65 Yorum

Felaket tellalları… Bi gidin…

Tecrübe paylaşımı iyi bir şey… Hele de ebeveynlik söz konusu olunca, doktorlardan/kitaplardan öğrendiğimizin çok daha fazlasını diğer ebeveynlerden öğreniyoruz belki… Ama bunun da bir ayarı, bir dozu, bir şekli var. Bir grup var ki, gebelerin, yeni anne-babaların gözünü korkutmayı misyon haline getirmiş.

Aslında hayatın her alanında var bu insanlar… Ne bileyim, yeni işe girmişsin mesela, uzun saatler çalışıyorsun. “O-hooo, hele biraz sorumluluğun artsın da, o zaman gör” diyorlar. Evlenmeye hazırlanıyorsun, belki bir iki sorun yaşıyorsun sevgilinle. “Bunlar iyi günlerin, hele bir evlen de…” diye hemen gözdağı veriyorlar.

Ama bu gamlı baykuşlar, bu felaket tellalları “hünerlerini” en çok hamileler ya da yeni anneler söz konusu olduğunda konuşturuyorlar.

Hamile birini gördüklerinde mesela, “Bunlar iyi günlerin. Hele bir doğsun, o zaman görürsün” diyorlar. Kişinin ilk hamileliği değilse “Hadi oradan sen de!” deyip geçiştirebiliyor belki… Ama ilk hamileliğini yaşayan ve her şeyin sürpriz olduğu bir dönemden geçen zavallı bir gebecik TÖNK diye kalıyor. “Hadi ya?.. Cidden mi? Allah’ım, neler gelicek başıma acaba?” diye bir duralıyor.

Bebek doğuyor. Belki sorunsuz bir bebek, mis gibi uyuyor. Belki gazı var, geceleri ayakta geçiriyor. Bütün bunlardan bağımsız olarak başlıyor yine gamlı baykuşlar. “Bu da bir şey mi?.. Hele bir ayaklansın o zaman gör.”

“Yapma yaa?” diye geçiriyor içinden uykusuz, yorgun anne. Benim uykusuzluktan şasem kaymış, feleğim şaşmış. Daha ne kadar kötü olabilir ki? Yandım ben, yandım!”

Bebek büyüyor, yürüyor. İki yaş sendromu, üç yaş krizi derken aslında sadece kişiliğini ortaya koymak istiyor. Hayır diyor, bağırıyor, çağırıyor, ağlıyor, anne-babayı şaşırtıyor. Hemen hoooop atlıyor gamlı baykuş: “Bunlar daha iyi günlerin! Hele bir okula gitsin/ergen olsun/bıdı bıdı, sen o zaman gör.”

Allah Allaaaah, ne bitmez iyi gün, ne gelmez kötü günmüş bunlar!

Buradan bu felaket tellallarına seslenmek istiyorum:

Sevgili başkalarına-nasihat-vermeyi ve hatta onların-gözünü-korkutmayı-misyon-haline-getirmiş-kişi,

Bak kardeşim: Her dönemin artısı, eksisi var. Her yaş ayrı zor, her yaş ayrı güzel. Elbette insanın özlediği, aradığı şeyler oluyor. Ama onlar gidiyor, yerine yeni paylaşımlar, yeni güzellikler geliyor.

Birini 5, birini neredeyse 2 yaşına getirmiş bir anne olarak “o günlerimi” arıyorum. Ama senin sandığın manada değil. Hayır, vah vaaaah, nerede benim o günleriiiim, getti gettiiii diye saçımı başımı yolmuyorum. Karnımın yusyuvarlacık olduğu, bebeğimin içimde kıpır kıpır döndüğü, insanların bana sempatiyle baktıkları, beni el üstünde tuttukları, şımarttıkları günleri arıyorum. Bebeklerimin mis gibi süt koktuğu, onları çanta gibi taşıyabildiğim, üzerime asıp gezebildiğim günlerimi arıyorum.

Ve fakat uykusuz gecelerimi… Emzirme dertlerini… Hormonal dengesizlikleri… Koliği… Katı gıdaya geçişi… bunları aramıyorum. Ama zaten onları unuttum. Şimdi, sil baştan, bütün bunlara rağmen var mısın deseler varım derim.

