67 Yorum

Öleceğini bilsen de yaşadığını unutma

Canım Deniz,

Bilmiyorum bu yazıları ne zaman okuyacaksın ama sanırım, eminim, hayatının bir noktasında geri dönüp “Annem benim için ne demiş?” diyeceksin.

İşte o geriye dönüşlerde bugün benim ne hissettiğimi bilmeni istediğim için bunu yazıyorum.

Bugün önemli bir gün Deniz’ciğim. Bugün senin anaokulundaki son günün.

İki yaşını biraz geçmiştin anaokuluna başladığında. Oturduğumuz bölgede, kocaman bahçeli, küçük ama güven veren bir anaokuluna verdim ilk seni. İlk birkaç gün ben de durdum seninle okulda. Elimi bırakman çok sürmedi. Çok değil, üç ya da dördüncü günde “Deniz bugün burada kalabilir, siz öğlen gelip alın” dediklerinde yaşadığım sevinç-korku-şaşkınlık karışımı duyguyu hatırladıkça hala nefesim kesiliyor.

Önce yarım gün, sonra tam gün, okulun en küçüğü, şimdi en büyüğü derken üç senedir “okullu”sun. Sabahları seni bıraktık, kapıda öğretmenlerin karşıladılar. Seni eğlediler, seni eğittiler, sana öğrettiler. Yemene, içmene, tuvalete gitmene yardım ettiler. Bir nevi annelik ettiler. Hakları ödenemez.

Ve işte bu sabah son kez gittin okuluna. Aşağıdaki resimleri yaptın öğretmenlerine giderken.

Oradaki arkadaşlarının çoğunu, öğretmenlerini bir daha görmeyeceksin. Ama bil ki arkadaşlarınla çok eğlendin; öğretmenlerinden çok şey öğrendin.

Bugünden itibaren yeni bir sayfa açılıyor hayatında. Artık ciddi ciddi “okullu” oluyorsun.

Eylül ayında anasınıfına mı gideceksin, yoksa ilkokul sıralarına mı oturacaksın, bilmiyoruz.

Bundan birkaç ay önce, damdan düşer gibi eğitim sistemi değiştirildi — yine. Yine diyorum, çünkü bu hep böyle oldu. Nedense bu ülkede kalıplaşmış bazı yanlışların değiştirilmesi aylar-yıllar alırken eğitim sistemi hep oldu bittiye getirildi. Ne var ki bu sefer piyango sana, bize vurdu. Sen sene sonu doğumlu olduğun için seni bir sene daha geç (kendi yaşına daha yakın çocuklarla) okula verelim derken birden seni ilkokul bir’e başlatmakla karşı karşıya kaldık. Bırak sınıfının küçüğü olmayı, ilkokul hazırlık bile okumadan.

Bayağı bir mücadele ettim bu konuda, kendimce, naçizane. Mücadele dediysem, yazdım, çizdim. İlkokul İçin Beş Çok Erken dedim; O zaman beş buçukta alırız dediler. Senin gibi çocukların anneleriyle bir oldum, 5 Buçuk da Çok Erken dedim, hesap sordular. Hesabı alalım dedim, oralı olmadılar.

Biz 5 Buçuk Çok Erken derken, bu çocuklar ilkokula değil, okulöncesine gitsinler diye haykırırken bizi destekleyen çok oldu. 13 bin kişi daha imza attı bu haykırışımıza. Ne var ki Boşuna uğraşıyorsunuz”, “Yasa geçti”, “Geçmiş olsun”, “Anca gidersiniz” diyen de çok oldu.

Ben 5 Çok Erken diye ortaya düştüğümde de, 5 Buçuk Çok Erken diye imza topladığımda da, tam bugün İl Milli Eğitim Müdürü’ne giderken de, Milli Eğitim Bakanı’yla görüşmek için randevu beklerken de, Başbakan’ın eşine bir anne olarak mektup yazdığımda da… “Bir şeyin değişmeyebileceğini” biliyordum.

Bir paylaşım gördüm geçenlerde. Özdemir Asaf’a ait.

Der ki:

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun? dedi.
Öleceğini bile bile yaşamayı unutmuştu o an. Bozmadım.

Kazandım mı, kaybettim mi; dilekçelerle, raporlarla, şununla bununla seni anasınıfına verebilecek miyim, yoksa kendi ellerimle, istemeye istemeye ilkokul sırasına mı oturtacağım, şu anda bilmiyorum Deniz oğlum.

