80 Yorum

Evimizin yeni kuralları

Geçen gün Doğan bana “Birden zayıfladın sen” dedi. “Acaba neden?” dedim. 2 buçuk haftadır çocukların peşinde koşturmaktan, her türlü ev işini yapıp yemekle uğraşmaktan -ve tabii ki bu arada kendi yemeğimi yemeyi unutmaktan, çocukları parka götürüp Derin’in izinde koşmaktan olabilir mi?!

Bittim. Vallahi bittim. Ya ben daha önceleri böyle yorulmuyordum, ya da artık vücudum kaldırmıyor bu kadar koşturmayı. Yemin ederim, akşamları çocukları yatırıp da koltuğa oturduğumda yığıldığımda hissettiğim yorgunluğu kelimelerle ifade edemiyorum.

Deniz okuldan geldikten sonraki ilk yarım saat çok güzel geçiyor. Birbirlerini özlemiş oluyorlar. Oynayıp, sarılıp, kikirdeyip duruyorlar. Ancak bu sadece yarım saat sürüyor. Yarım saat sonra genellikle -yavaş yavaş yorulmaya başlayan Derin- arıza çıkarmaya başlıyor. Deniz’e vuruyor mesela. Deniz de ona dikleniyor. Bakıyorum evin içinde duracak gibi değiller, yemeği hazır edip hemen parka iniyoruz. Orada koşturuyorlar deli gibi. Deniz neyse de, Derin’i yalnız bırakamıyorum, ben de peşinden koşuyorum. Canım çıkıyor.

Sonra eve geliyoruz. Asıl koşturmaca o zaman başlıyor. Bu sefer ikisi birden yorulmuş oluyorlar, huysuzlanıyorlar. Yemeklerini koyuyorum, güç bela yiyoruz. Güç bela, çünkü Derin aşırı inat yapıyor. Arabasını istiyor, suyunu istiyor, emeh-emeh-emeh, ne dediğini anlamıyorum, bayılacak gibi oluyorum bazen. Bazı günler -özellikle de Doğan yoksa- banyo yaptırmaya üşeniyorum -daha doğrusu halim olmuyor- banyosuz yatırıyorum çocukları. Ne yapayım?

Bu 10 gün içinde bir kez temizlikçi kadın geldi. Bulamadım başkasını. Ev acınacak halde. Derin dün akşam ben sofrayı kurarken, öğle yemeğinde mutfak masasının altına düşürdüğü makarnayı bulup yedi. Hangisi daha utanç verici, bilmiyorum: öğlenden beri o makarnayı yerden kaldırmamış olmam mı, yoksa çocuğumun onu yemesine ses çıkarmamış olmam mı?..

Dün yine oldukça zorlu geçen bir öğleden sonraydı. Aslında genel olarak tüm gün öyleydi, Derin’in huysuzluğu üstündeydi, ağladı durdu. Deniz geldikten sonra yemeği pişirdim. Çok uğraştım: fırında balık yaptım, yanına sebzeli makarna. Bence çok güzel oldu ama Derin eşek kafalısı yemedi. Beni deli etti. Balığa verdiğim parayı mı yanayım, harcadığım zamana mı, yoksa stresten kısalan ömrüme mi, bilemedim. En sonunda durdum, bu işin böyle olmayacağına karar vererek evimizin yeni kurallarını yazdım. (Bunlar, geçen hafta Mahmure.com’da yazdığım istifa mektubuna bir ek olarak düşünülebilir).

Bundan böyle:

  1. Akşam 8’den sonra evde ANNE demek yasak. Elif denilebilir mesela. “Hey, sen!” olabilir. “Bakar mısın?” denilebilir. Ancak ANNE demek yok. Günde hiç olmazsa birkaç saat o kelimeyi duymak istemiyorum.
  2. Gün içinde anneyi çağırırken üst üste iki defadan fazla ANNE demek yasak. “Anne?.. Anne!..” denilebilir. Üçüncüsü söylenmeyecek. İki seferde cevap vermiyorsam bir sebebi vardır.
  3. Yaşı 5’i geçmeyen hanehalkının akşam 8’den geç uyuması, sabah 7’den önce uyanması yasak. İsterlerse uymasınlar, babaları bilir. Ben hiiiiç karışmam.
  4. Binbir zahmet pişirdiğim yemekleri yememek yasak. Ağzına aldığın lokmayı geri tükürmek hepten yasak.
  5. Yatağın içine serpiştirdiğim emzikleri uykuyu protesto etmek adına yataktan fırlatmak yasak. Vallahi de toplayıp  vermem.
  6. Annenin tuvalette rahatsız edilmesi, ona “Ne zaman çıkıyorsun?”, “İşin uzun mu?”, “Çiş mi yapıyorsun, kaka mı?” türünden soruların sorulması yasak. Bir orada rahat bırakılmak istiyorum.
  7. Parka inerken abuk sabuk oyuncaklar götürmek istemek, parkta oynarken “Keşke tebeşir getirseydik; ama ben kırmızı arabamla oynamak istiyorduuuum” demek yasak. Kırmızı arabanı getirseydin o zaman derler adama.
  8. Herhangi bir komutu (buraya gel, dişini fırçala, lütfen üzerini giyin, …) iki kereden fazla tekrar ettirmek yasak. Özellikle de okula gitmek için hazırlanırken bu kurala çok fazla özen gösterileceğini belirtmek isterim.
  9. Evin eşyalarını, ait oldukları yerden bir buçuk metreden fazla uzağa taşımak yasak. Bu, salondaki kanepenin minderleri ve banyodaki kirli sepeti için de geçerli.
  10. Geceleri her uyanışta anneyi çağırmak yasak. Evde bir babanın da olduğu unutulmamalı.

Doğan hanesinin bu yeni kurallarını işbu yazıyla birlikte kamuoyuna duyurur, kurallara uyulmaması sonucunda çıkabilecek arızalar konusunda hiçbir mesuliyet kabul etmediğimi bildiririm.

80 yorum

  1. bu koyduğun kurallara uygulanacağına gerçekten inanıyor musun???? :))

  2. süpersin 🙂
    çok eğlendim okurken, çok tanıdık geldi :))

  3. Bu seferde ilk yazan ben olayım dedim sabah sabah yüzümde bir tebessüm belirdi okurken bunları bende not etserm iyi olucak yakın zamanda aynı liste bizim ev içinde geçerli olucak 🙂

  4. Tüh ya ilk yorum yapan olamamışım 🙁

  5. Bayıldım evin kurallarına 🙂 kızkardeşime de yolladım. bir gün bizim evde de bir çocuk olursa doğar doğmaz parmak bastıracağım bu kurallara uysun diye 🙂
    Sevgiler
    Esin…

  6. Benim oğlum 5 aylık. Dolayısıyla bu durumları henüz yaşamıyoruz. Ama gelecek için gözümü korkuttun Elif 🙂

  7. Pekiii uygulanmazsa ne yapacaksınız?:) çok merak ettim:)

  8. süper :)) çocuklara okudun mu kuralları? 🙂

  9. elıff yaa benı sımdıden ıkıncı cocuk fıkrınden souttun yafss:))

  10. çok hoşsun elif tabiki de seni hemen hemen aynı yaşlarda 2 çocuğu olan biri olarak çook iyi anlıyorum moralini bozmak istemem amma bu kurallara uyulamayacağını biliyorsun değil mi ? neyse en azından yazarak rahatlamış oldun …..akşama şimdiden aynı maratona kendini hazırla derim ben 🙂

  11. Ben bir de bu yorgunlukla bu guzel yazilari nasil yazabildiginizi merak ediyorum. Bir imla hatasi bir cumle dusuklugu bekliyor insan. Yok ! 🙂
    Tum yazilari okuyan ancak yorgunluktan yorum yazamayan 17 aylik bir anne olarak, krup geciren ve ayni zamanda kopek disi cikarmaua calisan oglumu babasina paketledikten sonra yaziyorum bu yorumu da:))
    Sevgiler…

    • Çok teşekkür ederim.