Kısacası sevgili felaket tellalı… Çocuklarımın çok çabuk büyüdüklerinin farkındayım. Günü yaşıyor, anın tadını çıkarmaya bakıyorum. Ha zorlanmıyor muyum? Elbette zorlanıyorum. Ama bütün bu zorluklara bilseydim bu işe girişmezdim demiyorum. Canımdan çok sevdiğim gülümün dikenlerine katlanıyor, dikenden yaralanan ellerimi bantlıyor, gülümü koklamaya devam ediyorum.

O yüzden sen bi git. Gebelere, yeni annelere, yeni babalara “Bunlar iyi günlerin” falan deme. Evet, bu günler iyi günleri olabilir. Ama çocukları olunca, büyüdükçe, yeni zorluklarla birlikte yeni güzellikler paylaşmaya, şimdi haberdar bile olmadıkları duygular tatmaya başlayacaklar. O zaman daha da iyi günleri olacak.

Git kardeşim sen. Hadi bakayım…

65 yorum

  1. hiç sorma bunlar bildiğin akbaba gibiler insanın başına bi üşüştüler mi eyvahlar olsun evlerden ırak bir durum bende evlenme arifesinde hep aynı sorunla karşılaştım ” sen dur duuurr bak neler göreceksin gençliğin heba olacak çok güzel bişey sanki evlenmek ” ”ayol bu gençleri anlamıyorum gez toz eğlen ne var evlenmekte biz evlendikte ne oldu ” gibi psikopatça yargılandım ama ne oldu çoookk mutluyum çok şükür evlendim hemen ” e biz bebek isteriz” demeye başladılar eee noldu anneeemm evlenme yanarsın diyodun dedim bende içim rahatladı ama boş durdularmı hayııırrr şimdi bebek düşünüyoruz ya ” bak gör bebek olsun o öğlene kadar haftasonu uykuları,tv seyretmeler,gezmeler yok olucak delimisin” demey başladılar bazen katletmek istiyorum cidden ya çok psikopat bu millet dengesiz varlıklar :/ Huhhh amma dolmuşum be valla rahatladım iyiki bu postu yazmışsın 🙂

    • ilk çocuktan 1 sene sonra da “aa buna kardeş yapmayacak mısınız, yazık bebeğe”ler başlıyor, bak yine sinirlerim kalktı.

      • bi de 2. çocuktan sonra “eh artık bi kızın bi oğlun var, 3. çocuğu yapmazsınız herhalde” diyenler var. yapacağımdan değil de hayır sana ne? ister yaparım ister yapmam yani ne alaka ben de buna çok maruz kalıyorum ve çok gıcık oluyorummmm..

        • Bi de iki oğlan duğurmuşum ya, bi de kız olmalıymış insanın.. Büyüyünce oğlanlar yüzümüze bakmazmış, kız yanımızda kalıp biz bakarmış…

          Hayır evlat değil huzurevine hasta bakıcı yetiştiriyorum sanki…

        • Bu aralar moda olan şey ilk çocuktan sonra “töbe etmek” 2. çocuğu yapacağım diyene de deliymiş gibi bakmak 🙂 O felaket tellaları ben hamileyken konuşuyorlardı. Dedim” Valla artık ne deseniz boş. Ben köprüden önceki son çıkışı çoktan geçtim. Siz ne derseniz deyin bu bebeği doğuracağım içimde kalmayacak. ” Sonra da bastım kahkahayı 🙂

          • :)))) Hatta (doğumdan sonra) kahkaha öncesi loğusa şerbeti komposto vs. yi höpürdetmek gerek bu tipere 🙂

      • kızlaarr gelin hepsini katledelim yahuuu :)) ay bende ne psikopat çıktım sabah sabah tövbeler olsun 🙂

  2. ben de tam böyle bi yazı yazacaktım blog’a elif. ağzına sağlık. çk güzel olmuş. bu arada bloguma beklerim ben de. misafir yazar olarak istediğin yazımı paylaşabilirsin….

  3. ÖPTÜÜÜÜÜÜM SENİ ELİİİİİİİF…….

  4. Çocuklarımızla geçirdiğimiz her ayın, her haftanın ayrı güzellikleri, dolayısıyla da ayrı zorlukları var. 2 yaşındaki oğlum hergün değişik bir şeyle beni şaşırtıyor, aynı zamanda da hergün farklı bir zorluk çıkartabiliyor.
    Yukarıda anlattığınız insan tipleri gerçekten de her konuda var maalesef, özellikle de emzirme konusunda zaten kendinden emin olmayan yeni annelere korkunç kötülükler yapıyorlar bilerek ya da bilmeyerek.
    Bir de bunların tam tersi tipler var ki, onlar da insanı ayar ediyor sıkça. “Aaa senin bebeğin uyumuyor mu, benim kızım valla ilk haftadan sonra bütün gece mışıl mışıl uyudu” veya “aaa senin oğlun 2 yaşına gelmiş hala bez mi bağlıyorsunuz, bak benim oğlum 10 aylıkken direkt tuvalete yapmaya başladı hem de biz sizin gibi bez kullanmıyorduk, kumaş bezle doğayı kirletmiyorduk vs.” Bu tipler bende ciddi bir saldırma isteği uyandırıyor.

