45 Yorum

Bir Nefesmiş Hayat – SON

Güz’ün Hikayesi aşağıdaki bölümle son buluyor.

Bana bu hikayeyi buradan aktarma fırsatı veren, yaklaşık 5 aydır bizi kah ağlatan, kah güldüren Belde’ye çok teşekkür ediyorum. Belde ne zaman isterse Güz’ün maceralarını burada anlatmaya devam edecek.

Teşekkürler Belde’ciğim.

***

Artık Güz 23 aylık oldu. Neredeyse 2 yaşını dolduracak. Bizim için bu zaman tanımı gerçekten çok göreceli. Geçen iki senenin ağırlığı bambaşka sanki bir ömür gibi. Diğer taraftan da sadece bir senedir evimizde oğlumuzla beraberiz. Geçen süreci hayatın bize sunduğu en büyük hediye olarak değerlendiriyorum.

Güz’ün bugünlerdeki sağlık durumunu kısaca özetlersek;

Bundan üç hafta önce, en olumlu gelişmelerden biri daha gerçekleşti çok şükür. Güz oksijen kullanmayı tamamen bıraktı. 24 saat oksijensiz kaldığı ilk gün hemen hastaneye gittik uzun zamandır baktırmadığımız kan gazına baktırdık. Bu tahlilin sonucuna göre doktorumuz oksijen kullanımını kesti. Yoğun bakım sürecinde yaklaşık günde yedi sekiz kere kan gazı alınırdı. Bu kan gazı alma işlemi bir parça sıkıntılıdır; sebebi de kanın hemen pıhıtılaşma durumu testin tekrarlanmasına sebep olur. O gün de aynı işlem üç kere terarlanmak zorunda kaldı.

Daha önce kan alınırken ağlayıp hemen sakinleşen Güz, bu sefer tepkisini çok net ortaya koydu ve bu durumdan bir hafta kadar ısrarla şikayetçi olmayı sürdürdü. Oğlum artık büyüyor ve şikayetini dile getiriyordu ve bunu görmek çok güzeldi. Kan alındığını o akşam ve geçen bir hafta boyunca babasına işaret parmağıyla koluna tık tık tık yaparak anlattı ve bir güven problemi yaşadı. Tabii ki biz de hemen bir oyuncak doktor seti alarak bu sürecin doğal olduğunu anlatabilmek adına elimizden kan alma oyunu oynamaya başladık. Sırayla birimiz doktor olup  iğne yapıyoruz önce canımız şakacıktan biraz acıyor sonra geçtiiii, bittiii yaparak oyunu bitiriyoruz ve bu işi eğlenceli bir hale getiriyoruz.

Fizik tedavi sürecimiz ise hala devam ediyor; şu anda emekleme aşamasını geçtikten sonra tek başına ayakta durabilme ve yürüme egzersizlerine başladık. Daha yolumuz var elbette ama bizim bulunduğumuz noktadan bakınca mutluyuz. Bununla birlikte çiğneme ve dil hareketlerini geliştirmek için çeşitli alıştırmalar yapıyoruz. Bu alıştırmaların en güzel yanı da Güz’ün şekerle tanışmış ve sevmiş olması. İlk defa şekeri yaladığında şöyle bir yüzünü ekşitti, sonra tadını hissettikçe hızlı hızlı dilini çıkarmaya başladı. Tedavi amaçlı ve kısa süreli olarak yapılan bu alıştırma da ben geleceği şimdiden görür gibiyim. Bu alıştırmalar sayesinde en büyük kazancımız yavaş yavaşta olsa pütürlü yemeye başlayabilmemizdir.

Geçtiğimiz yazılarda da anlattığım gibi Güz’ün böbreklerinde çok minik taşlar vardı. Çok sık yaptırdığımız tahliller ve kontrollere rağmen ne yazık ki büyümeye başladılar. Yaklaşık 5,3 mm olan bu taşlar inşallah daha da büyümez ve sancı çekmek zorunda kalmaz endişesini bu aralar üstümden atamıyorum. İnşallah zaman bu konuda da iyi şeyler gösterecek bize.