      Bunları yazınca dinleniyorum. Yazmak bir nevi terapi oluyor. Size de tavsiye ederim. 😉

  12. Elif’cim senin yardımcın vardı o ne oldu? Ben tatildeyken birşeyler kaçırmış olabilirim. Sen bu kadar yoruluyorken o ne yapıyor merak ediyorum..

  13. Bizde de cok benzerleri var, ilave olarak kizsal bazi kurallar var :
    • sokaga adim atmisken, 4 kat yukari cikip “aaa,koruyucumu surmediiim” ya da “pembe elbisemi mi giyseydim?” diye anneye baski yapmak yasak!

  14. cok süper bir yazı, ben de print alıp buzdolabının üstüne asıcam. bir de babayla ilgili duran cocugu azdırmak, gece uyanmasına sebep olacak hareketler yapmak (mesela dün burnu tıkalı diye uyuyan cocuga serum fizyolojik sıkmıs sonra sırıl sırıl akan burunla gece 12.30-03.30 sularına ben ugrasmak zorunda kaldım) yasak gibi maddeler ekliycem.

    • hahaha kesinlikle katılıyorum, babaya bu yasaklar madde olarak mutlaka eklenmeli. hatta “çocuk ağlamasın diye her isteğini yapıp, kendisinin karşı çıktığı bir konu olunca ağlamaya başlayan çocuk, anneye havale edilmeyecektir.” de eklenmeli

    • muhteşemsiniz… yıkıldım gülmekten… ben bir tek benim kocam böyle zannediyordum!! sevinsem mi bilemedim 🙂

  15. valla anne olmama rağmen okuyorum ve anne olmaktan korkmaya başladım :)))

  16. Ben hiç gülm edim, ağlayasım geldi. Seni çok çok çok iyi anlıyorum Elif. Kendisiyle barışık herkes gibi işi espiriyle dışa vurmuşsun ama sinirden ellerinin titrediğini hissedebiliyorum.

  17. İlk iki kurala gönülden katılıyorum. Bir ara ben de biraz yüksek sesle bu kuralı hatırlatıyordum ve küçüğüm aynı performansı bu defa ‘ Figen Teyze ‘ kelimeleri ile gösteriyordu:) Kaçış yok:))) ‘ Anne ‘ kelimesine sahip olmak güzel, söyleyEBİLİYOR olmaları daha da güzel, küçücük akılları ile buldukları alternatifler beni güldürüyor… Boşveerr, geçip gidecek. Bir büyüğümün söylediği gibi hayatı, hele de şu zamanlarını ıskalamamak lazım.
    Bu tür yazıları BABALARIN ve diğer kan bağı sahiplerinin okuyabilmeleri çok ama çok önemli:) Sanırım anne-baba ile çocuklar arasındaki sınırın eskilerdeki gibi olamaması, bizim her şeyi kontrol etme ihtiyacımız, her şeyin mükemmel olması için çabalamamız sonrası hiçbir şey yapamıyor olduğumuza inanmamız bizi yoran. Yap bir makarna koy önlerine derdi annem. Yoğurt ekmek yesinler! Neyi seviyorlarsa onu koyun sofraya benden tavsiye. Yemekleri avuçları büyüklüğünde verin, daha fazlasını koyarsanız bu defa az yediklerini düşünü huzursuz olursunuz. Onlar da yemeklerini bitirdikleri duygusunu hep tatmış oluyorlar böylece. Aralarda yeni tatları sadece 1-2 kaşık şeklinde – ama iyice acıkmışken – verin. Zamanla en çok sevdikleri tatlar olacak, tecrübeyle sabit:) Zorlarsanız benim şimdi duyduğum kelimeleri belki siz de duyabilirsiniz: offf anne yaaa hep yemek hep yemek!!! Yaş 8! Sevgiyle:)

  18. Başabilirsen lütfen bana gelin ve uygulama yapın… hata okul bile açabilirsiniz…”Disiplinli anne olmak” 🙂

  19. Elif Hanım, süpersiniz gerçekten;
    Bu yazınızı okurken çok eğlendim, çok güldüm. Çünkü hepimizin yaşadığı halleri ama çoğu kişinin kimselere söylemeyeceği, yere düşen makarnayı bile alacak zamanı bulamadığımzı bu trajikomik halleri öyle de güzel dile getirmişsiniz ki, bu yazıyı okuyup da kendinden bir şeyler bulamayacak Anne yoktur…