  5. O kadar iyi benim durumumu özetlemişsiniz ki.Söylediğiniz bütün o ”bunlar iyi günlerin”durumunu yaşadım ve yaşıyorum ki…İkiz bebeklerim olduğundan bakıcı ve kayınvalide birlikte bakıyoruz…Şunu anladm ki;ne kadar eğitimli olursan ol,muhatabın olan kişinin eğitimi ve bilgisi kadar standart sağlayabiliyorsun.Ve bundan kurtuluş yok.Yani ben yaşamam diye düşüdüğüm herşeyi yaşıyorum.Yazınız için teşekkürler:)

  6. İpek Büdün

    Zaten “çocuk büyür derdi de büyür” derler ya, 5 yıldır sürekli bu cümleyi duyuyorum. Oğlum 5 yaşında, şimdi iyi zamanların bir çikolata alır susturursun, sen büyüyünce gör diyorlar…. Bana da gına geldi, bence de bi gidin yaaa…

  7. hay kalemine sağlık elif hanım, ne güzel de tercüman oldun duygularıma..

  8. Sağlıklı bir çocuğu olduktan sonra yeni anne tıkamalı duyduğu her kötü söze kulağını aslında. Çünkü mutlu bir anne olmak için yeterli tek koşul sağlıklı bir bebek kanımca. Evlat sahibi olmak, büyütmek zahmetsiz bir şey olsa çok garip olmaz mıydı dünyanın düzeni adına? Ya da sahiden katlanılmaz birşey olsaydı yapan olur muydu ikinci çocuğu aceba? Bu sebeple aynı tepkiyi veriyorum ben de o bıdı bıdı yapanlara 🙂

  9. Ben de sinir oluyorum bu tiplere. Hatta yeni doğan ziyaretine gittiklerinde bu halleri mi daha zor küçüklüğü mü diye sorarlar klasik. Lütfen iyi şeyler söyle bakışları da belli olur yüzlerinden genelde. Ben her seferinde ilk aylara göre kesinlikle daha kolay bu hali diye cevap veririm. Bu benim genel görüşüm, detaya girince zorlaşan yanları da var,hem de bir sürü ama ne gerek var bahsedip moral bozmaya. Hem her çocuk aynı mı ki sanki..

  10. HARİKAAAA…ELİNE YÜREĞİNE SAĞLIIKKK

  11. Bence de gitsin bu gamlı baykuşlar. Hiç unutmuyorum kardeşim doğduğunda 7 yaşındaydım. kardeşimi görmeye gelen komşular kardeşimin zayıflığını gördükçe ” ay bu çok zayıf fazla yaşamaz ölür ” diyerek annemin bütün moralini bozarak sütünün kesilmesine ufacık veledin doğru dürüst anne sütü alamadan hazır mamalarla büyümesine neden oldular.bu nasıl bir insanlık ayıbıdır ya
    Noldu şimdi 2 kg doğan kardeşim şimdi 25 yaşında boylu poslu alımlı bir mühendis oldu. 🙂

    • Ne ayıp şey yaa… Tövbe tövbeeee!

    • Sütü bozuklar 🙂 Her şeye tamam ama anne sütüne laf edene Allah’ın sopasını talep ediyorum.

      • Zaten bu süt denen şey kesilmeye çok müsait o buhranlı dönemde, yapılır mı? Kıyılır mı? hele ki başından doğum geçmiş olanları hiç anlamıyorum. Nasıl dilleri varıyor bu lafları etmeye? Garip!

  12. Ben de dertliyim kızım 4 yaşında hala dertliyim. Yok bu çocuk değişmez anacım sen okul okul gezersin mi diyenini istersin, şimdi böyleyse ergenlikte atarsın kendini camdan diyen mi? İnan bazen sırf bu yüzden sokağa bile çıkasım gelmiyor bazen çıkarsam da kimseye görünmeden sıvışayım diyorum. Yemesine. içmesine, uyumasına, konuşmasına, üşümesine. terlemesine… her şeye takıyor insanlar yahu.
    Valla bir tanesine dayanamadım “Bu kadar korkunçsa neden ikinciyi doğurdun?” diye sordum.

