64 Yorum

Biraz düşünce lütfen…

Varan bir: Geçenlerde bir okul dönüşü Deniz’i servisten karşıladım. Birlikte parka geldik. Meyvesini getirmiştim; banka oturduk, yemeye başladı. Tam o sırada ara sıra oyun oynadığı ama çok da samimi olmadığı bir çocuğun elinde bir jelibon paketi gördü. Çocuk hemen arkamızdaki minik kulübenin içinde oturmuş, jelibonları yiyordu. Bakıcısı da karşımızdaki bankta, bir diğer bakıcıyla sohbet ediyordu.

Deniz jelibonları görünce bana sordu: “Anne, jelibon yiyebilirim miyim?” Tam jelibon şöyle zararlı, böyle kötü diye nasihate girecektim ki daha ikna edici olabileceğini düşündüğüm yeni bir fikir geldi aklıma: “Deniz’ciğim, biz gidip başkalarından istemiyoruz. Eğer o sana ikram ederse teşekkür edip bir tane alırsın. Ama o sormadan sen istememelisin.”

Tabii ki de bu silahım geri tepti. (Allah’ım, annelik hayatımda uygulamaya çalıştığım bir taktik bir kere de elimde patlamasın!) Deniz birkaç saniye düşündükten sonra suratında gayet cin fikirli bir ifadeyle “Anne, ben meyvemi kulübede yemek istiyorum” dedi. Açığımı yakalamıştı. Belli ki çocuğun yanına gidip ben görmezken ondan jelibon isteyecekti. Ancak ortada itiraz edebileceğim bir durum yoktu. Ne de olsa bana ondan jelibon isteyeceğim değil, meyvemi orada yiyeceğim demişti.

Çaresiz tamam dedim. Gitti, meyvesiyle birlikte çocuğun yanına oturdu. Deniz’in arkası bana dönük. Ben konuşmaları duyamıyorum ama hareketleri takip ediyorum. Deniz önce çocuğa meyvesini ikram etti; çocuk olumsuz bir ifadeyle başını salladı. Sonra Deniz bir şey söyledi; çocuk elinde tuttuğu jelibon paketini kendine doğru çekti. Belli ki Deniz jelibon istemiş, o da vermemişti.

Sonra n’oldu sizce? Deniz ağlayarak yanıma geldi. Ama nasıl içli bir ağlama! Belli ki çok ağırına gitmiş, hem jelibon yiyememek, hem de reddedilmek. Ona o çocuğun kendinden küçük olduğunu (ki öyleydi), henüz paylaşmayı bilmediğini söyledim, bana mısın demedi. Ayda yanımızdaydı, “Elif Hanım, evde jelibon var, onu getireyim” dedi. Arkadaşım bize çikolata kaplı pastiller getirmişti, onları getirdi. Deniz’i onlarla kandırabildik.

Varan iki: Pazartesi akşamüzeri Deniz okuldan geldi. Anneee, var yaaa, biz bugün okulda cips yedik dedi. Dumura uğradım. Okul? Cips? Nasıl yani??? Bu işte bir yanlışlık olmalı diyerek telefona sarıldım. Öğretmeni şöyle bir açıklama yaptı: “Evet, dün Ceylin’in doğum günüydü. Babası da parti için okula doritos getirince biz de kıramadık.” Okulun bu konudaki davranışına (ki daha önce de oldu bu) ve bence yanlış tutumuna burada girmiyorum, onunla ilgili apayrı bir yazı bekliyor taslakta. Ama bu baba okula neden cips getirir? Benim çocuğum evde yemediği cipsi neden okulda yesin?

Anne-babalar biraz daha düşünceli olmalılar. Evet, kendi çocuklarına ne isterlerse yedirirler elbette. İsterlerse kahvaltıda jelibon, öğle yemeğinde bonibon, akşam da patates cipsi sunabilirler sofrada. Ki sağlıklı bir nesil için umarım yapmazlar.

Fakaaat, bütün çocukların birlikte oldukları, her yaştan, her gelir seviyesinden ve her alerji kategorisinden (!) gelen çocukların oynadıkları ortak alanlara gelince iş değişiyor. Kendi evime sokmadığım abur cuburların, hiçbir kontrolüm olamadan, başkası tarafından çocuğumun önce gözüne, sonra da boğazına sokulmasına sinir oluyorum.

Evet, cam fanusta büyütmüyoruz; evet, yasaklarda da aşırıya kaçmamalıyız, falan da filan. Çocuğum ergen yaşa gelince, kendi harçlığı olunca bunlara zaten fazla müdahale edemeyeceğim. Ancak henüz kontrol edebildiğim bir yaştayken de mümkün olduğu kadar abur cuburdan uzak durmasını istiyorum.

Keşke hiçbir çocuk koca bir jelibon paketini bir oturuşta tek başına bitirmese. Ama başkasının çocuğuna müdahale edemem.

Ben tanımadığım küçük çocuklara meyve dahi olsa vermeden önce yanındaki büyüğe danışıyorum. Başka anne-babalardan da ortak alanlarda çocuklarına ne yedirdikleriyle ilgili biraz düşünceli olmalarını bekliyorum.

Çocuğunun elinde bir paket jelibonla oyun parkına inmesinde (ve hepsini bir oturuşta bitirmesinde) bir sakınca görmeyen ya da buna göz yuman anne, ya da okuldaki doğum günü partisine cips getiren baba, en azından başka çocukları düşünerek illaki  çocuğuna yedirecekse o abur cuburu evde yedirmeli. Bence.

64 yorum

  1. ben de cocugum olunca daha dıkkatlı olurum tamam dır alındı mesaj 🙂

  2. sonuna kadar katılıyorum. zaten belli bir yaştan sonra müdahale edemeyecğiz ne kadar geç yerlerse o kadar iyi. benim yaklaşımım bu. evde ne varsa onu yesinler.. bizler cipslemi jelibonlamı büyüdük. oğlumun en sevdiği abur cubur çubuk kraker onuda bzen haftada bir bazende 2 haftada bir yer..
    ellerine sağlık

  3. Bizim de okulda sürpriz günümüz var, veliler birşeyler yapıp gönderiyor. Ben muhakkak evde kendim ya bir kek, ya bir poğaça, ya da kurabiya yapıp yollamaya çalışıyorum. Özellikle sormuştum okula neler geliyor diye, arada çikolata, şeker gönderenler oluyor, aynen iade ediyoruz demişlerdi.
    Herkes bizim gibi hassas değil işte!

  4. Bence sık olmamak kaydıyla yemelerinde sakınca yok .Bunu rahatça diyebildiğime bakmayın ben de evde çok kasıyorum ama annemin şöyle bir ifadesi var.Sen yasakladıkça onu daha çok teşvik ediyorsun.İlerde okulda alıp yediğinde senden gizler böyle yaparsan demişti.Bir çok şeyde kabul etmesem de sonradan hep annemin haklı cıktıgını goruyorum.Evde uzunca bir süredir bir paket doritosumuz vardı ,içinden arasıra oturup tırtıklıyoruz 4 yaşındaki kızımla,paketide sıkıca kapatıyorum.Hele de çocuklar büyüdükçe ve ev ortamı dışında bir hayatları olunca kontrolleri komple elde tutmak zorlaşıyor.Çok uzağa gitmeye gerek yok ,anneanne bile nasılsa hep yemiyor diye çikulataları veriyor bizimkine !