Bu yazıyı ne zaman okursun, hayatının hangi evresinde olursun, ilkokulda büyüğün küçüğü olup da bunun sıkıntısını mı yaşamış olursun, yoksa bir şekilde bu sistem değişikliğinden en az etkilenmiş, hayatının o defterini kapatmış, çoluk çocuğa mı karışmış olursun… Bilmiyorum. Ancak muhtemelen bugün hayat memat meselesi haline getirmiş olduğumuz bu sorun çok geride kalmış olacak. Kim bilir, belki de bambaşka şeylerle mücadele ediyor olacağız?..

Bilmeni isterim ki bu konuda ben elimden geleni yaptım.

Bu yazıyı okuduğun gün bil ki annen, kendinden daha büyük bir şeyle mücadele etti. Belki değiştiremedi ama karşısında durdu.

Bu senin de hayattaki duruşun olsun, olur mu?

Yanlış olduğunu bildiğin bir şeyi değiştiremeyecek olsan da onunla mücadele etmekten geri kalma. Öleceğini bilsen de yaşadığını unutma.

Bunu hayatının her alanında uygula.

Bugün senin anaokulundaki son günün. Yarın yeni bir hayata adım atıyorsun.

Yolun açık olsun canım oğlum.

67 yorum

  1. Okurken gözlerim doldu, ağladım. Peki ya sen yazarken?

  2. offf kopardın beni sabah sabah yaaa
    seneye aynı duyguları bizde yaşayacağız ki bu sene direkten dönen bir aile olarak kıyısından sıyırmış olduk oyüzden bir nebze daha şanslıyız galiba

  3. Ben de ağladım şu açık ofiste sabah sabah… ellerine sağlık..

  4. Anne olmak özel ve güzel bir duygu;)

  5. Ve Deniz biz de şahidiz ki annen doğru bildiği her konuda sonuna kadar mücadelesini sürdürdü, bizlere bu anlamda hep iyi bir örnek oldu. Ne kadar gurur duysan az…

  6. Yaaa Elif , bu kadar mı içten yazılır ? Sabah sabah ağlattın beni , Deniz ve Derin çok şanslı çocuklar , Allah her çocuğa böyle anne nasip etsin inşallah..

  7. İyi ki anneyim, Allah bizlere ve evlatlarımıza sağlıklı yarınlar nasit etsin, bizler de bu duyguları yaşayabilelim.

  8. Gozlerim doldu 🙁

  9. ağlayanlar + 1…

  10. :…((
    Öleceğini bilsen de yaşadığını unutma.!!

  11. üff az önce kızımı karne almaya yolladım, kendimiz için sevinirken (63 aylık olacak eylülde) 66 aylık arkadaşları için üzülürken bir de bunu okumak (üstelikte doğuma kalan 25 gün nedeniyle zaten her şeye ağlıyorken) ağladım işte ağladım. elimizden gelmeyenlere ağladım. çocuklarımızın geleceği için ağladım. ama benim hala umudum var. biz bilinçli anneler bunca yanlışa rağmen çocuklarımızın geleceğini karartmamak için elimizden geleni yapacağız, bunun farkında olmayan velileri uyarmak için elimizden geleni yapacağız. BENİM HALA UMUDUM VAR.

  12. beni de ağlattın Elif..

  13. muhteşem bir yazı..

  14. çok güzel bir yazıydı.Siz gerçekten çok güçlü ve mücadeleci bir insansınız.Deniz annesiyle gurur duyacak.

  15. Ağlattın Elif hem de çok….Sanki bi yorulma bir pes etme hissettim sende…nolur sakın vazgeçme….

  16. çok güzel, çok anlamlı bir mektup. kutlarım sizi.

  17. Elif taktir edilecek bir annesin, yazın kalbime dokundu….

  18. ahh benimde bebeğim bugün mezun oluyo bu yolda yalnız değilsin!!!umarım ALLAH haklarında hayırlısını verir…

  19. Oğulların seninle çok gurur duyacak…

  20. Tuba bozacioglu

    Yasamayi secenler oyle ya da boyle kazaniyor bence…gozlerim doldu, deniz in bunu hayatinin hangi doneminde okuyacagini, bizim gibi gozlerinin dolmasina engel olup olamayacagini merak ettim.. Hepsinin hakkinda hayirlisi olsun, hayat sanslari olsun dilerim….

  21. Off Elif ne yaptın sen….zaten sabahtan beri ağlıyorum yazında tuz biber oldu.Benim kuzumun da anaokulunda ki son günü bugün.Totosunda bezle başladığı okul hayatının ilk basamağı bitiyor….gel de ağlama.

  22. çok güzel bir yazı, duygularınıza sağlık, gözlerimde yaşlarla okudum. çocuklarımız için güzel günler diliyorum, çok umudum olmasa da !

    SÜPERRRR : Öleceğini bilsen de yaşadığını unutma!!!

