağladık kitlendik demektir…Arada bir hafta sonları anneanneye babaanneye bırakma imkanı var mı ? Bizim başlarda hiç yoktu, doğum komplikasyonları derken ilk birkaç ay aklımıza bile gelmedi desem yeridir..Sonra toparlandık, görev- zorunluluk olmasın diye çaba sarfettik, sanırım ondan dolayı sorun haline gelmedi …Herkesin koşulları farklı elbette, sonuç da farklı olabilir, haklılar…

  3. crocus diyor ki:

    ayda 2 belki 1 :P
    bizde 2 taraflı bir soğukluk oldu sonra geçti(!) ,uykusuz kalmaya dayanmak işimize gelmedi.
    şimdilerde ise sorgulayıp duruyorum ben mi suçluyum,o mu yoksa insan doğası mı?
    Ama yalnız olmadığı biliyordum :)

  4. mehtap diyor ki:

    bizi bu durum hiç etkilemedi. hamileyken de, 40 bittikten sonra da her şey normal seyrinde devam etti. cinselliğimiz hiç sekteye uğramadı.

    ben son 2 aydır duygu ve ilgi eksikliğinden dolayı etkilendiğimizi düşünüyorum. yani 2 çocuk, 2 tane 9 ay, 2 tane lohusalığın bile sekteye uğratamadığı şeyi ilgisizlik, sevgisizlik ve duygusuzluk bozdu işte. düzelmesini umut ediyorum.

  5. shiva diyor ki:

    :) )) selamlarrr…neredeyse 8. ayım bitti 9 aylık hamileyim ve cinsellikle alakalı sorun yaşamıyorum , yaşayanlar kendi bilir kendi seçimleri…sonrasında 40 gün de geçer hemen, aynen devam diyorum çünkü başka bir hayat yaşama şeklimiz yok , dilediğin gibi, özgürce…kimisi çocuktan da gizliyo…ne gerek var o çocuk nasıl oldu ki yani sonuçta…neyi kimsen gizleyeceksin…toplum baskıları bunlar bence :) isteyen çatır çatır yaşıyor hayatını valla hem de yer mekan zaman dinlemeden :)

    • Lati diyor ki:

      Genelde hamilelikte sorun olmuyor zaten, doğumdan sonra oluyor. Hamilelikte hem hormonlar zirve yapıyor, hem henüz bebecik daha aranıza katılmamış oluyor. Esas mesele doğumdan sonra, inşallah senin basına gelmez, böyle devam edersin…

    • Turkan diyor ki:

      cinsel hayatınızın yolunda gitmesi çok güzel ama çocukların yanında herşeyi rahat rahat yapma fikrine katılamayacağım :) çocukların cinsellikle ilgili fikirleri 3 yaşında başlıyor. psikolojileri için ne kadar doğru olur bilemiyorum. bi uzmana danışmak gerek..

    • çağlayla &cc diyor ki:

      shiva zaten sorun bebişten önce değil sonra… değişiyor bişeyler işte belki sen de deneyimleyeceksin. belki de böyle bişey yaşamayacaksın. ama zaten hamileyken psikolojik yapın mükemmel olduğundan, problem olmaz. lohusalıkla başlayan devreden zor çıkıyor insan…

    • leida diyor ki:

      hmmm…bu konuda etrafımda güzel yaşamlar var ama hep tepki alıyorum yazdıkça bloglarda falan :) açıkçası bilemiyorum :) annemle eşimle rahatça konuşuyoruz, annem çok rahat bişi olmuyo nolcak bakma sen diyo, eşim de gayet rahat görünüyo, ben okuduklarımı anlattıkça şaşırır oldu etrafımdakiler, okuma diyorlar valla :) üzgünüm :)

  6. çağla badem diyor ki:

    ben de diyordum acaba bizim gibi olan var mı… önce 40 günün geçmesini bekledik. sonra ben kürtaj olmak zorunda kaldım, 1 ay onun korkusuyla geçti. Normal doğumdan kaynaklanan acaba zarar verir mi korkusu oldu. O oldu bu oldu, derken yaz geçti, bir bakmışız neredeyse 3 ay doğumdan sonra 2 ayda doğumdan önce geçmiş bitmiş. Ama biz beraber olmayı unutmuşuz. Gerçekten çocuktan sonra bitiyor bişeyler. Bitmiyor diyenlere inanasım da gelmiyor. Doğum başlıbaşına ciddi bir olay ve kadını tamamen değiştiren bir süreç. Allah çocuklarımızın eksikliği göstermesin… Yine de bizi çok etkiledi bebek. Şimdi 11 aylık minik bir kız oldu. Haftasonu bir tek beraber olabiliyoruz hatta son 1 aydır hiç olmadık. Bir ben hasta oldum, bir o, bir de kızımız hiç vaktinde uyumadı :) derken beraber olamadık işte… Sahi ne zaman düzene girer cinsel hayat?

  7. Gözde diyor ki:

    Adamların soğuduğunu hiç duymamıştım. Enteresan… Çocuktan önce "Sevgili" modunda oluyorsunuz, çocuktan sonra "Anne-baba/karı-koca"… Tekrar sevgili moduna geçmek lazım bir an önce… İvedilikle…

  8. Lati diyor ki:

    Bence çok normal kadının libidosunun düşmesi, hatta sifirlanmasi… Libido sonuçta üreme içgudusuyle bağlantılı. Yeni dogurmussun, emziriyorsun, günde 4 saat ya uyuyorsun, ya uyumuyorsun, öncelikli gorevin o bebeği büyütmek…Üstelik vücudunu beğenmiyorsun. Üreme içgüdüsünun bence bu ortamda pek yeri yok, hatta daha bir kaç yıl gelmez, buna uzulup de sasmamak lazim. Hepimiz normaliz, kafanıza takmayın

  9. Tomurcuk diyor ki:

    Çocukların, anne karnındaki bebek gelişimlerinin kıyaslanmaması gibi bunu da kıyaslamamak lazım bence. İnsanların beyninde "haftada şu kadar olmalı, şu kadar dakika sürmeli, falancanınki öyle" gibi cümleler oldukça bu iş bir kısır döngüye dönüyor. Yakınlaşmalar görev gibi algılanıyor, o da romantizmi bitiriyor zaten. Cinselliğin ya da "intimacy" denen yakınlığın tek şekli yok ki. Kimi çiftler haftada bir kez ama fantezili, uzun, yakınlıklı bir paylaşım yaşayabilirler, kimi çiftler daha kısa, kendileri için daha doyurucu seanslar. Önemli olan yakınlığı korumak, mutlu hissetmek. Mutluluğumuzu var olduğunu sandığımız ölçütlere göre değerlendirirsek hep eksik çıkacağız sanki. Bu genel fikrim. Çocuktan sonra tabii ki birçok şey zor. Tek yol her iki tarafın da çabalaması. Aynı şehirde otel kaçamakları olmalı, ortak ve ayrı ayrı bencil zamanlar olmalı.