  5. Sen şimdi bana da kızarsın. 🙂 Eğer parka giderken Eylül’ün elinde cips veya dondurma varsa, kızım ya bitirip gidebilirsin ya da arkadaşlarına da ikram etmen gerekiyor derim. Eğer cipsse ikram ediyor, yok dondurmaysa tıpış tıpış gidip bakkaldan parktaki çocuklar içinde dondurma alıp getiriyoruz. Jelibondan, şekerden (tipitop hariç) şimdilik uzak ama cips için kavga ettiğimiz çok oluyor. Evde ki yasaklılar listesinde ama çokta nefsiyle oynamak istemiyorum. Arada bir alıyoruz. (Maalesef ki ne kadar uzak tutmaya çalışsamda cipsten uzak tutamadım, komşunun çocuklarından öğrendi. Ay galiba şimdi de biz başkalarının çocuğuna öğretiyoruz. 🙁 )

    • merhaba, çok iyi niyetli davrandığınızı anlıyorum ama elif’in alerjik çocuklara ikramda bulunulmasıyla ilgili çok güzel bir yazısı vardı, bulamadım şimdi, o geldi aklıma.
      eğer hepsi tanıdığınız bildiğiniz çocuklar değilse cips ya da dondurma ikram ettiğiniz çocuklardan birinde çok ciddi bir alerji olabilir, kaş gözle de olsa ailelerine danışmadan gerekir diye düşünüyorum 🙂

    • Bol baharatlı olanlarından alırsanız bir iki sefer,,belki üçüncüsünde kendi istemeyecektir.. bir kaç kez denk geldi cips olan bir yerlerde kızım,,bende al anneciğim ama inan bana çok acı dedim.. Gerçektende acı geldi tadı ve bıraktı.. Fakat dondurma konusunda birşey yapamıyorum,,çünkü bir şekilde hergün yemeyi başarıyor.. Birçok şeyden daha masum geliyor bana dondurma,ondan çokta büyütmüyorum..

  6. Öncelikle merhaba,
    yazılarınızı beğeniyorum ve fırsat buldukça takip etmeye çalışıyorum.
    Ben de çocukların fazla abur cubur yemesine karşıyım.O babanın doğum gününe cips getirmesi de saçma.Ama çocukları bu kadar aşırı derecede soyutlamak ne kadar doğru….Elbette bir paket cipsi,jelibonu,çikolatayı vb….hiç bir besin değeri olmayan bilumum abur cuburu bir oturuşta yemesin ancak biraz tatmasında,tadı hakkında bir fikri olmasında ne gibi bir sakınca var anlayamıyorum.Biz ne kadar soyutlarsak soyutlayalım onlar elbet tadacak er ya da geç ayrıca yasaklar daha kıymetli olur.Bunun yerine sınırlandırarak yemelerini sağlasak da çocuklarımız tadını öğrenebilmek için fırsat kollamasa.
    Ben de isterim ki çocuklarım hiç abur cubur yemesin ama bunun önüne tamamen geçmenin yada geçmeye çalışmanın bunu tutku haline getirmenin bir anlamı olmadığını düşünüyorum…Sevgilerimle…

    • Çok haklısınız. Ve evet, ben biraz fazla takıyorum bazı şeylere, orası kesin. Ancak şunu düşünmekten de kendimi alamıyorum: Birkaç yüz haneli bir sitede yaşıyoruz. Her gün birileri mutlaka bir şeyler indiriyor aşağıya. Dolayısıyla her gün bir abur cubur ikramı söz konusu. Bilmiyorum bunun önüne nasıl geçilmeli.

      Ben başkasında görüp istediği bir şeyi engellemek istemiyorum, nitekim yukarıdaki arkadaşı verseydi, yiyemezsin demeyecektim. Ancak sürekli birileri bir şeyler yiyince, siz eve almasanız bile çocuğunuz her gün tüketmiş oluyor sonuçta. Belki buna da tamam demeli, bilemiyorum ki…

      • Bence çok yerinde bir yazı, fazla takılmak filan değil, kesinlikle haklısınız..Parkta bahçede kreşte(!) çocukların bulunduğu heryerde yasaklanmalı bu abur cubur türevleri…Biz o kadar dikkat edelim, eğitebildiğimiz kadar eğitelim-kısıtlayalım sağlıklı beslenme konusunda…Biri gelsin hepsini yıksın…

        • Genelde arkadaşlarımla anne-çocuk muhabbetine pek girmem dedim kayınvalidime.Neden diye sordu.Cevabım,ipin ucunu çok kaçırıyorlar,bazen öyle şeyler söyleniyor ki ağzım açık kalıyor,oldu.Parkta bahçede kreşte(!) çocukların bulunduğu heryerde yasaklanmalı bu abur cubur türevleri” ne demek?Her ebeveynin çocuklarına yetiştirirken baz aldığı kriterler farklıdır.Belki sizin çocuğunuzun herhangi bir davrınışı,size normal gelsede başkalarını rahatsız ediyor olabilir.
          Yani ben akşam gezmesine parka çıkmış olsam eşimle, çocuğumla ona sizin çocuğunuz görüp istemesin diye bir dondurma alamayacakmıyım?Kendi çocuğunuz kontrolünüzden çıkmasın diye başkasının çocuğunun anlık zevklerine engel oluyorsunuz.
          Bir doktor olarak söyleyecek olursam günde bir paket jelibonun veya akşam yemeğinden sonra yenen bir külah dondurmanın çok zararlı olduğunu düşünmüyorum.Bence her çocuk çikolata yeme hakkına sahiptir.Acıyorum valla bazı çocuklara,kontrol delisi ebeveynlerin elinde helak oluyorlar.
          Bundan önce yediği herşeyi arkadaşlarına ikram etmesini söylerdim oğluma,göz hakkı kalmasın diye.Artık demiyeceğim.Çikolata yiyemiyenler de melül melül baksınlar umrumda değil!

          • Kendi adıma şunu söyleyebilirim: çikolatayı “daha az zararlı” abur cuburlar kategorisinde görüyor ve bir jelibon kadar kaçınmıyorum. Markete gittiğimizde sürpriz çikolata istediği oluyor, alıyoruz. Dün okuldan dönüşte dondurma aldık. Bence de anlık istekleri tatmin etmek önemli. Ancak jelibon, lolipop gibi yiyecekler ve yağ deposu olan katkı maddeli cipslerin bu anlık haz arayışını tatmin ettiğine inanmıyorum şahsen. Onlar harcı-alem tüketiliyor, insanın yedikçe yiyesi geliyor ve doyum noktasına ulaşmıyorsunuz.

