28 Yorum

Gökçe’nin Gebelik Günlüğü

Deniz’in Gebelik Günlüğü Sevgililer Günü’nde Sinan’ın aramıza katılmasıyla mutlu sona erdi. Gökçe’nin Gebelik Günlüğü sırada…

Ne tesadüftür ki Gökçe de Deniz gibi Amerika’da yaşıyor. Ve ne tesadüftür ki o da Miami’de yaşadığından benim gibi, Nilü gibi aynı doktora gidiyor.

Gökçe bundan birkaç hafta önce bana yazıp da çift çizgiyi gördüğünü söylediğinde yeni gebelik günlüğünü tutacak olan gebemi bulduğumu anladım. Yolun henüz başında olduğundan isterse bekleyebileceğimizi söyledim. Ve fakat kendisi heyecanını paylaşmak istedi, eh, ben de güzel haberleri tutabilenlerden değilim, hayırlısı diyerek 9. haftayla birlikte çıktık yola.

Ne tesadüfse bugüne kadar burada anlatılan bebeklerin hepsi erkek oldu. Bakalım Gökçe bu gidişatı kırıp bir kız bebek ekleyecek mi, yoksa Blogcu Anne’de tutulan gebelik günlüklerinin bebekleriyle bir futbol takımı kurma hedefimi destekleyecek mi?… Onu zaman gösterecek. Bebeği sağlıkla gelsin, yeter…

Gökçe’yi Yemek Atlası blogundan, ve Facebook ve Twitter sayfalarından takip edebilirsiniz.

***

Sevgili Blogcu Anne Takipçileri,

Merhaba. Benim adım Gökçe. 35 yaşındayım.  2008 yılından beri Miami’de yaşıyorum. Avukatım. Uzun bir süre İstanbul’da gece gündüz demeden deliler gibi çalıştıktan sonra bir gün kalbinin sesine kulak verip Amerika’ya sevdiceğinin yanına gelen bir kadınım ben. Yemek yapmak ve fotoğraf çekmek en büyük zevklerim. 2011 Temmuz ayından beri, bu iki hobimi birleştirdiğim bir yemek bloğu yazıyorum. Şimdilerde eşimle birlikte heyecanla bebeğimizi bekliyoruz.

Benim de Blogcu Anne ile tanışmam aynı Deniz’inki gibi oldu. 2010 yılının son aylarıydı sanırım. Eşimin, Blogcu Anne’nin Amerika ve Türkiye’de doğumu karşılaştıran MezunUSA’da yayınlanan röportajını bana göstermesiyle Blogcuanne ile tanışmış oldum. O günden sonra Blogcuanne’yi ilgiyle takip etmeye başladım. Herhalde Amerika’da yaşayan ve çocuk sahibi olmak isteyenlerin en çok merak ettiği konulardan biri de bu olsa gerek. Okudukça ve sorup araştırdıkça öğrendim ki Amerika’daki doğum sistemi ile Türkiye’deki arasında farklar var. En önemlisi Türkiye’de pek çok doktorun oldukça yaygın bir şekilde sezeryanı tercih etmesi ve normal doğumu destekleyen doktorların oldukça az olması.

Blogcuanne’de önce Nilü’yü sonra Deniz’i takip ederken bir gün sıranın bana geleceğini hiç tahmin etmemiştim. Elif’ten teklif gelince oldukça heyecanlandım. Oysa ki ilk trimester sonuna kadar hamileliğimi kimseye söylememeyi düşünüyordum. Şsst sadece size söylüyorum 🙂

Hamile kalmaya hazırlanırken, zaten bilinçli ve düzenli beslendiğim için beslenme alışkanlığımda köklü bir değişiklik yapmadım. İçeriğinde 600mcg folik asit ile DHA bulunan bir vitamini neredeyse 6 ay boyunca hiç aksatmadan aldım.  Et ve süt ürünleri ile sebzelerin organik olanlarını tüketmeye çalıştım. Her hafta mutlaka en az bir kere balık pişirdim. Bol bol sebze yemeği ve salata yedim. Fasulye, nohut, mercimek gibi baklagilleri sık sık pişirdim. Yoğurt ve meyve yeme alışkanlığım pek olmamasına rağmen bu süreçte kendimi bunları yemek için zorladım. Günde en az 2 litre su içtim. Kahveyi zaten çok sevmediğim için hiç içmedim. Ancak çaydan vazgeçemedim. Abartmadıktan sonra bir zararı olduğunu da düşünmedim doğrusu.

