43 Yorum

Ben yaptım, siz yapmayın!

Aşağıdaki yazı, konuk yazar Özden trafından kaleme alındı.

Özden’in tüm yazılarına ulaşmak için tıklayın.

***

Ben yaptım siz yapmayın!

Bu yazı tamamen henüz bebeğini kucağına almamış anne adaylarına ithafen yazılmıştır:

Tamam! Anne oluyorsunuz! Gözünüz aydın! Şahane bir şey bu! Ötesi var mı? Ama abartmayın! Benim gibi yapmayın! Psikopata bağlamayın!

Madde 1: Bebeğinizin uyku düzeni biraz oturduğunda, yani 2-3 saatlik periyotlarla uyumaya başladığında,  uyanana kadar tepesinde dikilmeyin! Aman yan odaya bile geçmeyeyim ben, ya uyanırsa da duymazsam telaşına kapılmayın! Merak etmeyin duyarsınız! Duymazsanız da o size kendini duyurur, emin olun! Hatta mümkünse bi dışarı çıkın, yaz kış fark etmez, biraz hava alın, iki insan yüzü görün, bakın hayat devam ediyor, durmamış yani!! Ne ilginç di mi?

Madde 2: Bebekler hasta olur! Normaldir! Allah korusun ciddi bir şey olmadıkça, nezle grip ya da bronşit gibi hastalıklar için panik yapmayın! Dünyanın en kötü annesi olduğunuzu zannetmeyin! Ne yaptım da el kadar çocuğu hasta ettim diye dertlenmeyin ! Hastalık bu! Şu ya da bu sebepten olabilir, sonra da geçer! Herhangi bir şeyi eksik ya da yanlış yapmış değilsinizdir! Öyle olsa bile isteyerek olmamıştır ve bunu etrafınızdaki herkes bilir! Siz de kabul edin! Evet biraz gözyaşı, uykusuz geceler ,biraz da ilaç takviyesi lazım gelir lakin dünyanın sonu değildir! Bütün çocuk doktorlarının söylediği gibi bebekler sandığınızdan çok daha güçlüdürler.Bunu hep hatırlayın!

Madde 3: Bebeğin kilosunu takıntı yapmayın! Özellikle de ilk haftalarda gram gram hesap yapıp acaba sütüm mü yok, yoksa bebeğime yaramıyor mu diye kendi kendinizi tüketmeyin! Acaba yanlış mı emziriyorum diye endişe komalarına girip gecenin bi yarısı soluğu doğum yaptığınız hastanede almayın! “Ben berbat bi anneyim, daha bebeğimi bile besleyemiyorum” diye zarıl zarıl ağlarken bebek hemşirenizin suratındaki şaşkın ifadeye bi bakın! “Yoo gayet de güzel emziriyorsunuz ” demesine kulak verin! Sakinleşin! Vazgeçmeyin, denemeye devam edin! En kötü mama takviyesi yaparsınız!  Bebeğine mama vermek zorunda kalınca zehir veriyormuşçasına azap duyan annelerden de olmayın! Tamam tercih etmiyoruz, illa da anne sütü diyoruz ama bazen olmayınca olmuyor işte! Siz hiç mamayla beslenip de zarar gören bir bebek gördünüz mü? Muhtemelen hayır! Bunu unutmayın!

Madde 4: Kimseyi ayıplamayın kınamayın! Ben hayatta bunları yapmam demeyin! Misal Temmuz’da doğan çocuğunuz dışarıda güzel uyuyor diye Kasım ayında da battaniyeye sarıp dışarıda uyutmaya kalkmayın! Allah korusun orta kulak iltihabı olur sonra! (Bunu nerden bildiğimi sormayın) E, zaten bunu kim yapar ki de demeyin! Her türlü acayip, mantıksız, deli işi şeyi yapabilir anneler! Yeter ki uyusun diye, sabahın dördünde, bebeği pusetine koyup evin içinde parkta gezinirmiş gibi saatlerce dolaşmak da buna dahil! Çaresizlik neler yaptırıyor insana bi bilseniz! Sakın büyük konuşmayın!

