37 Yorum

Yeni bir düzen

Yaklaşık iki senedir yatılı bir yardımcımız var.

Derin dört aylıktı Ayda geldiğinde… Ben dört ay boyunca iki çocuğa birden de bakarım, ev işi de yaparım deyip en sonunda kendimi pencereden aşağı attığımı hayal ettiğimde yardımcısız devam edemeyeceğimizi anlamış, ev işlerine yardım etmek üzere Ayda’yla yola çıkmıştık. Ancak benim yetemediğim her şeye yetti Ayda. Birlikte baktık çocuklara. Yeri geldi yedirdi, yeri geldi yıkadı. Bir nevi anneanne/babaanne desteği verdi bana.

İlk başlarda sorunlar yaşadık. Devam edip etmemeyi sorguladık. Sonradan fark ettim çok zor zamanlardan geçtiğini.

İki senedir her şeyimize ortak oldu Ayda. Ben çok yakınlaşmamaya çalıştım, aileden biri gibi görmek istemedim. Sebebi gün gelip de ayrılınca canımın çok yanmamasıydı.

Ve o gün geldi çattı.

Kimsenin bir suçu yok. Ortada hiçbir yanlış yok. Sadece yeni düzenimiz böyle gerektiriyor.

Artık yatılı bir yardımcıya ihtiyacımız yok. Çocuklar büyüdüler. Ev küçüldü. Sığamıyoruz. Gelen gidenimiz oluyor, yerleşemiyoruz. Ama daha da önemlisi, ben kontrolü elime almak istiyorum.

Ben arkamdan birinin topladığını bildiğim zaman kendini fazla salan biriyim. Ne zaman Ayda izne gitse bizim ev daha düzenli oluyordu. Bu, onun düzensiz bir insan olduğundan değil, benim “Aman canım, Ayda toplar işte…” dememden ve kadının da her şeye yetişememesinden kaynaklanıyordu.

Yatılı yardımcı, birden fazla çocuk olduğunda ve o çocukların farklı ihtiyaçları olduğunda gerçekten iyi oluyor. Ayda’nın bize gelmeden önce, iki çocuklu olduğum ilk dört ayda neler çektiğimi ben bilirim. Derin meme ister, Deniz’i servisten almam gerekir, memede uyuyan çocuğu aşağı mı indireyim, servisi mi bekleteyim? Akşam kolik olan bebeğimi mi susturmaya çalışayım, yoksa 3 buçuk yaşındaki çocuğuma yemek mi yedireyim? Elbette yardımcı da olsa yetişemediğim yerler oluyordu, ama en azından ev işini düşünmek zorunda kalmıyordum.

Ancak yatılı yardımcı, evin müsait olduğu ölçüde iyi bir olay. Evin uygun değilse olmuyor.

Bundan önceki evimizde üst katta kendi odası, banyosu vardı Ayda’nın. Saat 7’den sonra kimse kimseyi görmüyordu. Ama yeni evimiz düz ayak ve daha küçük. Yatak odaları yan yana. Onu da geçtim, evin içinde rahat dolanmak istesen, ne bileyim, banyoya girdin ama dışarıda bir şey unuttun diyelim, çıkıp alamıyorsun. Kendi evimde kendi istediğim gibi hareket edemediğimi fark ettiğim noktada bir şeylerin değişmesi gerektiğini anladım.

Zor olacak. Çocuklar için de, bizim için de. Mutlaka Ayda için de. İki sene uzun bir süre, evdeki eşyaya bile alışıyorsun, değil mi ki bir insan… Bu iki sene bir sürü şey yaşadık; bir sürü şey paylaştık. Elbette anlaşamadığımız zamanlar oldu. Ama geri dönüp baktığımda olumlu şeyler aklımda.

Az önce çağırdım Ayda’yı yanıma. Onu çok sevdiğimizi ama değişen düzenimizin bizi buna zorladığını söyledim. Gözlerimiz doldu, hatta taştı ikimizin de.