  20. Yardımcın gelince bir haftasonu kaçamağı mı yapsan kocanla, iyi gelir diye düşünüyorum. Biraz rahatlamak lazım tecrübeyle sabit :)) Sana yer önerisi bile yapabilirim 🙂

  21. ümmühan(KIZIM VE OĞLUM)

    sen var ya harikasın. bi çok kendini titiz sayan hanım makarna itirafını yapmaz .ama çocuklar böyle büyüyo:)

  22. geri kalanına hadi neyse diyorum da(ki keşke en azından 2-3 tanesini uygulayabilsem ) şu 1. maddeyi bende istiyorum :((

  23. Alemsin )) ama inan o kadar insan ayni seyleri yasiyor,
    ki cogunun evinde yardimcisi yok, temizligi yapani yok,
    yemegi yapani yok, birde benim cocuklar ikisi de evde okula gitmiyor esim
    de ayda bir kere muhakkak yurtdisina cikiyor, gene de sen cok cok sanslisin!!!!

  24. çağla ile çiğdem

    bu durum annelerden yani bizlerden kaynaklanıyor sanıyorum. çocuklarımızın herşeylerine biz koşturuyoruz. anne dediler mi iki etmiyoruz. ama baba deseler belki aynı cevabı alamayacaklar 🙂 bunlar da onu iyi biliyorlar. ne diyorlardı bununla ilgili çocuklar kullamayı çok çok iyi bilirler 🙁 bzilerden çok akullılar. bir kere boşluk gördüler mi tamam yandık.

  25. elif, hayranım sana!

  26. ayy super iste bir annenin de cildirdigi anlardan biri. erkekler ne garip yahu. benim esim de sabah kalkar kalkmaz kahvaltiyi yapip babamlara gidicez degil mi? diye israrla her hafta sonu sorar mesela. her hafta sonu benden ne isim var benim sabahin korunden aksama kadar orda cevabima karsilik, bikmadan usanmadan ayni seyi sorar. ben beklerim artik ne zaman sorucak diye? ve sorar :)) cvp ayni hayir ozkan. yani benim haftasonum yok mu, mecburmuyum ben senin anani babani gormeye her hafta sonu, soyle totomu yayip oturmak benim hakkim degil mi? belki bir yere kahvaltiya falan gitme guzelliginde bulunup beni su ikea onlugumden sadece 2 gunlugune kurtarsan olurmusun be adam. bi de eger biz gitmezsek onlari cagirir. ben 7 aylik bir bebek (ki kendisi bana yapisik kucagimda ne borekler pogacalar baliklar pisiriyoruz) evde koca bir kedi ile hic bir sekilde hazir disardan alinma ekmegi dahi yemeyen kayinpederim ve kaynananama yemek begendirmeye calisiyorum. yaa iste herkesin derdi ayri ama ortak da aslinda…annelik ve eslik zor is kardasim..

  27. Super yazmissin Elif, kurallarina bayildim. Bol sans uyulmasi konusunda..
    neden 2.yi isteyemedigimi birkez daha anlamis oldum sayende :-))

    sevgiler..

  28. Allah yokluklarını göstermesin…

  29. Harika bir yazı olmuş yine, henüz anne olmama çok var ama o günler gözümün önüne geliyor.
    Kurallarla dışavurum bir harika. Bakalım kurallar mı galip gelecek, annelik mi:)

  30. 3.maddeyi 2 kez okudum.”ben hiiiiiiç karışmam” baba karışır mı acaba? kurallara bayıldımmm inşallah sonuç alırsınız.sevgiler 🙂

  31. Walla gülerek okudum. Aynen bizim evdeki olaylar. Allah annelere sabır ve kolaylık versin. Bir evlat kolay yetişmiyor, inşallah ileride kıymet bilirler.