Madde 5: Her şeye atlamayın! “Savulunnn Malkoçoğlu geliyorrr” edasıyla ben yediricem, ben yıkıycam, ben uyutucam, ben! ben! ben! diye kendinizi ortalara atmayın! Bırakın babası yıkasın, anneannesi yedirsin, babaannesi giydirsin, olmaz bi şey merak etmeyin! Ve en önemlisi: Asla ve asla bebeğinizi tek uyutabilen kişi siz olamayın! Aman aman sakın bunu yapmayın! Emzirdikten sonra memenizde dalmasına müsaade etmeyin, hafif sersemleyince karnı da doyunca hoop yatağa! İnanın kendi bebeğimde keşke yapmasaydım dediğim en önemli şey bu! Bu konuda çok çektim. Kısacası ben ettim siz etmeyin.

Madde 6: Bu liste böyle uzaaar gider! Siz tecrübenin sesine kulak verin, ama kalbinizin sesini bastırmasına izin vermeyin! Ortak noktalar olsa da her bebek-anne ilişkisi farklıdır, kimselere benzemeye çalışmayın! Siz sadece bebeğinizi dinleyin, ama gerçekten dinleyin! O size her zaman doğru yolu gösterecektir.

Bu yazıyı okuyor ve bebek bekliyorsanız son sözüm şudur ki:

Ne kadar şanslı olduğunuzu bir an bile unutmayın,
Dua edin, şükredin!
Hep ama hep güzel şeyler düşünün.
Ve o gün geldiğinde
Sağlıkla alın inşallah en kıymetlinizi kucağınıza…

Tanışmasak da kalplerimiz bir.

Hepinizi çok öpüyorum. Sevgiyle kalın.

Özden ben.
2.5 yaşındaki Kemal Emir in bu aralar bol “keşke”li annesi

***

Sizin de söyleyecek sözünüz varsa Blogcu Anne’de konuk yazar olabilirsiniz. Konuk yazarlık hakkında buradan bilgi alabilir, diğer konuk yazar yazılarına buradan ulaşabilirsiniz.

43 yorum

  1. Cook güzel bir yazı olmus yine, ellerine saglık Kemal Emir’in annesi 🙂

  2. “İnsan kınadığını yaşamadan ölmezmiş”
    Anne olduktan sonra öğrendim bu lafı ve hakkaten kimi kınasam başıma geldi/geliyor. Tövbe ettim daha da kınamama hiçkimseyi

  3. Keşke hamileyken böyle bir yazıyla karşılaşsaydım ya da birileri bana bunları anlatsaydı:( Herkez benim gibi şeyler yaşamış, tek ben değilmişim. Şimdi şimdi akıllandım. İnsanın sürekli kendini sorgulaması ne dayanıılmazmış. Birde benden bi ekleme karı koca hayatınızı, sevgili olduğunuzu, sizinde birlikte az da olsa yanlız kalıp bişeyler paylaşmanız gerektiğini unutmayın. Ben yaptım siz YAPMAYIN:(

  4. 1.5 yaşında bir kız annesiyim. Söylediğiniz şeyleri bende yaptım. İnanın okurken gözlerim doldu. Güzel yazınız için teşekkürler çok iyi geldi çoook………….

  5. yapmayalım desek de hep yapıyoruz bunları.bazen düşünüyorum da sokak çocuklarının ya da çöp toplayan çocukların anaları da çocuk büyütüyor.
    biz üstüne düştükçe çocukların kendimize yapıyoruz çünkü onlar bi şekilde büyüyor zaten 🙂

  6. Bazen ben de kendimi bu tavsiyeleri verirken buluyorum, ama ne kadar tavsiye etsek de herkes yaşayarak öğreniyor.

  7. Madde 5 var ya, ben de çok çektim o konuda, herşeyini ben yapıyorum hala! Bilmiyorum dikkate alan oluyor mu bu deneyimleri, ben de çok dinledim çok okudum lakin uygulayamadım hiçbirini. Yazık ki insan başkalarının tecrübeleriyle değil ille de kendi yaşayarak öğreniyor herşeyi. Hep derler ya ikinci çocuklar daha rahat olur diye, buymuş meğer sebebi.