Birkaç haftaya gündüzlü bir yardımcımız olacak. İzmir’e taşınan bir arkadaşım, çok güvendiği yardımcısını bize devretti. Onun için de, bizim için de, Ayda için de yeni bir dönem, yeni bir düzen.

Hepimiz için hayırlısı. Ama en çok Ayda için. Bu işi benim sonlandırıyor olmanın suçluluğu var üzerimde. Ama ne yapacaksın, böyle olması gerekiyor. Bu işin de miadı doldu.

Hem annem de daha çok yardımcı olabiliyor artık bana. Düşünüyorum da, eğer annem bu desteği hep verebilmiş olsaydı, zaten yatılı bir kadına ihtiyacım olmazdı. Ama o da yeni emekli oldu, yeni boşa çıktı. Ne zaman ne olacağı belli olmuyor ki…

Beni en çok yaz düşündürüyor. Çocukların ikisi de evde. Yeni yardımcımız saat altı dedin mi gidecek. Onun da bir evi, oğlu var. Eh, benim oğlanlar o saatlerde “kurt çocuğa” dönüşmeye başlıyorlar. Kudurukluk, zıplaklık, huysuzluk, ağlaklık had safhada. İki-üç saat boyunca onların peşinden koş-kavgalarını ayır-yemeklerini hazırla-yedir-banyo yaptır-sütlerini içir-kitap oku-yatır derken, hatırlıyorum da benim yatılı yardımcı alma sebebim zaten en çok 5-8 arasında yorulmamdı. Ama ne yapalım? Anamın karnından yatılı kadınla doğmadım ya?..

Hem kışın aldığım birkaç kiloyu da vermeyi düşünüyorum böylece. “Formunu neye borçlusun?” diye soranlara “Oğlanların peşinde koşturmaya” diyeceğim.

Bu da benim tesellim…

37 yorum

  1. Yatılı bir yardımcın olduğundan haberim yoktu. İkiniz için de zor bir durum, inşallah hayırlısı olur. Evin küçükse dediğin gibi yabancı biri çok ama çok zor oluyor. Umarım yeni yardımcınızla herşey yolunda gider. Ayda’ya yeni bir yer buldunuz mu bu arada? O ne yapacak?

    • Ben arayıştaydım. Ancak artık yatılı istemediğini söyledi bana. Gündüzlü bir iş arayacağız. Bize çok uzak oturduğu için bize gündüzlü gelemiyor.

  2. hayırlı olsun yeni kararlar, biz de ne anane ne babane ne de yatılı bakıcı var. Sadece ben işteyken bir bakıcı evde ve ben işten geldiğim gibi çıkıyor. Tabi o anda tüm işler bana kalıyor… Çok zor ama çocuklar büyüyor işler kolaylaşacak diye teselli ediyorum kendimi… Sizin için de hayırlısı olsun…

  3. biri 3.5 yaşında diğeri 3 aylık kızım var. annem hayatta değil, yardımcım yok, tek başımayım. yukarıda bahsettiğiniz zor dönemden geçiyorum. birini emzirirken öbürü diyelim ki düşüp ağlıyor, acıkıyor, oynamak istiyor vb… ikiye ayrılabilsem keske… bir kendime ait 1 saat düşlüyorum. çocuksuz, yemek çamaşır vb ile uğraşmadığım 1 saat, yarım saate bile razıyım…

    • Benim durumum da seninle aynı sayılır. Benim 18 aylık bir kızım ve 3 aylık bir oğlum var. Annem yardıma gelemiyor. Hem evlerimiz uzak hem ablamın kızına bakıyor hem de babam yeni kalp ameliyatı oldu. Yardımcım yok. Sabah 06.30’da uyanıyorum, kahvaltı, temizlik, çamaşır, çocukları yıka, öğle yemeği, akşam yemeği, dağılan odalar, misafirler, gezmeye çıkar, oyun oyna vs… saysan liste daha uzar. Seni çok iyi anlayabiliyorum ama kuvvetli durmak şart.

      Elif, yeni düzeninize umarım kolayca alışırsınız. Ayda Hanım için de sizin için de hayırlısı olsun.