  10. burcu diyor ki:

    bende bu sorun sadece bizde var diye düsünüyordum..hamileligimde 8.aya kadr hersey cok normaldi..dogum,dikislerin iyilesmesi,kanamanin bitmesi derken 2 ay öyle gecti..birkac denemedede oglum uyandi,olmadi derken suan tam 4 ay gecmis durumda…

    esim tarafoindan neler olup bitiyor bilmiyorum ama bazen bana öpmek bile tuhaf geliyor,bazen tam tersi…doktora bile gitmeyi düsünüyorum bu yüzden…

    cok garip…tek yaptigimiz bol bol sarilmak,ötesi yok…

    • burcu diyor ki:

      birde eklemek istiyorum,catlaklar ve sarkmis gögüslerde benim psikolojimi bozuyor:/etkisi var mutlaka

  11. mehtap diyor ki:

    erkeklerde oluşan o "ihtiyaç" ve "görev bilinci" kavramına sinir oluyorum. bunun dışında çatlak karnım ve sarkık memelerim ne eşimin umrunda ne de benim. ona gelene kadar ohoooooooo………..

  12. ÇokBilmiş diyor ki:

    Ben de sorun yaşamayanlardanım. Doğum öncesi 1 ay ve sonrası 40 gün kendi vücut ağrım sızımla uğraştığımdan normal yakınlaşmayı kesmiştik. Ama hatırlatmak isterim ki eşlerin birlikte olabilmelerinin çok çeşitli yolları var. İlla her zamanki yöntemleri denememek lazım. Sonrasında klasik kuruluk nedeniyle acı oldu ama eşim anlayışlı yaklaştı ben de korkup kaçmadım, kendimi zorladım ve sonra her şey normale döndü.

    Özellikle ilk 3-4 ay uykusuzluk ve yorgunluk nedeniyle kadın kendini geri çekebilir elbette. Ben bu durumlarda hep erkeği suçlarım :) Kadın hormonal dengesizlik yaşıyor, fizik acı çekiyor, yorgun ve uykusuz… Erkek ne yapmalı?

    Bebeğin bakımına yardım edip yorgunluğu, bebeğin gece uyanmalarında bebeği besleyerek uykusuzluğu gidermeli. Hormonal dengesizliğe karşı da kadına olabildiğince yakınlık ve ilgi göstermeli. Mesela bebeğini besleyip uyutan bir baba, bu sırada biraz kestirmiş olan eşinin emzirmekten ağrıyan sırtına masaj yapsa? Cİnsellik uçarak gelir :)

    Ha, kaç tane erkek bunu düşünür? Erkeklerin çoğu ince düşünceli olmadıklarından, bunları onların anlayabileceği şekilde açık açık söylemek ve hatta "şunları, şunları yap" demek lazım.

    Her erkek rahatlıkla işe gider, aklı evinde ve bebeğinde kalmaz. Ama artık bir baba olduğu, nasıl ki kadının özel zamanı yoksa, onun da kadından daha fazla özel zaman kullanamayacağı, onun kullandığı özel zaman kadar kadına da özel zamanalr yaratması gerektiği, artık öyle barlarda kahvelerde arkadaşlarla başbaşa zaman geçirilemeyeceği vs vs tek tek anlatılmalı. ANlamayanın kafasına vura vura anlatılmalı. Zİra eğer anlatılmazsa ve erkek bunları yapmaya devam ederse kadın cinsel anlamda soğukluk yaşar. KAdın soğudukça, erkek soğur. Al sana en baba problem! Ne olurs aolsun, açk açık konuşmak ve talep etmek lazım. Hak verilmez, alınır :)

    Ayrıca doğum sonrası vücudumun eski hale gelmesi 18 ay sürdü. Bu süre içinde kendinizle sorununuz varsa vücudunuzu kapayacak giysiler ve karanlık bir ortam öneriyorum :) Ayrıca tekraralamak isterim, önemli olan eşinizle karşılıklı cinsellik yaşamaksa bunun sadece tek bir yolu yok. İkinizin de kendinizi rahat hissedebileceğiniz bir yol mutlaka bulunur, hatta bebeğinizin ilerideki mutluluğu için bulmak zorunadasınız!

    • Zeynep diyor ki:

      Keşke her erkekte işe yarasa bu formül. Ama açık konuşmak da, cüretkar davranmak da, talepkar olmak da işe yaramıyor bazı adamlarda…

      • umudum diyor ki:

        aynen katılıyorum nisan hanım. benim eşimde de hiç bir çaba sonuç vermiyor. adam istemiyor napim, tecavüz mü edim.töbe töbe. bence olay erkekte bitiyor. hanımını kötü hissettirmemesi, hala güzel olduğunu hissettirmesi lazım. ama nerde… 100 binde birdir öyle adam. adamlar pörsümüş vücutlar, yıpranmış yorgun ruhlarla uğraşmaktansa, dışarda bekleyen sürüyle çıtırdan birine gidiyorlar. ne diim. sevgiler…

  13. tuğba diyor ki:

    Ben de güzel görünmediğimi düşünüyorum.eski halıme donmek ıstıyorum.Karşıda biraz durgunluk var sanki.. Ama ben yine eski benim.Bence bulunmaz bir ihtiyaç.

  14. Zeynep diyor ki:

    Kızım haftaya 1 yaşında olacak ve biz sevgili(!) eşimle, halen ben hamileyken aldığımız aynı prezervatif kutusunu kullanıyoruz! Ayda bir bile birlikte olmuyoruz yani.. Eşimde muazzam bir isteksizlik var. Yanaşsam kaçıyor, konusunu açsam kapatıyor.. Elimden geleni yapıyorum ama ondan yana tık yok…
    Tamam hayatımız çok değişti, eskisi gibi dilediğimiz anda dilediğimiz yerde birlikte olma özgürlüğümüz yok ama bizim halimiz de ayrı bir anormal bence..

    Çok takılıyorum bu mevzuya, çok bozuk moralim ama ne gelir elden bilmiyorum.. Velhasıl doğumdan sonra cinsel hayatın c'si bile bizde yok diyorum.

    • umudum diyor ki:

      canımya. yalnız değilsin. benim ikinci bebeğim nasıl oldu söylimmi. prezervatifin kullanma tarihi geçmiiş. :) )) yoğurt mu bu kullanma tarihi geçsin. 1 kutu kondomu 2 sene de tüketemezsen geçer tabi. e haliyle 2. de doğunca olay tamamen biti benim için. sağlık olsun.

    • blogcuanne diyor ki:

      Zeynep – destek almayı düşünseniz? Çift terapisi gibi? Belki faydası olur?

      • Zeynep diyor ki:

        Ya aslında keşke gidebilsek Elif.. Ama eşim bir problem olduğunu düşünmüyor ki üzerine eğilelim, yardım falan alalım. Kesinlikle yanaşmıyor konuşmaya, çok sert tepki veriyor.. Beni aldattığını, bu ihtiyacını başka bir şekilde giderdiğini de asssla düşünmem, kesinlikle aldatacak mizaçta biri değildir. Ama yok işte, böyle bir ihtiyacı, arzusu kalmadı resmen. Ne zaman iki numaraya niyetleniriz, o zaman görüşürüz bu gidişle :(

        • thiny diyor ki:

          Merhaba,
          Ben şuan 8 aylık ikiz bebeklerime hamileyim. Biz 1 sene boyunca bebek yapmaya çalıştık ama eşimin isteksizliği nedeniyle en son aşılamaya yöneldik. 1. denemede tuttu. Hamile kalmamı zaten eşim sağlamadığı gibi, hamile olduugmu öğrendiğimizden bu yana 1 kere bile elime dokunmadı Doğumdan sonrada pek dokunacağını sanmıyorum. kendimi inanılmaz çirkin hissediyorum. Hamileliğim boyunca hormonların maksimum çalıştığı dönemdebile bir deneyim olmadı. Talepte her bulunuşumda da sen ne biçim kadınsın , aklın fikrin sexte gibi laflarla karşılaştım . Sen artık annesin, bu tip şeylerle uğraşmamalısın diyor. Sanırım bizim paylaşımızıda bitti. Bir danışmana gitmeyi defalarca teklif ettim, bu konu konuşulmuyor bile. Bencede olay iki tarafında istekli olmasıyla devam edebiliyor:(

    • tugba diyor ki:

      koooptuumm :D

    • Puren diyor ki:

      Ben bu yazıyı daha yeni okudum. Herkes bu dönemleri zaman zaman yaşıyor, endişeye gerek yok. Bazı çiftlere yalnız küçük bir tatil iyi geliyor, bazı erkeklere de konu ile ilgili konuşulmaması. Bunu şimdilik hayatınızdan çıkartıp, üstüne düşünüp üzülmeyip, beklemek iyi gelebilir. Erkekleri en çok şefkat iyileştirir.

