33 Yorum

Ben ne zaman bu hale geldim?

Hayatım boyunca düzenli bir evim oldu. Her şeyin yeri vardı, ve belliydi. Dolaplarımın içi düzenli, çekmecelerim dizi diziydi. İki köpeğimiz olmasına rağmen insanlar evimizin tertibini, düzenini beğenir, överlerdi.

Ev dağılmaz, dağılsa da hemen toplanırdı. İki yetişkinin dağınıklığı neydi ki? Çok çok biraz kıyafet, üç beş ayakkabı. Orada burada gazete-kitap. Onları da ha dedip kaldırdın mıydı ev yine inci gibi olurdu.

~~

Dün sabah yardımcımız her Cumartesi yaptığı gibi izne çıktı. O giderken ev derli topluydu.

Öğlen olduğunda ise bizim eve gelen bir insan, bu evde yatılı bir yardımcı olduğuna mümkün değil inanamazdı. Hatta ziyaretini akşama ertelese, evde orta şiddette bir deprem olduğunu bile sanabilirdi.

Ne oldu da ben bu hale geldim?

Her çocuklu ev böyle mi? Yoksa çocuklu hayat, benim içimde uyuyan “dağınıklık canavarı”nı mı uyandırdı?

33 yorum

  1. İçine su serpiyim Elifçim. Gördüğüm bütün küçük çocuklu evler dağınık :)) bunu baştan bildiğim için ipin ucunu baştan bıraktım artık gözüme de batmıyor. Oyuncaklar yakında evin sahibi biz misafir olacağız bu gidişle :)) Güz parka giderken hepsine el sallıyor hepsi ailemizin diğer üyeleri oldu çıktı…

  2. sizin iki çocukla öyle üstelik ikiside yürüyor bizimki henüz 7 aylık ve ben de evi bi türlü eskisi gibi toparlayamıyorum…sanırım kuzum şöyle 7-8 yaşına gelene kadar da böyle olur…çok da problem değil…kuzum sağlıklı huzurlu olsun da ev de dağınık olsun

  3. bende aynı durumdayım evimizi gören olsa arkasına bakmadan kaçar ama sadece ben böyleyim diye düşünüyorum çünkü gittiğim çocuklu evler okadar düzenliki nasıl böyle temiz ve düzenli olduklarını sorduğumda gece geç saatlerde temizlik yaptıklarını söylüyorlar ben çooook tembelim

  4. Istersen bizim evin resmini cekip gönderebilirim!

  5. Elif cim annem bile artık pes etti düşün:) ilk başlarda kızım ne bu evin hali derleyelim toplayalım diyordu şimdi o da oğlan yatana kadar aman kalsın modunda:) ancak velet ortada olmadığında toplu oluyo ev, napalım olsun, alışıp savaşmamak lazım bence, akıntıya kürek çekmek gibi oluyo çünkü:(

  6. Aslında derli topluluk konusunda obsesyonları olan benim gibiler için bebek mükemmel bir tedavi yöntemi…Bir de bu açıdan bakmak lazım (:

  7. kendimi paralayip ter kan icinde birakirsam ev düzenli oluyor.Ve benim evde bir cocuk var…Bilmem anlatabildim mi ? 🙂

  8. 3 aylık bebeğim ile bütün gün oturduğumuz odanın fotoğrafını göndereyim istersen yada anlatayım, odanın orta yerinde çingene salıncağımız kurulu, koliğiimiz geçmesine rağmen kaldıramıyoruz, es kaza koltukta yada yatağında uyuya kalırsa en fazla 10 dk sonra uyanıyor ve salıncağı istiyor, odanın geri kalan zemininide “tekmele oyna” aldı bu aralar, koltuğun üzerinde minderi battaniyesi hiç yer değiştirmiyor, oysaki koltuğun o bölümü o yokken benim en sevdiğim köşeydi :)) koltuğun bilumum kolları arkalıkları falan bez, krem, alt açma gibi gün içerisinde bir çok kez kullandığımız eşyalardan oluşuyor ve koltuğun yastıklarının üzerinde ipe çamaşır asmışım gibi gözüken yelek, önlük gibi şeyler mevcut ve bu dağınıklık her akşam o uyuduktan sonra toplanıyor sabaha hazır ediliyor, bende çok sallamıyorum açıkçası varsın ev talan olsun yeter ki o mutlu olsun, nasıl olsa istanbul gibi bir yerde kimse kimseye çat kapı gitmiyor.

