52 Yorum

Aşırı Annelik

Haşmet Babaoğlu, bence bu toplumdaki birçok sorunun altında yatan nedenlerden biri olan “aşırı annelik”i yazmış bugün: Erkekler ve Anneleri

Hafta sonu gittiği bir kır bahçesinde sürekli küçük oğlunun peşinden koşan, onu kendi haline bırakmayan, her ortamını kontrol eden bir anneden bahsetmiş. Demiş ki:

Bazı sosyal ve insani “felaketler” nasıl da tarafımızdan gayet basit ve kendiliğinden inşa ediliveriyorlar.
Bunu anlamak için psikanaliz ve pedagoji öğrenmeye falan gerek yok aslında!
Anneler bizim şefkat limanlarımız.
Onların sevgilerinin sınırsızlığı ve kucaklayıcılığı tartışılmaz!
Ama dünya “anne baba evi” değil.

Bir arkadaşımın kız kardeşinin uzun zamandır birlikte olduğu ve yakında evlilikle sonuçlanacak olan bir ilişkisi var. Erkek arkadaşıyla birlikte yaşıyorlar. Ancak ortada ciddi bir sorun var: Müstakbel kayınvalide.

Kadın, “oğlumun evi benim evimdir” diyerek ne zaman isterse gidiyor çiftin birlikte taşındıkları evlerine. Kendisinde anahtar var (bilin bakalım kim verdi: tabii ki annesinin sözünden çık(a)mayan oğlu), çift eve geldiğinde bir bakıyorlar kadın arkadaşıyla çay içiyor salonda. Kadın hala oğlunun harcamalarını takip ediyor, yeri geldiğinde oğluna harçlık veriyor. İlişkilerinin her aşamasında (nişan, evlilik planları) arıza çıkarıyor.

Acaba bu kadın neden böyle? Onu bu hale getiren ne? Erkek annesi olması mı? (Kadının bir oğlu, bir kızı daha var bu arada.) Yetiştirilme tarzı mı? Ne?

Erkek annesi olarak en çok korktuğum şey oğullarına aşırı düşkün bir kadın olup çıkmak. Onları rahat bırakmayan, onların iyiliği için bir şeyler yaptığını sanırken aslında mutsuzluklarını hazırlayan bir anne olmak.

Böyle bir insan olmam mümkün mü acaba? Yoksa benim kodlamamda yok mudur bu? Uğraşsam da olamaz mıyım, yoksa an gelir, beynimde bir şey tetiklenir ve ben de oğullarının kız arkadaşlarını beğenmeyen, nişanlısına laf sokan, müstakbel dünürüne “nasıl çocuk yetiştirmişsiniz?” mesajları veren bir insan olur muyum?

Olmam değil mi? N’olur bana bunun mümkün olmadığını, çocuklarının hayatlarına böylesine müdahale eden insanların önceden tespit edilebilen eksiklikleri, ne bileyim, ego sorunları falan olduğunu söyleyin.

Çocuklarımı mutlu etmeye çalıştığımı sanarken aslında tam tersini yapıyor olmak -ve bunun farkında olmamak- hayatımda en çok korktuğum şey.

52 yorum

  1. Fazla soze gerek, bu yaziyi kaleme alan birinde bu kodlama varsa bile cozulur kendiliginden ;)) no worries, mumkun degil senin oyle bir anne/kv haline gelmen.

    Sevgiler, J.

  2. Valla bence her Turk erkek annesinde boyle bir potansiyel var…Ben kendimden korktuğumdan kocama bu görevi verdim, müdahil olduğum an uyaracak:)

  3. Ben de aynı şeyden korkuyorum.Kayınvalidem de eşime çok düşkün haliyle bu durumdan pek hoşlanmıyorum.Kayınvalidemle ilişkimiz kötü değil ama bazı halleri beni rahatsız ediyor.O da farkında bu durumun.Neyse oğlumun doğduğu gün hastanede beni tebrik ederken 'sende benim gibi kaynana olasın' dedi.Bu lafın üzerine hiç yorum yapmadım halen daha yapamıyorum.