  13. Hayy agzina saglik!! 🙂

  14. 5 sene önce Ceren’e hamileyken, epidural normal doğum yapmaya karar vermiştim. Vermiştim de aklım başımda mıydı ki??? “Aaaa valla çok felç kalan oluyormuş epiduralden…” “Ay bak bacakların tutmaz sonra, iyi düşün…” “Ay hastaneye yürüyerek girip tekerlekli sandalyeyle çıkan çok kadın varmış bu epidural yüzünden!” “Emin misin? Çok riskli ya, Allah korusun!” Ay ne çok konuştular, ne çok bunalttılar beni… E elbette Allah korusun yani…Koca göbeğimle zaten uyuyamazken, uyuyabildiğim nadir anlarda da kendimi tekerlekli sandalyede gördüğümü, kabuslar yüzünden hamileliğimin zehir olduğunu söylememe bilmem gerek var mı? 🙂
    Sonra dayanamayıp Jinekolog olan bir çocukluk arkadaşımı aradım; “İlay, ben sana birşey sormak istiyorum.” dedim. Ta taaaa! “Epiduralin bir mahsuru olup olmadığını soracaksın değil mi? Yok Ececim, için rahat olsun. Lütfen şehir efsanelerine kulaklarını tıka!” demişti,leb demeden leblebiyi anlayarak. 🙂
    Demem o ki, kışşşşt kışşşşttt! Allah aşkına yapacak başka işiniz yok mu sizin??? Bi gidin lütffen, bi kendi işinize bakın!!! İtinayla felaket tellalı kovulur efendim, tecrübeyle sabittir!!! 🙂
    Ece

    • Seninle aynı şeyleri yaşamızı Ece. Ben de doğuma gireceğim artık doktorumla kararımı vermişim, son bir iki günüm kalmış. Annem ve ablam destek olacaklarına felç olursun, ölürsün, sırtına kocaman hortum sokacaklar sonra oradan hep beyin sıvın sızacak, çok canın yanacak bilmem ne diye bıdı bıdı ettiler. Ödüm kopmuştu ta ki epidural olana kadar. O ne ya sinek ısırsa bu kadar az acırdı herhalde, süperdi maşallah. Şimdi ikinci doğumumu yapacağım aynı şeyleri söyledikleri yetmiyormuş gibi, bu konuda uzmanlar ya kısa aralıklarla epidural yapılamayacağını da ima ediyorlar. Ne de olsa doktorumdan daha fazla şey biliyorlar değil mi? Üstelik yine doğumuma iki üç gün var ve hala bir şey olurmuymuş diye sorup moralimi düşürüyorlar. Destek istiyoruz herkesten köstek değil.

  15. kızımın bebekliğinde günlerce uykusuz bıraktılar beni ya defolup gitsinler!!!!

  16. Merhaba Elif Hanım,
    21 aylık dünyalar tatlısı bir kız annesi olarak sizin yazılarınızı okurken kendimden o kadar çok şey buluyorum ki.Hamilelliğim süresince etrafımda yazınızda bahsettiğiniz o ‘ gamlı baykuşlar’ dan o kadar çok vardı ki.Hamileliğim süresince diyabet hastası oldum,hergün 4 kere kendine insulin iğnesi yaptım.Gamlı baykuşlar benim bu durumuma ah vah diyerek köstek oldular.Ben güzel kızım doğunca bunun sona ereceğine yürekten inandım.Canım kızım dünyaya geldikten sonra insülin iğnelerine veda ettim ama diyabet hastası oldum.YİNE DE HERGÜN CANIM KIZIMIN VARLIĞINA ŞÜKREDİYORUM.
    Herkese tavsiyem etrafınızda sizi üzen,destek olmak yerine köstek olmak isteyen insanlara hiç kulak asmayın.Hepinize evlatlarınızla harıka zamanlar geçirmeniz dileğiyle.

  17. Bravo…..cok cooook alkışlıyorum….bu arada diken-bantlama-tekrar koklama kısmında resmen ağladım… Ne guzel birsey yasiyormusum….adını ne guzel koydun…

  18. Bu durum sadece hamile veya anne olduğumuzda değil hayatımızın her aşamasında oluyor maalesef. Hiç unutmuyorum ilkokula başladım 1.sınıf çok zor dediler o bitti hele bir 2 bitsin 4 -5 zaten kazık, liseyi, üniversiteyi hiç anlatmıyorum bu böyle her dönemimizde sürüp gidiyor. Pozitif insanlar ile vakit geçirip kulaklarımızı bu gereksiz yorumlara tıkamak lazım.

