25 Yorum

“Benimle arkadaş olur musun anne?”

Çok ilginç bir dönüşüme tanık oluyor bizim nesil.

“İnternet ne?” dediğim zamanları çok iyi hatırlıyorum.

1994’te liseden mezun oldum. İstanbul’da, halamın yanında kalırken evlere bilgisayarlar yeni yeni girmeye başlamıştı. Sanırım 97 senesiydi, halam eve bilgisayar aldıydı da, olay olduydu.

Doğan Amerika’ya gittiğinde ICQ’dan konuşurduk onunla. ICQ’nun çiçekli ikonu gözümde, mesaj geldiğindeki “o-oh!” sesi hala kulağımda.

Yıl 2007, Türkiye’ye dönmüşüz. Deniz birkaç aylık. Kız kardeşim, kuzenim Facebook’tan bahsediyorlar. “De get” diyorum, “Yonja’ya girdik ne de oldu? İstemem Facebook falan…” Birkaç hafta sonra kendime hesap açmıştım.

Dünya nüfusunun yüzde 10’u Facebook’taymış şimdi. Şu habere göre (Amerika’da):

  • 10 anneden 9’u çocuğuyla Facebook’ta arkadaşmış.
  • Çocuğuyla arkadaş olmayanların yüzde 73’ü başkalarının profilinden girip çocuklarının profiline bakıyormuş.
  • Annelerin %77’si çocuklarının arkadaşlarıyla da arkadaşmış.
  • falan filan…

Çocuğumla Facebook’ta arkadaş olmak mı? Almayayım.

Ben o yaşta annemle, babamla Facebook’ta arkadaş olmak ister miydim? Hiç sanmam. Geçenlerde babam Twitter’a girdi diye bir şaşırdım. Halam Facebook’tan kendine hesap açtı, inanamadım. (Bana n’oluyorsa… Sanki saklayacak bir şeyim var bu yaşta. Ya da bu ortamda… Sen tut, hayatını blogda yaz, sonra da babam Twitter’a girdi diye panik ol. Neyse…)

Şimdiki aklımla bundan 10 sene sonra çocuğumla Facebook’ta arkadaş olmak bana çok “kıl” bir şey gibi geliyor. Çocuğumun açısından bakınca yani. Ben istemezdim.

Şimdi kıl geliyor ama, eminim benim çocuklarım ergen olup benden gizli bir şeyler yapıyor olduklarını bana düşündürttüklerinde hiç de öyle gelmeyecek.

Olsun, ben bugün böyle bir iddiada bulunuyorum: İleride Deniz, Derin Facebook’a girdiklerinde “Benimle arkadaş olur musun?” demezlerse ben tutup onlara arkadaşlık teklif etmeyeceğim.

Bunu da buraya yazıyorum.

Eminim bu yazdığımı geri alacağım. Nasıl olsa tükürdüğümü yalamaya alıştım.

25 yorum

  1. tabi 10 yıl sonra facebook kalırsa 🙂 o zamana kadar da farklı farklı şeyler çıkar. nasıl ki 10 sene önce facebook yoktuysa, öyle işte…

  2. Haklısınız bende facebookta, twitter’da orda burda yazıyorum da, arkadaşlarımdan biri yazdığım yazıyla ilgili güzel de olsa birşey söylediğinde, annem bir akrabamızın facebook adresinden fotoğrafımı gördüğünü söylediğinde falan utanıyorum bende bu psikolojimi çözememiştim ki burada bu yazı üzerine yazma gereği duydum 🙂 Düşündüm de çocuğumun facebookta arkadaşı olurdum ben 🙂

  3. Ben o 10 sene sonra çıkan şeylerin ne olduğunu anlayayım yeter. Oradan arkadaş olmasak da olur, yeterki içinde oldukları şeye yabancı kalmayayım.

    Facebook nedir benim çocuk girmiş, iyi birşey mi kötübirşey mi diye sordu geçen sene eşimin bir akrabası. Tam da adamına sordu. Koca bilgisayar eğitim teknolojisi uzmanı olunca aldı sazı eline şöyle kullanırsa iyi böyle kullanırsa kötü diye adamcağız iyice allak bullak oldu. İşte o adamın yerinde olmak sitemiyorum…

  4. bir özeli, gizlisi saklısı olmalı insanın, hele ki daha erken yaşlarda… şöyle bir şey olabilir listeleme olayı aile eşrafından olanların görebileceği paylaşımlar ayrı olursa olabilir. ben mesela akrabalarımı çaktırmadan tek tek siliyorum, annem arayıp “yine kaynak mı taktırdın sen?” diye sorduğundan beri! 😀

  5. Erkek kardeşim lise 1e gidiyor ve öğretmen olan ablası yani benle facebookta arkadaş değil çünkü ordan neler yazdığını neler yaptığını yakalayıp anneme yetiştiriyorum diye beni istemiyor 🙂 ama gizli ajanlığımı kullanıp başka arkadaşlarından (eşim ve kızkardeşim üzerinden ) onu izlemeye devam ediyorum. E takip etmek gerek. Hangi sitelere üye neler konuşuyor. Gerisinde kalmamak ve ne haltlar karıştırdığını bilmek adına!

  6. hmmmm sanirim bende istemem kizimla arkadas olmayi faceden….belki o da istemez benimle arkadas olmayi faceden:)))

  7. Tukurdugunu yalamak da anneliğin gereklerinden… İcq deyince valla tuhaf oldum gercekten İnternet’e bağlanma sesi vardı bir de … Aman çok mü kaldım nette ne kadar telefon parası gelir diye strese girerdim ahhhh gençliğim ah

    • ayy evet evet… acaba kaç saat oldu hala ICQ’dayım, kaç para internet fatusarı gelir. gece uyanıp gizli gizli girerdik bir de kardeşimle 🙂 hey gidi günler hey… o ses kulağımda yankılandı şimdi, gençliğimin sesi olur kendisi 🙂

  8. Zaten demissin büyük konusuyor olabilirim diye.ben bizzat kendim açtım oğluma face hesabı .ilk arkadaşı da ben oldum elbet.neden mi?

    Onun okul arkadaslarini,onlarla arasında geçen diyalog ve paylasimlarin hem ruh sağlığını bozmsdigindan hem de aile yapımıza yer bir gidişat yasamasini denetleyebilir olmak icin.

    Hem ogretmenleri de ekli oğlumun listesinde.böylece duvarında edebe mugayir abuk bir şey fe paylaşamiyor

  9. Elif çocuğumu geçtim geçen günler lise 1’e giden dayımın kızının facebook bilgilerinde (annesi ve babası ile de arkadaş) “in a relationship with bilmemkim” i görünce gözüm döndü. Eşime “bizim zamanımız da diye bir başladım” sonrasında “henüz yaş kaç, söz mü var nişan mı va, bütün akrabaya ilan edilir mi” derken eşimin büyüyen gözlerini görüp aydım ve sustum. Belli bir yaştan sonra erkek arkadaşım olmadığı için bana kızan bir babanın evladı mıyım ben dedim oturdum düşündüm. Tabi ki olacak sevgilileri ama oradan ilanı fazla mı ciddiye alıyorum, ben de mi hata hala emin değilim… Ben 26 yaşındayken annemle babamla tanıştırdığım sevgilimi bir aile düğününe davet etmek için kırk kere düşünmüştüm. Bu benim için hayatımı devam ettireceğim adam demenin bir şekliydi çünkü…

    • Sende bir hata yok bence, sadece zamanın değiştiğini kabullenmeliyiz sanırım. Yani, çocuk Facebook’a giriyorsa, erkek arkadaşı varsa, orada da onu duyurma yolu varsa elbet duyuracak. Ama buna ne anlam yüklediğimiz bize bağlı.

  10. ama ben facebook dan babamla arkadaşım 🙂 başta teklif gönderdi, ben etmedim, o gönderdi ben kabul etmedim. neyse 10. filan seferde kabul ettim 🙂 babam olduğu da yazıyor ama lütfen yani. akraba statüsünden girdi yani 🙂 aman napiim, kızımın fotograflarına yorum fln yazıyor adamcağız. torununu internet ortamında da takip etmek istiyor, napsın. kıyamam 🙂

  11. Püren Ödemiş

    Biz Yiğit’le arkadaşım facebook’ta 🙂 Ama henüz çocuk olduğu için durumda bir tuhaflık yok. 5 sene sonra ister mi bilmem.