  4. Elif hanım,ben henüz hamileyim fakat bizde düşünüyoruz yatılı bir yardımcı.Yatılı yardımcı almayı düşünürken bu yazınız karşılaşacaklarımızı daha net göz önüne serdi….Duruma iyi yönünden bakın aklınızda olumlu şeylerin kalması çok güzel bir durum.Ben şimdi olumlu kısımlarını çok düşünemiyorum yaşayabilecegim sorunları daha fazla düşünüyorum..Siz güzel güzel,iyi anılarla ayrıyorsunuz yolunuzu 🙂

  5. Ben de küçük kızım 9 aylıkken gündüzlü bir yardımcı bulmuştum. Yardımcıdan öte ev arkadaşı oldu bana. Ben odama çekip çalışabiliyorum onun sayesinde. Ama dediğim gibi saat 6 tan sonraki o 3-4 saat kabus gibi. Ama bazen de kızıyorum kendime. E tamam yani şımarıklık yapma diyorum 🙂 Büyük okuldan gelir küçük onla oynamak ister. Büyük okulda birşeye kızmıştır sinirini benim sinirimi zıplatarak çıkarır… Bu liste uzaaaar da uzaaar. Ama ben ev arkadaşımı öyle çok sevdim ki nişanlısından ayrıldığında bu kadar sevineceğimi düşünemezdim :-)) Yoksa şimdi ben yalnız kalmıştım. Valla umarım onun için de hayırlı olur bu ayrılık ama benim için çok hayırlı olduğu kesin…”Gülsüm” valla iyi ki varsın…

  6. Elifcim selam

    Ayda yeni bir yer bulmadıysa ben talibim:))
    şu anda güvenilir bir yatılı yardımcı arıyorum. hem de acilen… sevgiler..

  7. Hayirli ugurlu olsun. Insan rahata cabuk alisiyor. Ama zora da adapte olabiliyor. Bunu derken zor olacak diye sartlama tabi kendini. Artik Derin ve Deniz kocaman. Onlara da getir, gotur, temizlik yaptirmaya basladin mi, sirtin yere gelmez.

  8. Kızımı emzirirken oğlumun koltuktan koltuğa oradan da boynuma atladığı zamanlarda ben de kendimi psikiyatristin kapısında omuzlarım düşmüş umutsuz halde hatırlıyorum.Hiçbirşey anlatmadım sadece bana ilaç verin demiştim:))O dönemde çok da yıpratmamak gerekir.Doğru olanı yapmışsın.Çocukların büyümesiyle sıkıntılar azalıyor tabiki.Ama şu 6-8 arası kurt çocuklar durumu bir çok anne için geçerli galiba.Kolay gelsin:)

  9. Yeni düzende kolaylıklar dilerim. Her 2 durumunda kendine göre artı/eksisi var.

  10. yatılı yardımcı zor değil mi? hani belli bir saatte gitse bence daha iyi gibi, gör bak sen de böyle bu yeni düzeni daha çok seveceksin.

  11. Hayırlısı olsun. Bu düzene de alışırsın kısa sürede. Yaz olunca okul kapandığı için zor olsa da dışarı çıkma şansın daha çok oluyor. Eve tıkılıp kalmıyorsun en azından.
    Güzel olacak güzel…;)

  12. Merhaba Elif,
    Oncelikle yeni duzeninizin keyifli olmasini dilerim Bizde ikinci cocuga adim adim yaklasirken (10 hafta kaldi) yatili bir yardimci ariyoruz. Eger Ayda yeni bir yer bulmadiysa ve.Ankara yi gelmeyi dusunurse ben de gorusmek isterim. Tesekkurler

  13. Yeni duzende kolay gelsin Elif. Bence boylesi daha guzel olmus. Evet aksam 18.00’den itibaren yatana kadar gunun en zor saati. Ben de en gec 18.00den itibaren yalnizim cocuklarla. Bazi gunler cok guzel geciyor, bazi gunler de dakikalari sayiyorum. Ama yine de cocuklarla basbasa oldugum icin cok mutluyum. Kolay gecen gunlerde de zor gecen gunlerde de bu birlikte gecirdigimiz zamanin bizi aile yapan, bize ozel bir an oldugunu hissediyorum.