      Terapiye ikna etmenin yolu ise "mutsuz olmak ve seni de mutsuz etmek istemiyorum. Huzurlu olabilmem ve endişelerimi yok etmem için benimle bu randevuya gelir misin" gibi bir cümle olabilir. En azından ben bu cümleyle ikna olurdum.

  15. fatma diyor ki:

    doğumdan 10 önceye kadar herşey normal devam etti.doğumdan sonra lohusa döneminde aklıma bile gelmedi sonrasında ilişki acı verdi böylelikle 3 ay olmuştur beraber olmayalı.şimdi 8 aylık bir oğlum var ve bazen diyorum eşime doğumdan önce bende bişeyler bozuktu heralde doğumla birlikte yerinemi oturdu ne!

  16. ezgi-esra diyor ki:

    daha dün ne zaman düzene giricez biz diye sordu kocam :) buarada erkeklerin istememesi garibime gitti doğrusu. hamileyken bizde de hiç sorun yoktu, bebeği rahatsız etmemeye dikkat ediyorduk sadece. ama doğumdan sonra 3 ay falan yaklaşmasına izin vermedim. sonra canım yandı, bebek duyucak, ağlıycak,çok uykusuzum falan derken 5,5 ay oldu. kadın doğum uzmanı arkadaşımla görüştüm, saçmalama kocanı kendinden uzaklaştırıcakmısın, bu şekilde evliliği bitme noktasına gelen aileler tanıyorum, çabucak kendini toparlıycaksın dedi ve bana çok kızdı tabi. şimdi biraz daha düzenli diyebilirim, haftada 2 ye çıkardığımız oluyor bazen :)

  17. chi diyor ki:

    Herkes cinsellik ile yorumlarda bulunmus ama ben ikinci mail ile ilgili yorum yapacagim. Asagidaki cumle yarama dokundu.

    "Ama eşime bakıyorum kendi özel zevkleriyle uğraşırken bizden zaman çaldığını düşünmüyor, aksine çok rahat. "

    Cocugum olduktan sonra esimin ne kadar bencil bir insan oldugunu fark ettim. Kendisi ile ilgili istekleri oglumuzdan bile once geliyor. O sirada kosmak mi istiyor, kosuyor, TV mi izleyecek izliyor, internette mi takilacak, gazete mi okuyacak yapiyor… Saymakla bitmez. Ben o sırada ondan cocugumuzla ilgili bir konuda yardim istedigimde ise yanit net – su an mesgulum (is degil keyif) – isim bitince gelirim. Ama tabi cocuk soz konusu olunca istekler 15 dakika bile beklemiyor. Mecburen ekstra eforla her seyi ben yapiyorum. Tatli dille de konussam, aci da konussam anlamiyor. Nefret boyutuna geliyor hislerim o anlarda, bosanmalari dusunuyorum bu bencilligi gorunce. Cocuk olmadan once hıc bırsey ıstememısım ben bu adamdan galıba kı farketmemısım boyutlarını…

    Aklima gecen yazdan bir ornek geldi. Ben calisiyorum. Oglum da sagolsun sabah 6 da uyaniyor. Gecen yaz 3 haftalik tatilde oglum her gun eksiksiz 6 da kalkti. Esimden bir gun de ben uyuyayim sen kalk, bu benim de tatilim diye talepte bulununca aldigim cevap – hayir bu benim tatilim, erken kalkinca cok sinirli oluyorum yanitindan baska bir sey almadim. Benim de tatilim benim de ihtiyacim var demek ise yaramadi. Duvarla konustum. Pasa pasa her gun oglumla ben ilgilendim… Neyse cok uzun oldu :) Dolmusum galiba… Hah Ha :) Guleriz aglanacak halimize…

    • özlem diyor ki:

      sevgili chi burda herkez birbirne destek vermiş yalnız değilsin demiş , yazılarını okuyunca bende sana yalnız değilsin demek istedim :) durum bizde de tam anlattıpın gibi ama bir farkla şu an 2. bebeğimiz var 5 ayı doldurdu diğer kızımda 4.5 yaşında kısacası şunu söylicem 2.bebeğimde antremanlı olduğumdan çok sorun yaşamadık çünkü artık eşimden bir beklentim yoktu bana hiç yardım etmiyeceğini bildiğim için ilkinden çok daha az yıprandım sanada tavsiyem bu olucak yapısı neyse o değiştiremessin evliliğinizde genel konularda uyumluysanız sorumlulujlarını biliyorsa bunlarla yetinmeyi bil ve kendini beklenti içine sokma boşu boşuna hiç yıpranma kardeşim inan bana çocukların herşeyiyle ama herşeyiyle ilgilenip hem çalışıp hem evle ilgilenenip hemde eşime kızgınlığımı yenmeyi öğrendiğimden beri bende mutluyum oda
      sevgiler

      • chi diyor ki:

        Bu ogut iyi geldi :) Tesekkurler ozlem. Icten ice biliyorum aslinda yazdiklarini ama uygulamaya gelince bazen delleniyorum. Ben neden evliyim… Mutlu olmak, hayati iyisi ve kotusuyle paylasmak icin, ama hep iyiyi paylas paylas kotuye gelince hadi al bakalim chi :) bazen enayi hissediyorum…Aslinda tam dedigin gibi genel konularda oldukca uyumluyuz. Bu yuzden ben de kendi kendime diyorum bazen oglum buyuyecek sonra hersey eski haline donecek :D

        • özlem diyor ki:

          tamda onu söylemeye çalıştım zaten oğlun büyüyüp iht.azaldıkça sana olan bağımlılığı azaldıkça ilişkinizde yoluna girer bu günleri hatırlamassın bile hem gör bak bebeklikten birçıksın ufak ufak yardımları olucak mutlaka eşininde onlara bebek zor geliyor ağlamak vıyaklamak …..

    • Özgür diyor ki:

      Merhaba,

      Bizde de durum aşağı yukarı aynıydı. Oğlumuz 3.5 aylıktı, ben işe başlamıştım ve maalesef iş yerim resmi tatillerde bile bizi çalıştıran bir kurum. Eşimin iş yeri ise resmi tatillerde kapalı. Yani 23 Nisan'da eşim evdeydi. Bebeğimize annem bakıyordu. Eşim 23 Nisan'da annemle birlikte, veya kendi ablasını çağırıp onunla birlikte bebekle ilgilenebilirdi. Ama onun yerine bisiklet turuna katıldı ve kendini sakatlayıp eve döndü. 23 Nisan akşamı sinirlerim bozulmuş şekilde eve geldim (tatil günü çalıştırıldığım için) ve bebeğimle olmak yerine eşimi hastaneye götürdüm, röntgen'i çekilsin diye. Neyse ki kafasına kaskını takmıştı, hasar sadece omzunda ve elindeydi.