Dünden bugüne baktığımda Güz’ün hikayesi çok şükür bir umut hikayesidir. Prematüre bebeklerin karşılaşabileceği sorunları, çözümleri bu süreçte yaşananları ve duygularımı elimden geldiğince anlatmaya çalıştım. Aslında tek anlatmaya çalıştığım bu süreçte kendime edindiğim bir hayat felsefesi. Nefes almaya devam ettikçe, durumunuz ne olursa olsun, ne kadar karanlık olursa olsun; her zaman bir umut, bir şans vardır. İnanın. Sadece olacağına; zamanın herşeyin ilacı olacağına inanın.

Her saniyede aldığımız her nefes biz canlıların kazandığı en büyük piyango. Can ve nefes; işte şanslıysak hayata bu piyangoyla başlıyoruz. Bunun farkına vararak yaşayabilmek ise bizlerin ikinci büyük piyangosu. Çoğumuz bunun farkına varamadan ölüp gidiyoruz. Ne mutlu bunun farkına varıp yaşayana!

Mutluluğun resmini yap dese biri bana ben şöyle bir resim yapardım:

Yemyeşil bir doğanın içinde, sürekli akan bir nehrin önünde, bir ev ve ağaçlar çizerdim. Bir çocuk çizerdim yüzünde kocaman bir gülümseme, kollarını açmış iki  yana koşuyor ve derin bir nefesle hayatı içine alıyor. Karşısında annesi ve babası kollarını açmış onu bekliyor.

BİR NEFESMİŞ HAYAT diyor…

Bugün bu hikayenin sonundayız ama hayat devam ediyor. Sizlerle her zaman iletişimimi korumak, zaman zaman Güz’den haberler vermek isterim. Belki bir gün bir bakarsınız yine bir başlık görürsünüz “BİR NEFESMİŞ HAYAT” diye, belli mi olur?

Benimle bu hikayeyi, Güz’ün gerçeğini paylaştığınız için, ağladığınız ve güldüğünüz için aşağıda adı geçen, geçmeyen herkese, aileme, dostlarıma, doktorlarımıza, hemşirelerimize ve bana burada olma fırsatı veren Elif’e içtenlikle teşekkür ederim.

Sevgiler,

F. Belde Akyol Dilber. ( Murat Güz Dilber’in annesi)

Blogcuanne (Elifçim), ececim, arzu kulakci,  ruzgarligunlervegeceler , sinem şamlı, Berivan, elif, Canay Göker, nurşen.e, Nilhan (küçük mucizem), Cigdem Toprak, cucu, şulem, sinem şamlı, mine, mehtap, yasemin, Kucuk Kiz, baharb, nil, Ayça, ceren, Figen, Sezen, Selma, Nihat’ın Annesi, sezin, Erguvan, arda’nın annesi, Bebek ve Ben, melike, sesu, Elif75, Ceylin’in Annesi, ezgi-esra, DEMET ERTAN BESLEM, betül, şulem, hatice, Burcu, ümmühan (KIZIM VE OĞLUM), Şeyma, sezin – bora nın annesi, derya, Sena, ilknur malcı, Dilek, sezenG., çağla, FİLİZ MORKOÇ, gulden, Sultan, Uyku Meleği, Çıtır, love and smile, Nilufer, Begum, özge imrat, defnecan, basak, Ceren Güler, Melis, berna, esra ertuğrul, ASLI, sinem, mürvet, MeLek, yeşimm, Esra Demiröz, hayal, Pınar Narter, sema korkmaz, Senem, tansu, Ozlem, Berrak, çağlayla çiğdem, song, bilge, gezicini, Gözde, Mualla, halimea, Nesliice, Mineadak, Śeyda Bal, Melahat, İpek, Nihan Bilgin, çağlayla &cc, Puren, Gri Gandalf, çiğdem, İbrahim Tansu, Aybike, Sema Korkmaz, sensizligeinatsen, PINAR, Anneci Blog, pelin, Cemre, Ebru, aylin cakir, burcu&can&ce, kezban, Eylem, tuten, minikkasif, bilge, Berivan ACAR, Tuğba Düz, yeşim ceylan, sahra, Hande Göreci, Fatoş Şahinalp, neselihaller, songul, Jumana Tamersoy, ilknur, aynur, medcos, simgetugce, Dağlarkızı, eda, vahide1204, Nilhan, mujgan, umut, dennis

***

Sizin de söyleyecek sözünüz varsa Blogcu Anne’de konuk yazar olabilirsiniz. Konuk yazarlık hakkında buradan bilgi alabilir, diğer konuk yazar yazılarına buradan ulaşabilirsiniz.