  14. seni çok iyi anlıyorum. benim de 3 çocuğum var.

    İnsanoğlu çok güçlü bir varlık. Şartları bilirse o şartlara yetecek güç ve kuvveti kendinde buluyor.Evde 3 çocukla (4 yaşında 1 kız 1 yaşında ikizler) tek başıma olduğumda daha düzenli ve mutluyum. sadece ev işleri bekliyor biraz.

    1 yıldır ücretsiz izindeyim çalışırken babaannemiz destek veriyor sağolsun.

    Eskier tek başına çocuklarını nasıl büyütmüşler. Bende onlar gibi davranmaya çalışıyorum.Evimi güvenli hale getirip ihtiyaçlarını görüyorum sadece. benim yardımıma ihtiyaç duymadıkları sürece onlara karışmıyor müdahale etmiyorum. böylece kendi kendine yetmeyi öğreniyorlar. Yemeklerini kendileri yiyorlar mesela ben sadece hazırlayıp önlerine koyuyorum.Aynı şekilde kendi kendine uyumayı öğrettim onlara erken dönemde. Yatış saatleri de erkendir 8-9 gibi uyurlar

    Tabi ki onlarla ilgilendiğim oyun oynadığım zaman dilimleri de var.

    Herkesin şartları farklı tabi ki fakat şartları da zorlamak gerektiğini düşünüyorum. Zorlamayınca insanın içinde sahip olduğu güç ortaya çıkmıyor. İstidatlar inkişaf emiyor yani.

    Hakkınızda hayırlısı olsun diyorum

  15. Ayda’nin sigara iciyor oldugundan dolayi yasadiginiz sikintiyi hatirladim bi an, iki taraf icinde hayirlisi olsun, yeri gelir kendi annen babandan cekiniyorsun ayni evde,bir yabanciyla yasamak gercekten cok zor.

  16. Merhaba Elif, yatili bir yardimciya kizkardesimin acil ihtiyaci var, 8 aylik hamile ,ilk bebegi… Detaylari ozelden gorusebiliriz, eger tabii ki Ayda da isterse…Svg,

  17. merhaba, ben de 6 aylık hamileyim, ikiz bebek bekliyorum. artık kendi kendime yetemiyorum maalesef. evimiz müsait olmadığından gündüzlü bir yardımcı arıyorum ben de, bebeklerden ziyade bana ve eve bakacak. yolu açık olsun aydanın, anadolu yakasında bir yere gelip gidebilirse ben de talip olabilirim.

  18. _cereninannesi_

    Bir tane prenses kızım var 16 aylık yalnız başıma bakıyorum. Yatılı bir bakıcı nasıl oluyor nasıl olurdu bilemiyorum fikir veremyorum ama sizin afacanlar büyüdü maşallah. Hayırlı olur inşallah 🙂

  19. Yeni duzeniniz hayirli olsun. Ben de Ayda’nin varligindan bihaberdim ve hem bloga, hem sosyal aktivitelere, hem cocuklara, hem de Adana’li bir esi beslemeye nasil yetisebildiginize sasiyordum isin acikcasi. (Sirriniz ortaya cikti). Benim anlamadigim bazi anneler: ben yalnizim, yalniz bakiyorum cocuguma + ev islerine diye yorumlarda bulunmuslar. Merak ediyorum ama Babalar gercekten mi Turkiye’de aile ve ev islerinden bu kadar uzak duruyorlar. Onlar cocuklar ile oyun, ve dis islerinden mi (örn: calismak, alisveris, arabayi servise goturmek vs.) sorumlu sadece anlayamadim. Daha once de demistim ben de iki ufaklikla, buyukannelerden uzakta (denizasiri), ne ev isleri (temizlik vs.) ne de cocuk bakimi icin yardimci kullanmanin yaygin olmadigi biryerdeyim- Aupair alabilirz ama astari yuzunden pahali oluyor o islerin…Ama maddiyatin otesinde yok biz kari-koca evde baska birini istemeyiz–özel hayatimiz, kavgamiz, askimiz bize kalsin ki evimiz musait olmasina ragmen…. Acaba isgucunun ucuz olmasi mi yardimci kadin almayi kolaylastiriyor Turkiye’de desem de bakicilara maasinin yarisindan fazlasini veren bir arkadasim da var…Neyse hersey insanlar icin, emeksiz zahmetsiz rahmet olmazmis olsa da fayda etmezmis, ve sevgi emek ister…bunlar benim dusturum. Herkese kolay gelsin…Eslerinize de biraz daha sorumluluk ve gorev verin, hayati paylasin derim. Ucaklarda saygidan bir baskasi icin lavaboyu kurulamayi biliyorsa (ki DDogan oyledir misal diye dusunuyorum.) evde de tras sonrasi lavaboyu kurulayabilir gibi geliyor….