            Öte yandan bir doktor olarak günde bir paket jelibonun zararsız olduğunu düşünmeniz ilgimi çekti. İçeriğine bakarak bu kanıya vardığınızı düşünecek olursak, onca şekere, tatlandırıcıya, boyaya ve katkı maddesine rağmen, bir çocuğun günde bir paket jelibon tüketmesi onun için zararsızdır diyebiliyor musunuz gerçekten?

            • Doktor hanima yuzde seksen katiliyorum.

              Beri yandan jelibondaki en kotu madde renklendirici bilmemne degil bizzat hayvan kemiklerinden elde edilen JELATIN dir. Agir metaller kemiklerde birikir ve jelatin bence hic masum degil.

            • yeteri kadar anlatirsaniz ve bilinclendirebilirseniz cocugunuz kendisine izin vermediginiz sagliksiz gidalari baskasi ikram edince geri cevirir zaten.
              bizde boyle.
              kola bir numarali yasak madde.
              ve gecenlerde kizima teklif edildiginde kendi arzusu ile “içmiyorum” dedi.

            • yazdıklarınız yarama tuz bastı. o kadar şikayetçiyim ki hiç düşünmeden bebeklere bile orada burada kaşla göz arasında çok matahmış gibi yedirilen bu tür yiyeceklerden. ikram etmeyin benim çocuğuma ve evet onun gözünün önünde de yemeyin. “kontrol delisi” annelerin neyi ne kadar kontrol ettikleri edecekleri kendilerinin bileceği iş. ister vegan diyeti uygularım çocuğuma ister her tür şekeri yasaklarım, ebeveynin tasarrufudur bu. ama eskiden abur cuburları herkesin gözünün önünde yememek gibi bir görgü kuralı vardı ve sadece benim “kontrol delisi” ebeveynlerim tarafından benimsenmiş bir kural değildi bu. alan var alamayan var denir ve herkesin alıp da yiyebileceği bir gıda maddesi değilse çocuklara evde veya yalnızken yemeleri tembihlenirdi. ha bu tür yiyeceklerin zararları konusunda bu kadar bilinç oluşmamıştı o zamanlar ve “canı çeker alamaz” saikiyle uyulurdu bu kurala ama olsun. bugün artık bunların zararları da aşikar, dediğiniz gibi bin türlü alerji diyabet bilmem ne herkesin başında bir şey var. bunlara özen gösterip düşünceli davranmak nedense “kontrol delisi” olarak etiketlenmenize yol açıyor ama memleketin her yerinde düşünmemek, aldırmamak, adam sendecilik en matah davranış biçimi. çocuğuna ne yedireceğine herkes kendi karar verir elbet. ama düşünceli olup başkalarınının içinde bulunduğu koşulları anlamaya çalışmak da bir meziyettir. umursayana…

          • Evet, mümkünse oğlunuz ikrma etmesin. Madem doktorsunuz, şeker hastası olan bir çocuğa dondurma ya da jelibon ikram etmenin ne kadar büyük zararlara yol açabileceğini de biliyorsunuzdur. Hatta anne-baba çocuğu kontrol altında tutup, sizin oğlunuzun ikram ettiği şekerli gıdayı yemesini engellese bile sizin çocuğunuz yüzünden bir başkasının çocuğunun psikolojisi bozulacaktır. Hem fiziki hem de psikolojik hasar bırakmak yerine çocuğunuza yiyecek ikram etmemesi gerektiğini öğretmeniz daha faydalı olur, Doktor Hanım.

            • Çok bilmiş ne kadar da haklısınız çevremizdeki herkesin bizim gibi olduğunu düşünmek ne kadar da yanıltıcı gerçekten. Ben böyle zor durumlarda kalan şeker hastalığı yada farklı rahatsızlıkları olan çocukları tanıdım biliyorum. Hem çocuklar çocuk olduğu için onlara gerçekten zararlı bir şeyi anlatmak çok zor, bunu beklemekte yanlış. Sürekli onun yanında da olamayacağınıza göre elinizden tek gelen şey Allaha emanet etmek … Aslında Berfin hanım bu tip durumları mutlaka biliyordur. Evet herşeyin kararında olması çok güzel sağlıklı bir çocuk için. Burada temel sorun çevremize karşı gösteremediğimiz duyarlılık ben bir sürü çocuk biliyorum özel diyet listesiyle beslenen Böbreklerinden dolayı tuz kullanması gerekenler, keza şeker hastaları beyaz unlu, şekerli yiyecekeler, belli bir süre süt ve süt mamüllerini tüketemeyen çocuklar. Ne olur yerlerse hiç bir şey birkereden neolur ki? Sorun sadece çikolatada jelibonda cipste değil. Sorun empati kuramamakta evet çocuğunuzun bir anlık zevki için dilediğiniz herşeyi yapabilirsiniz ve onada sen oğlum yada kızım sadece mutlu ol yeter diğeblirsiniz. Bunu demekte en doğal hakkınız çocuğunuzu nasıl isterseniz öyle yetiştirirsiniz. Allah kimseyi kontrol delisi ebeveyn olmak zorunda bırakmasın :))) hakikaten çok zor..

          • Abur cuburdan kastım dondurma değil elbette, gerçi onu da bol boyalı şekilde sunan firmalar var…Bu benim fikrim ben yasaklanmasından yanayım başka şekilde kimse umursamıyor, duyarlılığınıza bir sağlıkçı olarak hayran kaldım…

            • benim eşimde diyabet var, haliyle ben bile şeker konusunda çok dikkateliyim. çocuğumda da dikkat ediyorum. dikkat etmek zorundayım. başkaları sağda solda çocuğuna şeker jelibon cips verirse benim çocuğumda isterse ben nasıl başa çıkarım. kesinlikle çocuklara verilmesi yasak olan aburcuburlar olmalı. alerjisi var, şeker hastalığı var, glutene duyarlı olanı var, olmayanı var. bir yiyecekten ötürü sağlımızı kaybetmemizi istemeyiz değil mi…

          • Bir hekim,
            hadi her şeyi geçelim,
            alerji-diyabet-çölyak vb ihtimallerini ve bunların insanların alınlarında yazmadığını hepimizden çok daha iyi biliyorken,
            üstelik çocuk gibi hassas bir konuda,
            nasıl oluyor da sadece “göz hakkı kalmasın” diyebiliyor? Aşırı derecede şaşırdım. Hekim diyorsa biz boşuna kürek çekiyoruz.

  7. şak şak şak şak.. (alkış)

  8. Ben Çevremden oldukça tepki alsam da abur cubur (cips, falım dışındaki tüm sakızlar, gofret, cola, gazoz, hazır dondurma) tana yedirmiyorum. Nedense daha 3,5 yaşındaki cocuğun bunlardan mahrum büyümesi haksızlık olarak görülüyor. Ben Tana yasak demiyorum. Tadı güzel degil büyümeni engeller diyorum. Şimdilik dinliyor bu söylediklerimi. Ne kadar uzak o kadar iyi.

