17 Yorum

2 yaş sendromu: Bugün, yarın ve daima

Bu aralar kendime Anne Özlü Sözü adını verdiğim bir eğlence çıkardım. O an aklıma gelen bir şeyi, bilirkişi edasında yazıp paylaşıyorum. Mesela

ya da

gibi… (Şimdiye kadar yazdıklarımın hepsini bir ara liste olarak paylaşacağım).

En son dün akşam şöyle dedim:

Amanın. Herkes panik oldu. Çocuğu henüz 2 yaş sendromuna girmemiş olanlar. Girip de çıkmamış olanlar. Nasıl yani? Ne demek hiç bitmeyecek? Hep mi? Nasıl?! N’ayır! N’olamaz!

Aslında benim demek istediğim, 2 yaş sendromunun sonsuza kadar süreceği değil, her yaşa, her döneme ait belirli/belirsiz sendromlar olduğuydu.

Deniz’in 2 yaş sendromundan geçtiği bir dönemde karşılaştığım Amerikalı bir baba “Wait ’till you get to Troublesome Threes, Frightening Fours, Fearsome Fives…” demişti. Yani üç yaş krizi, dört yaş cinneti, beş yaş delirmeleri, … derken bu işin sürüp gittiğini söylemişti. O an inanmak istememiştim ama şimdi deneyimleyince görüyorum ki haklıymış.

Derin iki yaş krizine girdi, girecek. Dün akşamüzeri öyle bir cinnet getirdi ki, Deniz de ben de neye uğradığımızı şaşırdık. Deniz bir yandan “Anneeee, Derin’i susturur musuuuuun?!” diye bağırıyor, Derin diğer yandan yerde tepiniyor, ben kucağıma almaya çalıştığımda bana kontrolsüzce vuruyor. Tamam, dedim, başladık. Hayırlı olsun iki yaş sendromumuz.

Peki, şimdi neler olacak? Derin olur olmaz yerlerde, olur olmaz şeyler için cinnet getirecek. Kendini yerlere atacak, kontrolsüzce ağlayacak, tepinecek. O kriz anı boyunca hiçbir oyuncak, hiçbir dikkat dağıtma yöntemi işe yaramayacak. Dışarıdaysak eğer, bulunduğumuz mekan anında terk edilerek kriz geçene kadar insan içine çıkılmayacak. Evdeysek, olay mahalli terk edilerek çocuğun sakinleşmesi beklenecek. Falan filan.

Bunlar benim öngörülerim. Aziz doktor Harvey Karp’ın (Mahalle’nin En Mutlu Yumurcağı kitabında verdiği) çözüm önerileri ise şöyle:

Tüm çocuklar huysuzluk nöbetleri geçirir; bu normaldir! … çocuğunuzun sorunlu olduğunu veya ebeveyn olarak hata yaptığınızı düşünmemelisiniz.

Engelleme stratejileri: [Çocuğunuza] … gün içinde bol bol zaman ayırın, onu açık havaya çıkarın, iyi uyumasını ve beslenmesini sağlayın, övün, …, onunla sabır ve güven egzersizleri yapın. Her gün onu neler beklediğini çocuğunuza önceden anlatın ve bunlarla ilgili tutarlı kurallar koyun.

Kontrol altına alma stratejileri: Eğer çocuğunuzun sinirlendiğini fark ederseniz, büyük ölçekli bir huysuzluk nöbeti yaşamasını önlemek için, Fast-Food Kuralını ve Yumurcak-ça’yı kullanarak duygularını dillendirmeye başlayın. [Bunların ne olduğunu kitapta anlatıyor]

Çocuğunuzu telkin etmeyi ve onun dikkatini dağıtmayı tamamen sakinleştikten sonraya bırakın. Çocuğunuz eski haline döndükten sonra sıra size gelmiş demektir. İki tarafın da kazanacağı bir çözün bulmaya çalışın: “Kurabiye mi istiyorsun? Hadi yemekten sonra yemek için iki kurabiye alalım” deyin.

Hiçbir şey işe yaramadığında: Eğer görmezden gelmek işe yaramıyorsa, çocuğunuz yıkıcı ve agresif hale geldiyse, kontrolü ele almanız gerekiyor demektir. Ona arkadan sarılıp (kollarını sabitleyerek), kulağına her şeyin yoluna gireceğini ve onu sevdiğinizi fısıldayabilirsiniz. Eğer hala direniyorsa mola vakti gelmiş demektir.

Sokakta yaşanan huysuzluk nöbetleri daha da zordur, çünkü yabancıların yanında meydana gelirler. … Süpermarkette ya da sokakta bu tip olaylar yaşamamanın anahtarı önceden plan yapmaktır. Eğer mümkünse uyku ve yemek saatlerini atlamayacak şekilde dışarı çıkın. Gezilerinizin kısa ve planlı olmasına özen gösterin. Bir kerede en fazla bir-iki iş yapın. … Çocuğunuzla beraber dışarı çıktığınızda yanınızda daima atıştıracak bir şeyler olmasına ve onu oyalayacak yapıştırma, boya, kağıt-kalem olmasına özen gösterin.

diyor Aziz Doktor Karp.

İşte böyle. İki yaş sendromu ve sonrasıyla başa çıkmak için bunları önermiş Harvey Karp.

Benim naçizane önerim ise, evet, tabii ki yukarıdaki önerileri de dikkate almak, ve fakat bu işin sonunun gelmeyeceğinin bilinciyle, günü kucaklayarak devam etmek. İki yaş sendromu bitince üç yaş krizi başlayacak. O bitince dört yaş şeysi. Beş yaş bilmemnesi. Ergenlik. Üniversite sınavı. … Sonu yok.

Kısacası sevgili anneler (ve kendini anne hissedenler), çocuk sahibi olmadan önceki hayatımız sona erdi. Finito. NOKTA. Artık o sadece kendimiz (ve varsa eşimiz/sevgilimiz, belki evdeki kedi-köpeğimiz) için endişe duyduğumuz hayattan eser yok. Hayatımızda çok farklı öncelikler, çok farklı mücadeleler var artık. İşte iki yaş sendromu (ve sonrası) da bunlardan sadece biri.

17 yorum

  1. tuğba yıldız

    Sendromlar hep var hep olucak.2 yaş,3,4,5,..15.. 25.. 35..45.. menopoz .. :) liste almış başını gidiyor..
    Yaşasın ilk yorum benden oldu :)

  2. bende 6 yaşına girmiş ve şu an çok bilmiş sendromunda olan bir çocuk annesi olarak pardon 2 çocuk ama diğeri henüz bebek sendromunda :) blogcu anneyi onaylıyorum . EVet bu sendrom hiççç bitmezzz allah kolaylık versin hepimize..

  3. ikinci özlü söze koptum:))) sendromunuz da hayırlı olsun, çok zorlamasın sizi inşallah

  4. Sendrom içinde bazı davranışlar krizler, şekil değiştiriyor ama o zıvanadan çıkaran ağlamalar ve herşeye şuursuzca yapılan itirazlar geçmiyor sanırım. 18-19. ayda başladı ve 39 aylık oldu neredeyse ama bitmiyor.

  5. kitabi oglum 15 aylikken almistim ve yumurcakca bize komik geldigi icin girgirina evde uygulamaya basladik once bir ise yaradigini farketmedik kendi aramizda egleniyorduk ama bir gun araba koltugunda- 18 civariydi, delirdiginde evet evet sıkıldın ama arabada OTUR !Bak anne arabada oturuyor baba oturuyor herkes oturuyor dedigimde sus pus oldugunu gordum ve hevesle devam ettim.Evet itiraf ediyorum,kurdugumuz cumleler aile ve arkadas cevremizde dalga gecme slogani oldu :)).%100 her an degil, ama vallahi de billahi de cogunlukla ise yariyor haberiniz olsun anneler:)

  6. Elif cok guzel yazmissin. Eski hayatimizi halen yasamak istemek , hem bizi hem de cocuklarimizi germek olur. Benim endisem onu cok uzmeden, kendi sinirlarimi da tasirmadan bu donemleri atlatmak. Kisacasi hata yapmaktan endiseleniyorum. Oglumun guvenini yikmak yada onu pisirik yetistirmekten. Yoksa eski gunlere ozlemim yok. Oglusum iyi ki var :)))

  7. Elif bu arada yardimcin dondu mu eger donmediyse sanki fena gecirmediniz di mi bu 3 haftayi cok buyuk bi kriz olmadi sanki bravo sana,sevgiler

  8. Bende kızımın ilk 2 yaş sendromunda psikiyatr olan eşime dönüp ne zaman biticek bu 3 te mi diye saçma bir soru sormuştum oda bana sendromlar kesin aralıklarla olmaz biter diyede bişi yok azalır baskılanır şekil değiştirir ama hep vardır demişti.Mühim olan bizim nasıl mücadele ettiğimiz.Seninde anlattığın gibi daha çok vakit geçirmek örneğin, onu anlamaya çalışmak ve krizin büyümesini engellemek adına o anda sakin kalabilmek biliyorum anlatması çok kolay mühim olan uygulama.Bir yerde okumuştum evebeynlikle ilgili “bilmek töleransı arttırır” diye (burdamı yoksa) çok hoşuma gitmişti neyi neden yaptıklarını bilmek bizim tahammülümüzü arttıran bişi kesinlikle. biz azalttık gibi bu krizleri 4 yaşa doğru en azından konuşmak müthiş işe yarıyo kızımda herşeyi konuşarak yapabiliyoruz ama eğer o gün ona çok vakit ayıramamış onunla kudurmamışsak anlamsız ve upuuzun ağlamalarımız oluyo o zaman anlıyoruzki ilgisiz kalmış tek çare hemen bi oyun kurmak ama dışarıdaysak durum kötü oluyo işte.Tüm annelere kolay gelsin

  9. Elif yazını okuyunca beni bekleyen sendromları hatırladım birden .. Benim kızım 16 aylık ve şimdiye kadar hiç ciddi sendromlar sorunlar yaşamamıştık. Genel çocuk durumları diye yorumlamıştım kızımdaki davranışları. Ama iki gündür ne olduğunu anlayamadığım bir giysi sendromu yaşıyoruz. Eşofmanlarının takımı olan bir yeleği giymeyi sürekli reddediyor. Ben giydiriyorum o bağırıyor. Sonunda sakinleşmesi için giydirmek için ısrar etmekten vazgeçtim tabi Güzelim yelek dururken evdeki uyduruk yeleği giyyor.. Şimdiden giysi seçer mi bir velet ya daha 16 aylık doğru dürüst konuşamıyor bile.. Hepimize kolay gelsin.

  10. hepimize kolay gelsin,
    yaşadık, yaşıyoruz, daha yaşıycaz demekki…

  11. Ellerinize saglık.
    Çok eğlendim yazınızı okuyunca.
    Benimki 4,5 yaşında bir olgun. O yüzden rahat rahat gülüyorum tabi.

    Rahat anne Çiğdem

    • rahat anne çiğdem hanım,herhalde çocuğunuz oğlak burcu diye düşünmemin ardından isminize tıklayınca açılan bloğunuzu görünce şaştım kaldım bir oğlak burcu olarak..:) ablamla aramızda 11 yaş vardır ve hep sen büyürken evde bir çocuk varmış gibi olmadı hiç bir zaman,sanki yetişkindin der…:) demek var bi haklılık payı…:))

      • Olmaz mı.
        Tabi biz bide, 40 yaş üstü çocugu diyoruz ona. Hani Oğlak olmaının dışında sebepler olarak. :-)
        Bilmiş anne Çiğdem

  12. biz o sendroma 11 aylık girdik. herşeye bir itiraz bir sinir.tamam çok çok haşarı bir çocuk değil ama istediği olmasın elinde ne varsa fırlatıyo,elinde veya etrafında atıcağı bişey yoksa kendini yerden yere atıyo.görmezden gelerek üstesinden gelmeye çalışıyorum ileride ne yapıcaz bakalım.

  13. özlü söze kesinlikle katılıyorum. kızım 4.5 yaşında hala sendromlarımız bitmedi…işin kötüsü oğlum da 19 aylık oldu :)))

  14. merhaba tv 8 programından sonra artık sizi tanıycam yakından bir şey danışmak istiyorum haziranda 2 yaşına girecek ikiz kızlarımdan birisi sürekli diğerini ısırıyor ısırmaması için neler önerirsiniz