  19. bu arada şu “bi ayaklansın yandınız siz!” meslesi de ne kadar yalan dolan, ben onu bilir onu söylerim. bana da söylenmişti çokça..ama ben arda ayaklandığında tersine acayip rahat etmiştim. şimdi herkese söylüyorum, çok daha rahat ve keyifli olacak yürümeye başlayınca diye 🙂

  20. TEK KELİME İLE BU YAZIYA “BA-YIL-DIMMMMMM”. 🙂 Eline sağlık

  21. Ellerine saglik, ne guzel bir yazi olmus:)

  22. Şikayet etmeye hazır ve nazır millet, şikayet ettirmek için de can atıyor işte. Yakınmak erdem oldu zaar. Ne kadar yakınırsan o kadar çalışıyor zannedilsin diye belki de.. Söz özü geçeli çok oldu ne de olsa ..

    • Ben artık yapıyorum yakınma işini. Kayınvalidem gelince “çocuk da hiç durmuyo.” diyorum. öbür türlü “sen de çocuk mu büyüttün. deniyor 🙂

      • İşte tam da bunu kasttetmiştim. Kendilerinin ne kadar çok çektiğini ve ne kadar “başarılı” olduklarını vurgulamak için yakınmaya hazırlar. Çok rahatsız ediyor beni bu durum. Bunu sezdiğim an gerisini içimde fırtınalar koparak dinle-mi-yo-rum :))

  23. Benim etrafımda çokça var bunlardan. Hamileliğim sırasında da bebek doğduktan sonra da sık sık işittim yazıda geçenleri 🙂
    Ama artık o kadar alıştım ki baktım konu oraya gidiyor “bu ne ki, daha bir şey görmedim di mi ben” diyip konuyu kapatıyorum. Herhalde anlıyorlardır :))

  24. Ohhhh birinin bunları söylemesi lazımdı:)) Ağzınıza sağlık! İşte o herkesin birşey dediği hamilelerden biriyim ben de:) Bir arkadaşımın bir tavsiyesi var, hep aklımda: Herkese hı hı de ama kendi bildiğini ve doktorun dediğini yap:)

  25. Elifcim basligini gordum . Su an yazini ve yorumlari okuyamadim. Ama biliyorum ki yine dokturdun. Sana bu derdim ile mail atmistim. Herkesle tek tek ilgilenip, herkesi yasadigini daha iyi anladim. Tek kelime ile sana BAYİLİYORUUUM. Simdi keyifle okuma zamaniiii…

  26. Harika bir yazı.Benim de 6 yaşında bir oğlum ve karnımda da 30 hatalık bir kızım var. Geçtiğimiz haftasonu oğlumun okul arkadaşının doğumgününe gittik. Annelerden biri ‘ çok cesursun valla. İlki bu kadar büyüdükten sonra çok zor olacak.’ dedi. Bir tanesi ‘ şimdi 3.yü yapman lazım. Ya kızı ya da oğlanı kendi cinsinden bir kardeşsiz bırakamazsın.’ dedi. Hatta sesini yükseltip ‘kızlar erkeklerle anlaşamaz, çocuklara bu haksızlığı yapamazsınız’ diye çemkirdi. En sonuncusu da ‘ neee, epidural sezeryan mi? Benim bir arkadaşım sakat kaldı belinden’ diye tıbbi konularda uyardı beni. Onlara pek sevimsiz gelen hamileliğimi bahane edip ışın hızıyla uzaklaştım ordan. Allah hepsine akıl fikir, çevrelerindekilere de onlara dayanma sabrı versin.

  27. Elifcigim simdi okudum ve tesekkur etmek istedim…. Ohhhh ustumden kamyon kalkti valla. Ehh 2 cocuk annesi bunu diyorsa ben digerlerini hiiic duymam artik. Evde oturan kadina calisan kadin ahkam keser, tek cocuklu olana iki cocuklu anne ahkam keser, oglu olan anne uslu kizi olan anneligine laf eder…. Biz kadinlar zoruz yahu.. Erkekler arasinda benim isim daha zor senin isin daha kolay yada benim esim daha cadi seninki 🙂 seninki daha uysal diye dusunseler de bunu dile getireni bi kadina oranla cooook azdir… Neyse buda baska bir polemik konusu:)

  28. çok güzel….