Bundan dört beş ay öncesine kadar ateş ölçme yöntemi ile fertil olunan dönemin hesaplanabileceğini bilmiyordum. Ateş ölçme yöntemi uyguladıktan sonraki 2. ayda hamile kaldım. Her sabah yataktan kalmadan aynı saatte ağızdan ateşimi ölçtüm ve http://fertilityfriend.com sitesinden kendime bir hesap açarak, ateşimi oradaki chart’a kaydettim. Ateş ölçmeye adet olduğunuz ilk günden itibaren başlanıyor ve düzenli olarak devam ettiğiniz 2. ayın sonunda fertil olduğunuz dönemleri öğreniyorsunuz.
Hamileliğime hazırlanırken yaptığım en iyi şey yogaya başlamak oldu. Bir süre sonra bir baktım bebek düşüncesi ile yatıp kalkıyorum. Stres yapıyorum. Herkes “Gökçe rahatla, kafana takma” diyor ama mümkün olmuyor işte. Zaten kimseyi de bu konuda konuşturmak istemiyorum, canım sıkılıyor, daha da sinirleniyorum. İyi ki de uzakta yaşıyoruz diyordum, yoksa meraklı teyzeler, eş dost soracaktı ben de hepsinin üzerine atlayacaktım diyorum!  Evet,  işte bu stresli dönemde yoga bana çok yardımcı oldu.  Kafamı boşalttım, rahatladım, daha enerji dolu oldum.

Gelelim hamileliğimi nasıl öğrendiğime: Beklenen adet günümden 2 gün önce dayanamayarak Early Pregnancy Test denilen evde erken tespit yapabilen testlerden birini aldım. Sonuç pozitifti. Ama inanamadım veya hemen inanmak, havaya girmek istemedim. Korku ile karışık bir histi bu. “Ya yanlışsa test sonucu”, “testi erken yaptım acaba ne kadar doğru olabilir” gibi sorular kafamda uçuyordu. Hayal kırıklığına uğramamak için sakin olmaya çalıştım. Adet olmayı beklediğim gün tekrar test yaptım ve sonuç yine pozitifti. Ateşimi ölçmeye devam ettim; ateşim yüksekti ve düşmüyordu. Beklenen adet tarihinden itibaren adet olmaz ve ateşiniz de sonraki 18 gün boyunca yüksek çıkarsa kesin hamilesinizdir. Sonraki bir hafta yaptığım her testin sonucu pozitif çıktı.  Eşimle şaşkın, mutlu ve heyecanlıydık! Yine de henüz kimseye söylememek için kendimizi tutmaya karar vermişsek de ailelerimize haber vermeden duramadık. Bu habere anne ve babalarımız, kardeşlerimiz o kadar sevindiler ki herkes bizden fazla sevindi diye biz kendimizi kötü hissettik. Çünkü herhangi bir ihtimal karşısında hayal kırıklığına uğramamak için duygularımızı kontrol altına almışız ister istemez. Oysa ki, hamilelik haberimi aldığımda “hamileyim!” diye etrafta haykıracağımı düşünürdüm.