  8. 9 aylık çağan bebeğin annesinden 2.5 luk kemal emirin annesine.;)))
    neden ağladım ben şimdi böyle.
    keşkelerimde az olmasına rağmen.
    ama ANNE olmak böyle birşey işte. bir gerekçe beklemez dökülen gözyaşları için. ve şükretmek gerekir her saniye,ANNE OLABİLDİĞİMİZ İÇİN.
    ÇOK ŞÜKÜR ÇOK ŞÜKÜR ÇOK ŞÜKÜR

  9. Madde5 i çok yaşamışımdır heralde.ama benim farkına varmam kolay oldu.6-7 aylık civarıydı sanırım.uyutması,banyosu,alt değiştirmesi vs ne istersen yap dedim k.valideme.zaten 2-3 ayda bir geliyolar.istediği gibi doysun torununa bende rahatıma bakayım dimi ama?sadece yemek yedirme kısmıyla ben ilgileniyorum çünkü kusan bi çocuk,nerde doyduğunu benden başka anlayabilen biri yok…
    diğer maddelerin hepsini de yaşadım.gerçekten insan hatalarının farkına geç varıyor…

  10. 5. maddenin altına imzamı atıyorum…

  11. Madde 5’teki “ve asla bebeğinizi tek uyutabilen kişi siz olamayın!” kısmına aynen katılıyorum. Ben yaptım, siz yapmayın!

  12. Çok beğendim yazısını.Böyle cesur annelere bayılıyorum.Kendi yapıp ettiklerini böyle çekinmeden anlatıyorlar bu sayede tecrübesiz insanlara da yol göstermiş oluyorlar.

  13. Teşekkürler anneler:) paylaşmak ,hiç tanımadığınız insanlarla aynı dili konuşmak o kadar güzel ki… yaşasın anne kardeşliği diyorumm hepinize sarılıyorum sımsıkı :))

  14. çok ama çok güzel yazmışsınız. bunların bazılarını yaptım, bazılarını yapamadım…bır bebeğım daha olsa pekçok şeyı farklı yapardım ama yıne de dönüp bakınca keşkelerım olurdu sanırım:)

  15. Hamileliğinin yedinci ayını yaşayan bir anne adayı olarak bu yazılar bana çok iyi geliyor. Ellerinize sağlık 🙂

  16. 22 haftalık bir anne adayı olarak bu yazıyı dikkate alacağım. Teşekkürler.

  17. bu yazı bana sanki yazılmış :(((( oğlumuz doğalı 23. gün..
    kabuslar görüyorum bazen..bazen zırıl zırıl ağlıyorum.. bazen çok mutluyum…
    onun ağlamasına dayanamıyorum..hele alt değiştirikn ağlıyo hep sinir oluyorum…
    çok tatlı ve masum.. annelik çok zormuş… çok güzel şükür ..zamanla düzelicem ben de sanırım..
    allah eşimden ve yanımda olan annemden razı olsu..onlarda olmasa kafayı yiycem..
    uykusuzum sürekli herşeyi hızlı hızlı yapıoyrum bölündüm…
    sezeryan dikiş acısı ..kiloları düşünmek…
    neyseki sütüm var şükür…güzel olan şeylerden biri
    ayy oğlumm uyanıcak diye daldan dala aklım a geleni yazdım

    • 🙂 Doğum nedeniyle hormonlarınız alt üst olmuş durumda. Ondan kaynaklanıyor dengesiz ruh halleri, bende yaşadım 🙂 Mümkün oldukça dışarı çıkın, enazından ekmek almaya siz gidin. Emin olun çok rahatlıycaksınız. Sütünüzün olduğunu yazmışsınız, düzenli emzirdiğiniz sürece kilonuzu sorun etmeyin. Emzirmek kilo vermenizi kolaylaştırıyor, kısa sürede hamilelik öncesi kiloma dönmüştüm ben. Aman rejim falan yapmayın sakın, hiç gerek yok, farketmeden kilo vericeksiniz 🙂