45 yorum

  1. Ceylin'in Annesi

    Güz’e ve Belde’ye mutluluk dolu kocaman nefesler diliyorum…
    Bundan sonra hiç bir sıkıntınız olmasın, Güz çok sağlıklı, siz çok huzurlu olun inşallah..
    Sevgiler…

  2. umarım bir sonraki gönderiniz mutluluğun resmini kanlı canlı yaşadığınızı belgeleyen fotoğrafı olur. mutlu, huzurlu, sağlıklı günler dilerim.
    Burcu

  3. Allah ümitle dolu kalbinizi hiçbir zaman ümitsizliğe düşürmesin.İnsan çabalayınca, inandığı sürece başarıyor demektir.. Sizin yaşadıklarınız ve gelinen nokta, bunu gösteriyor..Bu defa mutluluktan ağlattınız bizi..Allah ailenize sağlık, sıhhat ve huzur versin..

  4. Allah’a emanet olun.. 🙂

  5. Öyle güzel görünüyorsunuz ki. Çok mutluyum ve şanslı hissediyorum kendimi, sizin hikayenizi öğrenme şansım olduğu için, sayenizde biraz daha büyüdüğüm için. İyi ki yazmışsınız, anlatmışsınız bize yaşadıklarınızı. Sağlıklı, bol nefesli, huzur dolu bir hayatınız olsun inşallah. Ara ara yine yazarsanız ne güzel olur. Kocaman sevgiler.

  6. Tam bir mücadele, cesaret ve hayatta kalma azminin örneği oldu benim için Güz. Her hafta dört gözle okumayı beklediğim, her okuyuşumda gözümden yaşın, içimden ümidin ve “afferim sana minik adam” sözlerinin eksilmediği yazılar oldu. Eminim ki zorluklarla başladığı bu hayatta hep dimdik, ayakta ve sevenlerinin kocaman desteğiyle yumuşacık sarılı olarak geçirecek ömrünü. Benim gönlümde Güz’ün ismi “brave heart (cesur yürek)” oldu…
    Tüm bu içten paylaşımlar için Belde’ye yürekten teşekkürler ve bir anne olarak ümitle, azimle, sevgiyle, yılmadan mücadelesi için de kocaman bir bravo. Ayça’nın yazdığı gibi çok güzelsiniz 🙂

  7. Beldecim , son yazı olduğunu okuyunca içim burkuldu..Alışmıştık her Cuma Güz’den haber almaya,onunla umutlanmaya..Güz artık bizim de oğlumuz oldu , sen ara sıra yazmaya,gülen yüzünün resimlerini göndermeye devam et yine olur mu ? Bundan sonra ufak tefek önemsiz şeyler dışında sağlıklı,mutlu bir ömrü olsun inşallah..Sevgiler ..

  8. Hayat boyu saglikli ve mutlu kalin 🙂

  9. Güz çok flansl›, ebeveyn olarak sizi zeçti€i için… ve siz çok flansl›s›n›z, size her an›n tad›n› ç›karman›n önemini an›msatan, gücünüzün, kuvvetinizin, sabr›n›z›n, umudun s›n›rs›zl›€›n› günden güne yeniden keflfetmenizi sa€layan bir evlada sahip oldu€unuz için. ‹yi ki tan›d›k sizi, annelik yolculu€umuzda cesaretinizden güç ald›k. Allah hepinizi korusun…

  10. Mutluluğun resmini çok güzel anlatmışsın,hayatımızda şükredecek o kadar çok şey var ki,bize bunları tekrar hatırlattın.Allah Güz”e annesine ve babasına mutlu,sağlıklı,huzurlu bir ömür nasip etsin.Birlektiliğinizi ve gülen yüzünüzü daim kılsın:)

  11. Ama oldu mu şimdi,filmin en güzel yerinde bitirdin sen Belde:) Devamını hepimiz merak edicez eminim,sen ara ara yine yaz,umut ver bize .Biz Güz’ü çok sevdik,resimdeki gibi hep mutlu olun,birbirinize sarılın,Allahım ayırmasın sizi,Güz benim için hep küçük bir kahraman olarak kalıcak:)

