34 Yorum

Şaşkın anne, şanssız çocuk

Bundan bir süre önce Deniz’in okulundan bir kitap gönderdiler eve. ŞANSLI adında bir “Aile etkinliği kitabı”. Hafta sonları oradan birkaç sayfa söylüyorlar, çocuğunuzla birlikte oturup yapıyorsunuz evde. İlk başta irkildim, hayırdır, ödev mi veriyorlar? diye… Ama ödevden ziyade, çocukla velinin vakit geçirmesini sağlayan aktivitelerden ibaret aslında. Geçen gün patates baskısı yaptık mesela. Çok zevkliydi, çocukluğuma döndüm.

Kitaptan ilk ödevi (!) verdiklerinde biz taşınmıştık. Telaştan dikkatimi bile çekmemişti öğretmeninin notu. Yapılması gereken etkinlikler olduğunu son anda gördüm, ve hepsini yetiştiremedik tabii. Doğan da yarı şaka, yarı ciddi kızdı bana: “Çocuğun ilk ödevini eksik gönderdin okula…” diye. Moralim bozuldu.

Bu hafta çok dikkatliydim. Taa Cuma gününden ne yapılması gerektiğini okumuş, kendimi psikolojik (!) olarak hazırlamıştım. 8. sayfaya “Hayalindeki tatil”i çizecek, 9. sayfaya mutlu insan resimleri yapıştıracak, 10. sayfadaki resmi boyayacaktı Deniz. Ve yaptı da… Ekstradan verilen patates baskısını da yaptık. Hatta evdeki turuncu yiyecekleri bulup onların resimlerini bile yaptık: Greyfurt, portakal, mandalina, havuç, kırmızı mercimek. Harikaydım. Ödevlerin (!) hepsini bitirmiştik. En sorumlu anne bendim, benden sorumlusu yoktu!

Acı gerçek Deniz okuldan döndükten sonra, ve hatta tam yatağına gitmek üzere dişini fırçalarken suratıma tokat gibi çarptı. “Anne, bugün pijama partisinde hep birlikte oturup film seyrettik” deyince başımdan aşağı kaynar sular döküldü. O anda öğretmeninin Cuma günkü notu gözümün önüne geldi:

Bu notu Cuma günü okumuş ve fakat sonrasında tamamen unutmuştum. Bir önceki haftanın açığını kapatmak adına hırsla “ödeve” yoğunlaşmış, patates baskısı yapmış, gazeteden resimler kesmiş, ve fakat çocuğumun çantasına bir çift pijama ve bir adet Mumu koymayı unutmuştum. Ödevini yapan ŞANSLI çocuğum sınıfta ŞANSINA küsmüş, pijama partisine eşofmanıyla katılmıştı.

Neyse ki sınıftaki tek ŞANSSIZ çocuk benimkisi değildi. Kaan Ege ve Alp de ŞANSLARINA küsmüş, pijama partisine normal kıyafetle katılma ŞANSINI (!) yakalamışlardı.

Deniz durumu hiç içerlemiş görünmüyordu. Zaten konuyu gündeme bile getirmemişti, başka bir şeyden bahsederken ben fark ettim de kurcaladım. Belli ki öğretmenleri iyi iş çıkarmış, şaşkın annelerin ŞANSSIZ çocuklarının kendilerini dışlanmış hissetmemeleri için çaba sarf etmiş ve başarmışlardı.

Durum içime oturdu. Deniz’in umurunda bile değildi, ama ben çok içerledim. Kızdım kendime. Öğretmenin gözüne “ödevi savsaklayan anne” gibi görünmeyeyim derken bu sefer en basit ama önemli bir ayrıntıyı atlamıştım.

Allah’tan rahmetli babaanneminki kadar büyük değildi kırdığım pot. Babaannem, bundan 55 sene önce, ilk çocuğu olan babamı ilk okulun ilk gününde binbir heyecanla hazırlarken, yıkayıp kolaladığı siyah önlüğün altına iç çamaşırı dışında hiçbir şey giydirmeden (kaba tabirle DONLA!) okula göndermiş, babamın bütün gün entari gibi siyah önlükle gezmesine sebep olmuştu. Yakın zamana kadar babaanneme sorsanız Nerden bilsindi canım?! Daha önce çocuğu mu olmuştu okula gönderdiği? Hem önlük poposunu kapatacak kadar uzundu!