  4. arkadaının kız kardeşi adına tüylerim diken diken oldu!!! kolay gelsin ona…

  5. Çocuklarımız bizden ayrı bireyler onların bizden bağımsız bir kaderi var. Belki hayatlarında her zaman bizim sevgimize ihtiyaçları olacak ama sadece sevgimize. Durumu böyle algılayabilirsek böyle bir kayınvalide de olmayız sanırım.

    Şimdi düşünüyorumda tek isteyeceğim şey oğlumun aşık olması aşık olduğu biriyle evlenmesi. Belki ben hoşlanmayacağım, belki de oğlumun aşık olduğu kişye bende olacağım belli mi olur? O bu duyguyu yaşayarak çok şey öğrenecek.

  6. offf en büyük korkumu yazmışsın elif

    elin alemin kızlarının günahını almak istemiyorum

    gelinlerim beni sevsin böyle ne biliyim yetişemediklerinde koşayım yardım edeyim onlar sinemaya yemeğe gitsinler ben torunlara bakayım

    iyi kaynana olayım ben yaaaa

    • inşallah öyle olur mervesafa.

    • süpersin mervesefa. kızımı oğluna vereyim 🙂 derdim ama o da bir müdahale. o zaman şöyle diyeyim Allah kızıma senin gibi bir kaynana versin kızım da ona kaynana-kayınvalide demesin anneciğim desin hiç kıskanmam valla yeter ki kızım mutlu olsun :))

  7. umarım olmayız. umarım birileri de bizi bu şekilde yazıp evlenme çağındaki kızlara korkulu fantaziler yaratmayız.

  8. böyle bir annenin kendisine ve çevresine güveni olmadığı ve hep birşeylerin eksikliğini yaşadığı için bu davranışları sergilediğini düşünüyorum.çocuklarını da kendisine bağlı yaşamaya zorlamış. bu nedenle çocuklar da ondan kopamıyor. ama bu kız her kimse, eğer kendi özgür bir ruhsa, çocuğu bıraksın 🙂 aksi halde bu kayınvalideyi ömür boyu çeker 🙂

  9. bence her erkek annesinde böyle bir kodlama var. şimdiden "siz böyle olmazsınız" veya "siz iyi bir kv olursunuz" demek namümkün. hiç belli olmuyor çünkü. nereden bileceğiz oğullarınız sizi kız arkadaşlarıyla tanıştırdıktan sonra ya değişiverirseniz? onun için ne yapmak gerekir erkek anneleri olarak hiç bilemiyorum. Ama şunu biliyorum ki gelinlerin de kalır yanı yok hani. Dolayısıyla Kayınvaldelere ve gelinlere Allah geçim versin diyorum. Çok zor işler bunlar. Haa iyi geçinmeyen yok mu, vardır elbet, ama şunu unutmamak gerekir ki benim görüşüm şudur "less is more" yani ne kadar az okadar çok; ne kadar az görüşürsen kayınvaldenizle okadar çok geçim oluyor. Arayuı sıkı tutmanın veya sık aralıklarla görüşmenin ters etki yarattığını düşünüyorum. Gözden uzak gönülde yakın oluyorlar bu durumda 🙂 Size naçizane bana düşmeyen tavsiyem ilerde, illaki oğullarınızla görüşmelerinizi sık tutmamak. Ya da oğullarınızla tek olmak üzere daha sık görüşmek, arada gelinlerde gelebilir tabi 🙂

    • Ben 4 sene kayınvalidemin üst sokağında oturdum. Haftada 3 gün onlarda yemek yiyor, yatana kadar da orada kalıyorduk. Arada fırından simit alır, çayını içmeye de giderdim. Öleli 2 sene oldu, çok arıyorum onu. Bunları yazarken bile gözüm doldu. Bence sorun kayınvalide olup olmamak değil, sorun egosunu tatmin etmiş biri olup olmamak, hepsi bu…

