6 Yorum

Gökçe’nin Gebelik Günlüğü, 23. hafta

Gökçe’nin hafta hafta gebelik günlüğü devam ediyor.

Gökçe’nin diğer yazılarına buradan ulaşabilirsiniz.

***

23. hafta

Merhaba,

Bu hafta doktor randevumuz vardı. İlk defa Dr. Bitran ile karşılaştık. Daha önce de anlatmıştım: Doktor ofisinde üç doktor var ve sıra ile hepsi ile görüşülüyor. Dr. Bitran, Elif ve Nilü’nün dediği gibi çok sıcakkanlı ve insanı rahatlatan bir doktor. İçeri girer girmez bize “Merhaba” dedi. Türkiye üzerine sohbet etmeye başladık. Çok ortak yönümüz çıkınca da sohbet iyice koyulaştı. Büyükanne ve büyükbabası 1920 yıllarında İzmir’den Şili’ye göç etmişler. Dr. Bitran Şili’nin başkenti Santiago’da doğmuş ve bir sahil kenti olan Vina del Mar’da büyümüş. Benim buradaki yakın arkadaşım Carol Şili’li. Onunla beraber gittiğim bir Şili gezisinde Vina Del Mar’i gezmiştim. Şehri gördüğüm ilk anda burası İzmir’e benziyor demiştim. Bunu Dr. Bitran’a anlattığımda çok şaşırdı. Meğer büyükbabası Vina Del Mar’a İzmir’i anımsattığı için yerleşmiş.

Bu randevumuzda Dr. Bitran beni ultrason ile muayene etmedi. Eline bir mezura alıp karnımı ölçtü. Elle karnımı muayene etti. Bebeğim 28 cm olmuş. 550 gr civarındaymış. Artık bundan sonra hızla büyüyecekmiş. Gerçekten de bebeğimin büyüdüğünü bu hafta daha net hissettim. İçimde kıpır kıpır oynuyor. Hep sağ tarafıma yaslanmış şekilde duruyor. Sanırım başı karnımın sağ üst bölümünde, ayakları ise sol alta doğru uzanıyor. Hareketlerini sıklıkla bu bölgelerde hissediyorum.

Dr. Bitran benim nasıl bir doğum istediğimi, daha doğrusu doğumum hakkındaki düşüncelerimi öğrenmek istedi. Normal doğum istediğimi –ki zaten doktorumun desteklediği doğum şekli– söyledim. Ayrıca, kendimi tanıdığımı ve çok büyük ihtimalle epidural isteyeceğimi söyledim. Geçen haftaki yazımda bahsettiğim epizyotomi konusunu sordum. Epizyotomi yapmadıklarını, yırtık oluşumunu mümkün olduğu kadar önlemek için masaj yaptıklarını söyledi. Epizyotominin nasıl bir işlem olduğunu ve doğum sırasında olabilecekleri uzun uzun anlatıp beni rahatlattı.

Bu randevumuzda ayrıca glikoz tolerans testi, genetik testi ve kan sayımı yapıldı. Glikoz tolerans testinin ve kan sayımının sonuçları normal çıktı. Genetik testinin sonuçlarını bekliyoruz. Sanıyorum genetik testi Türkiye’de pek yapılan bir test değil. Bu test bebeğin ve gelecek nesillerin taşıyabileceği kalıtımsal anormal genleri tespit etmeye yarıyor.

Cuma akşamı eşimle beraber Heidi Murkoff’un “What To Expect When You’re Expecting”  kitabından uyarlanan“Dikkat Bebek Var” filmini izledik. Filmde her hamileliğin farklı seyrettiğini ve her doğum hikayesinin başka olduğunu hatta bazen de planlanan gibi olmadığını işlemişler. Çok hoş ve eğlenceli bir filmdi. Buna rağmen şu sıralar duygusallığın hat safhasında olan sulu göz ben bazı sahnelerde gözyaşlarımı tutamadım. Genç çiftin düşük nedeniyle bebeklerini kaybettikleri sahnede üzüntüden ağlarken, filmin sonunda doğum sahnelerinde bebekleri annelerinin kucaklarında gördüğümde bu kez de mutluluktan ağladım. Kendi bebeğimi kucağıma aldığımı hayal edip müthiş bir heyecan ve mutluluk duydum.