  20. Çok doğru bir karar vermişsin Elifcim.Çocukların zor zamanları bitmiş artık bir düzen oturmuş evde.Dediğin gibi evde başka biri olduğunda özel yaşam kısıtlanıyor.Özel yaşam da çok önemli.Allah onun da yolunu açık etsin.

  21. Gercekten zordur ,düşünüyorum da temizliğe yardım için gelen bayan bile biran önce işi bitsin de gitsin diye dakika sayıyorum. Her geldiginde bı strese giriyorum nedense ben de bı acayibim:)

  22. Gercekten zordur ,düşünüyorum da temizliğe yardım için gelen bayan bile biran önce işi bitsin de gitsin diye dakika sayıyorum. Her geldiginde bı strese giriyorum nedense ben de bı acayibim:))

  23. kızım 10 oğlum 4 yaşında… oğlum ilk doğduğunda ikisine de yetişemediğim anlar çok oldu. elimde direksiyon, kafamda huni durumuna düşecektim nerdeyse… oğlum 2.5 yaşında yarım gün kreşe başladı ve ben gündüzleri biraz rahatladım. eskiler nasıl dirayetliymiş bilmiyorum ama ben yetememenin verdiği sıkıntıyı çok yaşadım.

  24. Elif benim yardımcım yatılı değil gündüzlü ve hergün geliyor ama şunu çok içten söylüyorumki eğer çalışmasaydım yada kızımı hasta olup kreşe gidemediğinde bırakacak birileri olsaydı (ailelerden uzakta yaşıyoruz) evimde hergün başka bir kadın istemezdim haftada bir yeterdi.yardımcımızı çok seviyorum ailemizden biri artık o 3,5 yıldır hergün bizimle ama dediğin gibi o yokken daha düzenliyim ve hergün şunu neden yapmamış diye düşünüp kendimi yemiyorum yani tüm bu dediklerin gündüzlü yardımcıda da olacak bir süre sonra olmasa daha mı iyiydi diye düşünürken bulucaksın kendini.Benim çok sık söyledğim şey evimin tek kadını olmayı çok özledim oluyor yada bulamadığım herşeyde onu aramak utanç veriyo bu evin kadını bendim aslında diyorum.

  25. kızıma babanne ve anane dönüşümlü bakıyor.babanne bize yakın bize gelip bakıyor ama anneme biz gidip kalıyoruz bir hafta.git gel malum ne kadar zor olduğunu tahmin edersiniz.eşimin çalışma saatleri düzensiz tatilleri düzensin.bazen insanın sabrı taşacak gibi oluyor ama o anda evladının gözünün içine baktığında tüm sıkıntılar uçup gidiyor.arabamız da yok bu arada..yarım gün olsun bakıcı alalım, babanne sürekli bakımını idare etsin desek, bakıcı masrafını üstlenecek gücümüzde yok..yani iki çocukla herşey çok daha zor olacak bu kesin ama üstesinden gelinebilir.kimseyi bakıcı aldığı için yadırgayacak da değilim ama maddi durumlar buna el vermese bakın nasıl da güzel üstesinden geliniyor. umarım anlaşıldı söylemek istediğim.bu arada sormak isterim sesim sizi tahrik ediyormu sevgılımmm 🙂