    Dondurma hazır almıyorum. Mado veya dondurmasının iyi olduğunu düşündüğüm yerlerden alıyorum. Çikolata veriyorum o da hergüm degil canı çektiğinde ve ya arada bir. Sürpriz yumurta vermişler bu aralar onu istiyor. Çikolatasını sonra yersin diyince sonrasında oyuncağı görünce unutuyor. Seker olarak topitoplari seviyor. Haftada bir 10 günde bir alıyorum. Jelibonu çok nadir istediğinde alıyorum.

    İnsanların ebeveyne sormadan bir şey vermesine tilt oluyorum. Allahtan yukarıda yazdıklarımı ben bir şey söylemeden reddediyor.

    Zaten yeni öğreteceğim şey yabancılardan birsey alma ve içme olacak.

    • kesinlikle MADO.
      algida vb asla! zaten üzerinde de yaziyor, “sütlü buz” diye bir ucube o.
      Dondurmanin memleketinde yasiyoruz, bulunmaz bir sey degil saglikli katkisiz dondurma.

  9. Ben olaya farklı bir açıdan bakıyorum. Üçüncü dünya savaşları gıdalar üzerinden olacak. O çok sağlıklı dediğimiz sebzelere meyvelere girdi mi zehir, ne yiyeceğiz ne yedireceğiz?

  10. jelibon yiyen çocuğun annesinin haberi var mı acaba, parkta bakıcısı ile birlikte iken çocuğunun jelibon yediğinden???
    evett mümkün olduğu kadar zararlı şeylerden uzak tutmak lazım, ama maalesef okula başlayınca işte böyle cips getiren babadan görecekler, isteyecekler, yiyecekler..
    uzak kaldığı sürece damak tadıda rededebilir ama kimbilir..
    bence siz taslaktaki yazınızı bitirince yazıyı cips getiren babadan önce okulun yönetiminin gözüne sokmak lazım… bence babadan daha da suçlular, belki annenin bile haberi yoktur!.. baba bir hata yapmış, getirmiş.. okulda kikibarca geri çevirmeli idi..

  11. Aman kasmayalım, ne yapabiliriz ki dışarda görüyor istiyor vs yorumlarına ben şiddetle karşı çıkıyorum maalesef. Çocuğumun doğuştan alerjik olması, pek çok gıdaya alerjik tepki vermesi nedeniyle, aman yiyemediği gıdalardan eksik kalmasın, nasıl beslenecek büyüyecek bu çocuk araştırmalarım, dışarda gördüğünde özenmesin, merak etmesin, abur cuburdan ve parkta gördüğü bir şeyi istemesinden nasıl uzak tutabilirim ve parktaki annelerin ona uzattığı gıdaları reddetmesini nasıl sağlayabilirim soruları (ki bu benim hala deli olduğum bir konu, bi anne nasıl sormadan etmeden direkt çocuğa gofret,cips uzatır anlamış değilim ki benim oğluma fıstıklı bi çikolata uzatsalar ve bi ısırık alsa şoka girebilir öyle bilinçsiz ve alerji işini basite indirgeyen bir toplumuz işte) doktor doktor gezmelerimiz, yığınlarca okuduğum kitaplar neticesinde bu beslenme konusu benim için yaşayan bir öğrenme süreci oldu aylardır.
    Alerjik çocuklar bir yana, abur cubur dediğimiz yiyecekler çocuğumuzla ne kadar geç tanışırsa ve hasbel kader tanıştıktan sonra da ne kadar az ve kontrollü yemelerini sağlayabilirsek o kadar iyi. Çocukluk döneminde edinilen beslenme alışkanlıkları bir ömür devam ediyor. Demek istediğim çocuk bir ömür abur cubur yer değil, çocukluk döneminde edinilen tatlı, şekerli, yağlı, ekşi, tuzlu, hazır gıda yeme tercihleri ve alışkanlığının bir ömür devam edeceği.
    Bu yüzden, boş kalori ve yağ içeren yiyeceklerden çocuklarımızı uzak tutmalı , minicik midelerine giren her lokma önemliyken, kontrolün elimizde olduğu çocukluk döneminde büyümeleri zihinsel ve fiziksel gelişimleri için faydalı gıdalarla beslemeliyiz ve bu alışkanlığı çocuğun rutinine katmalıyız.
    Bunun için de yasaklama bi anlamda teşvik etmek de olduğundan, sağlıklı beslenme bir aile alışkanlığı olmalı, siz evinize bir sürü işlenmiş gıda, asitli içecekler, tatlı boş kalori kaynakları vs sokuyorsanız, çocuğunuz etli dolma yanında taze sıkılmış meyve suyu verip, siz yanında misal kızarmış patatesle kola içiyorsanız ve günlük rutininiz içinde çocuğa bunları vermeseniz bile sürekli görüyorsa çocuklarımız, büyüyüp dış dünya ile daha fazla ilişki kurmaya başladığında , yuvada komşu evinde, doğum gününde, parkta bu tür abur cubur gıdalarla tat ve görsel olarak tanıştığında bu yiyeceklerden çocuklarımızı uzak tutmak daha da zorlaşır ama eğer sağlıklı beslenme aile alışkanlığı olarak yerleşmişse çocuğumuzun bunu dışarda da kendiliğinden sürdürmesi kolaylaşacaktır. Bir de çok önemli olduğunu düşündüğüm bir şey var ki, çocukların metabolizmasının tehlikeli olabilecek maddeleri ya da fazla alınan gıdaları ( bir seferde bardak bardak meyve suyu içmek, bir paket jelibonu bitirmek gibi )biz büyüklere göre vücutlarından uzaklaştırma hızları çok çok daha yavaş kimyasal katkı maddelerinin vs etkileri yıllarca sessizce bekleyip sonra ortaya çıkabiliyor ve bu konuda ki araştırmalar hala devam ediyor. Çocuklarımızı erken çocukluk döneminde bu tür abur cuburları tatmasında, fikri olmasında ne zarar var mantığıyla yetiştirirsek ilerde sağlıklı ve bilinçli yeme tercihleri olan bir birey olur düşüncesinin hayali bile saçma oluyor
    Çocuk çikolata cips istediğinde ama bak bu daha sağlıklı diyerek eline salatalık tutuşturuyorsak da olmaz tabi ki, o zaman çocukta sağlıklı gıdalar tatsızdır bilinci gelişiyor. Onun yerine geçebilecek besleyici ve tadı güzel bir şey sunmamız gerekiyor ki bu konuda mecburiyetten hokkabaz bi anne olduğumu söylemeliyim
    Bu arada anlık tat hazzı vs gibi şeyler öğrenilebilir seylerdir, Farklı kültürlerde ki farklı beslenme alışkanlıkları da buna bir örnektir. Çok şükür benim çocuğum akşam üzeri parkta yenen bir külah dondurmadan değil, ailece hazırladığımız meyve salatasını hep birlikte yemekten zevk alıyor,bir de bir paket jelibon yemenin zararsız olduğunu düşünen Dr.Hanıma nolur tekrar sorarmısınız ben gerçekten inanamadım da.
    Sevgiler

  12. 16 aylık çocuğuna parkta cips yediren anne gördüm. Benim çocuğuma da vermeye kalktı. Üstelik ben öyle şeyler vermiyorum dediğimde de çok şaşırdı.