Söz konusu şaşkınlık olunca benden daha beteri de vardı neyse ki…

34 yorum

  1. ay ilahi elif,koptum babannene.))allah rahmet eylesin…

  2. Elif Hanım,
    Babaannenizin hikayesini okurken epeyce güldüm, çok tatlıymış ya, ne yapsın kadıncağız.
    Anlattığınız gibi biz bile bu kadar araştıran, okuyan, yanlış yapmayalım diye donanımlı olmaya çalışan anneler eksiklikler, unutkanlıklar yaparken…

  3. Elif hanım allah iyiliğinizi versin. Sabah sabah çok güldürdünüz sizin ve sevdikleriniz yüzleride umarım herzaman güler. Çook çok güzeldi.

  4. Sabah sabah çok iyi geldi, yaşa blogcuanne (:

  5. Deniz şanslı yine de, Dolunay da geçen hafta okuldan gelince anne bugün yüzme terliklerimi göndermediğin için yüzme de yalınayak durdum(!) dedi… ne yapacağını şaşırıyor insan bunu duyunca… Neyse ki bugün ödevimi(zi) yaptım, faaliyet için boş süt kutusunu okula gönderdim..

  6. Ha haaa haa sabah, sabah bu babanne bana cok iyi geldi. Allah bol bol rahmet eylesin. Bakalim ben ileride nasil olucam. Sabalakligimla pek unluyumdur 🙂

    Sevgiler
    Ahu

    ahuatesel.com

  7. Haha notu görünce gülmeden edemedim Elif. Sabah sabah iyi geldi 🙂

  8. Hahhaha, Babaanne ya, supermis rahmetli. Hepimiz saskiniz valla. hele iki cocukla, ben cocuklarin onemli fotograf gunlerini bilmemnelerini unutmayayim diye google calendar a koyup kendime mesaj attiriyorum. Bazen oglan durtuyor beni, anne bunu koydun mu, para verecektin, ama bilmemnemi hazirlamadin diye.

  9. Unutkanlık mı dedin Elif ? Babannenle yarışırım o konuda, üstelik tek çocukla ve otuzlu yaşların başında. Misal markete bebek bezi için mi giriyorum, içinde bebek bezi olmayan dört poşetle çıkıyorum! Sürekli ama sürekli bulaşık/çamaşır makinesine deterjanları koyup programı kurup ‘başla’ düğmesine basmadan evden çıkıyorum! Hiç kötü hissetme kendini, ben sana gıpta ediyorum.

  10. Söz konusu ilk çocuklar olunca ilk acemilikler bu yavrucuklar üzerinde yaşanıyor. Bebeklik dönemi anneliğine iyice alışmışken şimdilerde çocukluk dönemi anneliği de beni epey zorlamakta. Ergenlik dönemi anneliğini hiç merak etmiyorum, geçmesin yıllar….

  11. Sabah Sabah çok iyi geldi.Allah rahmet eylesin babaannenize

  12. Allah rahmet eylesin babannene..

  13. Ben de pijamalari koydum ama odev hak getire 🙂

  14. Takside çocuğunu unutanı duydum Elif’ciğim.Pijamanın esamesi okunmaz bunun yanında:))
    Avusturalya’dan gelen bir aile havalimanında bindikleri takside uyuyan çocuklarını unutmuş.Kayınvalidenin “eee küçük oğlan nerede getirmediniz mi?”sorusu üzerine çocuğu takside unuttuklarını fark etmişler.Şaka gibi değil mi:)))

    • Gülay Hanım,

      Sevgili annem yoğun iş hayatı ve sürekli ilgi isteyen küçük kardeşim yüzünden beni 2 kere anaokulundan almayı unutmuştu. Hem de birisinde yaklaşık 5 saat kadar, neyseki akşam bölümü kapatan teyzemiz annemi tanıyordu da, evine giderken beni de bırakmıştı. Hala başına kakıyorum o da ayrı, insan çocuğunu saatlerce nasıl hatırlamaz diye. 🙂

      • Derin doğduğunda en büyük korkularımdan biri onu bir yerde unutmaktı. Tek çocuklu hayata çok alışmıştım, ikincisi fazla geliyordu bazen 🙂

  15. babanneye bayıldım 🙂

  16. bayıldım yine harikasın sanırım ilk defa okula gittiğinde çocuğu bir annenin oda ilk kez okula başlıyor gibi oluyor. ben hazırlıkta boyle hisstememiştim daha doğrusu eymenin hamileliğne denk düşmesi nedeni ile çok anlayamamıştık ama bu yıl birinci sınıfta ilk bir ay butun ödevler bana verilmiş gibi yavruma yön vermeye başaladığımı gördüğümde kendimden utanmıştım. çünkü mutlaka atladığım bir şeyler kalıyordu bizimkide dürüstlük abidesi olduğundan öğretmenim valla annem unutmuş deyiverince bende dersimi aldım.

