18 Yorum

“KAKA” ve öğrettikleri

Aşağıdaki yazı Blogcu Anne okurlarından Begüm tarafından kaleme alındı.

Daha önce Uyursam Neler Kaçırırım? başlıklı yazıyı da yazan Begüm’ün bloguna www.dilimdenyaziyadusenler.com adresinden ulaşabilirsiniz.


***

Twitter sağ olsun, sayesinde ne kadar çok ortak sorunla mücadele eden anne olduğunu fark ediyorum. Çoğu zaman, ortaya çıkış zamanı ve yaşayış şekli farklı da olsa konu hep ortak oluyor.

En son fark ettiğim konu da genellikle tuvalet eğitimi/alışkanlığı sırasında gelişen “kaka tutma” durumu.

Kaka tutma konusu bizde de var ama bizimki tümüyle farklı bir noktadan başladı ve farklı bir boyutta devam ediyor.

Başlangıç noktası ve devamı farklı da olsa sorun gene sorun ve çözümü çoğu zaman ortak.

Bizim “kaka” problemimiz 2 yaşa yaklaşırken, -gene ilk tembel- bakıcımızın Gülde Işık’a su vermeye dahi üşenmesi ve dikkatsizliği ile başladı. Hem az su içmesi nedeniyle, hem de (tahrişe yatkın bünye) genital bölgenin tahriş olma noktasına yakın bir anda oldu herşey.

Kıpkırmızı olan ve her koşulda acımaya – yanmaya müsait genital bölge nedeni ile önceleri çiş dahi yapmak istemiyordu. Bu durumu sonrasında kaka izledi çünkü ne kadar hızlı müdahele etmiş olsak da, poposu da bu işten nasibini aldı ve orasıda kızarıp, açılmaya yüz tuttu.

Poposunun açılmaya başladığını fark ettiğimiz an ile, doktorumuzu telefonla arayıp, yanında olmamız ve muayeneye başlanması arasındaki süre sanırım 1 saat bile değil. Bu sürede uçarsına hareket ettiğimizi ve tüm bu süreci rekor denecek kısa bir zamanda tamamladığımızı herhalde kolay kolay unutamam.

İlaçlar, şuruplar, kremler, sıcak suya oturmalar… Kısaca ne gerekiyorsa yapıyorduk ama Gülde Işık kesinlikle kaka yapmayı istemiyordu artık (poposunun ağzında çıkmaya hazır bekleyen kaka ile ne kadar çok göz göze geldik tahmin bile edemezsiniz; ve bir anne için tutmanın yapmaktan daha fazla acı verdiğini çocuğuna anlatamamanın ne kadar üzücü olduğunu.)

Her kakası geldiğinde ağlamaya başlayıp, “kaka yapmak istemiyorum” diye evin içinde koşuşturuyordu. Hatta reddetme şiddeti o kadar güçlüydü ki, kakası geldiğinde ıkınmaktan çok kendini sıkmaktan dolayı telef oluyordu. (Bu süreç başladığında değil tuvalete alıştırma, daha bezi açmayı bile tartışmıyorduk.)

Reddetmenin en güçlü olduğu dönemde, çömelmeyi kabul etmiyor, ayakta duruyor, ayaklarını çapraz bağlayarak kendini mümkün olduğu kadar (gücünün son damlasına kadar) sıkıyordu. Aynı anda da “kaka çıkmasın” diye ağlıyordu. (Boncuk boncuk terlediğini biliyorum Gülde Işık’ın kendini sıkmaktan dolayı).

Belki, bu dönemin ilk başında 3-4 kez gerçekten hem kakada hem de çişte canı yandı ama sonrasında hızlı iyileşme sonucu, bu acıyı yaşadığını düşünmüyorum. Fakat olan olmuştu ve korku artık içine yerleşmişti Gülde Işık’ın. Artık Gülde Işık için kaka = acı demekti.

Tüm bu hızlı başlangıç, uzun ve zorlu bir sürecin sadece ve sadece giriş kısmı idi.

Ayakta kaka yapma ve daha da önemlisi “çıkmaması için tutma” durumu devam edince, önce çocuk doktorumuz ile konuştuk, sonrasında da pedagoga gittik.