  18. Ozden cok guzel yazmissin. Bir cogumuz aynen dediklerini yapiyoruz ben dahil 🙂 ozellikle memede uyutmayin ey anne adaylari ben ettim siz etmeyin. Uykuya dalabilmek, uyumak ogrenilen bir seydir. Bebeklerinizin bunu kendi kendine ogrenmesine imkan taniyin. Ek gidaya gecince huy degistiren bebeklerinizin gece uyanmasina kanip cocuk ac sanmayin. Acliktan uyanmiyorlar emin olun. Bebeginiz daha dogmadan yumusak ve ufak bir obje bulun ve onu uyku arkadasi yapin. Memenizin uyku arkadasi olmasina izin vermeyin. BEN ETTİM SİZ ETMEYİN! İmza: geceleri saat basi memeye kalkan, ferber, tracy hogg, kim west okumus uygulamaya calismis, basarili olamamis, uykusuz anneler klubu daimi uyesi…

  19. benim bebegim 2 aylık. memeden baska bir yerde uyutamıyorum. hatta 2 gündür yatakta emziriyorum, birlikte uyuyoruz. eminim çoğunuz bu anlattıklarm için “ne yapıyorsun seeennnn!!!” diyorsunuz… ancak ben bebeğime doyamıyorum… 1-2 ay sonra işe başlayacagım ve bebeğimi bakıcı uyutacak uyandıracak… o zaman daha da hasret dolacağim…
    şu anda bu mutluluğu (kucagımda mışıl mışıl uyuyuşunu) yaşamayı haketmıyor muyum?

    • :)) Nil cim aynen devam, senin durumun farklı, her bebek anne durumu da farklı… doya doya öp kokla bebeğini, evet özliyceksin çalışmaya başlayınca ama inan bana çalışmak, hayata karışmak da iyi gelicek sana:))

  20. Cok guzel tespitler, yalniz kisin disarda uyutma konusunda ayni tecrubeye sahip degilim. Kislari cok soguk gecen bir avrupa ulkesinde yasiyorum, burda hemen hemen butun anneler bende dahil, bebek arabasinda gezdirerek uyutuyorlar bebeklerini. Mevsim farketmiyor. Ne demisler kotu hava yoktur, kotu kiyafet vardir. Sevgiler..

  21. Madde 2 icin: siz cocugu hasta ettim diye dertlenmeyin ama al iste cocugu hasta ettin diye soylenecek bir aile buyugu, komsu teyze, arkadasin annesi, hatta koca kisisi mutlaka cikar karsiniza, ne kadar ama ama deseniz de hicbirini inandiramazsiniz. Bizim evde boyle en azindan bu:))

  22. 🙂 Bayıldım harika bir yazı olmuş.
    Uyuması için enkısa sürede bir düzen oturtun, kendi kendine uyumayı öğrensin, sakın ha ayakta veya battaniyede sallamaya alıştırmayın. Battaniye değil çok şükür ama 8 ay boyunca ayakta sallamaya alıştırdım. Sallamayı bırakınca anında gözlerini açıyordu. Ben ettim siz etmeyin :)))
    Birde biraz büyüyüp emeklemeye yürümeye başladığında sürekli ay aman dur vs. şeklinde bağırıp çocuğunuzu korkutmayın. Çocuk düşe kalka büyür, yeterki düşüşler canını yakacak tarzda omasın.
    Çocuklar sizin tepkileinize göre sizi kullanıyorlar, bir arkadaşımın oğlu annesinin aşırı tepkileri nedeniyle istediği şey olmayınca kafasını yere vurmaya alışmış ve bunu sadece annesine karşı kullanıyor. Bilin bakalım neden ?