  17. hmm bizim pijama partisi de cuma günü. bana ibret olsun 🙂

  18. Babaanne rahmet istemiş.mekanı cennet olsun 🙂 bende okula yedek kıyafet göndermeyi unutmuşum çocuk üstüne dökülen su ile geçirmiş günü şükür ki az bir miktarmış ..ahh bu anneler

  19. Ödevdi, notlardı şimdiden kaptırmışsınız kendinizi.İleride daha çok ödevler olacak enerjinizi o günlere saklayın derim ben.Babaanne de çok tatlıymış…

  20. bu yazı bana çok iyi geldi, 3 gün önce depresyona girme sebebim bu benzer şeylerin birikimi… oğlum okula gidiyor geliyor, çantasında ki kağıtları okuyup üzerime düşeni en iyi şekilde yapıyorum!! bir gün öğretmeni arayıp internetten sistem üzerinden gelen mailleri takip etmemi rica etti. 38 adet okunmamış ileti! hepsinde de bir şeyler yapmamızı göndermemizi yaptırmamızı istiyorlar… daha bunu atlamamışken hemen ardından öğretmenler gününde öğretmenine götürmesi için çiçek almadan çocuğu okula gönderdim. öğleden sonra götürüp ben de sizi görmek istedim diye bağlamaya çalıştım ama; bir kere o duygu geldi yerleşti işte. YETERSİZİM bununla başa çıkamadım uzun bir süre, ikinci bebeğmizi bekliyoruz 18 haftalık hamileyim ve ben ortalıkta gezen tüm virüslerden nasibimi alıyorum hep hastayım. bir taneyle bile başa çıkamıyorum seneye dersleri ağarlaşacak ne yapacağım ben diye kendimi en dibe çektim 3 gün durmadan ağladım çocuğuma haksızlık ediyorum, arkadaşlarının yanında kendini eksik hisettiriyorum diye.. neyse ki eşimin mantıklı telkinleriyle rahatladım derken üzerine yazınız ilaç gibi geldi. 🙂

  21. Elif bu hafta Balcicek Ilterin bir tweetinde de daha beterini yasadigini okudum.Bu arada ben de gecen yil hamileydim ve ya midem bulaniyodu ya da griptim yil sonuna dogru bir carsamba aksami oglumu almaya gittigimde carsamba gununun serbest gun oldugunu ve herkesin dogal olarak serbest kiyafetlerle geldigini fark ettim dusunsene tam bir yil ben oglumu okul kiyafeti ile yollamisim ama neyse ki oglan cocuklari kilik kiyafet konusunda kalender oluyoda bizimkini bi yokladim umru degil tabii bu yil cin gibiyim ama her an daha onemli bi seyleri unutabilirim iddali konusmayim sevgiler:)

  22. Off 2 gundur hastalikla bogusurken babaannen ilac oldu bana kahkahalarla guldum valla…

  23. bir arkadaşımda doğumgünü için güzelce süslediği kızının altına kilot giydirmeyi unutmuştu:)))

  24. gulmekten bogulayazdim:)

  25. Elif, Babaanneni okuyunca o kadar çok güldüm ki, kendi yaptığım şaşkın anneliklerimi yazacaktım unuttum 🙂

  26. Aksam aksam o kadar guldurdun ki beni, saolasin :). Babaannen supermis…

  27. Süper babaanne , nurlar içinde yatsın inşallah .. Elimdeki kirli bebek bezini çöpe atmak yerine süt alırken buzdolabına koymuş ve 1 gece dolapta dinlenmesini sağlamış bir insan olarak bendeki potansiyeli siz düşünün artık 🙂

  28. babaanneye ve de size bayıldım çooookkk komik biz neler yapıcaz bakalım ilerde anlatırız…

  29. Bu yazı bana da iyi geldi, bu gibi kendi kendime eziyet ettiğim konularda yalnız olmadığımı öğrenmek güzel 🙂 Sevgilerimle…

  30. çok güldürdün beni elif, daha neler yaşayacağız demekki diyerek keyifle takip ediyorum seni..sen hep yaz…

  31. Babaanneme gönderdiğiniz iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim.