10 Yorum

LoLo’nun İlişki Günlüğü

Blogcu Anne okurlarından LoLo, kendini şöyle tanıtıyor:

27 yaşındayım ve yaklaşık 3,5 sene önce başladığım çalışma hayatıma yabancı bir firmada hala devam ediyorum. Rutin olarak yazıyorum; çünkü her kadın gibi derdimi anlatmak, içimi dökmek istiyorum, ve yazmayı konuşmaktan daha iyi beceriyorum. Yaklaşık dört ay önce yeni, güzel ve hızlı bir birlikteliğe başladım; ve beni havalara uçuran, şaşkına çeviren, yorganlara sarıp ağlatan, kızdıran, eskilere götüren, sorgulatan, öğreten her şeyi paylaşmalıyım.

LoLo, bundan böyle hızla ilerleyen ve telli duvaklı “mutlu son”a doğru giden yazılarını Konuk Yazar olarak paylaşarak bu “anne” bloguna taze, unuttuğumuz bir bakış açısı getirecek. Keyifle okumanızı diliyor, ilk yazısıyla başlıyoruz.

***

“Ha bu arada… Babam bu çarşamba ablamlarla çıkacağımız yemeğe seni de davet etti… Gelirsin değil mi?”

Anne ve babayla 1-2 hafta öncesinde yine benzer bir yemekte tanışmıştım. Fakat abla, enişte, anne, baba ve de sevgilim ve ben… biraz fazla… “aileden” olmuyor muydum? Ama yurtdışından geleceklerdi. Gitmesem ayıpların ayıbı olacaktı.

İlk gittiğimizde abla karşıladı bizi, en tatlı sevecen haliyle, fakat bir yandan dominant bir karakter olduğu buram buram kokarak. Sonra anne, baba ve enişte geldi sırasıyla. Masaya oturuldu, ve fena halde aile olmuştuk bile. Allah’ım bu stres… Henüz 3 ay oldu, ne oluyor şimdi? Ben buna hazır mıyım? bu masadaki herkes evli gibi, ben farkında olmadan bir yere imza falan mı attım??

Ve dakika 1, gol babadan geldi: “Arkadaşlar… şimdi hepiniz LoLo’nun nasıl yemek yediğine bakın… Ufak ufak, minik minik böyle çatalı alıyor ince ince kesiyor… Kuş sanki…” Baba 1, LoLo 0.

Ve babadan gelen pasla, anne 2. golü attı: “Evet evet, geçen sefer dikkat ettim, minnacık börek vardı, onu bile yarıya kesmişti… Gençleri anlamıyorum, bu kadar dikkat etmek de yani… Lüzumsuz, sağlıksız.” Anne/Baba 2, LoLo 0…

İlk buluşmanın verdiği stresle gerçekten doğru dürüst yemek yiyememiştim, hatta bir kuzuyu tek başıma yemiş kadar tok hissediyordum. Ve gözden kaçmayan değerlendirmeler sonrası, bu yemekten de yüzde 30 verim alacağım daha ilk dakikadan belli olmuştu. Nitekim öyle de oldu.

Yemekler sipariş edildi. Herkes herkesin ne yiyeceğini sordu. Ve sohbet başladı, dominant abladan inciler döküldü:

“Anne… Hani şu Leman’ın kardeşi var ya…” İç ses: “Leman kim ki şimdi?”
“Baba, n’oldu senin Tahsin’in işi?” İç ses: “Tahsin… iş değiştirdi herhalde…”
“Hani geçen sefer gittiğimiz yer vardı ya, kapanmış orası…” İç ses: “Neresiiiiii orasıııı yaaaaa???”

… şeklinde devam eden muhabbet, ailenin küçük torununun telefonla aranmasıyla bölündü… Yurtdışında yaşayan çiftin 14 yaşındaki çocukları haliyle Türkçeyi az biliyor, İngilizcede ise daha rahat ediyordu. Anne, baba, anneanne ve babaannenin konuşmaları sonrasında, bilin bakalım, telefon kime uzatıldı…

Baba: “Bak veriyorum oğlum, sen de bir konuş bir merhaba de… Çok öpüyorum.”

Ve derin bir sessizlik… LoLo İngilizce mi konuşacak, yoksa Türkçe mi… Türkçe konuşursa, İngilizcesine güvenmiyor demekti… Peki ya aksanı İngilizceye özenen Türk’e mi benziyordu?

Telefonun diğer ucundaki ses: “Hi! how are you?..”

Güzeeel.. İngilizce tercih edildi, haneye bir artı puan daha eklendi.

Derken yemekler bitti, dominant abla “Buradan bana kahveye gidiyoruz” diye son noktayı koydu. İtiraz mı? O da neydi!

Ve ev faslı. İki saat geçti. Daha kalacak mıyız? Artık dönsek mi? Uff çok tokum şu kurabiyelerden yemek istemiyorum. Ama annenin içine dert olmuştu bir kere, zaten yemeğine dokunmamıştı, bari bundan yesindi…

Anne: “Alır mısın canım?”
Lolo: “Çok teşekkürler, ben alayım bir tane o zaman.”

Nitekim sohbet esnasında uzun sessizliklerden sonra annenin “kaç kilosun peki?” gibi enteresan çıkışları da olmadı değil.

Yaklaşık üç saatin sonunda, müsaade istendi, ve LoLo hakkındaki gerekli dedikodu ve değerlendirmelerin rahatça yapılabilmesi için evden çıkış yapıldı.

Her şeye rağmen, LoLo birinci roundu fena atlatmamıştı.

***

Sizin de söyleyecek sözünüz varsa Blogcu Anne’de konuk yazar olabilirsiniz. Konuk yazarlık hakkında buradan bilgi alabilir, diğer konuk yazar yazılarına buradan ulaşabilirsiniz.

10 yorum

  1. ALLAHTAN O CEPHELERİ ATLATTIK BİZ ŞİMDİ SAVAŞIN EN KIZGIN YERLERİNDEYİZ ANNELİK İSPATI HATTINDA SATTIMIZI MÜDAFAA ETMEYE ÇALIŞIYORUZ

  2. Ters pabuçlara katılmamak elde değil:))))

  3. ahh ne sıkıntılı bir süreçtir o,ben hiç sorun yaşamadım ama lolocum olur da evlenirsen daha eşya bakma süreci var,ordan 5 yazı çıkarabilirsin:)

    • + 1500 falan :)) çağırsan dert, çağırmasan dert… ben çağırmadım ya hala beğenilmezz eşyalarım, oldu bi 5 yıl :))))

  4. 3 ay için hızlı bir çıkış olmuş 🙂

  5. :), cok güldüm okurken, seni bekleyen gelecegin bir sneak preview'u olmus sanki.

  6. Bir avukat , bir kadın , bir anne olarak tek söyleyebileceğim ardına bakmaksızın kaççççççççççççç.