      Bu ona ders olmadı, 19 Mayıs'da koluna dikiş atılacak bir kaza yaşadı. Yine keyfi olarak katıldığı bisiklet turunda, yine ben çalışırken. Erkekler çok bencil, istisnalar kaideyi bozmuyor maalesef.

      Bu sene biz biraz daha iyiyiz. Çünkü ben artık dayanamadım ve 3 ay önce kocama acı bir mektup yazdım. İçimdeki her şeyi açık açık döktüm, böyle devam edemeyeceğimi, ona karşı duyduğum sevginin azalmaya başladığını ve bu gidişle ona sadece oğlumuz için katlanacağımı yazdım. Çok ağır oldu, çok bozuldu, ama işe yaradı. Yine arada bir bencilleştiği oluyor ama eskisi gibi değil. En azından artık Cumartesi günleri ben işten gelene kadar oğlumuza o bakıyor ve hiç de fena iş çıkarmıyor :)

      • mehtap diyor ki:

        off bizde o mektupları mahkemeye versen hakim bizi anında boşar. bizde cinsellik yaşayan çift başka bir çift, tartışan evli içft başka bir çift resmen. sorunları küslüğü yatak odasının dışında bırakma olayını biraz abarttık sanırım.

    • tugba diyor ki:

      bi an ''acaba bu yazıyı ben yazdımda hatırlamıyor muyum'' dedim :D

      Allahım yanlız değilmişim… arkadaşım yanlız değilsin :(

  18. Missred diyor ki:

    Hamileliğimin son 1.5 ayında ben iyice ağırlaşmıştım, karnım kocamandı. Yürümek bile zorken benim için, cinsel hayatı bıraktık, aslında eşim bıraktı:)) Doğumdan sonra eşim 40 günün geçmesini iple çekti diyebilirim. Son 10 gün, son 5 gün diyip duruyordu. Burada onun anlamadığı nokta 40 gün sonra her şey normale dönecek diye bir kaide yoktu.Eve döndüğümüz ilk gün ( ben 40 gün annemde kalmıştım) çok istekli olmasam da onun şevkini kırmak istemedim. Bunu takip eden günlerde ve hala ( Begüm 11.5 aylık) aklıma gelen son şey sanırım seks. Sıklığı 15 günde 1'i bulunca bir gün eşimle bir tartışma esnasında eşim bundan şikayetçi olduğunu dile getirdi hatta, çok istekli olmasam da bunu haftada 1'e çıkarmayı başardık. Eşim istekli ama anlayışsız yaklaşmıyor benim ne kadar yorulduğumu görüyor. Bir gün her şeyin normale döneceği günü bekliyor, çok mu bekleyecek acaba????:))))))

  19. jale diyor ki:

    gorduyum kadariyla herkeste ya kadin ya erkek tarafindan bir isteksizlik oluyor,peki ama cozum ne? bilen varsa yazsin lutfen

  20. noname diyor ki:

    Hamileyken içerideki bebekten utandı (?!), doğumdan sonra farklı sebeplerden 14 ay boyunca aynı evde sırt sırta ya da farklı yataklarda yattık. Uzanıp dokunamamak kabus gibiydi. Yanyanayız şimdi, ama çok şey eksildi bizden. Ruhen koptum, uzaktayım. Bütün bunların üzerinden neredeyse bir sene geçti ama yalnız bırakılmayı hala hazmedemiyorum. Hala içim acıyor.

    • blogcuanne diyor ki:

      Peki bu konuda bir şey yapmayı düşünüyor musun? Daha da geç olmadan? Yoksa denedin de olmadı ve pes ettin mi?

      • noname diyor ki:

        denedim canım, denemez miyim? süs püs, kokular, kıyafetler, çaktırmadan tv karşısında bol fındık fıstık servisi… bazen işe yarıyor. işine gelmediği zaman ne yaparsam yapayım fos. benim yapmam gereken nazı o yapıyor. benden bir hareket olmazsa, 3-4 hafta aklına bile gelmiyor. (zaten evliliğimin başından beri kaçan o, kovalayan benim!)

        bebeğimi aşıya götürdüğümde sağlık ocağında ücretsiz bir kutu prezervatif vermişlerdi. bitirmemiz iki yıla yakın sürdü. iki ay kadar önce heves yapıp aldığımız kutuyu ise henüz açamadık. geçenlerde dalga geçtim, bir daha prezervatif almayalım, kullanmak nasip olmuyor diye. bol bol güldük, ağlanacak halimize.

        son haftalarda ona imkan vermiyorum. yaklaşmak için fırsatı yok. ilginçtir, sinyaller gelmeye başladı. yokluktan mıdır, bulunca gene mıy mıy eder mi, orasını bilemiyorum. sanırım hırs yaptım, bir şekilde öc almaya çalışıyorum. özellikle de hamileliğimdeki yalnızlığımın öcünü.

        detay anlatamıyorum, özür dilerim. buz dağının görünen kısmı çevremdekiler için fena halde tanıdık çünkü. daha ilk cümlede deşifre olurum.

        • Ode diyor ki:

          Tamamen aynı dertten muzdaribim. Parfüm seviyor diye varımı yoğumu parfümlere döktüm. Sonra düşünmeye başladım, benim kokum onu harekete geçirmiyorsa ben neden bu adamla birlikteyim?

        • Zeynep diyor ki:

          Damdan düşenin halinden ancak damdan düşen anlıyor gerçekten.. "..uzanıp dokunamamak kabus gibiydi" yazmışsın ya, taa içimde hissettim hissettiklerini. Aylardır birebir aynı şeyleri yaşıyorum. Mesele seks de değil ki sadece; şefkat, ilgi, sevdiğine dokunmak, bir olmak… Hiçbiri kalmadı bizde de. İki çocuğu olan ev arkadaşlarıyız artık. İlk çocuğumuz kızımız. İkincisi de aldığımız ama iki senedir bitiremediğimiz, bu nedenle de ailemizin bir ferdi haline gelen prezervatif kutumuz !!

  21. elif diyor ki:

    kızlar kendinize gelin tesadüf eseri yazınızı okudum … FARKINA VARIN SİZ HALA SEVİGİL VE HALA EVLİSİNİZ…

    çocuk var dmek herşey bitti demek değil… soğumuş,gögüsleriniz sarkmış ve hatta kilolu da olabilirsiniz ama hala siz br kadınsınız…. ve erkeğinzin en özeli…bizdede soğukluk oldu ama ben koca bir viraj yaptım oğlumun bir yaşında… ilk evlendiğimiz günlr gibi kurlar yaparak sohbet ederek geri dönüşler yapabilirsiniz… ilişkinizi eskitmeyin yatak odanızı uyku odanıza çevirmeyin… evliliği ayakta tutmanın en güzel yoludur seks…

  22. Lati diyor ki:

    Birsey daha eklemek istiyorum, sadece adamı kaçırmamak, gorev duygusuyla insan kendini zorladımı sonrası çok daha kötü oluyor… Ben çözüm nedir bilmiyorum. Sakayla karisik bazen söyle düşünüyorum, herhalde her adamdan bir cocuk gibi bir misyonumuz var, misyon tamamlandimi is bitiyor :)

    • chi diyor ki:

      HAH HA :) Katiliyorum… Misyon tamamlandi, is bitti… Su Muhtesem Yuzyil dizisindeki harem hatunlari gibi :D

  23. adsız diyor ki:

    Elif herkeslerin yarasını deşmişsin. direk yazamadığına göre misafir anneymişsin gibi yazsa :P Bu arada bizimde bir numaralı konumuz bu. İki çocuk ve en büyüğü sadece 31 aylık ve bizimle yatıyor. Gece yatarken saat kuruyoruz bazen iki üç saat sonrasına. Tabii %80 kalkamıyoruz. Çocuklu ailelerde cinsellik tam komedi filmi konusu yani.