Pedagog ile yaptığımız görüşmede çıkan ilk sonuç; Gülde Işık’ın tuvalet olgunluğuna geldiği, her şeyi bildiği, sadece pratik eksiği olduğu yönündeydi. Gerçekten de, bu dönemde çiş için bezi atmıştık ve çok kısa zamanda geceyi başarı ile halletmiştik. Fakat “kaka” geldi mi, bez bağlayıp ayakta yapmaya devam ediyordu.

Uzun uzun ve çok çaktırmadan ama anlayacağı bir dille kakayı beze yapmak istiyorsa çömelmesi gerektiğini ya da bez yerine tuvalete yapması gerektiğini anlatıyorduk ama iş uygulamaya geldiğinde pek başarılı olamıyorduk.

Bir süre sonra 3-5 kez çömelmeyi kabul etti, sonrasında da tuvalete de kakasını yaptı. Biz tam “Yaşasın bu iş bitti” derken, tüm süreç en başa döndü. Biz de pedagogumuza…

Yapılan tüm görüşmeler sonucunda ne çıktı; HİÇBİRŞEY!

Çünkü Gülde Işık, yaşına uygun sosyallikte, konuşarak derdinin rahatlıkla anlatacak ve anlayacak dil gelişimine sahip, gayet bilinçli bir çocuktu. Durum artık alışkanlık, inat ve “benim de kontrol edebileceğim şeyler ve siz buna karışamazsınız” noktasında idi. Yapılacak tek şeyde “takip etmek” ve “izin vermek”ti.

Olayın başlangıcı Şubat 2010 başları (ama biz sinyalleri alamadık o dönemde), rüzgar gibi doktora gidişimiz (tepe noktası) Nisan 2010 ortaları, bugün Haziran 2011 ortası.

1,5 seneye yaklaşan bu süreç, yazdığım kadar kolay geçmedi tabii ki, buraya sığmayan bir sürü küçük küçük olaylar oldu ve halen daha da olmakta. Kaka halen daha beze ve ayakta yapılıyor. Canı isterse ve gününde ise tuvalete de yapıyor ama tuvalate yapacağım diyip, tuvalete oturup, sonra da vazgeçip kalktığımız çok oluyor.

En son geçen gün arabada bize; “Ben sizin kadar büyük olana kadar kakamı ayakta ve beze yapacağım” dedi. Demek ki, artık olay tamamen “BEN KARAR VERİRİM”e dönüşmüş durumda ve bize bu noktadan sonra düşen sadece “SAYGI DUYMAK VE BEKLEMEK”

Bu süreçte öğrendiklerimi özetlersem;

  • “Kaka”nın gerçekten çocuklar için değerli olduğunu ve bazı durumlarda ayrılmayı reddedebilecekleri; (ben ilk duyduğumda epey yadırgamıştım ama gerçek, mesela biz bir dönem kakalı bezleri çöpe gizlice atıyorduk.)
  • Sosyal, uyumlu çocukların özellikle 2 yaş ile gelişmeye başlayan “ben”, “ben kendim de karar verebilirim”, “ben de sizin gibiyim” gibi varlıklarını fark etme ve bunu etrafına anlatma durumu için (terrible two’daki güç gösterileri) kendilerini gösterebilecekleri sınırlı alanları kalabileceği; (Bizde bu konular “yemek” ve “kaka” idi)
  • Her zaman olduğu gibi her çocuğun özel ve tek olduğu, genel doğruların olduğu ama farklılık gösterebileceği;
  • Bazı zamanlarda profesyonel destek almanın, çocuklardan çok anne-babalara iyi geldiği;
  • Bu tür konularda çok ama çok zor da olsa, sakin kalıp ona destek olmanın önemi;
  • Onu panikletecek ya da korkutacak, baskı altında hissettirecek değil söz söylemek, kaş-göz işareti, yüzünde ifade bile olmaması gerektiği;
  • Bir annenin de çocuğu ile beraber ağlamasının, çocuk için ne kadar büyük bir destek olduğunu ve bunu paylaşmanın önemi;
  • Çocukların arkalarını göremediği için ve kakalar popodan çıkınca bunun onlarda bir korku yaratabileceği; (bunu aşmak için çocukların arkaya top vs. atarak oyun oynaması ya da iple arkalarından gelecek bir şey çekmeleri gerekiyormuş)
  • Bazı çocukların bezin sıkı sıkıya bağlı olmasını rahatlatıcı bulduğu;
  • Bizim basit bilgilerimizin onlar için ne kadar büyük bilinmezler olabileceği;
  • Yazmanın, söylemenin, okumanın, başına gelmeden atıp tutmanın ne kadar kolay olduğunu ama başa gelince ne kadar acı verdiğini ve ne zor olduğu…

