4 Yorum

Gamze, ve diğerleri

Bundan yaklaşık üç sene önce, tam da Deniz’in doğum gününde bir araba kazası yapmıştım. Kemerburgaz’ı TEM’e bağlayan, kamyonların kol gezdiği Hasdal yolunda, arabanın neredeyse pert çıktığı kazada o an tesadüfen arkamdan kamyon gelmediği için -ve tabii ki emniyet kemerim bağlı olduğu için- sıyrıksız kurtulmuştum.

Kazadan sonra eve gittiğimde, Deniz’i görünce hıçkırıklarımı tutamamıştım. Kaza olurken, ve olduktan sonra dönüp düşünürken, o an bana bir şey olsaydı Deniz’i bir daha hiç göremeyeceğimi fark etmiş, inanılmaz bir çaresizlik içinde hissetmiştim kendimi. Şimdi bile bunu düşünmek, aklıma dahi getirmek nefesimin kesilmesine sebep oluyor.

***

Gamze’nin oğlu Atakan’a yazdığı mektubu okurken de aynı şeyleri hissettim. O ana döndüm, ve çocuğumu bir daha göremeyecek olmanın çaresizliğini tekrar yaşadım.

Gamze Akbaş’ın adını günlerdir birçok ünlü -ve dolayısıyla takipçisi olan- isim Twitter’da gündemine aldı; gazeteler genişçe yer verdi; Okan Bayülgen, Cumartesi gecesi Uykusuz Anneler‘in de katıldığı programında hem Gamze’yi hem babasını telefonla ağırladı. Artık herkes tanıyor Gamze’yi, belki de onun istemediği kadar.

Gamze’nin haberini alan herkes bir şeyler yapmak ve yardım etmek istiyor, ancak bu karmaşada bilgi kirliliği de olabiliyor. Gamze’yle ilgili en güncel bilgileri onun adına açılan blogdan ve Facebook sayfasından takip etmek en doğrusu. Aynı zamanda Aylin Anne’nin bu konudaki yazıları da oldukça yönlendirici.

Ancak iş Gamze’yle bitmiyor. Daha nice Gamze’ler, Ayşe’ler, Serdar’lar, Murat’lar ilik bekliyor. Onlar da Gamze gibi çocuklarının büyüdüğünü, ya da annelerinin onların düğününü gördüğünü, ya da babalarının torunlarını kucağına aldığını, ya da kardeşlerinin büyüyüp üniversiteye gittiğini… kısacası sen, ben etrafımızdaki herkes için, tüm sevdiklerimiz için neler hayal ediyorsak onu görmek istiyorlar.

Biz yardımsever bir toplumuz aslında. Birbirimize yardım etmeyi, dayanmayı, dayanışmayı seviyoruz. Ve fakat kan bağışı, organ bağışı, şimdi ilik bağışı gibi konular maalesef pek bilinmiyor toplumumuzda. Gamze’nin çığlığı birçoğumuzu kendine getirdi bu anlamda. Böyle çığlıklar yükselmeden çok önce gidip kan vermeliyiz, kendimizi kan ve ilik bankalarına kaydettirmeliyiz ki ihtiyacı olanlar, ihtiyacı olduklarında ulaşabilsinler. Bunu nasıl yapacağımızı da Gamze’nin blogundaki şu yazı anlatıyor: İlik donörü nasıl olacağız?

Gamze’nin ve tüm şifaya ihtiyacı olanların daha nice seneler sevdiklerine sarılabilmeleri ümidiyle…

4 yorum

  1. Yazını paylaşıyorum imzanla Elif. Teşekkürler adresler için… Bu arada büyük geçmiş olsun sana.
    Allah bütün hastalara şifalar versin…

  2. Geçen haftadan beri Gamze var benim de gündemimde. Oğlum hasta evde yatarken dahi şükrediyorum ben halimize oysa eskiden olsa yiyip bitirirdim kendimi ‘yine mi hastalık’ diye.

    Ablam yeni anne olduğu zaman ‘ölümden hiç olmadığı kadar korkuyorum artık’ demişti, yersiz bir endişe gibi gelmişti o zaman bana, bekardım tabi değil anne olmak bir yana. Şimdi öyle iyi anlıyorum ki o endişeyi, öyle çok hissediyorum ki aynı şeyleri, en yakınları dahi olsa kim bakabilir ki bir çocuğa annesi gibi? ya da ‘aynı sabrı gösterip defalarca aynı oyunu oynayabilir’ Gamze’nin bir yazısında dediği gibi. Zaten bu değil mi binlerce annenin seferber olmasının sebebi? Nasıl bir anne üç yaşındaki bir çocuğun annesiz kalma ihtimaline kayıtsız kalabilir ki?

    Disko Kralı’nda eşimle birlikte dinledik Gamze’yi, ağlayarak uyudum oğlumun başında o akşam. Karar verdik biz de donör olmak için başvuracağız, kimbilir belki Atakan’a annesini belki de başka bir anneye çocuğunu bağışlayacağız. Bir insanın kurtulmasına vesile olma ihtimali dahi mutlu ediyor şimdi beni.

    Tüm kalbimle sağlık diliyorum Gamze’ye ama biliyorum mutlaka kurtulacak başka canlar da olacaktır o’nun sayesinde. Sağlıklı herkes donör olmalı bence, azıcık vicdan yeter bunun için herhalde.

  3. Anne olmak ne garip, hic tanimadigin bir annenin acisini yureginde hissedip gozyasi dokuyorsun..onun icin ve diger Gamzeler icin butun kalbinle dua ediyorsun.lutfen bir an once uygun ilik bulunsun biz de guzel haberlerini okuyalim..

  4. Bende günlerdir Gamze ile yatıp kalkıyorum,hatta geceleri uyuyamıyorum.Hem bir anne olarak;hemde aile içinde benzer bir süreci yaşamış olduğum için çok iyi anlıyorum.Gamze nin duygularını düşünmek bile korkunç.Ben ve çevremde ikna edebildiklerimle donör olmak istiyorum.Rabbim Gamze ve nicelerine en kısa zamanda iyileşmeyi nasip etsin.Dualarımız onlarla.