  24. belki bir gun.... diyor ki:

    ayyy vallahi ustune bastiniz ayaginizi kaldirin:) bizde bebegimiz olduktan yaklasik 6 ay sonra ilk kez seks yaptik o da 20 dk yi gecmez, oldu ve bitti. daha sonra degisti duzeldi zannediyorsaniz bilinizki yaniliyorsunuz, sorun hala ayni. ben genelde "erkek ister kadin hayir der" diye bilirken tam tersini yasiyorum, ben bazen saka yollu bazen ciddi ciddi bu konuyu aciyorum, o ise uykuyu bana tercih ediyor.esimle aramda 18 yas var acaba pili mi bitti diye de dusunmuyor degilim. (bu arada bebegimiz 26 aylik) bazen aklima "yemeklerine viagra mi karistirmak" bile geliyor????? birde benden 2. bebegi istedigini !!!!! soyluyor. esimdeki bu isteksizlik ve tembellikle 2. bebegi hayatta yapamayiz.:)

  25. çağlayla &cc diyor ki:

    sanırım doğanın kanunu bu, tüm canlıların misonu üremek ve çoğalmak. bir hayvan türü hangisi hatırlayamadım ama, ürüyor ve ölüyor :) Allah korusun tabi bebeklerimiz bizsiz ne yapar… Ama başka şeyler ölüyor demek ki, ne diyeyim.

  26. cokoprenses diyor ki:

    erkeğin isteksizliğini hiç duymamıştım,gerçekten.bizim durum daha vahim anlatayım da:) tüp bebek tedavisi gördük zaten,tedavi sırasında seks yasak,etti 1 ay.hamile kaldım çok şükür,ilk 3 ay dikkat edelim dedik,alın size bi 3 ay daha.sonra düşük tehlikesi 1 ay daha:)son aylarda da korkudan.lohusalık 40 gün,ardından kanamam geçmedi bi 1 ay daha.sonra ipler koptu zaten:)))

  27. ceyda diyor ki:

    bende kendimi yalnız hissediyordum meğersem yanılmışım. bizim durum biraz farklı eşim psikiyatır ilaçları kullanıyor o yüzden istek olmuyor benim zorumla 2 3 haftada 1 kere. ama normal günlük süreçte bana yardımcı olur sağolsun izin günlerinde ben gece uyuyamadıysam sabah ona veririm o bakar gel görki kızım 6 aylık babada durmayı pek sevmiyor..bu günlerde geçecek bakalım….

  28. Güzin diyor ki:

    Kızım 9 aylık. En son kızımız için beraber olduk!… Daha ne anlatayım..

  29. Gemini diyor ki:

    O kadar cok sey degisiyor ki duygusal, cinsel… Insan, hayatini paylasmak icin sectigi kisinin kendisiyle hayati yeterince paylasamadigini gorup (ozellikle de en cok ihtiyac hissedilen durumlarda), fazlasiyla hayal kirikligina ugruyor. ''Kim bu yabanci?'' diye kendine soruyor. Cozum nedir bilemiyorum maalesef:( Bazen konusmak, konusmaya calismak bile ise yaramiyor. Ben derim ki, bu isin cozumunu bilse bilse ''Ayse Arman'' bilir, ona soralim :) ))

    • Pisces diyor ki:

      Sana aynen katiliyorum Gemini. Gercekten cok sey degisiyor.. Bende konusmayi cok denedim esimle, beni anlmasini , nasil yoruldugumu gormemesine sastim, uzuldum, agladim, ws. Kizim 9 aylik, hala geceleri cok sik kalkiyor ve hep ben ilgileniyorum. Kizim dogdugundan beri birlikte olmadik, istemiyorum ve sanirim giderek de esimden uzaklasiyorum. Cok kez kendime bende `kim bu yabanci, nasil kizimin babasi oldu? `diye bile sordugum oldu. Ya bu dogum olayi beni cok degistirdi, yada ben esimi taniyamamisim diye dusunuyorum. Cozum bulacakmiyiz bilemiyorum, ama artik konusmak bile istemiyorum :-( Ayse Arman , hala sevgilim diye bahseder ya kocasindan cok hosuma gider ama ben kendimde o `sevgili`modunu hakedecek bir es goremiyorum. Cok yalniz kaldim ve sanirim affedemiyorum hala.. neyse uzun oldu , dertliymisim bende bu konuda..

  30. Eşim ilk hamile kaldığım andan itibaren, doğumdan 2 ay sonrasına kadar yanaşmadı bana, hamile iken garip buldum, ikinci hamilelikte aştık olayları tabi.. Şimdi ise çocukların uyku düzenleri biraz biraz oturdu, benim emzirme serüvenimde son bulmak üzere ya, bir canlılık, bir hareketlilik, maşallahımız var vall…… tek korkumuz 2. oğlumda olduğu gibi 3. ye yanlışlıkla hamile kalmak…

  31. terspabuçlar diyor ki:

    18.AY AŞISINI YAPTIRIRKEN EBE SORDU NE İLE KORUNUYORSUNUZ BEN ÖNCE BOŞ BOŞ BAKTIM EBE TEKRARLADI KOCANIZLA YANİ BU KONUDA DESTEK VEREBİLİRİZ.

    -HAA YOK GEREK YOK BİZ DOĞAL YOLLARLA KORUNUYORUZ DEDİM

    -AMA BAKIN DEDİ EBE DIŞARIYA BOŞALMA ERKEKLERDE RAHATSIZLIĞA NEDEN OLABİLİR İLERLEYEN ZAMANLARDA

    -HIMM ÖLEMİ DEDİM DÜŞÜNÜYÜM DEDİM

    (BEN DOĞAL DERKEN ONU KASTEDMEMİŞTİM ÜZGÜNÜM EN DOĞAL YÖNTEMİ KULLANIYORUZ BİRLİKTE OLMUYORUZ DİYCEKTİM)

    AMA ŞÜKÜR GEÇ OLDU AMA HORMONLARIM YENİ YENİ KENDİNE GELİYOR.BU SÜREÇTE KOCAMIN TEK YORUMU HADİ SEN DOĞURDUN BANA NE OLUYOR OLDU.BİZ ANNELİK BABALIK OYUNUNA FENA KAPTIRDIK AMA GEÇİYOR ŞÜKÜR.HERKEZ BEN KADAR ŞANSLI OLMAYABİLİR DİKKAT ETMEK LAZIM

    • noname diyor ki:

      haha ben söylemiştim! "en kesin yöntemi kullanıyoruz, seks yapmıyoruz!" demiştim :) ) kadın boş boş bakmıştı yüzüme, "neyse ben gene de vereyim size bir paket" demişti. aldım. bir yıl açılmadan durdu. ikinci yılın sonunda bitirebildik.