    • Birçok insan bilmiyor. Çok yeni bu konuda bilinçlenme. O yüzden bilenlere çok iş düşüyor bence. Asıl iş de devlete düşüyor. Aynen “ilk altı ay sadece anne sütü” kampanyası gibi sağlıklı gıdaların ne olduğunu anlatan kampanyalar yapılmalı. O anneye cipsin nasıl hazırlandığını, içinde neler olduğunu anlatırsanız acaba bir daha verir mi 16 aylık çocuğuna? Sanmıyorum.

  13. Bahsettiğiniz abur cuburlarda lezzet verici katkı maddeleri hatta bagımlılık yapıcı kimysallar bulunmaktadır.Bunu hepimiz biliyoruz,gizli değil ambalajların arkasında yazıyor hepsi.Dolayısıyla çocuklarımızın bir kez bile tatması bana göre yeterince tehlikeli,Blogcu Anne’ye katılıyorum,engelleyebildiğimiz sürece engellemeliyiz,sonra nasıl olsa kontrol edemeyeceğiz.Küçücük masum bedenlere o kadar ne olduğu belirsiz kimyasalın girmesi anlamsız bence.

  14. ümran bende rastladım öyle bir anneye cocugun elınde kutu kola bizimkide merak etti anne o ne o ne dıye sormaya başladı bu kez çocugun annesi benim kızıma uzattı tadına baksınmış dedim kusura bakmayın siz vere bilirsiniz ama ben kesinlikle vermıyorum bazen cevremden cile cocugu ksıtladıgı söylüyorlar her zaman savunurum faydası olmayan bir seyi ne kendim yerim nede çocuguma yediririm..

  15. elifçim şu an öğlen arasındayım ve herzaman olduğu gibi yemeğimi yerken bir yandan da acaba bugün ne yazmış diye seni okuyorum. Yorumları okuyamadım benim gibi düşünen varmı onuda bilmiyorum ama saygı duymakla beraber abur cuburların bu kadar üstünde durmak bence gereksiz. Evet bende kızıma cips kola boyalı gıdalar vs almıyorum marketten ama acaba dışarıda biri uzatırmı ? uzatırsa yermi? ya yerse ? düşüncelerimde hiç yok yerse yer tadına bakmış olur , ne olur ki 🙂 çok mu genişim …sevgiler

    • Yok, bence çok geniş değil, tam olunması gibisin Özlem 🙂 Ama yukarıda da dediğim gibi, kendi açımdan baktığımda: bizim sitede 200’e yakın daire var. Bütün çocuklar aynı parkta oynuyor. Eh, her gün bir abur cubur arzı oluyor ve çocukların önünde sürekli abur cuburlar geziyor oluyor. Günlük bir savaş yani bu.

  16. yazdığın her cümleye katılıyorum.çocuğuna sokakta o tür şeyler yedirenleri hiçbir zaman anlayamamışımdır. diğer çocukların canının çekeceği besbelli. başka bir ihtimal yok ki bunu nasıl düşünmüyorlar? herkes bunları yedirmek zorunda değil çocuklarına. zaten belli bir yaştan sonra müdahale şansımız kalmayacak. her istediğini yiyecek. ama en azından beslenme alışkanlığı kazanılan ufak yaşlarda bunlardan uzak durmak en iyisi. uzak tutulmak daha doğrusu. bu konuda keşke herkes aynı bilince sahip olup hassas davransa.. çocuk illa cips yiyerek değil çok sevdiği bir sebzeyi yiyerek de benzer hazı alabilir böylece ileriki yaşlarında da…. (kanayan yarama parmak basmışsın Elif)

  17. Ben abur cubur yemedim ve annemin damak zevki nedeniyle meyve-sebze ağırlıklı ve kepekli gıdalarla beslendim.

    Şu anda bana dünyaları verseniz o yağlı cipslerden yiyemem. Arkadaş toplantılarında filan ağzıma 1-2 tane atıyorum, ı-ıh, daha fazlasını yiyemiyorum. Tamami lezzetli ama çok ağır geliyor. EN fazla patlamış mısır severim. Çocuğunuza cips yerine patlamış mısır verebilirsiniz.

    Küçükken renkli şeker yemem yasaktı. Hala yiyemem. Elma şekerini bile bitiremem. EN fazla akide şekeri yerim. Minik akide şekerlerine bayılırım ama hazır, paketlenmiş şeker almak aklıma bile gelmez. 8 senedir yalnız yaşıyorum, evime 1 kere bile şeker almış değilim. Çocuğumun da şeker yerine muhallebi yemesini tercih ederim.

    Fazla kola içemem, ağır gelir. Ayran, şalgam suyu, şurup dururken kola içeni de anlamam zaten.

    Hazır gıda olarak bisküvi ve çikolatadan başka bir şey girmez bizim eve. O da çookk çok nadirdir.

    Sağlıklı beslenmemi sağlayan damak tadımı anneme borçluyum. Şekerli ve hazır gıda tüketen insanların, benim meyve ve sebzeden aldığım zevki alamadıklarını düşünüyorum. Mesela eşim kepekli ekmek yemek için kendini zorluyor ama beyaz ekmek yemeden duramıyor. Oysa beyaz ekmek bana yavan gelir, kepekli ekmeğin ise misss gibi bir kokusu ve kendisine ait özel bir tadı vardır.

    Buradan anneme bir kez daha bu özel hediyesi için teşekkür ediyorum. Kızımın da benim gibi yiyeceklerin tadını alarak büyümesi için elimden geleni yapacağım ve büyüdüğünde de bana teşekkür edeceğine adım gibi eminim.

    Lütfen kızımın ağzına karameli dişe yapışan, nişastalı çikolatası ağızda acı bir tat bırakan iğrenç gofretlerinizi ve tatlandırıcı yüklenmiş bisküvilerinizi sokmayın. İkram da etmeyin. Edene de zaten “kızım şeker hastası, üstelik de alerjik. Sizin ikramlarınız nedeniyle ölebilir” diyorum. Üzgünüm, yalan söylüyorum. Kızım çok isterse ben alırım kızıma, sizin şekerlerinizi istemiyorum.

    • valla gözlerim doldu kendimi gördüm.Çikolata kremalı pasta bana ağır geliyor,dondurma sevmiyorum,40 yaşımda hala buzdolabında soğutulmuş kereviz sapı,atışırmalık için taze nohut seviyorum diye şaşıran arkadaşlarıma gitsin bu yorum:))
      Besinlerin ham lezzetini tadarak büyümek,o keyfi almak…annenize benden de kocaman bir teşekkür

  18. Aynı insanız sanki:))) Ve bu konuda ne yapsak uyumsuz, pimpirikli, çok bilmiş, çocuğu sindiren, isteklerine engel olup mutsuz eden bir anne kişilik!!! Benim annem yapıyor hem ne yaparsam yapayım, ne dersem diyeyim: ‘ Erkek çocuğu kızım, mahrum kalmasın. Bir yeri şişer… ‘ Ahhh Elif ahhhh… Ne kadar biliyorsan o kadar huzursuzsun. Bir şey bilmesek de allı pullu, kimyasallı, lezzet artırıcılarla dopdolu o güzelim paketlerden kutu kutu, poşet poşet alsak; yedirsek ve mutlu olsak… Matrix anneleriyiz ve bir tabak hamburger için – ki herrrr yerdelerrr – deliren ufaklıklara bir şey anlatmak ne zor.