Doktor seçimimi yaparken Elif’in ilk hamileliğini Miami’de yapmış olması ve Dr. Bitran’dan oldukça memnun kaldığını bahsetmesi ve ardından Nilü’nün de Dr. Bitran’ı seçmesi benim doktor seçimimi çok kolaylaştırdı. Dr. Bitran’ın kim olduğunu merak edip hakkındaki yorumları okudum. Böylece doktor seçimimi evvelinden yapmıştım bile. Test sonuçlarımızın pozitif olduğuna emin olduktan hemen sonra Dr. Bitran’ın ofisini aradık. Ancak, Amerika’da hamileliğin 8. haftasından önce doktorlar randevu vermiyorlar. Biz de 8. haftamız için randevumuzu aldık. Gelişmeleri haftaya anlatacağım.

Haftaya görüşmek üzere, sağlıcakla kalın!

Gökçe

28 yorum

  1. İnşallah sağlıklı bir sekilde kucağına alırsın bebeğini ve resmini paylaşırsın:) en sevdiğim şey; supriz yumurta gibi hafta hafta gobis fotograflarının sonunda bebeği görmek. Beklicez artık 32 hafta:)

    • Çok teşekkür ederim.
      Henüz göbekte bir değişiklik yok 🙂 Heyecanla ben de bekliyorum göbiş büyüsün diye.

  2. Hamilelik haberine en çok büyükanne büyükbaba teyze amca ve benzerleri sevinir zaten:) Alışverişe başlamışlardır onlar bile. O yüzden hep “hiçbirşey satın almayın hepsi hediye gelecek” önerisinde bulunurum…

    http://fertiliterehberi.blogspot.com/

  3. Umarim cok mutlu, huzurlu bir hamilelik gecirir, bebegini de saglikla dunyaya getirirsin Gokce….Darisi basima:)

  4. öncelikle tebrikler, ben de daha çok yeni, daha 5 haftalık hamileyim. ben de aynen sizin gibi bu haberi ilk aldığımda çok sevineceğimi düşünmüştüm. ancak bende de korku, stres ve aklımdaki milyonlarca soru bu sevincimin önüne geçti. önümüzdeki hafta ilk doktor kontrolüne gideceğim ve herşeyin yolunda olduğunu öğrenirsem belki biraz rahatlarım. o zamana kadar aklımdaki soruları sıraya koymaya karar verdim. öncelikli sorum hamileliğim sağlıklı mı? bunu önümüzdeki hafta öğreneceğim. bebeğnizi sağlıkla kucağınıza almanız dileğiyle

    • Ben de sizi çok çok tebrik ederim 🙂 Demek siz de aynı benim gibi hissettiniz haberi aldığınızda. Haftaya doktor randevunuzda çok müthiş duygular içinde olacaksınız. Ben de haftaya anlatacağım.

  5. Tebrikler,Allah tamamına erdirsin inşallah..

  6. Deniz’in gebelik günlüğünü zevkle takip ettikten sonra, Gökçe seni de ilgiyle takipteyim. Heyecanla bekliyorum haberlerini, bebeğini sağlıkla kucağına alman dileğiyle, sevgiler İzmir’den….

    • Çok teşekkür ederim Şükriye. Heyecanımı paylaşmanız beni çok mutlu etti. Blogcuanne’de gebelik günlüğümü yazmak istememin en büyük sebebi de zaten mutluluğumu, hislerimi, tecrübe ettiklerimi siz anne ve anneadayları ile paylaşmak istemem idi. Elif’in de dediği gibi annelik paylaştıkça kolaylaşıyor 🙂

  7. Allah tamamina erdirsin oncelikle..Zaman son aya kadar cok hizli geciyor insan ne oldugunu bile anlamiyor.37+1 haftalik hamileyim ama su vardi daha yapacagim dedigim cok sey var.Bence tadini cikarmak lazim hamileligin. Saglikli ve huzurlu bir hamilelik gecirmeniz dilegiyle.

    • Çok teşekkür ederim. Sizin çok az kalmış. Sağlıkla ve mutlulukla bebeğinizi kucağınıza almanızı dilerim.