  23. sebnem kent boybada

    Elifcim seninle ayni seyleri yasiyoruz benim kizim da Subat 2007 dogumlu bende mücadele ettim dilekçeler verdim imza kampanyalarina katildim öğretmenlerin yuruyusune katildim biber gazinda son anda kurtuldum ama hicbirsey degisteremedim:(( Bunlari yaparken de degistiremiyecegimi biliyordum.. Ama kizim icin gene de savastim savasiyorum.. Öyle guzel anlattmissin ki duygularin(m)i eline saglik.. Bir gun yavrularimiz geriye donduklerinde annem her zaman yanimdaydi deseler yeter umarim haklarinda hayirli olur.. Gözyaşlarim eşlik ediyor bu satirlara sen sadece Deniz’e degil benim gibi annelere de yol gosterdin duygularimizi insanlara ulaştirdin.. Ne mutlu cocuklarina senin gibi anneleri var.. Sevgiyle kal…

  24. Deniz’ciğim harika bir annen var,umarım hep birlikte tatlı talı yaşarsınız….hep birlikte tatlı tatlı yaşarız.
    Sevgilerimle….

  25. iste onemli olan da gercekten bu eline saglik Elif. Hicbir sey degismeyebilir ama onemli olan dusundugumuzu soylemek soyleyebilmek. Evet elinizden geleni yaptiniz hepiniz, hicbirsey degismeyecek mi degismesin ama en azindan degismesi icin mucadele edenlerin oldugu bilinsin. Deniz senin de yolun acik olsun guzel ailenin destegiyle onunde engeller olmasin.
    Eline saglik Elif. Bir de bir turlu firsat olmadi bunu yazmaya, cocugum yok ama sizin mucadelenizin sadece kendi cocuklariniz icin olmadigini acik ve net goruyorum ve gonulden destekliyorum. Tum cocuklar adina siz annelere bu mucadeleniz icin tesekkurler.

  26. Nilhan - Küçük mucizem

    Elif , senin gibi anneleri oldukça yolları hep açık olacak oğullarının. onlar çok şanslılar, bunu sen de biliyorsun.

  27. ühü ühü ühüüü benim oğlumun da adı Deniz ,ağlattın tatlım beni:((

  28. ya inanmıyorm ağladımm ya.hem bir anne olarak hem de öğretmen olarak baktığımda gerçekte çok duygulandımm.siz çok çaba sarfettiniz

  29. Eifciğim ellerine sağlık… Gurur duyuyorum seni tanıyor olmaktan .. 🙂

  30. elif, bir kadın ve (8 haftalık) bir anne adayı olarak seninle gurur duyuyorum, gözlerim dolu dolu olarak.. bana çok güzel bir örneksin, harikasın 🙂

  31. Çok doğru elif çok doğru
    Kaybedeceğini bilsen de mücadele etmekten korkma…Çünkü hayat mücadele etmek bir nevi..

  32. Tüylerim diken diken… Ellerine, kollarına sağlık. Deniz çok şanslı böyle duyarlı bir anneye sahip olduğu için. Maalesef hayat daha çok zorluklarla karşılaştıracak çocuklarımızı, fakat Allah izin verdiği sürece biz yanıbaşlarında olacağız, ellerinden sıkı sıkı tutmak için. Gitmek istediklerinde de usulca bırakacak, arkalarından bakacağız. Şansları bol olsun…

  33. ağladım,yaptıklarımıza,yapamadıklarımıza ve sonrasında yapacaklerımıza….:) biz şanslı çocukların şanslı anneleriyiz. yüreğine sağılk elf hanım…

  34. Allah herkese evlat sevgisini nasip etsin. Allah herkesin evladına hayırlar nasip etsin.
    Bugün bunu biz okuduk ve nekadar etkilendik. Yarın Deniz okuduğunda ne kadar güzel şeyler hissedecek!