    Ben koskoca kadınım, arkadaşlarımın anne babaları filan var listemde. Bazen birşeye çok kızıyorum, küfür edesim geliyor ve “dikkat aile var” tedirginliği yaşıyor, hizaya geliyorum 🙂

    Çocuğunun ne yaptığını merak etmeye gelince; ne yazık ki hissettirmeden ve ölçüyü kaçırmadan biraz takip şart gibi geliyor bana. Sevgilisi, partileri filan umrumda olmaz da… Yazarken de utanıyor insan, rahat ifade edemiyor korkusunu… Madde bağımlılığı, cemaat kıskacı, pedofili… bizim zamanımızda bunlar çok ekstremdi. Şimdi tehlike çocukların etrafında. Bu yüzden çaktırmadan arasıra yoklamak gerek bilgisayar geçmişini. Pornografik içerik bulma amacıyla değil de saydığım tehlikelerden.

    Yiğit’in girdiği oyun siteleri acayip bannerlarla dolu. Geçen sene birgün “anne kontör kazandım” diye sevinerek geldi. “Oğlum senin telefonun yok ki kontöre niye sevindin” diye dalga geçtim önce sonra oturdum bilgisayarının başına. Kıpkırmızı rujlu, mayolu bir kadın bannerı – kazanmak ister misin diyor, bizimki “kazanma”ya kilitlenmiş ya, tıkladığı anda gerisinde ne var kestiremiyorsun. Virüs de girer, kişisel bilgiler de ele geçer. O da değil sorunum, internet denen deryada çocuk oyun siteleri en tehlikeli kapanlar.

    Ben de silebilirim yorumumu değil mi? 🙂 Yazarken bile içim sıkıldı. Ama tehlikenin ne kadar içimizde olduğunu düşününce de kalbim sıkışıyor.

  12. Cok enteresan, birkac saat arayla icerik ayni olmasa da birbirine benzer cumleler kurmusuz teknoloji konusunda:))

    • 🙂 Ben renkli tv’nin evimize geldiği günü hatırlamıyorum ama siyah beyaz tv’yi çok net hatırlıyorum.

  13. Anne babamın işi olmuyor sanal alemle lakin kayınvalidem yazılımcı olan şahsımdan dahi daha fazla kullanıyor bilgisayarı herhalde. Blogumdan haberi yok ama yine de hakkında birşey yazmıyorum bir gün rastlayabilir diye 🙂 Velhasıl korkutmuyor değil beni bu sanal alemin gidişatı fakat tutamıyorum yine de kendimi ondan dışarı. Çocukla arkadaş olma kısmına gelince pek bir komik oluyor üst kuşak gençlerin listesinde, misal vesikalık fotoğraflarını scan edip koyuyorlar profil resmi diye, sonra da espri konusu oluyorlar çocukların içinde. Ben de arkadaşlık talep etmem oğlumdan muhtemelen ama şimdi boş tabi ne desem, zaman ne gösterir bilmem.

  14. iyi yakalamissin:)), bende de var sanal alemde anne ve babayla karsilasma fobisi. böyle iyiyiz yav, simdi bir de sanal alemde dediklerini tart et, alinir mi alinmaz mi bidi bidi…

  15. Ben kızım 1yaşındayken ona bir sayfa açtım. Benim uzantımmış gibi, benim hesabımdan resimlerini paylaşmak istemedim. Üstelik kızımın resimlerini görmelerini istemedğim kişiler vardı hesabımda. Yani şu anda 2,5 yaşında olan kızımın 1,5 senedir facebook hesabı var ve ilk arkadaşı da bendim 🙂

    Benim annem de benimle arkadaş. Hadi arkadaş olmakta beis yok. Özel statüye sokarsın, hiçbir güncellemeni göremez. Ama benim şifremi de biliyor. Arkadaş olmak istemeyip de dedikodu olsun diye güncellemelerini görmek istediği arkadaşlarımı, benim hesbaım üzerinden takip ediyor. Offf of 🙂 Bizim evin en saf üyesi kesinlikle annem değildi hiçbir zaman 🙂