  8. Merhaba Gokcecim, haftalardir seni merak ediyordum ve Elif yeni bir gebe blogu yakinda basliyor dediginde sen oldugunu tahmin etmistim:). Artik Miami’ye donene kadar buradan seni yakinen takip edicem. Herseyin iyi gitmesine cok cok sevindim. Sevgiler XOXO

    • Merhaba Nilü 🙂 Şimdi sen benim günlüğüme yorum bırakıyorsun, ne hoş 🙂 Biz de aniden haftasonu Istanbul’a geldik. 2-3 hafta kadar buradayız. Herşey yolunda. 10. hafta oldu bile 🙂 Miami’ye dönünce mutlaka görüşelim soracağım çok soru var 🙂

  9. Gökçe HAnim suan türkiyede saat 00..30 gecenin bu vaktinde Nil’i ayagimda sallarken(diş çikarttigindan çok huysuz da) can sikintisi ile facede dolanirkenn bu mükemmel haberi okudum inanin bende herkes kadar çok sevindim size annelik o kadar çok yakisacak ki şimdiden görebiliyorum mükemmelbir hamile ve anne olacaginiza eminim.. Çok çok tebrik ederim allah saglikla kucaginiza almayi nasip etsin çok öptüm..

  10. Gökçe ne güzel anlatmışssın kendimden o kadar çok sey buldum ki..
    Amerikadayım ben de ve öğrendiğimde randevumu aldım hemen ancak 10. haftanın sonuna verdiler.
    Bu sürecin böyle ilerliyor olması acaba bebek var mı dış gebelik mi boş gebelik mi bilmem ne… diyerek aklıma çok fazla soru düşürüyor.Türkiyedeki doktorumla da irtibat halindeyim ama sanki ultrasonda görmek rahatlatıcak beni.
    Türkiye de olsak hemen doktora giderdik diyorum ama bu sürecin en güzel yanı da sabrı en güzel şekilde öğretiyor olması.
    İnşallah hepimiz için bu ve bundan sonraki süreçler çok güzel ilerler.

    • Ela, demek ikimiz de aynı duyguları paylaşmışız. İnsanın bebeği ile ilk tanıştığı an gibisi yok. Eminim sonrasında çok rahatlayacaksın ve için huzur dolacak. Ben de sana sağlıklı ve huzurlu bir hamilelik diliyorum. Sevgilerimle….

  11. sabırsızlıkla şimdiden yazılarınızı bekliyorum 🙂

  12. 2. trimester için benim doktorum,hamileliğin balayı derdi. gerçekten de öyle. herzamankinden daha positiv oluyorsun ve enerjin çok yükseliyor ki, kendine şaşırıyorsun.
    her anını içine sindirebildiğin, huzuru ve mutluluğu içinde(!) hissettiğin harika bir yolculuk olsun.
    sağlıkla bebeğini kollarına al inşallah. seni heyecanla buradan takip edeceğim 😉
    çok çok öpüyorum 🙂

    • Müjde, o ikinci trimester’i nasıl dört gözle bekliyorum bir bilsen 🙂 Az kaldı ha gayret diyip duruyorum kendime.

  13. Gokce Ablacimmm!!!
    Yaaa…nasil duygulandim simdiiii!!!!! az once yemek atlasi blogundan ogrenir ogrenmez buraya damladim, ve yazini bir cirpida okudum. Ne kadar sevindigimi anlatamam…ya ben zaten bekliyordum bu aralar biseyler, blogunu fazla aksattin diye herhalde, ya da aptala malum oldu 🙂
    O princ tanesinin kalp atislarini ilk duydugunda yasiyacagin mutluluk, minik ellerini ayaciklarini o ekranda gordugun an yasayacagin heyecan katlana katlana artsin, bir omur sursun…welcome to the club! 🙂
    Takipteyizzzz 😉

    • Canimmm cok tesekkur ederim! Bebek istediğimi biliyordun, içine doğmuş demek ki 🙂 Dünyanın en büyük mutluluğuymuş meğer!
      Ben de senin bloğunda hamilelik boyunca yazdıklarını zevkle okumustum. Şimdi de oğluşunun büyümesini takip ediyorum. Ben de seni takipteyim 😉