  32. bunu basıp evin girişine ve arda’nın odasına asıcam 🙂

  33. Super yazmissin Elif hanim! Kurallariniza bayildim 🙂

  34. Birde gelen misafirler icin bir kural yazilmali diye dusunuyorum 🙂

  35. Hepimiz deliyiz biliyosunuz di mi 😉
    En bas deli de Elif. Butun bu yorgunluklar, yeme-icme-uyku sorunsallari arasinda bi de harika bir blog olusturmaya vakit ayirabiliyor. Anne olmak, kadin olmak bu demek iste… hicbir sey yapmaya vaktimiz olmadan her seyi yapiyoruz…

  36. Elif var ya acayip moktan bir gun gecirdim once calistigim hastanedeki birlikte calistigim hocayi ziyaret ettim formaliteden adam beni 5. Dakikada resmen aglatti sonrada niye agliyosun diye ustume geldihayatimda sanirim donum noktasi sayilablecek gunlerden birini gecirdim su senin yazini okuyunca kendimi niyeyse acayip iyi hissettim sanki sinirlerim gevsedi bi daha agladim falan ben yine soyluyorum ki kitap elif kitap hem de uzuuun kitap sevgiler

  37. ELİF BU KİLO KONUSU AYNEN BENDE DE ÖYLE OLDU KARDEŞİMDEYDİM EYLÜLÜN İLK 10 GÜNÜ İZMİRDE YE İÇ YAT GEZ BİDE REGL ÖNCESİ GÖBEĞİM 5AYLIK HAMİLEYKEN BİLE DAHA KÜÇÜKTÜ. SONRA EVE Bİ GELDİM TABİ SEVGİLİ KOCACIIM YEMEMİ İÇMEMİŞ SANKİ SAECE EVİ DAĞİTIP KİRLETMEK İÇİN ÇALIŞMIŞ ( EVİ SADECE OTEL OLARAK KULLANIYORDU O ARA ÇOK YOĞUNDU ASLINDA).KAPILAR MAPILAR AÇIK DÜNYANIN TOZU KİRİ BÖCEĞİ EVİMİ EV BELLEMİŞ. NEYSE BİTEMİZLİĞE GİRİŞTİM BİR HAFTA BİTİREMEDİM. BİR YANDAN TEYZESİNDE İYİCE ŞIMARAN KIZIM KÖK SÖKTÜRDÜ BANA BÜTÜN GÜN BİŞEY YEMEDİĞİMİ NERDEN Mİ ANLIYORDUM? MEMELERDEN SÜT GELMEYİNCE TABİ. DÜN DOKTORA GİTTİK BASKÜLÜ GÖRÜNCE ATLADIM TABİ… HAMİLELİK ÖNCESİ KİLOMA DÖNMÜŞÜM.
    KURALLARA GELİNCE TAM DA BENİM YAKINDA 3.YÜ DOĞURACAK OLAN TEYZEME UYGUN KURALLAR. İLK 2 Sİ ERKEK OLUNCA. NEYSEKİ BU KIZMIŞ.

  38. Bazen bana da geliyorlar ve böyle yorgunluk yazıları yazıyorum. Böyle yazılar yazınca durup hayal ediyorum: 70 yaşına gelmişim, torunum filan da büyümüş. Onlarla oturmuş eski yazılarımı tarıyorum. Utanır mıyım acaba bu yazdıklarımdan? :)))

    Sonra da “ammmannnn” diyorum; “eften püften sorunlar”. Anneanneme “yoruldum” deyince, “ölünce dinlenirsin kızım” derdi. Haklıymış. İnsan olmak bu demek. Şimdi yorulmazsam, ne zaman yorulacağım?
    🙂

    • Aynı şeyleri ben de düşünüyorum. Hayalim, ileride bunları çocuklarımla, torunlarımla okuyup birlikte gülmek.

      “Ölünce dinlenirsin” süpermiş 🙂

  39. en can alıcı kısım bence şurasıydı:

    “Hangisi daha utanç verici, bilmiyorum: öğlenden beri o makarnayı yerden kaldırmamış olmam mı, yoksa çocuğumun onu yemesine ses çıkarmamış olmam mı?..”

    inşallah evdekilerde en az senin kadar kararlı olur bu kuralları uygulamakta..