Filmde Breast Choice butiğini işleten Wendy rolündeki kadının hamilelik halleri çok gerçekçiydi. Eminim pek çok hamile kendinden bir şeyler bulacaktır. Mesela hazımsızlık ve gaz konusunda bendeniz! Filmde dikkatimi çeken bir başka şey ise pusetlerde ve araba koltuklarından Britax markasının kullanılmasıydı. Parkta bebeklerini dolaştıran babaların kullandıkları arabalar Britax B-Ready idi. Hatta biri tıpatıp benim aldığım bej rengi pusetti. Bu filmde kullanıldıktan sonra artık çevremizde epey sıklıkla Britax’lar göreceğiz sanıyorum. Hep öyle olmuyor mu? Bugaboo da Sex and the City’de kullanılmıştı.

Geçen hafta eşimle beraber kısa ama güzel bir tatile çıktık. Amerika’da buna “babymoon” diyorlar. Eşlerin bebek gelmeden evvel başbaşa kaldıkları, dinlendikleri tatile babymoon deniliyor. Eşim bana güzel bir sürpriz yaparak yaklaşık bir ay önce elinde biletlerle karşıma çıkıverdi. Dört günlük güzel bir tatil yaptık. Bütün gün denizde oğlumla yüzdük. Sıklıkla güneş kreminin sürsem de, gölgede oturmaya gayret etsem de güneşten nasibimizi aldık. Biraz D vitamini almak iyi de oldu. Hiç geri dönesim gelmedi. Şu ana kadar gördüğüm en güzel sahilleri gördüm. Bu tatil karı-koca ikimize de çok iyi geldi. Dinlendik, tazelendik.

Haftaya görüşmek üzere! Hepinize kucak dolusu sevgiler…

Gökçe

6 yorum

  1. Gokce sinemaya gitmekle isabet etmissiniz cunku bebek geldikten sonra bakkala bile zor gidersiniz artik:) bol bol gezip tozmaya bakin. Tatil de cok isabet olmus. Gerci tatil olayini bebek emeklemeden once rahatlikla yaparsiniz yine. Hareket etmeye basladiginda hersey zorlasiyor.

    Eren

  2. merhaba gökçe…
    günlüğünü düzenli olarak okuyorum..galiba meslektaşız da..ben istanbuldayım ve 12 haftalık hamileyim..
    karnını ölçerek bebişinin boy ve kilosunu tahmin etme yöntemi çok enteresan geldi ve mantığını çözemedim bir türlü..o da bir uzmanlıktır ve bir yöntemi vardır herhalde..:)

    dikkat bebek var filmine de eşimle beraber 2 hafta önce gittik..emin ol aynı sahnelerde ben de ağladım..gebelik yüzünden her dizide ağlıyorum..bi çizgi film de bile ağladığıma inanamazsın..:)

    sana hayırlı bir gebelik süreci ve doğum dilerim..ben burda tecrübelerinden yararlanıyor olacağım..

    • Merhaba meslektaşım 🙂
      Ah ah o ilk haftalar beni bitirmişti. İnşallah senin ilk trimester’in iyi geçiyordur.
      Bu ağlama halleri hiç geçmiyor inan. Bugün yoga dersinde hoca, gözlerinizi kapayın, bebeğinizi kucağınızda hayal edin diyince gözlerimden şıpır şıpır yaşlar aktı 🙂
      Hatice, ben de sana mutlu ve de sağlıklı bir hamilelik diliyorum. Sağlıkla bebişini kucağına alırsın inşallah!

  3. Off yaa Gokce ablacim sana o kadar cok sey anlatmistimki off yanlislikla bastigim bi tus hepsini sildi cok mutsuzum 🙁 neyse daha sonra bir daha yazacagimm :))