  9. valla ben her zaman dağınık bir insan oldum. Sürekli topla, dağıt çok yoruluyordum. Ama bu kadar da değildi canım ya. Cuma akşamı eşim mutfağı temizledi ben evi topladım, süpürdüm. Cumartesi yine temizlik yaptım, bugün oy kullanmaya gittik saatlerce dışarıdaydık. Buna rağmen ev bir aydır temizlenmiyormuş gibi. Her yerde Eylül’ün imzası var. İkincisi yolda, az kaldı. Bakalım temizlik yapabilecekmiyim ki? 🙂

  10. yalnız değilmişim ne çok sevindim :)))

  11. biz kalabalık bir aileydik.ne temizlik ne de tertip düzen tam olamazdı.şimdi temiz olsun dağınık olsun zamanı.pek takmıyorum.habersiz misafir almıyorum zaten.kuzular sağlıklı sıhhatli olsun herşey toz pembe 😛

  12. Yazdiklarinin altına “den den” işareti koymak istiyorum ve hatta ekleme yapayım: bizde yatılı yardımcı yok ve biz dağıtma işlemini kadıncağızın olmadıgı 12 saatte yapıyoruz ki bunun 10 saati uykuda geçiyor! :))
    Bir “yetti” diyecarkadina bakmadan kaçsa hiç şaşırmam.
    Bir ekleme daha: bir de bizimki prensip sahibi dağıttıktan sonra bize toplatiyor çünkü “dagını odada uyuyamazmis” Nasıl ama?
    Güler mısın ağlar mısın?

  13. çocuklu ev böyle oluyor, hem de inanılmaz bir hızla,hem de daha bi damlacık çocukla. ev ne yapılsa yapılsın yarım saat içinde BOMBA PATLAMIŞ GİBİ!!!

  14. ya benım dagınıklık takıntım var esımden dolayı dahada mı dagılcak 6 ay sonraaaaaaaaaa imdatttttttttt:/(

    • Eskiden benim de düzen takıntım vardı,hatta eşim “bu ev hep yaşanmamış gibi durmak zorunda mı ” diye isyan ederdi..Şimdiyse eşim ve 2 yaşındaki oğlum evi alt üst ediyor,bense halen ümitsizce arkalarını toplamaya çalışıyorum. Bir faydası var mı dersen,üzgünüm ama yok 🙁

  15. Geçmiş olsun :). Ufaklıklara toplamayı öğretmek hem onları eğitimi için hem de sizin rahatınız için iyi olabilir belki 🙂

  16. Haha, biz de tek cocukla surekli deprem olmus moddayiz, cok takmamak lazim.. Maalesef yardimcisi olmayan bir anne olarak prensibim minimum effort maximum hijyen: banyo, mutfak, kuzunun oyuncaklari temiz olsun bana yeter:).

  17. Valla bende tek çocukla evin hiç bi yerini toplayamıyorum. hoş ben hiç toplu birisi olmadım ama daha önce fazla da dağılmıyordu. Ama şimdi tamammen koptuk. zaten toplanmış bir evi dağıtmalarıda 2 dakkalarını almıyoki. 🙂

  18. ben o işin peşini bırakalı çok oldu üstelik 7 aylık ne emekliyor ne yürüyor bu gün oturacak boş yer bulamadım yorgunluktan toplayacak halimde yoktu ittirdim bir köşeye oturdum :)) şu saatte temizledim yatıcam en geç sabah 11 evin hali harap olacak

  19. Acikcasi kocam ne kadar duzgun ev istiyorum dese de ben kulak arkasi ediyorum..Cunku bayanlar COCUKLU EVIN DUZENLI OLMASI MUM-KUN DE-GIL!

  20. Bizim eve hırsız girse “Benden önce bir başka meslektaşım girmiş ” deyip kapıdan geri döner diye düşünüyorum :))

  21. bende bir dagınık bizmiyiz diyordum. :)) evin her odası oyun odası modunda. mutfak dahil. ana tezgahın karşısında birde mini mutfak var. ana kız karsılıklı yemek hazırlıyoruz.

    • Nilay seni yanımıyorum ama iki erkek anası olarak çok kıskandım kuzunun mutfağını öyle… Benim sıpalar olsa olsa karşıma araba parkı yaparlar:-)))

  22. Bunca yorumdan “akıntıya karşı kürek çekmeye gerek yok” diye anlıyorum ben.

  23. Yok Elifcim yok, çocuklu hele de iki erkek çocuklu tüm evler aynı durumda zannımca.. Dün ben de kendi kendime söyleniyordum “bu evin ne dağınıklığı, ne çamaşırı, ne bılaşığı bitiyor imdattttt” diye de eşim “belki de sorun evin dağınıklığı değil de senin derli-toplu obsesif hallerindir” dedi.. Biraz düşünüp evet ya öyle valla dedim.. Sal gitsin, ev savaş alanına dönsün, mutfak her daim ağzına kadar dolu, banyodaki kirli sepetleri her daim şişko kalsın… Gönüller bir olsun şeker…