  40. bana göre de
    “Çok uğraştım: fırında balık yaptım, yanına sebzeli makarna. Bence çok güzel oldu ama Derin eşek kafalısı yemedi. Ben deli etti. ” böyle düşünen tek ben değilmişim duygularıma tercüman oldunuz 🙂 bir tane köfte ye be kızım elinde cici bebe biberonu tercih edeceğine! benim ikincim 1 ay sonraya doğacak birkaç sene sonraki halimi hayal ettim korktum bu son günlerin kıymetini bileyim.

  41. Hmmm… Kurallarin listesini cikarip ilk adimi atmissin. Simdi sadece uygulatmak kaldi :-)))

  42. “Active Parenting” siddetle tavsiye ediyorum! http://www.activeparenting.com adresinden ayrintili bilgi alabilirsiniz.

  43. Ah bizim eve nasil da benziyor durumun! ozellikle emekle yapilan yemegi yemeyip , ogk bogk sesleri icerisinde turume kismi..

  44. Merhaba Elif,
    Yaslari yakin iki cocuk gercekten de ozellikle aksamustleri cok zorluyor. Eger ben evde yalniz basima cocuklarlaysam yemek isini kahvaltidan hemen sonra yapip bitiriyorum ve de kolay seyler yapiyorum. Ogleden sonra eli mahkum disardayiz. Hava yagmurluysa ve oyun parkinda degilsek bile ekmek almak icin bile olsa mutlaka disari cikiyoruz puset, lastik cizmeler ve semsiyelerle (Benim semsiyem olmuyor puset ittigim icin ama su gecirmeyen yagmur sapkam var :)). Aksamin degismeyen programinda ise eve gelince once banyo yapiliyor. banyo ve su cocuklari sakinlestiriyor. biz de rahatlamaz miyiz dus aldiktan sonra. sonra pijamalar giyilip yemege iniliyor, ortam nispeten sakin oluyor. yemekten sonra heyecanli oyunlar yok. kitap okuyoruz sakince ve 19.00-19.30 arasi da cup yatak. Yemekten once banyo yaptirmayi tavsiye ederim ve tabii kolay gelsin 🙂

    • Aslında dün aklıma geldi bu yemekten önce banyo yaptırma işi. Ancak Derin’in o kadar uykusu gelmiş oluyor ki -ve uykusu olunca kesinlikle yemek yemiyor- acaba fazla mayışır da yemek yemek istemez mi diye yapmadım. Belki de denemeliyim.

      • Elif ben bir de kizima (Derin ile bir kac ay farklari var) aksamlari cok cigneme gerektirmeyecek seyler veriyorum ki yorgunluktan yemegini de yarim birakmasin diye. Mesela icine ekmek dogranmis ya da bulgur konmus corba, patates puresi… gibi. Aksam ustunden yatmaya kadar gecen sure oyle hizli bir tempo ki, ben calan telefonlara bile bakmiyorum. Bilenler de o saatte beni aramiyorlar zaten 🙂 Herkese kolay gelsin.

  45. Evet biliyorum, ben de yaziyorum ancak kafadakileri toparlamak icin ayrica terapi gerekiyor:))

  46. Bizimkiler okulda bir anayasa yapmışlar. Kuralları bir kartona yapıştırıp, sınıftaki herkes altını imzalamış. Yani sınıflarının bir anayasası var. İlk veli toplantısında da bunu bize verdiler. Ben de evde bir anayasa yapacağım ve ev halkına imzalatacağım. Okulda kurallara uyuyorlar kuzu gibi bakalım evde ne olacak 🙂 Ama burada önemli olan anayasa kurallarına birlikte karar verilmesi sanırım.