  29. ilk hamileliğimde, bekar olan kuzenim bana “senin hayatın bitti artık ” demişti.buda denmez yani.

  30. Püren Ödemiş

    Okula başlayınca her yeni sınıfta “bu sene birşey değil, gelecek sene yanacaksınız” diye devam ediyor bunlar! Kurtuluş yok yani 🙂

    Çocuk 2’deyken “o kolay, 3 zordu”, 3’teyken 4 zor dediler… Neyse ben de takmamayı öğrendim. Ha buradan not düşeyim; her sınıf aynı derece kolay ve zor. Çocuk çalışıyor, anne de ilgileniyorsa, öğretmen de yeterliyse “serin” gelin 🙂

    Sevgiler

  31. sinem şamlı

    Allah senden razı olsun Elif.Meğer yıllardır benim de içimde olan beni kıvratan ve haykırmak istediklerim bunlarmış.Okuyunca kendi duygularımı daha iyi anlıyorum.Bu gamlı baykuşların ağızlarını bantlamış kadar oldum.Bir oh çektim ki sorma:))))

  32. of of of diyorum ben altı aylık hamileyken işe gidiyorum bir gün yan komşununda ksıkardeşi doğurmuş bende nasıl hazırlıyorum kendimi normal doğacak bebeğim bende o anı yaşayacağım herşey mükemmel gidiyor keyifli bir hamilelik muhteşem işime ara vermemişim… kadının bana ettiği cümle şu sakın normal doğurma aman! burda şimdi yazamayacağım bir cümle çok arkadaş anlamıştır zaten bu cümleyi ben o kontrole yana yakıla gittim dedim salih bey olmaz ben istemem benim çocuk sonrasındada bir hayatım var. şükür doktorum öyle güzel anlattı tekrar takrar öyle güzel sildiki endişelerimi ve ben eşimle hatta üçümüz 🙂 öyle sessiz sedasız tatlı bir sancı ile giitik sabahın 3:45 inde hastaneye ve ben sabah 8:35 te dünyalar güzeli oğlumu hemde tosun bir kilo ile sağlıkla normal doğurdum. muhteşemdi ağladım güldüm şaşırıdım üşüdüm vs. bunları doğum hikayemde anlatmak isterim. yıl 2011 ikinci oğluma gebeyim herşey yine iyi giderken şeker biraz yükssek çıktı diye tekrar bir dolu kafadan ses ben bu kez yemem arkadaş kimseyi dinlemedim lakin doğum bu kez farklı bir yerden endişelendiriyordu beni herşey olabilirdi ve benim ardımda bekleyen iki endişeli yürekten biri daha çok küçüktü ama Allahım bundada bana çok yardımcı oldu küçümenimide sağlıkla biraz teleşla biraz daha fazla ilgi ile doğurdum ve yine normaldi sonramı her ikisininde her türlü eğitiminde kimseye fırsat vermedim, biliyorum bir dolu kelime söyleyen eş dost akraba ve hatta arkadaş olduğunda biliyorum hepsinede aynen şöyle diyorum: delete 🙂 sevgiler blogcu anne

  33. sinem şamlı

    Delete e bayıldım:)

  34. miniğin annesi

    valla ne kadar çok var bunlardan. iki yaşında bir kızım var daha dün biri “bunlar iyi günlerin hele bi okula gitmeye başlasın da o zaman gör” dedi. kızının proje ödevlerini yapmaktan fenalık gelmiş de.

  35. elifcigim,
    bence bu tip insanlar insani egitiyor. sayelerinde her soylenene kulak asmamayi ogreniyorsun. hıhı deyip gecmeyi… bugunlerde havanin kapali olmasina bagli olarak artti galiba bu tip konusmalar ki hamile haliyle zeynep de sikayet etmisti bir kac hafta once.

    http://papatyadunya.blogspot.com/2011/12/ne-soyledigin-degil-nasl-soyledigin.html

    • Aslında yakın zamanda beni doğrudan rahatsız eden bir durum olmadı. Yani, artık “kıdemliyim” ya, pek takmıyorum böyle şeyleri! Gel gör ki başka annelerden o kadar çok duydum, o kadar çok yorum aldım ki, yazmadan duramadım.