  19. Yediğimiz neredeyse herseyin katkili olduğu bir dünyada ne kadar sakinirsam o kadar iyi diye düşünüyorum bende. Belli seyler zaten kontrol dısında olduğu icinkontrol edebileceklerini maksimumda tutmayı tercih ediyorum.
    Bizimkinde de salam saplantisi var. Eve almıyorum, girdiği yerde almasına izin veriyorum çünkü biliyorum ki en fazla 2 kere isirip bırakacak.
    Biz veriyoruz, bizimki degersiz mı diyenlere de “yok hepsi değerli ama bizimkinin bokunda boncuk buldum” demek istiyorum.
    Bir de ben ilerleyen yıllarda kanserin nezle kadar yaygın olacağına inanıyorum ama tedavisi her zaman zor ve uzun olduğu için (bazende namumkun) abur cubura ne kadar az yatırım yaparsak o kadar iyi olur sanirim

  20. Yediğimiz neredeyse herseyin katkili olduğu bir dünyada ne kadar sakinirsam o kadar iyi diye düşünüyorum bende. Belli seyler zaten kontrol dısında olduğu icinkontrol edebileceklerini maksimumda tutmayı tercih ediyorum.
    Bizimkinde de salam saplantisi var. Eve almıyorum, girdiği yerde almasına izin veriyorum çünkü biliyorum ki en fazla 2 kere isirip bırakacak.
    Biz veriyoruz, bizimki degersiz mı diyenlere de “yok hepsi değerli ama bizimkinin bokunda boncuk buldum” demek istiyorum.
    Bir de ben ilerleyen yıllarda kanserin nezle kadar yaygın olacağına inanıyorum ama tedavisi her zaman zor ve uzun olduğu için (bazende namumkun) abur cubura ne kadar az yatırım yaparsak o kadar iyi olur sanirim

  21. bizim kreşte de ketçap veriliyor galiba. henüz konuşmadım ama başka veli söylemişti bana. çok şaşırmıştım
    aslında biz de çok sınır koyamadık galiba bu abur cuburlara. sakız, pingui, süt dilimi, çikolata, arasıra jelibon , cips ve topitop. ama artık eve cips girmeyecek. eşime kesinlikle söyledim. topitop iki emişten sonra hep çöpü boylamıştır. jelibonu seviyor. ama hergün asla yemiyor. ve donduramamız var çok sık tükettiği. dondurma ve sakız bana çok masum geliyor. belki de yanılıyorum.

  22. bi ara bir tv kanalında ; yapay mısı nişastasından yapılan fruktoz maddesi ve sakkaroz konuşulmuştu.Programa konuk olmuş proflar, doktorlar ve bilim adamları neler neler söylediler.. aldığımız çikolata, bizküvi,vb aklınıza ne geliyorsa market rafında satılan hepsinde oluyor bu yapay maddeler diye konuşmuşlardı. hatta bir doktor bebek mamalarında dahi (belki bazılarında) içindekiler kısmını okursak mısır nişaştasından yapılan yapay şeker olan fruktoz adı verilen maddeyi görebileceğimiz öğütlemişti.
    Eşimin bir yeğeni var ; 9 yaşında bir kız çocuğu. annesi hemşire ; kola vb. asitli içecekleri asla tüketmiyor , malum burgerlardan yemiyor ; annesi o kadar güzel anlatmış ki neden yememesi gerektiğini , asla taviz vermedi.Hiç beklemezdim bir çocuktan bu denli kararlı bir davranışı.Tabi ki her çocuk böyle bir bilince sahip olamayabilir ama elimizden geldiğince uzak tutabilmeliyiz.
    Bir doktordan jelibon yemesinde sakınca yoktur sözünü duymak üzücü …

    bence dikkat edilebildiği kadar edilmeli ; Çocuklar bizim gelecekteki sağlıklı nesillerimiz .. sağlıcakla kalmak dileğiyle..

    • Doktor olmak sağlık konusunda her şeyi doğru yapmayı garantilemiyor, maalesef. Hamile hastalarına günde birkaç sigaraya izin veren doktorlar var.
      Ayrıca doktor var, zeytinyağı ve tereyağı süper diyor, doktor var kanolaya evet, tereyağına asla diyor…

  23. Aynen katiliyorum Elif yazdiklarina,tanın sut alerjisi var. Gecen gun palladium avm de yan tarafta elinde kraker yiyen bi kiz cocugunu gordu. Haliyle istahli bi bebek oldugu icin istedi. Anneside hemen verdi. İyiki yanindayiz ya yeseydi diye dusunmeden edemedim.Sitede asagi inerken kuru uzum aliyo yanina Hatice( bakicimiz) diger cocuklarda istiyormus hatice bile annelerine sorupta veriyorum diyor. Artik Tan dan sonra sitede bi kuru uzum furyasi basladi:) Lutfen herkes duyarli olsun bu konuda. Ona gore teklif etsin elindeki yiyecegi. Tabiki ebeveynlere sesleniyorum. Verdiginiz sey alerjik bebeklerde ciddi hasarlara yol acabilir.

  24. Baska bir cocugun ya da yetiskinin diger bir cocuga ”abur cuburu” ikram olayi aklima soyle takildi ki; tanimadigi cocuklardan/ebeveynlerden ikram edileni alip yemesi ne kadar dogru? Sapkin dusunceli insanlar baska cocuklari bu tur seylere alet ederek ”ikram” olayini baska amaclar icin kullanabilir. Bir sekilde cocuklarimiza hic ya da iyi tanimadigi cocuklardan/yetiskinlerden gelen ikramlari almasinin cokta dogru olmayabilecegini bir sekilde ogretmek lazim.