Sevgiyle,

Begüm

***

Blogcu Anne’de konuk yazar olmak için tıklayın

18 yorum

  1. Günaydın..
    Bizim kızımızda bezi bırakana kadar uzun süre ayakta kaka yaptı.. Ve hala kaka sorunumuz,, 2-3 gün,hatta bazen 4 gün arayla yapılıyor.. Ne yazık ki üzerine gittikçe veya zorladıkça daha kötü bir hal aldığından hiç sesimizi çıkaramıyoruz bizde.. Sadece nereye ve nasıl yaparsa yapsın (çünkü geldikçe yapma ihtiyacı doğuyor ve engelliyemiyor bir süre sonra) rahat yapabilmesi için değişik şeyler yedirmeye çalışıyorum.. Sebze herkesin bildiği birşey fakat bizde çok işe yaramadı.. (Semizotu,kabak hariç) Kayısı,armut v.s.’den ise sadece armut iyi geldi.. Benim en bomba yiyeceğim mayasız yulaf.. 🙂 İncirle, bazen süt veya suyla biraz yumuşatıp 2 yemek kaşığıda olsa yediriyorum.. Ve güzel bir etki yapıyor.. Bunu da Pratik anne’nin bloğunda okumuş ve öğrenmiş idim.. Bence ilerde sizin kızınızda görecek ki artık acımıyor ve başka çocuklarda tuvalete yapıyor,,herşey düzene girecek.. Önemli olan bir daha aynı kısır döngüye dönmemek.. Unutmadan tuvalete yaparken örneklemekte işe yarayabilir belki.. Çok uzattım ama gerçekten kaka çok şey öğretiyor insana.. 🙂

  2. Merhabalar,

    Aslına bakarsanız bugünkü yazınıza kadar bizim “kaka” problemimizi çok sorun olarak görmüyordum. Ama bugün acaba çok mu rahatız diye düşünmekten kendimi alamadım. Çınar, 33 aylık, 24-26 aylar arası bez bırakmaya başladık. O dönemi sorunsuz atlatması için de çalışan bir anne olarak o sıra Çınar’a bakan babaannesine kesintisiz olarak ama zorlamadan bezi bırakma alıştırmalarına başlamak istediğimizi söyledik. Ve çiş konusunda hemen ilerleme kaydettik, ancak bu sürecin daha 3. gününde babaannemiz pat diye şehir dışına çıktı, bizim kaka maceramızda böyle başladı. Şu anda kakasını tuvalete yapmayı kesinlikle reddediyor, ayakta ve kiloduna yapıyor. Bizim onunla beraber olduğumuz süreçlerde kakası çok nadir geldiği için de sürece müdahelemiz yok denecek kadar az. Kakamızı tutmuyoruz ama tuvalete de yapmıyoruz. Şimdiye kadar üzerinde hiç durmadım ama durmam mı gerekiyor acaba?:(

    • Şu anda bir sıkıntı hissetmiyorsan müdaheleye gerek yok ama dikkatli gözlemeye devam et derim. Mesela bende ilk zamanlar sadece evde tuvalete gidermişim (hatta ben çok uzun süre dışarıda tuvalete giremedim, hala da zordur benim için yabancı bir yer) çocukken bu nedenle birgün sıkışınca annem gazete üstüne yaptırmış bana. Ben özellikle kiloduna yapıp sonra tuvalete alışan çocukta biliyorum.

      Buna en iyi sen karar verebilirsin.