      • Süper tespit ! Kesinlikle katılıyorum. Benim teorim şudur ki evliliğinde kocasından değer görmeyen kadınlar tüm dikkatini oğluna yoğunlaştırıyor. Oradaki eksiklikleri oğluyla kapatmaya çalışıp , onu kontrol altına almayı deniyor. Benim kayınvalidem 44 sene çok mutlu bir evlilik yaşamış , hep el üstünde tutulmuş bir kadın. Aynen biz de sabah akşam birlikteydik. Benim lohusa bunalımında olduğum dönem hariç en ufak bir pürüz yaşamadık. Şimdi 6 aydır başka bir ülkedeyim valla ben dönene kadar sağlığına birşey olacak diye ödüm kopuyor. O kadar keyifli bir kadındır ki bir başkası hakkında konuşurken "Anne, bu kayınvalide iyi birşey olsa adı baklava olurdu " değil mi diye ağzımdan kaçırıvermiştim birgün kahkahalarla güldü geçti :))

        • bu durumda görgü, bilgi, eğitim de çok önemli. hadi eğitimi geçtim ama görgülü bilgili kadının hali başka oluyor. ne mutlu ki size kayınvalideleriniz böyle insanlarmış sanırım.

      • haklısın cok bilmiş. egosunu tatmin etmiş olmalı. oğulları ve/veya gelinleri ile ego tatmini olunca hem oğullar hem gelinler mutsuz oluyor. bu tespitini ben her zaman söylerim.

      • Bana da ego problemiymiş gibi geliyor.

  10. Off tam da boyleyim kizima icguveysi ariyorum 🙂

  11. Bence erkek veya kız annesi olmak fark etmiyor bu aşırı düşkünlük hali için. Altında yatan gerçek nedenin de annenin çocuğu doğduktan sonra kendi hayatını bir kenara itip kendini çocuğuna endekslemesi ve tüm hayatını onun üzerine kurması. Çocuk küçükken bu rahatlıkla yapılabiliyor ancak büyüdüğünde olay çığırından çıkıyor. Bu tabi ki benim bakış açım. Ve kendi adıma mümkün olduğunca Evrim'den önceki hayatımı devam ettirmeye ve kendi yaşam alanımı yaratmaya çalışıyorum. Bu noktaya gelebilmem de 2 yıl sürdü neredeyse:) Emin olduğum ise bu dengeyi kurmak çok zor. Sevgiler,

  12. Bugün kızıma bakarken umarım seni babanın beni sevdiği kadar çok seven birini bulursun diye düşündüm. Kayınvalide kısmı hiç aklıma gelmedi nedense 🙂 Umarım kızımı üzmez. Ben kızımın herşeyine karışmam diye düşünüyorum (şimdilik) 🙂 , ama dediğim gibi şimdilik. Umarım onu fazla ilgi,sevgiden boğmam. Bizim evin anahtarı annemde var, ilk günden beri. Eşim evdeyken asla kapıyı açıp girmezler ama. Birgün abim ve eşi bizdeyken annemleride çağırdık. Onlarda geldiklerinde anahtarla girdiler içeri. Abim çok şaşırdı, "aaa anahtarınız var sizin, bizim eve gelirken haber verin olur mu, evde rahat kıyafetlerle dolaşıyoruz biz" dedi. Sevgili yengemse "merak etme bizim evin anahtarı yok annende" dedi (zira kendisi birsüre önce almıştı annemden). Allah hem kayınvalidelerin hem gelinlerin yardımcısı olsun…

  13. Ben bir kız annesiyim ve kızıma" sürekli oğlumu elimden aldı " muamelesi yapacak bir kayınvalidesi olmaması için şimdiden dua ediyorum. Benim kayınvalidem de oğluna çok düşkün bir annedir. Başlarda bazı sıkıntılar yaşasak da artık herkesin bir ailesi ve hayatı olduğunu gayet iyi biliyor ve anlıyor. Hiç bir zaman saygıda kusur etmedim , kayınvaliden de bunu bildiği için hiç bir zaman ileri gitmedi. Bazı şeyler zamanla oluyor, hoşgörüyle oluyor bana göre.. Şimdi kızıma kayınvalidem bakıyor ve benim kurallarımdan asla dışarı çıkmıyor. Eşime kızdığında arayıp bana anlatıyor mesela 🙂 Kahvelerimiz alıp uzun sohbetler yaparız.. Oğlum vardı bi de kızım oldu evlendiklerinde der herkese.. Sanırım ben şanslı gruba giriyorum 🙂

    Elifcim sen de süper bir kayınvalide olacaksın bence gelinlerinle kızların gibi uzun sohbetler yapacaksın..