  36. Cocugu olmadigi halde akil verenleride unutmamak lazim “ben boyle yapmazdim” diye baslayan cumleler mesela.

  37. o felaket tellaları aile fertleri iseler ve özellikle eşinizin(!) aile üyesi iseler vay halinize…3,5 aylık oğlum var benim de kurtulamadığım ve her hafta bir şekilde görüşmek zorunda kaldığım aile fertlerimiz var malesef !! daha hastaneden eve çıktıktan sonra başlayan ve kız kardeşime o lohusa günlerinde düşman gibi bakmama neden olan ‘kardeşin çok kucağa alıyor alışır sonra almayın baş edemezsiniz!!’ nidalarıyla başladı.ağlayan bir bebek nasıl kucağa alınmaz ki… bunu anlatamıyorsun işte kolik bebeği olmayan anlamıyor.kolikten dolayı ilk 40 gün gündüz hiç uyumayan bebeğimi kendilerinin 4 ay büyük olan bebeği ile karşılatırdılar ‘ay benimki de bugün hiç uyumadı’ şeklinde ezberlenmiş cümlelere cevap olarak ‘tamam da seninkisi 5 aylık bebek benimkisi daha 40 günlük bile değil’ neden demedim çözemiyorum.belki de ilk bebeğim olduğundan ve tecrübesizlikten malesef …gaz sancısı çeken çocuğumu ‘huysuz çocuk bu huysuz sen bununla baş edemezsin’ şeklinde daha ilk günlerden ‘huysuz’ yaftasını yapıştıranlara inat günden güne ağlaması gitgide azalan hiç de kucağa alışmayan oğluma MAAŞALLAAAH demek istiyorum.o 40 gün benim için gerçekten çok zordu ve o günleri daha da zorlaştıran,dünyanın sonu gelmiş gibi algılamama neden olan felaket tellallarını artık takmıyorum.Yani hala biraz daha takıyorum ama o günler kadar değil
    ay yazdıkça yazasım geliyor blogcuanne yarama nasıl bastın anlatamam :))

  38. Ağzına sağlık , ben lohusayken ” bi’ gidin Allah aşkına ” demek istediğim öyle çok kişi vardı ki 🙂

  39. İlk hamileliğim ve yurt dışında herkeslerden uzakta bu tip etmenlerden uzakta geçiriyor olduğum halde yine de telf ile yada blogumdan gelen yorumlarda böyle söylemler duyuyorum ve kaç gündür ben de bu mevzuyu düşünüp sinir oluyordum. Şimdilerde uykusuz gecen gecelerimi daha dur bunlar baslangıc diyenleri sopayla kovalamak istiyorum. O söyleyen kişi de dahil olmak üzere binlerce anne bunu yaşamış ve başarmışsa ve üstelik her aile&bebek farklıdır gerçeğini de unutarak benim hakkında böyle atıp tutmalarının tamamen kendi başarısızlıklarına bağlıyorum. Demekki çok zorlanmışlar, yada onlar da başkalarından çok dinlemişler, içinde kalmış huzursuzluklarını başka kişilere kusarak rahatlamaya çalışıyorlar. Kendiyle barışık pozitif bir insanın böyle şeyleri söylemeyi bırakın düşünmeyeceğini tahmin ediyorum.

  40. Yaaaa kesinlikle ……..
    Doğumuda yaptım oğlum 1 yaşına da geldi hala harika hala harika diyorum 2. çocukda kesinlikle yapılır şen şakrak gider hayat diyorum ama biz trajedi için doğmuşuz “dur oğlum kıracaksın kolunu” “sen bir büyü beni bırak git””sen doğurda ozaman gör “allahım verdiğin nimetlerden faydalanmamak için elimizden geleni yapıyoruz sen bizi affet:))))))))))))))))))))))))))))))))) harikasın blogcu anne

  41. Çok güzel yazmışsınız,hiç iyi bir temennide bulunan olmuyor nedense,bu basmakalıpçılıktan kurtulmamız gerekiyıor.