  12. allah size her daim sağlıkla mutlulukla huzurlar versin..tüm çocuklarımıza…

  13. Güz fotoğrafta harika görünüyor.Çocuğunuz en kısa sürede toparlayacak ve yaşıtlarına yaklaşacaktır inanıyorum.Zaten her çocuk kendine has bazı özellikleri taşır benim oğlum 16 aylık ve cesareti kırıldığı için yürümüyor hala emekliyor.Bu arada böbrek kontrollerimiz halen devam etmekte.Bakın bizim doktorumuz daha önce de belirttiğim gibi çocuk nefroloji uzmanı prof.Lale Sever.Cerrahpaşa da görevli fakat b.evler hizmet hastanesine çarşamba günleri akşam beş gibi geliyor ve hasta kabul ediyor.Çok bilgili ve çok ilgili bir doktor aklınıza takılan her soruyu sorabileceğiniz ve size oldukça zaman ayıran bir doktor.En azından bu hizmet hastanesinde kesinlikle böyle.Cerrahpaşaya gitmedim açıkçası.Bir götürün derim.Ben de tavsiye üzerine gitmiştim ve çok memnun kaldım.Kendinize iyi bakın.Sevgiler….

  14. Belde’cim Allah her daim yuzunuzu guldursun insallah 🙂

  15. Bir gazete haberiyle tanıştığım Güz aklımda yer etmişken çokça zaman sonra burada size rastlamak ve Güz’ün hikayesini okumak, iyi oldugunu bilmek gerçekten çok güzel. Güz umudun, siz dayanıklılığın simgesisiniz benim için. Artık nerde ne zaman bir prematüre annesinin çırpınışlarını okusam, ona bir kucak dolusu umut için bu hikayenin linkini vereceğim. Artık hep güzel şeyler paylaşmanız dileğiyle yolunuz açık olsun…

  16. Allah’a emanet… Dualarim sizinle…

  17. Allah sizleri Güz’e, Güz kuşumu da sizlere bağışlasın. Ömür boyu mutluluk ve sağlıkla yaşayın inşaallah…

    sevgiler…

  18. sezin- bora nın annesi

    sıkıntının, mücadelenin büyüğü küçüğü olmaz. çünkü herkesin kaldırabileceği yükün miktarı farklıdır. hem annesi hem kendisi büyük yüklerin altından kalkan benim gördüğüm en savaşçı premature güz.
    sanatçı bir annenin gerçek bir sanat eseri
    ve zor zamanda kendini ispatlamış bir ailenin gülücüğü 🙂

    yüzünüzden gülücük hiç eksik olması 🙂

  19. Hayatınızdan umut hiç eksik olmasın. HErşey gönlünüzce olsun.
    Sevgiler

  20. Merhaba, Belde diyeceğim ama sen hep bizim yanımızdasın.
    Son yazım dediğin için: Ben de bir şeyler söyleyeyim dedim. Ama asla acıklı olmayacak. Çünkü bu süreci beraber yaşadık. An be an. Torunum Güz büyük bir kahraman. Çektiği acılara rağmen her seferinde güldü. Boyu 30 santimdi yine gülüyordu. Her kezse. “O” Bize ve doktorlarına hep güç verdi. ” Ben gülüyorum. siz de gülün. Başaracağım.” Der gibiydi. Herkezi yüreklendiren gerçekten güzdü. Ailesinden başka, doktoprlarını, hemşirelerini, bakıcılarını “O” yüreklendirdi. Kimse “11,5 ay burada kalamazsınız.” Diyemedi. Herkezin göz bebeği idi hastahanede. Biz de diyorduk ki “O” böyle istiyor. Belde’ciğim serüveni size anlattı. Kızım her zaman dik durdu. Üzüldüğü zamanlarda hep yanındaydık. Ailesi olarak. Bizler ailesi olarak, torunumuzun, biricik kızımızın ve kıymetli damadımızın çektiği acılar, sıkıntılar, sonu ne olacak korkuları yaşadık. Onlar çokuklarını, Biz ise torunumuzla beraber çocuklarımızı sıkıntaları ile kahrolduk. Ama hiç bir zaman kimse pes etmedi. Bu savaştan Güz bir kahraman kızım ve damadım ise olgun kişiler olarak tecrübe kazandılar. Ailesi olarak bizlerde onlarla gurur duyuyoruz. Hayat denen bu imtihandan her kes nemalanarak mezun oldu. Her keze sağlıklı ve mutlu yaşamlar dilerim. İnsanlar mutlu olmaya layıktır. Sevgilerç MEA

    • Ben yaşlı bir adamım. Yanlış tuşlamalarımı affedin. Heyecendandır.