    • fosil diyor ki:

      :) ) bundan 2-3 ay önce mide bulantısı şikayeti ile hastanenin yolunu tuttuk. muayene için gelen doktor şikayetiniz nedir,diye sordu. bulantım var dedim. gebe olabilir misiniz dedi. "yok yok imkansız" dedim ama öyle bir söylemişim ki, kızcağız birkaç saniye şaşkın şaşkın yüzüme bakakaldı! ve başka soru sormadı, gitti! eşim de niye öyle söylüyorsun, ben de problem olduğunu düşünecek dedi! sorun değil muayeneye başlamadan çocuğu evde bıraktığımızı söylemiştim düşünmez dedim! :) ben şu kadarını söyleyim, çok uzun zaman önce sağlık ocağından aldığımız kondumu nereye koyduğumu bile hatırlamıyorum :) (çocuğumuz 3 yaşında).

  32. Gözde diyor ki:

    Vallahi buradan hiç beklenmedik bir sonuç çıktı: Kadınlar kovalıyor, Erkekler kaçıyor. Haha… Onlar da tam tersini anlatıyor mudur acaba bir blog sitesinde… :P

  33. NzN diyor ki:

    tüm bayanlara merhaba,
    çok yeni evlenmiş ve henüz hayatında bebek lafı bile geçmeyen bir kadın olarak bütün bu yorumları okuduktan sonra gözüm fena halde korktu.

    taze anne olmuş birkaç arkadaşımdan bunlara benzer yorumları duymuştum ama açıkçası bu sürecin bu kadar uzun sürebildiği ve hatta bazı durumlarda sonunun gelmediği aklımın ucundan geçmemişti.

    merak ettiğim bu durumun tersini yaşayan, çocuğun olması ile birlikte farklı bir yakınlık yaşayan ve daha sevgi dolu, daha ortak bir seks hayatı yaşamaya başlayan çiftler de yok mudur?
    "bekara karı boşamak kolay" derler ya benim yorumum da böyle anlaşılsın istemem ama bu postu okuduğumdam beri gelip gelip yeni yorum var mı diye bakıyorum. hani belki olumlu bir iki yorum bulurum hevesiyle.
    zira bu yorumları okuduktan sonra sevgilimle aramızdaki bu güzelliği kaybetmemek adına bebek kararını uzuun bir süre ertelemeyi bile göze alabilirim gibi geliyor…
    diğer bir yandan da çocuk yapacaksam eğer en az 2 çocuk yaparım ki tek kalmasın, kardeş güzelliğini yaşasın diye düşünüyorum. bu durumda nasıl olacak?

    yüzdesel hesaba vurursak eğer çocuk yapmak sevgiliyi – sevgililiği kaybetmek manasına mı geliyor bayanlar?

    benim ve sanırım benim gibilerin tam tersi yorumları da duymaya ihtiyacı var. yoksa durum korkutucu gözüküyor…

    herkese kocaman sevgilerimle!!

    • noname diyor ki:

      o sevgililik her türlü bitecek. aile, iş, güç, maddiyat, cicim zamanları saklanan huylar… yaldızlar dökülüp kirler paslar meydana çıktığında, size mutluluk ve huzur veren tek şey evladınıza sarılmak oluyor ki bu kocaya / sevgiliye sarılmaktan çok daha farklı bir huzur… huzur, mutluluk, umut, kuvvet, sevgi, hepsinin karışımı, inanılmaz bir duygu.

      bütün bunların üzerine, tekrar başa dönüp eş seçiyor olsak muhtemelen seçimim gene aynı adam olurdu ama öncesinde epey bir burnundan getirerek, hiiiç sorun yapmadığım şeyleri en baştan kafasına kafasına vurarak. ha bu şekilde benimle evlenir miydi, orasını bilemem ama bu yaşadıklarımı yaşamazdım.

      • sema diyor ki:

        öncelikle noname 2. paragrafta yazdıklarını bende yapmak isterdim geri dönüş olsaydı. asıl konumuza döneck olursak nzn her çift bu dönemde aynı şeyi yaşayacak diye bir şey yok. ben bu sorunları yaşamayan biri olarak sana umut olayım. burdan diğer endişe duyanlara da seslenmiş olayım: herşey güzel gitti sadece 5. ayda sebepsiz kanamalar nedeniyle durduk biara sonra aynen devam gebeliğin ilerleyen dönemlerindeilişki yaşanmasa bile tatmin edici paylaşımlar yaşanmalı ki doğum sonrası herşey rahatlıkla ve iyi sonuçlansın.birde benim kızım çok uslu maşallh hiç bölmedi bizi. bebkten korkmayın hiçbir zaman. bebeğimize baktıkça birbirimize daha sıkı sarılıyor ve sevgimiz güçleniyor. darısı olmayanların başına…

        • Gözde diyor ki:

          Zaten yeni evlenmişsiniz. Ne ümidinizi kaybedin ne de hemen çocuk yapın derim. Bizim cimcime 3. yılımızın sonlarına doğru aramıza katıldı. Bizim için tam zamanıydı diyebilirim. Şu an 7 aylık ve biz gerçekten farklı bir boyuta geçtik. Kocamı daha çok seviyorum daha çok özlüyorum. Birbirimizden kopmadık, o yüzden de cinsellik de etkilenmedi. Tabi ki balayındaki gibi bir durum yok, öyle bir beklentimiz de yok. Ama bebek uyuyunca hep sarmaş dolaşız, sadece cinsellik anlamında demiyorum. Bu arada başbaşa sinemaya gitmek yemek yemek hayal oldu. Ama bunlar geçici süreler. Kızımız biraz daha büyüyünce biliyoruz ki yine yapacağız özlediklerimizi. Acelemiz yok. İlk 3 yılı doya doya yaşadık, o yüzden bir yaşanmamışlık doyumsuzluk yok. Siz de kafaya takmadan doyun birbirinize. Korkmayın… Temel sağlam oldukça bütün sorunlar çözülür…

    • Ayşegül diyor ki:

      valla bir yıllık tazecik evli biri olarak ‘yahu bi allahın kulu yok mu sorun yaşamayan’ diye düşünürken senin yazını okudum,bebek fikrinden iyice korkmaya başlayan tek ben değilmişim en azından :) kocacımla bu sevişgen sevgili hallerimizi tüm eğlencelerimizi, hemde kendi isteğimizle, hoop diye raflara kaldırmak oldukça korkunç geliyor şu an.. uzunca bir süre hayatımıza bir bebek katma fikrini erteleyeceğim sanırım.. :)

  34. Pıtırcık diyor ki:

    Ben de eşini kovalayan bir tek ben varım zannediyordum. Yalnız olmadığıma sevineyim mi, bu güzel anneciklere üzüleyim mi? bilemedim. Bizde de durum o kadar vahim ki, nasıl çocuk sahibi olabildik onu bile bilmiyorum. Yorum bırakan bir çok anne gibi ben de bu adamla nasıl evlendim diyorum. Bir çok kez konuşmayı denedim, yok bir işe yaramadı. Adam istemiyor :)

    Terapiye gidelim diyorum, "ben mutluyum, bir derdim yok" diyor.

    ben de çoğu zaman kendimi çaresiz ve yalnız hissediyorum. Yine de her şeye rağmen bu adamı seviyorum ve onunla mutlu olmak istiyorum. Hatta başka bir çocuğumuz daha olsun, kocaman bir aile olalım istiyorum. Mutlu bir çift olalım, her şeyi paylaşalım, ilk günlerdeki gibi birbirimiz için heycanlanalım…

    Şimdilik bir hayal gibi… ama pes etmek yok :)

    • noname diyor ki:

      fındık, fıstık, tatlı, bol kalori, çaktırmadan bilinç altı mesajlar bi gıdım da olsa iş yapıyor. tabi gene keyfi gelirse.

      tv / pc kullanılarak kazara(!) uygunsuz görüntülerle burun buruna getirmek de faydalı olabilir belki. henüz denemedim, b planı olarak aklımın bir köşesinde duruyor.

  35. confused diyor ki:

    moralim bozulduuuu şimdi.Ben 9 aylık evli ve 8 aylık da hamileyim.anlaşıldığı üzere evlenir evlenmez hamile kaldım.Şimdi bizim cinsel hayatımız başlamadan bitmiş mi oluyor?Ben bişey anlamadım ki:):)

  36. muzdarip diyor ki:

    6 aylık hamileyim ve anladım ki yalnız değilmişim.Bizimki de hamile olduğumu öğrendiği andan itibaren bana "kadın" olarak bakmayı bıraktı.aylardır tek söylediği "bebek bizi görüyor gibi geliyor" Doğurana kadar ve sonrasını hiç düşünemiyorum.Önceleri hafta da 2-3 ken ve bazen bana fazla geldiği zamanlar "erkeklerin hormonları sizin gibi değil,mutlaka cinselliği en azından haftada 2 kere yaşamamız lazım"diyen adamın hormonları şuan içinemi kaçtı acaba.Aylardır tık yok ve ben doğum sonrası hayatımızdan da endişe etmeye başladım.Zaten hamilelik beni yeteri kadar çirkinleştirdi.Yüzümde bir sürü leke çıktı.Hepsi geçici biliyorum ama bu soğukluğun kalıcı olmasından çok korkuyorum.

    • noname diyor ki:

      Kocaları tanıştıralım bence, iyi anlaşacaklar gibi. Baksana ikisi de, bebeklerin henüz oluşumunu tamamlamamış gözlerle, üstelik de karnımızın bilmem kaç kat içinde görebileceklerini zannediyor.

      İçini rahatlatacak bir haber vereyim: Doğum, lohusalık vs.haller geçince, siz hamile kalmadan önceki hali neyse ona geri dönüyorlar. Benimkini hamilelikten önce de ben kovalıyordum, o moda geri döndü. Çatlakmış, lekeymiş, seni üzmesin. Pek umursamıyor, zira bebecik bunlardan çook daha güçlü bir bağ.

  37. selen diyor ki:

    Karşılıklı isteksizlik durumu oldu bizde de. Eşimin sebebini tam bilemiyorum ama benim sebeplerim, yorgunluk, libido düşüklüğü ve acı. Acı derken. gerçekten dokusal bir sorun varmış. Ve ben çok uzattım doktora gitmeyi ve sonra da onun verdiği kremi kullanmayı. Kullanmaya başladıktan sonra işler iyiye gitmeye başladı :) Yani tavsiyem, bir sorun varsa yok saymayın.

  38. love and smile diyor ki:

    Çocuğum olunca korktuğum konulardan biri bu… Eşimle pek aşığızdır, mutluyuzdur. Çok şükür. Ama çocuk olunca ne olucak bilmiyorum. 6. seneye girdik. İlk günden daha çok mutluyuz ve anlaşıyoruz. Ama insan bilinmeyenden korkar ya ben de korkuyorum ilişkimiz zarar görür mü diye…. sonra kendime diyorum ki " kızım sen yeni evliyken de çevrenden çok duymadın mı ciccim ayları görürsün 1 sene geçsin sana öyle davranıyor mu..vs negatif konuşmalar.. evliliği sürekli kötüleyen yorumlar… 6. seneye giriyorsunuz ve hala çok mutlusunuz. eşin 1 tane ve sen de 1 tanesin. ikinizin ilişkisi de size özel.. tabi bebek olunca yorulacaksınız sorumluluklar artacak ev bazen kalabalıklaşacak ama gerek tenhada gerek fırsatlar yaratıp kocişinle yine fanfinifon yaparsınız rahaat ol.. önemli olan sizin aşkınızın bir yavruya dönüşmesi ve bunun tadını çıkarmak…" diyom :) kendimi rahatlatmaya çalışıyom ve eşime güvenmeyi seçiyorum… zaten aksi olursa tecavüz ederim ona görür gününü :P dermişimmmm.. şaka bir yana elimden geleni yaparım eşim ve kendim için…dilerim gerekmez fazla uğraşmak.. :)

  39. pucca diyor ki:

    herkese selamlar,
    valla okuduklarıma güleyimmi ağlıyımmı şaşırdım kaldım..şokla .ok arası bişi bu açıkçası:)
    ben 29 yaşındayım,eşimle 2 yıllık evliyiz,şu anda 9 aylık hamileyim..eli kulağında bekliyoruz ufaklığı
    gelelim mühim konuyaaa,benim eşim testte pozitif işaretini gördüğü dakika benden ümidi kesti..ki aramızda mükemmel bi cinsel hayat varken bi anda hepsi yok oldu diyebilirim..öpücükler ve bolca kucaklaşmalar dışında..içim içimi yesede yapacak bişi olmadığını çabalarım karşılıksız kalınca anladım..
    umarım bu uzaklık fazla sürmez demekten başka elden bişi gelmiyor,her 10 bayandan 8 i bu dertten muzdarip sanıyorum..hamilelik eşlerde kendi annelerini hatırlatıyor ve ondan uzaklaşıyorlar belki de..olayın psikolojik ve sosyolajık boyutunu deşemiycem,hepinize sevgiler

  40. biradam diyor ki:

    Merhaba,
    Ne ilginç şeyler yazmışsınız öyle. :)
    twitter’dan geldim buralara. Ne çok da yorumlanmış.

    Henüz evli değilim ancak ne cinsel hayatta ne de sevgi konusunda sorun yaşayacağımı sanmıyorum. (Sağlık sorunları hariç.) Ben bu gibi değerleri grafiksel olarak düşünüyorum. Yani inişli-çıkışlı seyreden duygular olarak görüyorum.

    Tüm yorumları okumadım ama birisi öpme, dokunma, kucaklama var ama devamı yok demiş. Bu durumda eşinizin mastürbasyon yaptığını söylemek yanlış olmaz herhalde. Fazla tv,pc, film izleyen eşleriniz varsa ilgiyi üzerinize çekmeniz gerektiği kesin. Çok ekstra şeylerin işe yaramayacağını düşünüyorum. İlk tanışmanızda neyle etkilediyseniz onu hatırlatmaya çalışın derim.

    Çok şey yazabilirim ama hem sıkıcı olmak istemem hem de ilk kez yorum yazıyorum, kabul edilmeme ihtimaline binaen kısa keseyim. Tekrar ziyaret edeceğim bu sayfayı.
    Selamlar.