  35. Hayır bu kadar ümitsiz olma. Benim oğlum da bugün kreşten karne alıp gelecek eve. Eylülde 69 ayını dolduruyor 2006 aralık doğumlu. Ve ben göndermiyorum okula. Göndermeyi düşündüğüm okulun kontenjanı doldu. dün beni aradılar sınıfta bir kişilik yerimiz var diye. teşekkür ederim göndermiyorum dedim. Benim oğlum 81 aylık gidecek okula. 69 aylık gitse öğrenemz mi okuma yazmayı 4 işlemi gayet de güzel öğrenir. Peki ya sonra ne olacak kendisinden 14-15 ay büyüklerle girecek tüm sınavlara. Çünkü bu sene 84 aylık çocuklar var 1.sınıflarda çoğunluğu da bu yaşlarda. çünkü geçen sene yoktu böyle bir yasa. SBS-ÖYS derken tüm sınavlarda kendisinde 1 yaş hatta daha büyük çocuklarla yarışacak.Niçin bunu yaşatayım oğluma. Çok başarılı olabilecekken neden sıradan olsun. Neden hep daha çok çabalamak zorunda kalsın. Bu sene 66 ayını doldurmadığı için okula gitme zorunluluğu olmayan bir çocuk seneye 78 aylıkken okula başlayacak peki bizim çocuklarımızın suçu ne onlar neden 67-68-69 aylarda 1 yaş daha küçük okula başlasınlar. Göndermiyorum. Sonuna kadar arkasındayım. En kötü ihtimalde para cezası ödeyeceğiz. Çocuğumun geleceği için öderim. Ama öncesinde bu para cezasına karşı da iptal davası açmayı ihmal etmeden tabi.

  36. sabah sabah yazıyı görüp okurken ağlayıp sonra gözler ıslak ıslak müdüre yakalanıp noldu ki bakışlarına maruz kaldıktan sonra çok alakasız ama bir süredir bizdeki gerginliğin sebebini çözüverdim nedense… hem üzüldüm hem de en azından kendimce aydınlandığım için sevindim. sonra da oturdum bu yazıyı yazdım, konu alakasız ama öyle işte
    http://mineoskay.blogspot.com/2012/06/anne-iste.html

    bu aralar böyle oluyor zaten bir şey okuyorum sonra başlıyorum yazmaya.. içimde birikenler çıkıyor birden…
    sevgiler
    Mine

  37. çağla ile çiğdem

    gözlerim doldu… anne olmak kesinlikle farklı bir şey, çok çok farklı…

  38. Caglarim.. Canim Denizcigimin yanagina kocaman bir opucuk kondur.. Aferin ona!

  39. Aglarim olacak o, caglamisim 🙂

  40. Canim kizim cok guzel yazmissin.. Denizimin cocukarini goresin insalllah!

  41. Offf çok duygulandim….

  42. _cereninannesi_

    Ellerine sağlık çok güzel, ÇOK İÇTEN BİR YAZ olmuş. Deniz, in yolu açık olsun..

  43. Deniz’in yolu acik ve yasami boyunca mutlu olsun. Hayat elbette ki mucadelelerle, hayal kirikliklari ile dolu oldu ve olacak. Umuyorum ilerleyen zaman icerisinde kendi mucadelelerinizin karsiligini olumlu yonde alirsiniz Elif…Sevgiler…

  44. Değişmeyeceğini bilsek de kendi bildiğimiz doğruyu savunmak, değiştirmek için çabalamak çocuklarımıza haksızlıkların ve yanlışların karşısında susmamayı, kabullenip oturmamayı öğretmek bir anne olarak görevimiz. Sen de sistemin yanlışlarına dur demek adına çabaladın. Dediğin gibi kendinden büyük bir şeyle savaş verdin. Kazanmak ya da kaybetmek vardı sonunda. Sisteme kim dur diyebildi ki bu zamana kadar. Önemli olan iki evladının da ileride örnek alacağı bir davranış sergilemen. Kabullenip dayatılana razı olmaman. Duygularını ve düşüncelerini çok güzel dile getirmiş ve pek çok anneye tercüman olmuşsun. Deniz bu yazılanları okurken umarım onun gurur ve mutluluk gözyaşlarını görür ve kocaman sarılırsınız birbirinize.

  45. hepimiz elimizden geleni yaptık elifcim, ama böyle olacağı belliydi.denizi de çok öpüyorum ve herşeyin üstesinden geleceğine eminim, sizleri takip ediyor olacağım…

  46. Elif Merhaba,

    Yazın çok hoşuma gitti, çok duygulandırdı. Deniz için hayırlısı olsun. Her ortamda, her yaşta üstesinden gelecektir. Sen elinden geleni yaptın. Oluruna bırak 🙂

    Deniz’in ana okuluna 2 yaşını biraz geçe başladığı dikkatimi çekti. Bizim doktorumuz 3 diyor. Sen nasıl değerlendiriyorsun? Her çocuk farklı elbet. Ancak tecrübelerini paylaşırsan çok sevinirim. Artıları ve eksileri nelerdi?

    Sevgiler,
    Ahu.

  47. 5,5 yaşındaki oğlum için aynı endişeleri paylaşıyorum. Allah bizi ve çocuklarımızı kolay yollardan geçirsin dilerim. Bu durumu hasarsız atlatabiliriz dilerim.

  48. Senin yazılarınla, benim gözümdeki tuz oranı arasında birebir bi’ ilişki var Elif.
    Eline sağlık.