  42. Benimde basimda vardi bir tane ,Eltim.Kendisi Turk bile degil ,sadece bize ,bizim teyzelerimize ogzu birsey degil bu sanirim.3. bebegini gectigimiz eylul ayinda dogurdu 2. henuz 16 aylikken.Surekli normal dogumun ne kadar aci veren birsey oldugundan bahsediyordu.Bende bir ara iyice kaptirdim kendimi ona korkup ya basaramazsam diye dusunmeye basladim.Oglum hala kopru pozisyonunda son iki dr kontrolunde , ki burada normal dogum oncelikli olmasina ragmen , eger donmezse ! sezaryen yapilir dendi.31+5 haftalik hamileyim ve gecen gun artik astim saygi cercevesini ve madem bu kadar agrili ,sizili birsey bu normal dogum sen neden 3. icin bu kadar acele ettin dedim.Simdi dua ediyor benim icin Oglum donsun diye 🙂

  43. Defne doğduğundan beri kendi kendine oyalanan bi bebekti ama yine de yalnız bırakAmadığımdan, taşıyıp duruyordum.
    O felaket tellalları hep tepemde “bir emeklesin görürsün” dediler.
    Defne emekledi: Ben bel ağrımdan, sırt ağrımdan kurtuldum!
    Bu kez “bir yürüsün o zaman görürsün” dediler.
    Defne yürüdü: Ben özgürlüğüme kavuştum neredeyse, her yere deliler gibi yürüyoruz şimdi kızımla:)

    Yazının tamamını henüz okumadım, ufacık zamanımda şöyle bir göz attım. Ama yeni annelere ve adaylarına bunları demeden gidemedim:)

  44. selin tecimer

    Oğlum bir yaşında oldu. Her geçen gün daha rahat, daha kolay…mesela yürümeyede başladı şimdi daha da rahatladık. Dışarıda daha rahat geziyoruz artık. Her diş dönemi biraz yorulsakta sonraki günlerde yemekleri daha az ezerek yedirmeye başladık. eline geçirdiği havucu daha iyi kemirebiliyor artık. … peki bezden çıkıncamı daha zorlancaz? bence bezini değiştirmektense külodunu değiştirmek daha kolaydır.
    Ben bu başımdaki daha zor olacağını söyleyenlere şaşkınlıkla bakıyorum. Sonra acıma duygusuyla ne kadar güzel günleri kaçırdıklarını düşünüyorum. Tavsiye ederim

  45. Ben de hamileyim. İlk 3 ay oldukça yoğun şekilde mide bulantısı ve kusma yaşadım ama hiç şikayet etmedim. Şu an rahat dönemdeyim ama 1-2 ay sonra hareketlerimin ağırlaşacağının, şişeceğimin ve çeşitli etkiler yaşayacağımın farkındayım 🙂 Ama benim için önemli olan tek şey bebeğimin sağlıklı olması, o yüzden sürekli olarak moralimi bozmaya çalışan anneleri anlayamıyorum. Sanki ben şikayet etmişim gibi “Oo, bu daha ne ki,sen bir 8 aylık ol da gör” diyenlere sinir oluyorum. Etkileniyor muyum? Hayır. Çünkü bu yola bunları bilerek, az da olsa tahmin ederek çıktım. Hayatım boyunca hayalini kurduğum bir şeye daha kavuşmadan, yolun başında pes edecek değilim.
    Aynı şekilde bebeğim doğduğunda hayatımın değişeceğini biliyorum. Biteceğini değil, değişeceğini, farklı bir boyuta geçeceğini. Daha fazla sorumluluk, daha fazla yorgunluk ve bunlarla ölçülemeyecek bir mutluluk getireceğini biliyorum. Tecrübeli anneler tecrübelerini korku salmaya çalışmak olarak değil, mutluluğu paylaşmak olarak aktarmaya çalışsalar çok daha iyi olurdu, ama maalesef bazı insanlar kendi mutsuzluklarını bu şekilde atmaya çalışıyorlar.

  46. Süper yazı.ıkinciye hamileyim ve sırf “sana kim ikinciyi yap”dedi lafını soylemek için şikayet etmemi hazirolda bekleyen o kadar çok insan var ki inanamıyorum!

  47. 🙂 🙂 bu yazı yayınlandığında benim bebeler portakalda vitamin bile değilmişler. Ahh bir de ikiz gebesine denilen lafları bir bilseniz. O “ikiz” lafını duyunca abartılı mimiklerle abartılı şaşırma-korkma tarzı tepkiler… ayyy… Eyvah-yandın-bittin-kül oldun-sen şimdi gör gezmeleri tozmaları diyenler. İnsanlar direk olumsuz tabloya odaklı. Oysa ki hep derim uslu iki bebek yaramaz bir bebekten daha iyi olabilir, kim bilebilir kimin evladı hangi tabiatta olacak? Allah yüzüme güldü benim ki iki uslu evlat verdi bana, bana bunu söyleyenlerin yaramaz bir adet çocuğu kadar bile yorulmadım çoğu zaman. İlahi adalet mi dersin artık… 🙂 🙂
    dubleanne