  47. Selamlar, ya sizin bu yazınızı ve yorumları okuyana kadar sadece benim diyordum (sanki uzayda yaşıyorum :)) Ama acayip iyi geldi bana bu yazınız, valla öyle. Bende de iki çocuk var, en büyüğü tam 3.5 yaşında bilmiş bir kız çocuğu. Allah sağlık versin benim yaşadıklarım gelip geçici demek tek avuntum oluyor inanın. Herkese kolaylıklar diliyorum, tanımasam da çok öpüyorum sizi :)))

  48. Süper olmuş yine Elif 🙂 Çocuk milletinin gözü zaten sürekli yerlerde ne bulsamda ağzıma atsam diye dolanıyorlar resmen etrafta. Dün bende misafirlerin gözü önünde yere düşürdüğüm çikolatayı Ezgiye yedirdim 🙁 (normalde yemesi yasak ama su çiçeği aşısının üstüne burnu akmaya (benden bulaştı) ve sanırım birde diş çıkarmaya çalışıyor olması nedeniyle çok huysuz olduğu için bari misafirlerin yanında ağlamasın dedim).
    Allah hepimizin yardımcısı olsun, çocuklarımıza sağlık bizede bol bol sabır versin 🙂

  49. Tarık'ın Annesi

    Çok eğlenceli bir yazı…Bu yorgunluğa nasıl bu kadar güzel yazıyorsun…Okurken yorgunluğum geçiyor sanki… GErçekten HaRikaSIN!.. Bu yazıyı okurken çok güldüm, ALLAH ‘ ta seni güldürsün.. Çocuklarına sakinlik versin.. Erkek çocuğu büyütmek zor iş hakikaten..Sevgiler..

  50. kural koyduracak kadar zor olan bu görevde çok başarılısın ve ben hamile olduğumu duyduğum andan itibaren hep nasıl yapacağım bu işi diyordum ve sayende korkularımı yendim ama benim en büyük şansım eşim ben yorulduğumda eminim bana ayıracak zaman bırakır

  51. ÇOK SÜPERMİŞ KURALLAR TEK KELİMEYLE BAYILDIM AYNISINI BENDE EVE KOCA KOCA PUNTOLARLA YAZIP YAZICIDAN ÇIKTISINI ALACAĞIM 🙂

  52. Merhaba,

    Sitenizi kısa bir süre önce ziyaret etmeye başladım, vakit buldukça yazılarınızı okuyorum. 5 ve 3 yaşında iki erkek annesi olarak yazdıklarınız o kadar tanıdık geldiki, hem çok güldüm hem de sizi çok iyi anladım. Bende bir blog oluşturmaya çalıştım ancak birtürlü kafamı toparlayıp yazamıyorum, üstelik eskiden yazmayı çok severdim. Takip etmeye devamedeceğim, emeğinize sağlık…

  53. Evrim Babayigit

    Düzenli aralıklarla gülüp gülüp duruyormuşum, kocam merak etti neye güldügümü, ben de trajikomik hayatımın bir benzerine dedim 🙂 Cok sık yorum yazamasam da ilgilyle takip ediyorum seni Blogcu anne 🙂

  54. kurallar harika! kahkahayla okudum. anliyorum sizi 3 cocuk annesi olarak..

  55. Okurken bende cok güldüm, benzer senaryolarin es zamanda baska evlerde yasaniyor olmasi, bu kurallari, kararli ve tutarli bir sekilde uygulamak icin aslinda cok büyük motivasyon kaynagi, umarim bir B planin vardir!

  56. kuralları kocaman bir tebessümle okudum:)) Gerçekleşmeyeceğini bilsem de okuması bile çok guzeldi:)) yine de merak ediyorum hiç olmazsa bazılarını uygulayabildiniz mi?

  57. Ah Elif’ciğim Ah duygularıma tercüman oldun harika yazmışsın. Gülmekten öldüm. Ben ne yapiyim 3 taneler ve birleşip voltranı oluşturup kuralları yıkıyorlar bizde. Umarım uygulayabilirsin. Özellikle yemek konusunda aynı durumdayım. Köfte, spagetti ve yoğurt menü bugün. Bir çocuk daha ne ister ama hala mıy mıy benim yedirmemi bekliyorlar! Kolay gelsin. Küçük de okula başlayana kadar idare te sonra rahatsın.

  58. Ah siz nasil bir annesiniz:))) buyuk sessizligin sei oluyorsunuz..Kolay gelsin diyor ve sevgilerimi sunuyorum:)

  59. püren ödemiş

    Elif’im, ilham verdin. Bunun ergen versiyonunu yazıp ve hatta çerçeveletip duvara asacağım!