  14. Bence sorunun gelin-kayınvalide olmasının temel sebebi korumacı annelerden çok aile kurduğunu uzun süre fark edemeyen erkekler:) anneleri ve eşleri arasında denge kuramadıkları için,kayınvalide müdahale şansı buluyor, veya gelinin canına tak ediyor..mesela yukardaki örnekte, çocuk annesinin bu hareketini normal buluyorsa, asıl düşünülecek şey böyle bir erkekle hayatı birleştirme kararı vermekte bence.. Anneler oğullarına bağlıysa, babalar da kızlarına çok düşkün. neden hem gelin kaynana durumları oluyor da kayınpeder damat hikayeleri olmuyor:)) işte tam bu denge pozisyonunda bulunan kişinin kabiliyeti sayesinde…

    • Erkeklere bu kadar prim vermemeli bence bu konuda. Olay yine kadında bitiyor gibi geliyor bana. Kadın kadını çekemez derler ya hep.Hele bir de ego sorunu varsa, vay karşı tarafın haline!

  15. Benim annem de , anneannem de harika kayınvalide oldular.Çok da seviliyorlar. İyi niyetli, mantıklı ve kendini başkasının yerine koyabilen anne çok da iyi kayınvalide olabilir. Benim minik bir kızım var ve umarım benimki gibi bir kayınvalideye sahip olmaz.

  16. Off tam da boyleyim kizima icguveysi ariyorum 🙂

  17. Eşime yaptığım kaprisleri düşünüce oğlumun kesinlikle çok nazlı birisi ile evlenip mutluluğuna bedel olarak yıpranmasını istemiyorum:) ama tüm nazımı eşime yapıp oğlumu rahat bırakma konusunda kararlıyım.

  18. Bu yaziyi yazmis olman oyle bir kayinvalide olmayacagini gosteriyor zaten, merak etme 😉

  19. Bu tamamen yapı ile alakalı bir durum -bana göre-. Benim kayınvalidemin 2 oğlu var ve süper şekilde düşkün ikisine de. Anormal evhamlar üretebilen, kendine bunlarla dünyayı zehir etme yolları bulan bir kadın.
    Eğer oğullarının keyfi yerindeyse de değmeyin keyfine, kahkaha saçar.
    Eşimle 10 yıldır beraberiz, ve kayınvalidem bana da aynı derecede düşkün. İlk günlerden beri. Bana hep "Oğlumun senin üzerine bu kadar titrediğini gördükçe, aynısını senden de ona karşı gördükçe, diyorum ki gözüm açık gitmem bu dünyadan." der. Çok önemli bir insandır benim için.
    Bunun yanında kayınvalidem, gerçek anlamda feminist. Kadınlığın nasıl birşey olduğunu anlatır durur ve herhangi bir durumda mutlaka dişiyi savunur. Mesela bazen benim naz yaptığımı bile düşünse, "kız kısmına naz yakışır" der. Mutlaka bulur kadını savunacak bir taraf.
    Özetle tamamen yapıyla alakalı, oğulların hayatını kabusa ya da şenliğe dönüştürmek.

  20. Ne yazık ki bir çok aile çocuklarını geleceğin yatırımı olarak görüyor. Bu zihniyette büyütülen çocuklar anne baskısı altında hiç bir zaman kararlarını kendi başına alamayan, hep onay bekleyen, iradesi zayıf bireyler olarak yetişiyor. Ne olursa olsun çocukların birer birey olması anne ve babanın en büyük sorumluğu bence. Ki her zaman çocuklarımızın yanında olamayabiliriz.

  21. Benim annem der ki ,"İyi ki benim oğlum yok. Ben hiç bir kızı beğenemezdim heralde." Gerçekten düşünüyorum, benim annem çekilmez bir oğlan anası olurdu ama damadına karşı çok iyi bir kayınvalide oldu.Bazen Allah dağına göre kar veriyor 🙂

    Kayınvalidem de çok iyidir. Acayip evhamlıdır, oğullarına çok düşkündür ama "uzak da olsa evinde iyi olsun" mantığını benimsemiştir. Oğulları da anneci olmadığından durum kontrol altındadır.

    Bugün bir forumda kızın biri konu açmıştı yeni evliyim alışamadım diye. Her gün ağlıyormuş, annesini çok özlüyormuş, hep onları görmek,evlerinde olmak istiyormuş. Bana çok anormal geldi, ben hiç böyle şeyler hissetmedim ama cevap yazan 30 kişiden 25'i de ağladıklarını vb. aynı şeyleri yazmışlar, çok şaşırdım. Sonra düşündüm, bunların erkek versiyonları da bizim ana kuzusu tabir ettiğimiz erkekler oluyorlar. Bireyselleşmesini tamamlayamamış insanlar bunlar heralde.

  22. ben de kendime şimdiden gerekli uyarıyı yapıp önlemimi aldım..inşallah ilerde 1-2 gün dışında oğlumun yanında kalarak kimseye rahatsızlık vermemek üzere..eğer çok çok isteklerini görmez isem..rahat ve kendi hallerine bırakmak lazım insanları…kendi çocuklarımız dahi olsa…

  23. Ama simdi burda Anneyi suclamamak lazim, bi kere erkek zaten Annesine bu kadar düskün olmasa hayatina müdehale etmez. Ikincisi belki Anne daha evli olmadiklari icin bu kadar oglunu sahibleniyor. Düsünüyorumda benimde böyle bir sey basima gelmis olsa ALLAH bilir belki gelir belli olmaz bende ayni seyi yaparim.Oglum evli degil tabiki daha benim gözetimimde olucak. Haaa öylede pat diye beraberligi olan oglumun evine öyle girebilirmiydim bilmiyorum ki suanki aklimla hayatta yapmam telefon ederim yada kapiyi calarim.
    Genelde Avrupali Anne Babalar gibi 18 yasindan sonra büyüyor kendi evi kendi yasantisi olmali fikri bana sacma geliyor. Nedense Avrupaya pey bir özeniyoruz ki ben avrupada yasiyorum, kesinlikle kültürlerini yasam tarzlarini begenmiyorum özenmiyorumda asla. Belki bu fikrime katilmayan olur. Saygi duyarim. Ama herkestende benim görüsüme saygi duymasini beklerim.Oysa ne kadar güzel temiz bir kültüre gelenege görenege sahibiz ama kesinle farkinda degiliz… Konuyu dagitmayayim.

  24. Eğitim bilimlerinde formasyon almıştım üniversiteyi ilk bitirdiğim yıllarda. Oradaki hocalarımız 'sizi uyarıyorum sayın kadınlar lütfen özellikle erkek evlat yetiştirirken dikkatli olun'demişti ve sonrasında bir sürü psikolojik bilgi aktarmıştı.

    Şimdi hayatımdaki sorunların temelinin bu cümlenin içinde gizli olduğunu görüyorum. Benim bir oğlum değil 8 aylık bir kızım var ama hala annesinin bebeği 30 yaşında bir de kocam var ve onunla hayat çok zor. Ya da şöyle söylemeliyim annesi olduğu için kocamla hayat çok zor. Ve gerçekten bu olumsuz, baskıcı, dediğim dedik, despot tavırları anne olmak başlığı altında takındığı için gerçek anlamda anne kavramından soğudum ben.

    Herhalde hayatta insanın sadece tek bir defa iyi bir aileye sahip olmak gibi bir şansı var diye düşünmeye başladım. Ve ben hakkımı 26 yaşında evlendiğim gün tükettim. Hayır gerçekten bizi dışardan görenler özenirler belki ama sorunlu bir annesi olup, o annenin oğlunu yıpratması, oğlunun bir ailesi olduğunu kabul etmemesi o kadar zor bir durum ki. Her gün tekrar birbirine dolaşan bir kördüğüm adeta. Keşke kocamın kafasında sadece ben ve kızım olsa bunu yürekten isterdim.

    • Nihan – kendine haksızlık ediyorsun bence. Elbette senin yerinde değilim, sorunlarını bilemem, ama hakkımı tükettim çok sinir bozucu bir tanımlama. Çok zor olduğunu tahmin edebiliyorum, ve seni bu kadar yıpratan ve eşinden destek alamadığın bir konuysa eğer, dışarıdan destek almaya çalışsan? Ne bileyim, bir aile/evlilik danışmanı mesela?