  3. 1 Temmuz itibari ile son durum sabah aramızda geçen konuşma:
    G.I: Annem kakam geldi, bez!
    A: İstersen değişik olsun donuna yap (gülmeler ve anneye kakanın/çişin beze yada tuvalete yapacağını hatırlama durumu)
    Bez Bağlarken;
    G.I: Anne ben M.Teyzem ile kakamı tuvalete yapıyorum.
    A: Benimle iken neden beze yapıyorsun o zaman?
    G.I: Sen “şok olma” diye anne! (Şok olma, bizim oynadığımız şaşaırtma oyunu)

    Sonuç: “SEN KARIŞMA ANNE, BEN BİLİRİM NE YAPACAĞIMI”… :))

  4. Bu yazılanlar hatta yaşananlar o kadar tanıdık geldi ki bana.Kızımın kaka tutma sorunu hala devam ediyor.Gerçi 15-20 gündür ilacı bıraktık ama bazende tutabiliyor.Bu durumdayken ona bez bıraktırmaya alıştırmak zor olacak düşüncesiyle,önce kakayı tutma sorununu çözdükten sonra bezi bırakmayı tercih ediyoruz. Çünkü kaka yaparken, sizin de yazdığınız gibi, ayakta ve bacaklar birbirine bitişik ,kendini sıkarak yapıyor.Elbet bir gün bırakacak :))

    • Sizin durumu detaylı bilemiyorum ama sorunu bez mi kaka mı dikkat et. Sadece kaka ise, bezi bizim gibi sadece kaka için kullanıp yumuşak bir geçiş yapabilirsiniz. Çocuklar çişe kaka kadar büyük bir tepki vermiyor gözlemlediğim kadar ile.

  5. Begum, beni benden aldi su yazin. Tam da bununla ugrasiyorum 2 aydir. Sana ozel mail atabilir miyim?
    Kendi sayfanda karsima cikmadi mail adresin,

    tesekkurler

  6. kakayi beze yaptiktan sonra beraberce kakayi tuvalete atip sifonu cekebilirsiniz. kaka nispeten katiysa bu cok kolay oluyor, degilse de oldugu kadar. bizde bu tuvalet egitiminde cok ise yaradi. kaka nereye yapilirsa yapilsin ait oldugu yer tuvalettir mesaji veriliyor. sifonu onun cekmesine izin verip arkasindan baybay diyerek bunu bir oyun haline getirebilirsiniz.

  7. Size bir faydası olmaz tabii artık ama ilgilenen olur belki: Kızımı 9. ayından bu yana tuvalete oturtuyorum ve 12. ayından bu yaba kakasını haber vererek tuvalete yapıyor. Dışarıdaysak beze asla yapmıyor. Tuvalet eğitimine erken başlamayı düşünenlere tavsiye ederim.

  8. Yazdıklarınızı okuduğumda yalnız olmadığımı anladım.Bende kızımla aynı şeyleri yaşıyorum.kızım 3,5 yaşında..ödül,ceza ,örnekleme ne yöntem varsa denedim.Ama sonuçta onun istediği oldu.kakasını tutuyor ve bez bağlamadan yapmıyor..Kakası geldiğini söylediğinde bez bağlarsam günde bir kere yapıyor.Ama bez yok artık tuvalete yapmalısın dediğimde;bez takmazsam 3-4 gün tutuyor .çaresizce , sabırla bekliyorum.”Anne ben tuvalete yapacağım” demesini bekliyorum..

  9. oğlum 3,5 yaşında.bezliyken kakayı ayakta yapıyordu doğal olarak.tuvalet eğitiminin başladığı ilk gün oturarak yaptı ama kakasından korktu ve kaçtı.o gün bu gündür kakayı tuvalette ve ayakta yapıyor maalesef.ilk zamanlar popo kasları gelişmediği için dendi.bazen düşününce ve bazen onu o halde görünce çook üzülüyorum.ne zaman oturacak diye kara kara bekliyorum.farklı önerisi olan mutlaka bilgilendirsin lütfen.şimdiden teşekkürler.

  10. Begumm hanım imdaatt:((
    Biraz önce 3yasindaki oğlumun kaka krizinden çıktım
    Biz 5ay önce tuvalet egitimine başladık fakat küçük tuv.o gün öğrendi fakat büyük tuv.tutmaya başladı
    Bu beni kahreden bir süreç tabii ki duphalac artık ise yaramıyor o halde 1 hafta tutuyor ,ve sonunda bugünkü gibi tuv gelince 3 saat süren bir kriz yaşanıyor evi koşarak turluyor,ağlıyor ve sonunda ayakta yapıyor ama çok zorlanıyor bende kahroluyorum.3ay önce pedagog a götürdük bu konuyu hiç acmayın altını hemen bağlayın ve yanında konuşmayın dedi .yaptik şurupla falan 1 ay kadar tutmadı ama 1 aydır yine tutuyor ne yapmam lazım çok çaresizim 🙁 CEVAP VERİRSENİZ ÇOK SEVİNİRİM