    • sezin- bora nın annesi

      kızınız sizin omuzlarınızda yükselmiş, en büyük gücü sizden almıştır eminim. güz kadar uzun olmasa da benzer bir yoldan geçtik bizde. bora gücünü benden (annesinden) ben de gücümü annemden, babamdan, eşimden, kardeşimden ve kardeşimin eşinden aldım. güz ün hep güzel günlerini görmenizi dilerim…

  21. Erol Bey Amca, torununuz ve kiziniz bizim de kahramanlarimiz oldu, Belde’nin her yazisinda soyle bir silkelenip kendime geldim, Guz’un resimlerini gordukce rahatladim. Son yazi deyince de sanki cok yakin bir arkadasim uzak bir diyara tasiniyormus gibi icim buruldu. Kalbimiz ve en iyi dileklerimiz sizlerle… Guzu opuyorum,ve Belde’nin bizi habersiz birakmamasini diliyorum:).. Elif’e de ayrica cok tesekkurler, hem bu hikayeyi bizlerle bulusturdugu icin, hem de oyle genel olarak kendi postlari icin, hicbir koseyazarini boyle takip etmiyorum sahsen:).

  22. Ne büyük bir imtihandan geçtiniz….Sabrınıza ayakta duruşunuza hayran kaldım Belde Hanım…Ben ayrılıkları hiç sevmem..gitmeyin..yine ara arar haberler verin bize…özletmeyin.. çok güzelsiniz..Dilerim hep sağlıklı ve mutlu olursunuz…Herşey gönlünüzce olsun…

  23. Senii çookk seviyoruzzz Güz:))))))))))

  24. Kocaman bir MASALLAH… 🙂

  25. Güz’ün hikayesini paylaştığınız için çok teşekkürler. Akıcı anlatımınızı severek takip ettim. Sizi özleyeceğim…Güz’e tüm ailesiyle birlikte sağlıklı bir yaşam diliyorum.

  26. Sevgili Belde,
    Umarım minik kuzunla ilgili tüm gelişmeler çok çok iyi olsun. Güzel yüzü hep gülsün. Bahtı açık, şansı bol olsun. Bu arada arasıra sende bize yaz ki Güz paşa nasıl biz de bilelim 🙂 Sevgiler….

  27. Tüm güzel sözleriniz iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim tekrar. Benimle paylaştığınız için de.:))

  28. annelik ne garip bir duygu.hiç tanımadığım bir kadın,hiç tanımadığım bir bebek..ancak sürekli dua edip merakla takip ediyorum.şuan o kadar mutluyum ki.güz artık iyi..ben niye ağlıyorum şimdi ya..güz seni çok seviyoruz:)

  29. Beldecim bizi habersiz bırakma 🙂 Güz de siz de hep iyi ve sağlıklı olun ve yüzlerinizden gülümseme hiç eksik olmasın..

  30. Bitti mi şimdi. Beldecim bizimle paylaştığın için çok teşekkürler. Sen yine de bizi habersiz bırakma. Güz’ü çok sevdik. Hayat bundan sonra ona hep kolaylıklar göstersin.

  31. Belde’cim, çok güzel bir ailen, pırıl pırıl bir evladın ve sevdiğin bir eşin var, bence hayatta sahip olabileceğin en değerli varlıklarındır bunlar ki sen zaten farkındasın bunun.. Mutluluğun resmi tamamlanmış bence.. Allah daim etsin..

  32. Doğa'nın annesi

    Merhaba , ben de tüm yazılarınızı prematür bebek annesi olarak boğazım düğümlenerek okudum. Size ümüt vermek için yazmıyorum çünkü ihtiyacım olan ümidi ben sizin yazılarınızda buldum. Kızım 5 yaşında ve inanın prematürlükten eser kalmadı. İnanıyorum güzel Güz’de büyüdükçe geçirdiğiniz günleri unutturacak sizlere. Ben yine hamileyim ve maalesef düşük riskiyle başlayan ve erken doğum riskiyle devam eden yeni bir süreçteyim. Annelik böyle bişey işte , içimizdeki o güçlü hisle ve doyumsuz annelik içgüdüsüyle evlat sevgisini bir kez daha tatmak istiyor insan üstelik tüm risklere rağmen… Sizlere sevgilerimi ve dualarımı yolluyorum..Hep çok mutlu olun inşallah.