  25. Abur cubur yedirmedigini duyunca şaşıranlara ilave olarak birde tv izlettirmiyorum deyince sasirip tepki gösterenler var eğer elifcim mümkünse tv konusunuda yazmalısın ki bence çok önemli 🙂

  26. bu “kontrolcu anne” lafindan o kadar sikiliyorum ki. turkiye daha iyidir saniyordum, amerikada yuvada verilen yiyecekler cok feci. ben cok seker yemesin, seker, cukulata kek yiyecekse evinde yer, haftasonu yer vs diye dusunuyorum. “benim evde vermedigimi neden okulda yesin”, hergun karsima cikan bir soru. araogun olarak icinde binbir katki maddeli sekerli krakerler veriyorlar, hadi onu gectim, rengarenk “popsicle”, dondurma, kek, vs. Okulda dogumgunu oluyor, “cupcake” yeniyor. Hadi dogumgununu gectim, beraber kek veya kurabiye yapma aktivitesi oluyor, ama hazir katki maddeli mixlerden. cukulatali oluyor genelde. icine konan cukulata parcalarindan cocuklara veriyorlardi hazirlarken. ben de evde yemedigini neden okulda yiyor mantigiyla bunlari biraz kesseniz, ornegin neden illa okulda cukulatali kurabiye yapiliyor, kuru uzumlu falan yapsaniz bari falan diye konustum. sonra ertesi hafta kizim dedi ki “anne cukulatali kurabiye vardi ogretmen bana vermedi, annen istemiyor dedi”. benim istedigim tabii ki de bu degildi, herkes yiyorsa o da yesin, olayi nasil da anlamadiklarini gordum.
    sonuc olarak deli anne muamelesi goruyorsunuz.
    hadi park neyse, butun milleti egitmek zor, ama okulda bari aburcubur vermesinler. neyseki okulda soyle birsey ogretiliyor, “yiyecek paylasilmaz”. bunu demelerinin sebebi, hastalik var hersey var cocuklar birbirlerinin tabagindan falan yemeye calisiyorlar, isirdiklarini birbirlerine uzatiyorlar, onu engellemek icin. o yuzden de bizimki oyle parkta baskasinda gordugu seyleri istemeyi akil etmedi, paylasilmaz saniyor, bence faydali. gorurse biz de ona alalim istiyor ama tanimadigi birinin elindekini kendisiyle paylasabilecegi henuz aklina gelmedi.

    • Hangi eyalette oldugunuzu sorabilir miyim? Ben bir de yuvalara bakiyorum su anda, hangi yuvaya gonderiyorsunuz ogrenebilir miyim? Tesekkurler…

  27. Ben de marketlerde tam girişte çocukların boy hizasında jelibon satılmasına çok kızıyorum, asla yemesini istemediğim jelibon ile bir hastane cafesinde bir çocuk yerken tanıştı.Bunlar zararlı dediğimde de ben zararını görmüyorum diyor, ama abiler yiyor diyor!
    Ayrıca cocuk görünce herkesin hemen çikolata..vs vermesine de karşıyım, daha yemek yememiş oluyoruz, yemesine engel de olamıyoruz ve o çikolata yüzünden yemeğini yemiyor.

  28. Kızım henüz 8 aylık, parkta oynayan çocukları izlemeyi çok seviyor. Sık sık indiriyorum ben de. O zevkten 4 köşe çocukları izlerken, ben de anneleri-çocukları-konuşmaları her şeyi izliyorum. Bu yeni dünyaya alışmaya çalışıyorum.
    Daha bugün parkta bir yandan kendime aldığım döner-ekmeği tam yiyecekken, bir kız çocuğu yanaştı ve öyle bir baktı ki, vermeden duramazdınız.
    Gittim taa karşı bankta oturup telefonla konuşmakta olan annesinin yanına, durumu anlatıp verebilir miyim diye sordum. Tabii dedi, kopardım verdim, nasıl bir yedi anlatamam:) Verdiğim şey ne boyalı bir şeker, ne saçma bir cips ne de cola.. Sadece döner eti-ekmek-domates ve yeşillikten oluşan bir sandviç.
    Tamamen kendi çocuğumu yerine koyarak davrandım. Bir başkasının kızıma göstermesini istediğim özeni gösterdim sadece.
    NOT: Domatesin çekirdeklerine aşırı derecede alerjik, ve tüketmesi halinde dili şişerek solunumu ciddi şekilde etkilenen birini tanıdım.Bu bir yetişkindi.
    O yüzden birine yiyecek teklif ederken bir alerjisi olabileceğini hiç bir zaman unutmamakta fayda var. Hele ki mevzu, bunun ayrımını henüz yapamayan bir çocuksa…

  29. Yorumları okuyunca bu mükemmel annelik takıntısının nerelere geldiğini gördüm ben nedense. Onu yemesin, bunu içmesin, kimse yedirdiğini başkasının çocuğuna vermesin alerji olabilir. Evet ama iletişim, paylaşma duyguları ne olacak? Hepimiz, arkadaşımızın yediği salçalı ekmekten bir ısırık alarak büyümedik mi? Parkta jelibon yiyen çocuğun paketi kaçırmasındansa paketi Deniz’e uzatması, Deniz’in bir tane yemesi daha normal değil mi yahu? Ne oluyoruz bu kadar. Kimi diyor tamamen yasaklansın parkta birşey yemek, kimi diyor kimse benim çocuğuma birşey uzatmasın, kimi diyor asla ağzına sürmesin abur cubur.
    Ay çok ilginç bu haller. Bu kadar kasmamak lazım. Oluruna bırakmak lazım. Rahat çocuklar, iletişimi güçlü, paylaşımcı, dost çocuklar yetiştirmek lazım. Bence.
    Bi de yapılan yorumlara cevapların halleri nedir? Bir dövülmediği kalıyor insanların. Herkesin fikri kendine.
    Bence.

    • Yaklasımınızı okurken yuzumun gulumsedigini fark edince, diger bir cok yorumu okurken ne kadar gerildigimi hissettim. Yasaklarla ilgili yazı bile beni huzursuz etmeye yetti, cunku yazıların kendisi bile gergin, aynı gerginligi cocuklarımıza da gecirdigimizi fark etmemizde fayda var, herseyden once huzurlu cocuklar yetistirebilmek dilegi ile….

  30. 22 aylık oğluma 22 aylık bir kız annesi parkta kızının jelibonlarından ikram etmiş. Babamız o yemiyor teşekkürler deyip kibarca geri çevirmiş. Bana anlattığında: “Beni çok şaşırttın, sahiden bunu yaptın mı? Peki ne düşünerek yaptın” diye sorduğumda aldığım cevap: “Eee nasıl yesin onu, ya boğazında kalırsa” Bu da baba bakış açısı işte..

  31. Öncelikle herkese çok teşekkür ederim yorumlarınız için. Her bir yorumdan -kendi adıma- çok şey öğreniyorum.

    Kontrol delisi olmak benim istediğim bir şey değil. Her şeyden önce çok yorucu ve verimsiz bir durum. Ve evet, yine kendi adıma ipin ucunu kaçırdığım zamanlar olduğunu söyleyebilirim. Parka abur cubur getirilmesini istememek gerçekçi bir yaklaşım olmayabilir, ama gönlümden geçen bu.

    Öte yandan, yorum yazarken biraz daha dikkatli olmanızı, kırıcı olmamaya özen göstermenizi rica ediyorum. Karşıt fikirleri hep konuşalım, ama kimsenin kalbini kırmadan. Anlayışınız için teşekkür ederim.