  11. Burcu Hanım
    Oncelikle burada yazacaklarımın tümü ile benim tecrübelerim oldugunu ve birazda bize ozel olduğunu ve kendi süzgecünüzden gecirerek çocugunuza uygun olanı yapmanızı rica ediyorum. Cünkü benim ne tıp egitimim ne de pedagojik formatım var.
    Oncelikle Elifin sayfasındaki yazıyı tekrar okudum neler paylasmısım diye ve orada yazanlara ilave olarak oncelikle;
    En kısa zamanda güvendiğiniz bildiginiz bir pedagogdan hemen yardım alın derim. Biz 4-5 kere oyun terapisine gitmiştik. Bizim terapiler sonucu kararı verecek kişinin Gülde Işık’ın kendisinin olduğu sonucu cıkmıstı ama bu demek değil ki sizde de aynı sonuc cıkacak. Akıl almaz seylere takılabiliyor cocuklar (mesela kokusu kotu geldiği için reddedenler, igrenc bulduğu ya da biri ona iğrenc dediği için iğrenenler gibi gibi)
    Aynı sekilde cocuk doktorunuzdan da yardım edin hatta işin ciddiyetini tam olarak anlamaları için (işin içinde olmayınca bazen ne derece ileri oldugunu onlarda kavrayamayabiliyor cunku) kapılarını sürekli çalın.
    Bunların dışında biz neler yaptık kısmına gelirsek;
    Sizin gibi en üst noktada tuttugu donemde her gün ılık su banyosu yaptırdık. Bu poposundaki kasların gevsemesine ve daha rahat kakayı yapmasına yardımıc oluyor. Aynı sekilde her kaka için bez bailadığımızda anuzun etrafına bol vazelin sürdük vazelin hareket ettikçe popsunun hem rahatlatıyor hem de biraz daha içeri girerek kakanın kayar gibi çıkmasını sağlıyor.
    Doktorunuzla konusarak Duphalac ya da benzeri bir surubun miktarını arttırabilirsiniz. Biz en yoğun kullandığımız dönemde kakamız suluya yakın olacak derecede cıvık idi. (ama lutfen bunun için doktorunuza danısın)
    Yemek düzeninizi de lif ağırlık olarak değistirin (gene doktorunuza sorarak yulaf ezmesi verebilirsiniz ana miktarını doktora danısmanız gerek lakin biz cok kullanmadık bu nedenle miktar hatırlamıyorum, yerse ananas verin liften cok zengin bir meyve)
    Biz neler yaptık;
    Kaka geldi ve bez bağladık, “sana nasıl yardım etmemi istersin ya da yardım ister misin” diye sordum. Bazı zamanlarda beni odasının dısına yolladıi kapıyı kapattı, bazı zamanlarda sadece elini tuttum bazende sadece odasında oturdum.
    Kriz sırasında genelde yanında olsak da yorum yapmadık.
    VE MAALESEF Kİ KRİZ DONEMLERINDE ELIMIZDEN BIZIMDE CIK FAZLA BIRSEY GELMEDI. GEREKTIGINDE BERABER AĞLADIM BENDE. BURADA EN BUYUK YARDIM OLANLARA DESTEK OLDUĞUNUZU VE BUNU ANLADIGINIZI HİSSETTİRMEK.
    Asla ama asla, hiç kimse “bugün kaka yaptın mı” diye sormadı ya da benzerini, bunu gunluk hayatımızdaki odak noktalarından biri olmaktan cıkardık;
    “Kakalar sana ait ve bizim değil senin sozunu dinleri biz cağırsakta, istesekte gelmez dedik;
    Bazı zamanlarda küçükken kakanın benim canımı da yaktıgını ama tuvalete yaparak ya da ayakta yapsamda ayaklarımı aralıklı tutarak acıtmasına izin vermediğimi anlattım.
    Ama bu dediğim son 3 maddeyi krizler bittikten sonra yaptık.
    Bu konuda inanın tek ve yanlız değilsiniz. Ben bu konuyu ilk Nurturia da paylaştığımda 3 anne ile telefonda konusmustuk ve hepimizin çocugu da kaka tutuyordu. Bu annelerden bir tanesi ile halen daha da mailleşiyoruz.
    Benim kızım Subat ayından 4 yasını bitiriyor ve halen daha ayakta beze yapıyor. Aklına eserse 1-2 gun pas gecebiliyor ama artıkm krizlerimiz olmuyor. Bu durumun ilkokul 1e kadara devam edebileceğini kabullendim ben, krizler olmasın yeter.
    Bu arada bir konuyu daha yazmadan gecemeyeceğim, tüm bu yazdıklarımdan melek gibi bir anne oldugumu ve bu sureci hatasız gecirdiğimizi falan asla dusunmeyin. Yeri geldi avaz avaz baüırdım cocuk korkusundan kaka yapmayı unuttu, yeri geldi “hadi”leyerek baskı yaptım, fitille korkuttum. Yani hepimiz gibi bende gayet insanca hatalar yaptım ama sakinleşmeye calısarak ve derin nefesler alarak 1 yıl gibi uzun bir sürede krizleri atlattık.
    Eger sürec bizim gibi uzarsa yolunzu uzun ama destek almayı lütfen ihmal etmeyin. Umarım cok moral bozucu olmamıştır ama bizim gerceklerimizde bunlar.
    Lutfen beni de gelişmelerden haberdar edin.
    Selamlar,

    Begum.
    mail adresim; bdoganta@yahoo.com

  12. merhabalar…..
    YAZINIZI GÖZYAŞLARI İÇİNDE OKUDUM BEGÜM HANIM…HALA AĞLIYORUM..
    Benımde bır kızım var ve3 yaşında sorunumuz 2 yaşında başladı..birgün kabız oldu ve sonrasında acı=kaka çıkmazından dolayı aynı sizin anlattığınız gibi tutmaya başladı…
    hala tutuyor 1 senedır hergün resmen ıkımız bırlıkte ağlıyoruz.doktor doktor dolaştık şuruplar tozlar….ama hala bir sonuç yok.ayakta tutarak ağlayarak ve ter içinde 8 günde bir sütüne misil katarak geçiriyoruz bu süreci. alışamadım hiç .. her defasında ağlıyoruz ve YAPMIYCAAAAAAM GELMESİİİN diye hıçkıra hıçkıra ağlıyor. sonunda yapınca da o kadar terlemiş oluyorki banyo yaptırıyorum… huzursuz…mutsuz bir çocuk oldu…neseli oluyor sonra kakası gelince oturuyor tutuyor taaaaki kakası geri gidene kadar…bu sorun bitecek mi? normale dönecek mi ?heveslenıyorum bizde diğer cocuk ve anneleri gibi tuvalata gidip yapıp çıkabilecek miyiz….Yazınız yalnız olmadığımı gösterdi.. çok teşekkürler.. paylaşın ve destek olun lütfen….sevgiler..

    • merhaba rabia hanım siz bu yazıyı geçen sene yazmışşsınız ama ben şuan çok çaresizlik içinde kaka tutma konusuyla ilgili araştırma yaparken gördüm yazınısı ve aynen kendi yaşadıklarımı okudum resmen,benim kızım 3 yaşında ve asla kakasını yapmıyo biz 8 yada 10 günün sonunda lahmanla yaptırıyoruz malasef ama şuan müsil koymayıda düşünüyorum artık size sormak istediğim yaznız üzerinden nerdeyse 1 yıl geçmiş bu süreci atlatabildinizmi acaba ve nasıl atlattınız yani şuan sizden yardım istiyorum fikirlerinizle şimdiden çok teşekkürler

  13. kızım yeni iki yaşını dodurdu. yaklaşık 1.5 aydır aynı şeyle karşı karşıyayım. bir gün kabız oldu ve sonraki günler kısır döngü… kendini tuttuğu için kakası birikiyor ve kabız… sonrasında sizin yaşadığıınız krizi yaşıyorum, lavman sıkıp ılık duşla birlikte kakasını zorla yaptırıyoruz… bu durum başladığı için tuvalet eğitimine de geçemedim… asıl korkum bunun uzun süre devam edeceği… beslenmesine de ediyorum ama durum psikolojik… Alah ım yardımcı olsun hepimizin…. zor ve yıpratıcı bir durum… kızımın hıçkırıkları eşliğinde kakasını yapmak için saatlerce acı çekmesi bizi bitiriyor….