    • Teşekkür ederim iyi dilekleriniz için…
      Çok geçmiş olsun inşallah bu sefer tekrar yaşamazsınız bu zor süreçleri sadece bir risk olarak kalır sağlıkla alırsınız bebeğinizi kucağınıza.Tekrar deneyecek cesareti bulduğunuz için ayrıca tebrik ediyorum sizi.

  33. Sabrınız, güzel anneliğiniz için ne yazsam az…
    sizin gibi bir ailesi varken hep çok mutlu olacaktır. Bende 12 aylık bir oğlan annesiyim. oğlum glokom hastası ve 2 kez ameliyat oldu, her ay narkoz altı kontroller devam ediyor ve hayatı boyunca devam edecek.. Sizi az da olsa anlıyorum desem de mümkün değil yaşadıklarınız benzersiz zor ama belki de benzersiz derecede güçlü yaptı sizi,
    Hep çok mutlu olun, bize güzel haberlerinizi yazın, merak ederiz Güz bebeği. O umudunuzun bebeği oldu, siz de bizim şahane annemiz oldunuz,
    çoook sevgiler.

    • Çok teşekkür ederim. Minik Uras’a ve size Allah kolaylık versin çok zor bir durum gerçekten. Umarım bu durum hayat kalitesini etkileyecek kadar büyük bir şey değildir. Lütfen umut etmeyi bırakmayın..Çok çok geçmiş olsun.

    • merhaba Uras’ın annesi,bana özelden ulaşabilir misin,berivannkarakus@hotmail.com
      benimde oğlumun bir gözünde var göz tansiyonu,biz de iki kere narkozlu muayene olduk,özelden ayrıntılı konuşursak sevinirim…

  34. Bütün iyi dilekleriniz için tekrar tekrar çok teşekkür ederim. Övgüleriniz karşısında utanıyorum gerçekten bence anne olmak çok özel bir şey bu yüzden tüm anneler özel böyle düşünüyorum. Şartların ne olduğu önemli değil..

    Sağlıkla,, sevgiyle kalın…

  35. Sevgili Belde,

    Bu blogu sans eseri gördüm. Kendi tecrübelerimi Elif’in akıcı dilinden okumaya başlarken senin ve Güz’ün hikayesine ulaştım ve yerimden hiç kalkmadan kah ağlayarak kah gülerek okudum. Ne yalan sölim her makaleden sonra oğlum Kerem’i senin Güz’e duyduğun duygularla öptüm kokladım. Cesaretin, kararlılığın, inancın bende hayranlık uyandırdı. Öncelikli dileğim, Güz’in hayatı boyunca sağlıklı olması. Güz çok şanslı, sizin gibi bir aileye sahip. Nice güzel haberlerinizi yine buradan duymak dileğiyle…Güz’ün o güzel gülücükleri yüzünden hiç eksik olmasın… Sevgilerimle

  36. Allah yolunuzda mutlulugu ve birbirinizi hic kaybettirmesin. Guclu olmaniza artik hic gerek olmadam, rahat ve huzurlu bir omur versin. Guz’u ve o muhtesem ailesini cok sevdik.

  37. güz bebeğin hikayesi tüm prematüre annelerine bir umut olsun.bende prematüre annesiyim ama güzün hikayesinin yanında bizimki hafif kalır.rabbim yardımcımız olsun.GÜZ şuan nasıl? yeni ve güzel haberler bekliyoruz….

  38. güzün hikayesiyle yeni tanışma fırsatım oldu. son yazısını görünceçok üzüldüm şimdi nasıl .nasıl bir serüvende acaba. bir ömür boyu ailesiyle mutlu mesut olur inş. ben onu çok sevdim .cok sevimli. bende şu zorlu süreci atlatır kızıma kavuşurum inş. henüz 41. günlük ve yoğun bakımda.yolun çok başındayız dualarınızı eksik etmeyin .