  23. harika bir yazi olmus kafamda ampuller yandi sayende özden insallah yapmam dedigim herseyi yapan biri olup hayati kendime zorlastirmam ama zorlastirdigim anlarda ilk sarilacagim ilk sey bu yazi olacak

  24. muhteşem bir yazı olmuş! tüm anne adayları ve anneler ( zararın neresinden dönersek kardır diye düşünüyorum) bu yazıyı okumalı bence. keşke ben de kızım doğmadan bunları bilebilseydim. ellerinize sağlık…

  25. malesef gecenin bir yarısı pusetle parkta gezer gibi evi arşınladık.
    malesef hala memede uyuyoruz.
    malesef bronşilit olduğunda doktor doktor gezdim ve hasta olduğu için kahroldum.
    mecburen her işe atladım. ailemden ve kayınvalidemden uzakta yaşıyorum.( 16 aylık C.A.’nın annesi)

  26. Bütün yardımları kabul edin yada her ise atlamayın tarzı tavsiyeleri o kadar cok duydum ki artık icim acımıyor.yardımcı olacak kimse yoksa ne yapacağıma dair bir tavsiye aradım galiba hep…bazen mecbur kalınıyor ,cok zor oluyor.oğlum nerdeyse 1 yasında bana o kadar düşkün ki kafayı yememe ramak kaldı, etrafında yardımcıları olanlar bunun kıymetini bilin lütfen..

    • işte bu çok zor Reyhan. yardımcı olacak kimsenin olmaması çok zor çünkü anneninde kesinlikle dinlenmeye ihtiyacı var. ne olabilir? belki onu kendi kendine oyalayacak bişeylere yönlendirebilirsin yada güvenli bir alan oluşturup orada oyalanmasını sağlayabilirsin ki en azından az biraz dinlenip kendinle ilgili bişeyler yapabilesin. Aklıma bunlar geliyor.

    • :(( içim acıdı yazdıklarını okuyunca Reyhan cım… bizde de bakıcı yada yardımcı faktörü yok ama çok şükür annem ve halam var, hayat kurtarıyorlar evet, ama inan ki en yakının bile olsa yardım istemek , bir başkasından medet ummak çok zor ve ağır birşey:( bunun geçici bir süreç olduğunu hatırlat kendine hep, ben öyle yapıyorum,en zor kısmı atlatmışsın, bir sene sonra yarım gün oyun gruplarına başlarsın , o yarım gun de sana ilaç gibi gelir, bence yakındaki oyun gruplarını araştırmaya başla şimdiden, gez dolaş, oradaki annelerle konuş, hee bir de sıkı sıkıya pazarlık yapmayı da unutma, bazıları fahiş fiyatlar veriyor malesef:(( hatta uygun bir tane bulursan 2 buçuk yaşından itibaren de sabahları 10-12 arası 2 saat götürmeye başla bence, sana da bir değişiklik olur…

  27. Cok guzel ve uyarici bir yazi olmus! Tesekkurler! Imza: doguma 6 hafta kalmis ve simdiden bebeginin her seyini kendisi yapmak isteyen anne adayi!

    • uyku kısmını ciddiye al Deniz cim, inan çok çektim ben, aman memede dalmasına müsade etme,yoksa uykulara elveda:((

  28. Sekiz aylık bir bebeğim var ve şunu öğrendimki ne kadar rahatsanız bebek de o kadar rahat ve huzurlu oluyor. Ben herşeye atlamadım ama memede uyuyoruz. Anne olmak tecrübeyle sabittir. Sevgiler

  29. Bu kadar olur,sanki ben yazmisim.harfiyen hepsini yaptim.ve ne yazikki en zoru da oglumu benden baskasinin uyutamamasi.tam 2 yasinda oldu oglusum.artik ikincisinde daha rahat olurum insallah.

  30. Harika bir yazi. Benzer tecrubeler… Benden de minik bir ek: baktiniz ruh haliniz duzelmiyor, yardim almaktan cekinmeyin. Ben yaptim, siz de yapin 🙂

    • her tür yardımı alalım, kimden ne boyutta gelirse gelsin, önce biz iyi olalım ki bebeğimize de faydamız dokunsun:)

  31. Canan Kaçar Şengül

    Tavsiyeleriniz için teşekkürler, her işini kendi yapmaya takıntılı birisine söylenebilecek en iyi uyarılar. Mart sonunda kızımıza kavuşacağız inşallah, bakalım bizi neler bekliyor. Sevgiler.

  32. “Bebeğine mama vermek zorunda kalınca zehir veriyormuşçasına azap duyan annelerden de olmayın!”

    bu benim işte 🙂