      • Sevgili Elif öncelikle değerli cevabın için çok teşekkür ederim. Heyecan duydum.Aslında bir evlilik danışmanına gittik biz. Ama işte malesef birşeyi bilmek demek her zaman uygulamak anlamına gelmiyor. Ödevlerimizi yerine getiremedik eşimle. Önceleri klasik bir gelin-kaynana çekişmesini artık oğlunun hayatını ciddi anlamda zorlaştıran bir anne kimliğine taşıdı hayat. Mesela kayınvalidemin malesef hiçbir uğraşı yok. Kendi evinde yalnız kalamadığı için bir ikametgahı da yok.

        Ben başarılı, emekli olmadan önce yöneticilik yapmış bir annenin kızıyım hayatımız boyunca çok bağımsız, özgür ve kendi ayaklarımızın üstüne basar vaziyette yetiştik kardeşimle. Şimdi herhangi bir adım atmadan önce annesine danışan bir eşi malesef çok yadırgıyorum ve de o eşe aşık olduğum için zaman zaman kendimi de yadırgıyorum. Tabi hayat kendi seçimlerimiz üzerine kuruluyor. Şu an tek önemli olan, seni de kendime örnek alarak, ana sütü vermeye hala devam ettiğim(bunu hep sana belirtmek istedim) kızım…

        • Nihan, kızın için sen de mutlu olmalısın. Seni üzen bu durumun bir an önce çözüme kavuşmasını diliyorum.

          Ama kendini yadırgama. Zamanla bizler de büyüyoruz. Büyüdükçe önceliklerimiz, ağırlıklarımız değişiyor. Geriye dönsen belki aynı seçimleri yine yapacaksın. Zaman herkesi değiştiriyor.

  25. Bütün erkek annelerinde var bu kaygılar sanırım; ben de hep aynı soruyu soruyorum kendime "kendi kayınvalidem gibi olmam" değil mi? Benim kayınvalide oğluna tam anlamıyla aşık, asla objektif olamaz ve hatta her zaman benim oğlum asla hata yapmaz diye de diretir. Son bombasını söylüyorum ikinci çocuk bakıcı vs. konularında konuşurken ben "ancak yatılı bakıcı olursa ikinciyi yaparım, malum eşim sürekli -ayda 20 gün falan- seyahatte" dedim. Cevabı aktarıyorum: "Biz isteseydik fabrikatör kızı alırdık" Ah ahhh ne bu şimdi bu neee?? Oğlu bulunmaz hint kumaşı ona göre. Ha bu arada ben de eşşekler gibi çalışıyorum oğlu falan bakmıyo bana..Allah akıl fikir ihsan eylesin..Diğer mevzuya gelince geçen pazar bruncha gittik hava çok güzel, oğlum 15 aylık mama sandalyesinde oturuyor. Önüne koydum yesin diye bir sürü şey ağzı yüzü gözü sırtı heryeri battı ama kaşıkla yemek yedi aynı zamanda, öğreniyor paşam ey ahali sana neeee? Tüm masalar bana cık cık cık bakışlarıyla bakıyor pasaklı anne etiketini yedim çoktan ve hatta yan masadaki 2-3 yaşlarında hiç kıpırdamadan oturan çocuk hayretler içinde oğluma bakıyodu ve annesi ne dedi biliyor musunuz? "oğlum bak bebek eee olmuş" Ben bırakıyorum koşuyor düşüyor tabi haliyle, ben oturuyorum gelip birileri kaldırıyor..Bırakın o kendi kalkar demekten bıktım. Lütfen anneler değiştirelim şu toplumun çocuğa bakış açısını, rahat bırakalım bebeleri de keşfetsinler, öğrensinler…

    • Bu tür kayınvalide hikayeleri benim aşırı sinirimi bozuyor. Bir insanın böyle (fabrikatör kızı alırdık) şeyler söyleyebilmesi için kayınvalide olmasına gerek yok bence. Görgüsüz, biraz da kötü niyetli olması yeterli sanki. O kadar ağır konuşmayacaksam da, patavatsız diyeyim.