  24. ümmühan(KIZIM VE OĞLUM)

    evet bi de öyleyiz ama en kötüsü bazı annelerin benim çocuk ellemezdi herşey yerinde olurdu .cızz de o yapmaz.yok kardeşim ellemeden çekelemeden olmuyor napimm benimkide böyle. 10 yıl sonra bende benimkiler çok usluydu dicem:)

    • kızım 7 aylık oldu 7 aydır çocuğu olan anneler sanki ikimizde uzaydan yeryüzüne inmişiz gibi davranıyor bazan hayret ediyorum ve düşünüyorum gerçekten mi benim çocuğum çok dağınık çok huysuz çok inat aaaa uyumuyor mu benimki uyurdu gazı mı var bizde olmadı yok dağıtmazdı bir köşede yatardı ek gıdaya alıştırıyorum alıştırmakta ne ki ver kaşığı eline yesin (7 aylık) hönkkk diye kalıyorum ama olsun kızım mutlu ben mutlu ev umrumuzda bile değil :))

  25. Ne takıntı ne şu ne bu… İnsanız:))) Düzen kaybolunca yavaş yavaş biz de kayboluyoruz biraz belki de… Aynı kısır döngü içinde enerji bitiyor. Hem anne, hem temizlik görevlisi, hem aşçı, hem oyun arkadaşı… vs. şeklinde giden tren vagonlarının arasına beslenebildiğimiz ya dinlenebildiğimiz bir şeyler yerleşmeyince raydan çıkıyor her şey veee işte böyle. Hep toplar ve biri dağıtmazsa kendim dağıtırdım. Evlendikten sonra evet, bir düzen vardı. Ama çocuklarla birlikte ne enerji ne istek ne süreklilikle görüşemediğim için – eşimin tüm isyanlarına rağmen – artık ‘ olduğu kadar adasında ‘ kimi boşvermiş kimi gayretli bir anne olarak yaşamımı sürdürmekteyim.

  26. çocukla uğraşmak başlı başına bir işken,ondan arta kalan azıcık zamanda dinlensem mi,evi mi toplasam diye düşünmüyorum bile…annem isyanlarda ”biz iki çocukla bulaşık makinesi yokken,çamaşır makinemiz merdaneliyken,hazır bezler hayalken hem size bakar hem evi toplar(toplamanın ötesi bence ) hem yemek yapar öğleden sonra da gezmemize giderdik.sen de çocuk uyuyunca evle ilgilen” diyor.yapmaya çalıştım da,ben benlikten çıkınca,çocuğumun bana ihtiyacı var dedim,belki züğürt tesellisi ama napalım,amaç çocuğun yiyip içip uyuması değil,ilgilenmek lazım.

  27. Açıkcası ben temiz ve düzenli biriydim fakat bu ”olmazsa olmaz ” derecesinde değildi.Evlendim 1 ay sonra hamile kaldım.Aşırı bulantılar,bayılmalar derken evimle aşırı ilgilenemedim.Ardından bebeğim oldu.Annem,ben ve bebek başedemedik evle.Yardımcı tuttum hafta da 3 gelen ,eh işte idare ettik.En sonunda şu an çalışmama rağmen haftada 5,5 gün gelen bir bakıcı + haftada 3 temizlik ,ütü ev düzenine gelen 2.yardımcı + ben.Ev düzende gibi ama hafta sonları yine depreme dönüyor.Bizim evde yaşanan;eşim o kadar titiz ki (bu hastalık derecesinde)…sırf o rahat etsin diye bu sefer yardımcımın olmadığı hafta sonları ben işe girişiyorum, yapmasam hani desem ki hafif toparlayayım eşim ve oğlumla beraber zaman geçireyim,bu sefer eşim toparlamaya başlıyor,tamam diyorum bu sefer işe girişiyorum o zaman da eşim ”biz hiç beraber zaman geçiremiyoruz,bir haftasonumuz var,seninle oturmak istiyorum diyor….Beylere göre ev işlerinde ne var ,halbu ki o akşam eve gelene kadar evin halini görse ardına bakmadan kaçar gider sanırım:)Kısaca bebek varken sanırım tüm evdeki senaryolar aynıAma keşke bunu bir de eşlerimiz anlayabilseee…

    • Kocacığım,ben böyle değildim ama şartlarım böyleeee.Evimizde heryeri kurcalayan meraklı dünya tatlısı bir canavar var artık.Ben de değişen tek şey bu minişe sahip olmak.Keşke babalar da anne olabilseee:)))))))))