  32. komplo teorileri üreteceğim.32 yasındayım;cocuk oldum,genç oldum,kadın oldum,anne oldum.Simdiye kadar, cocukken de diğer zamanlarda da tek bir alerjik insana,çocuga rastlamadım.Çocukken hiç böyle bir arkadasım olmadı.ilkokul,ortaokul lise.Tomarla insan tanıdım ama alerjik yoktu.İlk alerjik çocugu,alerjisel olayları İngiltere de gördüm.Fındık,çilek vesaire.Bir sürü şeye alerjiler var.Okullarda panolar,panolarda ilanlar alerjik cocuklra dikkat filan diye.Ben küçük bir ilçede büyüdüm annem köyde öğretmendi hep köy ürünleri ile beslendik,o zamanlar bu kadar katkılı gida,ürün yoktu piyasada en azından benim yaşadığım ilçede.Ailemizde, çok uzaklara gitsemde soy agacında bir tane alerjik yok,baba tarafım köyde büyümüş anne tarafım ankaradan ilerde bir ilde.Acaba diyorum dış mihrakların oyunu katkılı gıdalar, katkılı gübreler, katkılı herşeyler, sezeryan doğumlar,doğaldan uzaklaşmalar sonucu mu oluyor bu alerjik bünyeler.son 30-40 yıldır önce büyük şehirlerde başlayan,giderek anadoluya yayılan bu politika bence doğmamış çocukları etkilemekte,katkıyı alan anne babalardan dolayı.Araştırılsın Elazığ’ın ya da Konya’nın ya da Ordu’nun köylerinde kaç tane çilek alerjisi olan çocuk var veya var mı???yanlışmı düşünüyorum?

    • Komplo teorisi değil gerçek olduğunu düşünüyorum. Bilerek yapılmamış olsa bile, ticari nedenlerle gıdalarımız bozuldu biz de bozulduk. Doğaldan uzaklaştıkça düzeni bozuyoruz. Doğumlar da, bebekler de, ilişkiler de, her şey bozuk… Hastaneler prematüre bebek kaynıyor. Tüp bebek merkezleri dolup taşıyor. Çoğumuzun “süt”ü yetersiz. Onkoloji bölümlerini söylemiyorum bile. Herşey gıdayla başlıyor bence…

  33. Ben de hoşlanmıyorum çocuğumun abur cubur yemesinden ama nadir de olsa denk gelirse azcık ucundan tadına bakmasında sakınca görmüyorum.Buradan yeni annelere tavsiyem bebekken kuru dut, kuru üzüm, yaban mersini gibi faydalı besinleri denemeleri.Yanında taşıması da kolay.

  34. valla kusura bakmayın ama çok takıyorsunuz sizde…

  35. Kesinlikle haklisin Elif…bu jelibonlar, lolipoplara sinir oluyorum, keske hic yemeseler…Kresde cuma gunleri ‘sucker day’ malesef…Derin iple cekiyor cumayi, azcik yalayip hevesini alip atiyor….Daha hic jelibon turu birsey yemedi.
    Ben de cikolatayi yemesine karsi degilim:) yani asiriya kacmasin tabii…cikolataya bayiliyor bizimki, dondurmaya da:)) cips de bana kalsa yedirmezdim de iste babamiz sever, ondan gorup yiyor arada…

  36. elimden geldiğince eve almıyorum ama.aynı sizinde yazdığınız gibi sokakta başkasından görünce ve renkli renkli dikkatini çekince tadına bakmak istiyor.tadına bakıyor ve seviyor…
    bende sitede aşağıya inerken meyve indiriyorum.mısır haşlıyorum indiriyorum.ve başka çocuklarda isterse vereyim diye bir kaç fazladan indiriyorum.
    aynı fikirdeyiz

  37. AYRICA da hayır işlemek adına bir poşat topitop,topkek,para gibi görünen çikolatalardan dağıtanlarada ayrıca kızıyorum.şöyle 2-3 kilo kadar elma alıp dağıtsalar daha memun olacağım..
    böyle yapan varsa burdan okurlar belkide.çok kötü oluyor.başka çocuk yerken benim çocuğuam izin vermemem de olmuyor….

  38. 28 yaşındayım annem beni büyütürken kontrol delisi bir anne değil ‘BİLİNÇLİ’ bir anne olarak abur cubur hiçbirşey yedirmemiş ve ben hala cips, bisküvi, kraker, jelibon, şekerleme sevmem kola gibi gazlı içecekleri içmem içemem çikolata bile çok sevdiğim birşey değildir. Bence damak tadı oluşumu çok önemli birşey çocuk nasıl alışırsa neyi severse o tadı istiyor. Ayrıca model olmakta çok önemli bir konu biz bazı şeyleri çocuklarımıza yasaklayıp ama kendimiz yasakları deliyorsak çocuk merak edip isteyecektir. Çocuğu bademcikleri çok şiş olduğu için bişey yiyemiyor diye marketten topitop alıp en azından boğazını yumuşak tutar diyen anne tanıyorum ben 🙁 ve bu anne 4 yıllık üniversite mezunu yani eğitim hiçbir işe yaramıyor insanların bilinçli olması gerek. Henüz anne değilim ama bir anne adayıyım:) şimdiden en büyük kaygılarımdan birisi aburcubur ve fastfoodlar Elif sana sonuna kadar katılıyorum, keşke herkes parka, plaja gezmeye giderken yanında meyve götürse anneler küçük pankekler yapsa çocuklar onları yese ama ne yazıkki evhanımı olup çocuğuna ara öğün topkek yediren yanındada ( bana göre hepsi kötüde) en ucuzundan adı sanı belli olmayan meyvesuyu içiren sonrada üzerine danino yediren çoookkk fazla anne var, sabah kahvaltıda biberunla çay içen çocuklar var saymakla bitmez yani işimiz çok zor.

  39. Selam blogcu anne,
    Arama butonuna ‘bakıcı’ yazarak bu yazıya ulastım 🙂 Benim oğlum henüz 16 aylık.Şu aralar bakıcılarla başım dertte ama sanırım oğlum büyüdükçe başımın derde gireceği insan sayısı artacak.Abur cubur konusunda size kesinlikle katılıyorum.Malesef bu bilinç seviyesine ulaşmış insan sayısı çok çok az.Zaten bu tür şeyler çok fazla tercih edildiği için ülkemize bu kadar hızlı bir giriş yaptı.Türkiye’de çikolata,gofret,kraker alanında bir numara diyebileceğim bir şirkette çalışan bir hastam bana şöyle demişti ‘Buket hanım en masum dediğimiz çubuk krakerin bile yüzeyinde parlaklığı veren madde sentetik,ucuz olduğu için yurtdışından sentetik madde ithal ediyorlar,sakın yemeyin!’.Bu olayın ciddiyetini yeterince açıklıyor bence.Çikolata konusunda katı değilim.Hatta oğluma arada sırada tadımlık veriyorum.Ama diğer abur cuburlar konusunda çok katıyım.Benim babam bize asla izin vermezdi.Her zaman ‘yemeyin şu pis şeyleri’derdi.O zamanlar çok kızardım babama ama ne kadar haklıymış..Şu anda da yemediğim için içimde uhde değil sağlığım yanıma kar kaldı.Herkesin bu bilinç seviyesinde olmasını diliyorum ki yarınlara sağlıklı nesiller bırakabilelim..