  26. Allahım bana sağlık versin oğluma ve ailesine mecbur kalmayayim. Torun da bakmak ısrarım olmaz. Özgür bir nene olaym, ne kimse bana karissin ne de ben kimseye karisaym. Noluur 🙂

  27. Benim kayınvalidem esinden bosanmıs oglu cok kucukken ve haliyle cok düskün ogluna ilk baslarda yadırgadım hatta rahatsız oldugum anlar oldu
    ama daha sonra gördüm ki sevgilim hep bir ayarda tuttu ve aslında o izin vermedi annesinin onun hayatına ,hayatımıza müdahil olmasına
    demek istedigim su ki biraz da kocalara iş düşüyor annem o benim napıyım gibi bir mantık yok
    benimde annem var ve rahatsız olur mu cocuk acaba diye düsünerek hareket ediyor
    aynı sekilde sevgilimde annesinin bu sekilde düsünmesine sebeb oldu ama zamanla 😀

  28. 2 yıl boyunca kayınvalidemle aynı apartmanda oturduk, 10 gün önce arka sokakta başka bir apartmana taşındım. İlk 1 yıl gerçekten çok zor geçti, kayınvalidem her akşam ama her akşam çat kapı gelmeye başladı. Çalışıyorum ve akşamları eve gittiğimde haliyle ailemle olmak – dinlenmek istiyorum. Hiç gelmesin demiyorum, tabi ki gelecek. Ama her akşam olunca çok bunalmaya , hatta sinirimi eşimden çıkarmaya başladım. Tavırlarımla anlatmaya çalıştım, baktım olmuyor görümceme konuyu açtım. Sağolsun anlayış gösterdi ve annesiyle konuşunca 1 yılın sonunda durum dengelenmeye başladı.

    Ama benim kayınvalidemde çocuklarının hayatını yönetme isteği olduğu için şimdi kızının evliliğine karışıyor. Mesela kızının kayınvaldesini çok kıskanıyor ve çok fazla görüşmelerini istemiyor.

    Diyeceğim o ki; ben büyüğüm, tecrübeliyim, herşeyi ben sizden daha iyi bilirim, herkes benim dediğimi yapsın şeklinde bir düşünce tarzı yüzünden bu tür hikayeler hiç bitmeyecek 🙁

  29. Sizin bu konuda doğru bir yaklaşım tarzı sergileyeceğiniz aşikar. Bilgilendikçe annelerin muhakeme yetenekleri de gelişiyor. Anneler şefkat limanı olmaktan başka çocuklarının gönüllerinde yeni yeni limanların temellerini atabilmeliler.

  30. Erkek annelerinin çok azının gerekli hassasiyette ve özende olabileceğini düşünüyorum. Biricik oğulları bir kızı çok sevmiştir o da katlanmak zorundadır modundadırlar çoğunluğu. Hem oğlanın istediğine zor bela katlanır hem de hem oğlanın hem kızın hayatını zehir eder.

    Haftasonu açık havada kahvaltı etmeye bir yere gittik. Genelde hep erkek annelerinin oturdukları yerden bağırış ve uyarıları duyuluyordu. Bir tanesi vardı kadına dalmamak için kendimi zor tuttum resmen. Oğlu belliki çok istemiş çok sevmiş annesi de almış eşşek kadar su tabancasını ama sürekli çocuğa bir müdahale. Oraya sıkma bak teyzeye gelecek bak ütsün başın su olacak sürekli çocuğa bağırıyor, çocuk kaçıp gidiyor bu daha fazla sesini yükseltiyor. Eee be kadın niye aldın o su tabancasını da getirdin soktun çocuğu herkezin içine hem çocuğun burnundan geldi hem etrafındakilerin. İşte bu çocuk büyüyor bir kzı seviyor, anası zar zor kabul ediyor kızı ne yapsın oğlu istemiş ama sürekli eşşek kadar adamın hayatı üzerinde kontrolüne devam ediyor. Onun artık ayrı ve öncelikli bir ailesi olduğunu kabullenemiyor. Adamda küçükten beri komutlarla yaşadığı için hiç garipsemiyor. Yani bu anneler bu oğlanlar evlenince birden bire bu hale gelmiyorlar. O koca 30 yaşında adamı su tabcası ile koşturan çocuk sanmaya devam ediyor anneler.