  26. Kalbinizdeki potansiyel “üçüncüye” selam etmek geldi içimden nedense? :))

  27. Bu yazıyı okuyunca ilk hissettiğim hayalkırıklığı oldu, bu blogu bayağıdır okuyorum, hiç yatılı bir yardımcıdan bahsettiğine rastlamamıştım, biraz aldatılmış hissettim. Amacım yargılamak değil, ama yine de beni düşündürdü. Bu yardımcı ya da yatılı yardımcı işi dünyada nasıl merak ettim. Haftada bir gün evi temizleyip toparlayacak bir kadın gelmesi kafama yatıyor, ama her gün birinin evde bulunması nasıl elzem hale geldi bunu da merak ettim. Bir de sorum var: “Sence kadınların yardımcıya ihtiyaç duymasını etkileyen nedenlerden biri de çocukların yalnız başına veya beraber zaman geçiremiyor olmaları mı?”. Yanlış anlamamanı umarım, sevgiler.

    • “Yatılı yardımcı işi gerekli midir, değil midir, nasıl elzem hale gelmiştir?” sorusunun yanıtı herkese göre değişir. Ben kendi yanıtımı burada vermiştim: http://blogcuanne.com/2010/12/22/marifet-mi/

      Her türlü eleştiriye açığım ama “aldatma” kelimesi de benim kalbimi kırdı açıkçası.

      Bizim yardımcı maceramız 2010 Temmuz’unda başladı. O zamandan beri bu konuda yazdığım yazılar burada: http://blogcuanne.com/tag/bakici/

      • Uzun süredir okuduğumdan yardımcınızla ilgili pek bir anı veya yazı göremediğim için böyle bir yorumda bulundum, amacım kalbinizi kırmak değildi. Herhalde en büyük sorun çocukların apartmanda ve diğer çocuklardan uzak yetişmesi. Bu yüzden annelerin oyun oynaması, kitap okuması ve aktivitelerde bulunması daha çok lazım oluyor. Umarım insanlık daha yaratıcı çözümler bulur gelecek yıllarda…

  28. Batu'nun annesi

    Ben oğlum ve eşim dışında bir canlıya daha tahammül edebileceğimi sanmıyorum.(buna canlı çiçek,kuş,balık vb.dahil)

  29. Açıkçası bende şaşırmadım değil,Öyle bir anlatım tarzınız vardı ki sanki yardımcınız yok ve tüm bunların üstesinden siz geliyorsunuz….yardımcısı olmak elbette kötü birşey değil ama,vay bee de dedirttiniz elif hanım.

    • Hiçbir zaman “bütün bunların üstesinden tek başıma geliyorum” gibi bir iddiam olmadı, yardımcımızın birkaç hafta izne çıktığı zamanlar dışında: http://blogcuanne.com/2011/09/13/ya-ev-ya-ben/

      • kusura bakmayın elif hanım , ama burada araya gireceğim. inci hanım nasıl bir anlatım tarzı varmış ki size yardımcısı olmadığını düşündürttü, çok merak ettim. ben 2 yıldır okurum elif hanım ı ara ara bahsi geçmiştir hep. bu arada elif hanım çok tahammüllüsünüz, tebrik ederim. sevgiler

  30. Anne olduktan sonra tanıştım blogunuzla sadece okur oluyordum kısıtlı zamanda ama bu yazınıza yorum yapmak istedim nedensiz bi burukluk oldu içimde ne zor gerçketen anne olmak,eş olmak,aşçı,temizlikçi ne bielyim işte hepsini aynı anda olabilmek herşeye yetişebilmek dört dörtlük bir düzen henüz bebeğim 7 aylık ve korkular sardı dört bir yanımı

  31. Ahhh zordur tabi, bizim gunduzlu yardimcimiz yeni ayrildi isten, biz de yatili bir yardimci arayisindayiz su anda, bulmak ayri zor, ayrilmak ayri. Oof of zor isler bunlar