  41. demet yılmaz diyor ki:

    Babamız 40 gün bizimle aynı odada kaldı sonra uykum bölünüyor,işe giderken zorlanıyorum diyerek 41, gün başka odaya çekildi bende oğlumla başbaşa kaldım.O diğer odda keyfine bakarken biz oğluşumla gecelere aktık uykusuz kaldık,gaz,kusmuk…havalarda uçuştu.
    Genş yaşta dul kaldım diye düşündüm yarışaka ,kendimi çok kötü hissettim,bu konuya o kadar kafa yordum ki,üzüldükçe üzüldüm.
    Beni bırak,bebeğimizle bile ilgilenmiyordu oysaki en çok o istemişti neyse şimdi alıştım artık ben onu istemiyorum,kadın olarak sağlamım erkek olara o düşünsün!a

  42. SD diyor ki:

    Yorumları okudum ve eklemek istedim, bir erkek ağzından buraya bir ek yapalım… Tanıdığım bir (erkek) meslektaş baba oldu. Dünyalar tatlısı bir kız bebek. Eşi inanılmaz güzel, müthiş bir kadın. Aşkla, flörtle evlendiler. Doğum sonrası bebeğe alışma durumlarını sormuşlardı. Dert yandı. “Cinsellik kalmıyor. O annelik, o kutsallık, her şeyi bitiriyor” demişti. O bir anne artık, demişti anımsıyorum. Aşağı yukarı aklımda kalanlar, “Doğum yapmış, yan tarafta bebek, göğüsler süt dolu, uykusuz, bitik… Anne’ye o gözlüğü takıp bakamıyorsun.” Bebeği artık büyüdü. Bu fikirler değişti mi bilmem.. Orada çok şaşırmış, anlamaya çalışmıştım.

    İstisnalar var belki ama…? Oysa doğuranlar sadece anne değiller, hâlâ kadınlar! Toplumun mesaj yanlışlığı burada. Anne oldu, kadınlığı bitti, mesajı yanlış. Anne oldu, kendini bıraktı, bir bahane olmamalı. Ve bu “anne kadın”lar, doğum öncesi yaşanmış o sevgilisel yaklaşımları hâlâ hak ediyorlar. Anneliğe yüklenen aşırı dokunulmazlık, kutsiyet belki, her alana fazlaca yayılması, bilinçlere işlenmesi. Sadece bir doğurmuş ve toparlayamamış vücut takıntılılığı değil.

    Umarım Allah buraya dert yanmış herkesin yolunu açar.

  43. SD diyor ki:

    Eke ek:)

    Anne olan kadın, ister “progesteron hormonu”yla, ister emzirmeyle ister içine konulmuş ilâhi duyguyla açıklayın, “annelik duygusu” gibi yeni, başka ve yüksek bir duygusal tatminle tanışıyor. Hani hep derler ya, ‘bambaşka bir duygu’ diye anneler. Kimi kucağına aldığında, der, kimi ilk gördüğünde… İşte o. Bu yeni duygusal deneyim erkeğin başına gelmiyor. Kendisi bu konuda aşağı yukarı eski tatmin seviyesinde devam ediyor.
    ***Erkeğin anne gibi güçlü yeni bir ruhsal deneyim yaşamaması, empati gibi konularda onu geride bırakabilir. Anne daha yeni duygusal aşamalarda geziyorken, erkek bu eksik duygu deneyimi nedeniyle yanlış algılar sonucu eşinden uzaklaşabilir.

    Bir de erkek annedeki çocuğa müthiş bağlanmayı, adamayı, koruma içgüdüsünü tam olarak anlayamayacağı için toplumda öğretilen, ona işlenen şeyleri kaynak alabilir… Buna göre anneye yan bakılmaz. Kocası bile bakamaz.

    Sanırım bebeğe anne yaklaşımıyla, kendilerine eş yaklaşımını ayıramaz hale geliyorlar. Oysa kadın bunu ayırt edebiliyor.

    Erkeğin hanıma yardım etmesi, bebekle ilgilenmesi, babalık ve sorumluluk duyguları fiziksel-kimyasal değişimler içermeyen, şahsi tercihleri. Ama cinsellik psikolojik ve onun o boyutta araştırılması gerekli..

  44. calibur x diyor ki:

    bizde, hamileyken de doğum sonrasında da soğukluk olmadı. hatta 2.hamileliğimde hiç olmadığı kadar mükemmel bir cinsel hayatımız vardı. doğum sonrası da aynı şekildeydi.

    yani herkeste aynı şeyler olmuyor. bu yazıyı genellikle bu dertten muzdarip olanlar okuyup yorumladığı için herkes aynı şeyleri yaşıyor sanılmasın diye ben de yazmak istedim.

  45. dicen diyor ki:

    Bu konu açılalı uzun zaman olmuş yorum yapan kişiler tekrar bildirimde bulunabilirler mi acaba düzelme olmuşmu?

  46. melodrama diyor ki:

    Kizlar okudum okuyabildigim kadar yazdiklarinizi.Yaklasik 7 yillik evliyiz ve yilda 3 ya da 4 defa ancak…Bi de bebek oldu bir mucize eseri.Bebegim ilk yasina girecek yakinda.Ben evli olarak bekar geziyorum.Evliligin ilk 3 yilina kadar da bakir bir topraktim diyeyim…Artik bu adamdan ayrilsam nasil olur diye dusunuyorum.Ama cocuk daha bi defa bile baba demeden babayi bilmeden buyuyecek diye dusununce iki arada bi derede.

  47. melodrama diyor ki:

    Gururum kirildikca kiriliyor ona her yaklastigimda yuzustu birakilmaktan.En son yine gururu bosver dedim.Oda daginik olmaz burda dedi.
    Kime anlatirsin ki bu derdi.Insan kendini azgin kari gibi hissediyor.Sanki anormalmisim gibi…Ama nereye kadar gider bilmiyorum.Cogugu alip bir ise girip yeniden hayata baslasammi diyorum .Cesaret edemiyorum korkuyorum.Dogumdan sonra o kadar kortum ki dunyadan .Bakalim nereye kadar ev arkadasligi rolunu oynamaya devam ederiz…

  48. lale diyor ki:

    bizim durum baya enteresan 4 yıllık evlıyım 4 yıldır cinsellikte en ufak bı sekte olmadı yanı bırakın haftada 3-4 ü gunde 3-4 oldugu oluyordu abartmıyorum bır kaç kez ilk ve ileri ayalrda bebek kayıpları yasadım. şimdi hamıleyım 5 aylık ve ilk aylar dr yasaklamsıtı düşük tehlıeksi oldugu ıcın çok ısteklıydım ama korkudan yavas yavas ılıskıelrımız oluyodu ancak 4. aydan sonra da bı ısteksızlık geldı ve hala devam edıo eşimin isteğinde bı azalma yok ama benım ilişki istemememı anlayısla karsılıyo hem hamılesın hem neelr atlattık bekleyelım az daha dıo ama ben kendıme yedıremıyorum :( yanı hıcbısey hıssetmıyorum eşime karsı bu nasıl olabilir çözemıyorum en ufak da mı en ufak dokunmasındna öpmesınden bısı hıssetmıyorum ve öperken dahı ağlayasım gelıo bu sebepten bunu eşime de söledim gecıcek hamılelıkten dedı ama yok sankı hıc gecmıcek hep böle hıssedıcekmısım gibi gelıo benım gibi olan var mı doğumdan sonra düzelir mıyım :( hersey eskısı gıbı olucak mı :(

Trackbacks for this post

  1. Blogcu Anne – Romantizmi yakalamanın 15 yolu

Bu yazıya yorum bırakın

Bu kategoride Aşk Meşk (35 / 45 makale)


Evlilikte her şey güllük gülistanlık gitmiyor elbet. İnişler çıkışları, ateşli geceler soğuk savaşları izliyor. İşte bu soğuk savaş günlerinden birinde ...