  31. ''Çocuklarımı mutlu etmeye çalıştığımı sanarken aslında tam tersini yapıyor olmak -ve bunun farkında olmamak- hayatımda en çok korktuğum şey'' ne kadar doğru benimde en çok korktuğum şey farkında olmamak daha fenası olamaz.

  32. bence kocasından yeterince ilgi ve sevgi görmeyen kadınlar oğullarını eşleri gibi benimsiyor. gelen gelin de kuması oluyor.

  33. elif boşa telaşın senin.olsa olsa senden süper idol bir kaynana çıkar ki gelinlerin tüm arkadaşlarıyla seni tanıştırmaktan keyif alırlar.annelik dozajın pörsüten yoran bir dozaj gibi asla görünmüyor.
    kendim içinse daha ilginç bir şey söylemeliyim.benim gelinim olsun ahh bir olsun,hep onun tarafını tutmaya karar verdim.oğlanın senelerdir bana ettiği zulmü ona tek tek anlatıp kızım ne zaman bu çocuk seni sinir ederse gel benim yanıma.ben onu değil seni tutarım bilesin diyeceğim.kararlıyım evet evet çok kararlıyım:))))

  34. Blogcuanne blogunu twitterda RT edilen bir tweet sayesinde yeni buldum:-(( Bayıldım yazılarına, bloguna, yorum yapan arkadaşlara…Emeğine, yüreğine sağlık.

    Şimdi Haşmet B.'nun yazısı ile alakalı şunu demek istedim: 3 yaşında oğlum var, yaşadığım yer artık Ayvalık.Dolayısıyle kendimi çocuk büyütmede şanslı görüyorum.Ben de çocuk düşecek, kalkacak, peşinden öyle koşmayacaksın.Bazı şeyleri kendi kendine anlayacak, öğrenecek.Gerekirse arkadaşlarıyla itişip, kakışacak dayak bile yiyecek.Yalnız gelin görün ki bazen herşey yazılıp çizildiği gibi olmuyor işte. Çünkü ben çocuğum aynen yukarıdaki gibi büyüsün, düşsün-kalksın, dağıtsın istiyorum ama öyle bir kocam varki hem de en eğitimlisinden Mühendis ve Oxford'da işletme master'ı yapmış.Ancak beni bu tavrımdan ötürü rahat anne, gamsız anne, ilgisiz anne olarak nitelendiriyor ya işte bu bana çok koyuyor.Eğer çocuğun peşinde koşmazsam o kaş-göz işaretleriyle ve bıdıbıdıcı çenesiyle beni bezdiriyor.Anamdan emdiğim süt burnumdan geliyor.Bir de üstüne üstlük aynı şeyleri katbekat fazlasıyla yapan 13 yıldır hatta son 3 yıldır da hayatımı burnumdan getiren kaynanamın da yapması beni çıldırtıyor.Sürekli kıyas, biz böyle çocuk büyütmedik, biz böyle yapmadık, biz şöyle anneydik, böyleydik. Kadın 37 yıl öncesinde kalmış arkadaşlar.Ben de bir kaynana var yemin ediyorum Roman yazsam cilt cilt kimbilir kaç cilt olur:-(( Yaprak Dökümündeki Cevriye hn. bile yanında melek kalabilir:-(( O derece.Ama kaynanaya sorun kötü gelin, saygısız gelin, terbiyesiz gelin, ilgisiz anne, rahat anne v.s.v.s.. benim.Kayınvalidem birde daha 55 yaşında düşünün.Yani hani genç kaynanasın dimi neden böylesin hiç sorguluyor musun kendini acaba kaynana?
    Herneyse bu konuda çok dertliyim.Diyeceğim o ki: Kompleksli, kıskanç, eğitimsiz, ve sonradan görme ve egosuz insanlar işte böyle benim ki gibi ve daha aşağıda kaynanalarını anlatmış birçok arkadaşımızınkiler gibi oluyorlar sanırım.Offf Allah bzim gibilerine yardımcı olsun inş.Sevgiler…..