49 Yorum

Çocuktan sonra yuttuğum 5 söz

Aşağıdaki yazı Blogcu Anne okurlarından Ayşegül tarafından kaleme alındı:

***

ÇOCUKTAN SONRA YUTTUĞUM 5 SÖZ

Çocuk sahibi olmaya niyetlenen arkadaşlarım bana çocuktan sonraki hayatla ilgili sorular soruyorlar. Ben de onlara hayatlarının ikinci evresiyle ilgili birşeyler anlatıyorum. Ama aklımın bir köşesiyle de aslında anlattıklarımın onlar için pek bir şey ifade etmediğini biliyorum.

Ben de 1.5 yıl kadar önce onlardan biriydim. “Çocuklu Hayat”la ilgili sorular sorar, bloglar, kitaplar okur ve çocuktan sonraki hayatım için büyük laflar ederdim.

Bu lafların HEPSİNİ, evet istisnasız hepsini yuttum:

1. SÜREKLİ ÇOCUKTAN BAHSEDEN, SAĞA SOLA FOTOĞRAF GÖNDEREN, FACEBOOK’TA ALBÜM YAPAN ANNELERDEN OLMAYACAĞIM.

Doğumdan sonra fırsatını bulduğum ilk anda Facebook’ta bir KEREM albümü yaptım.  Şu an Kerem’in fotoğraflarını Facebook’ta 500’den fazla arkadaşımla paylaşıyorum. Tweetlerim “Kerem bugün ilk dişini çıkardı, akşam yoğurt yedi, sabah kaka yaptı” dan ibaret. Kazara yolda bebekli bir kadın görsem hemen konuşmaya başlıyorum; “Benimki de 14 aylık oldu, uykuları biraz daha iyi çok şükür, sizin uyku düzeniniz nasıl? Yürüyor mu? Bakın göstereyim fotoğrafını, evet aynı ben..”

2. BENCE BİRAZ RAHAT BİR ANNE OLMAK LAZIM. ÇOCUK ŞEKERE, ÇİKOLATAYA HER TADA ALIŞMALI.

Bu sözleri söylerken tabi ki ilk yıllarda şekerin, tuzun çocuk beslenmesinde yeri olmadığını bilmiyordum. İnek sütü alerjisinden de bihaberdim. Kerem alerjik bünyeli olduğu için yediğine, içtiğine çok dikkat etmem gerekiyor. Keçi yoğurdunu bile ölçüyle veriyoruz. “Aman canım, rahat ol biraz, çocuk her şeyi yesin” diyenleri geri püskürtmem zor oluyor ama onları da anlıyorum. Bir zamanlar ben de annelerinden izinsiz olarak çocuklara şeker, çikolata dağıtan çocuksuz bir insandım!

3. SOKAKTA EMZİRENLERİ ANLAMAK ÇOK GÜÇ! GİDİN EVİNİZDE EMZİRİN KARDEŞİM. HER YERDE MEMENİZİ AÇMAK ZORUNDA MISINIZ?

Bu sözümü zaten hastanede Kerem’i kucağıma alır almaz yutacağımı anlamıştım. Sokakta, parkta, restoranda, bankta, uçakta, vapurda, gündüz, gece  istediği her yerde ve her zaman emzirdim. Korku dolu gözlerle bana bakanlara da gülümseyip, “Çok tatlı değil mi?  14 aylık oldu, bakın göstereyim bebeğimi, aynı ben..” diyerek yanımdan kaçırdım.

4. ÇOCUKLU EVLER NE KADAR PİS VE DAĞINIK! AYRICA BÜTÜN EV OYUNCAK DOLU, ÇOCUĞU BU KADAR DA ŞIMARTMAMAK LAZIM CANIM.

Hamileyken çocuklu bir arkadaşımın evine ziyarete gitmiştim. Yeni yeni yürümeye başlayan kızı halının ortasına güzelce kusmuş, sonra da kusmuğa basıp evi dolaşmaya devam etmişti. Arkadaşım, bu duruma çok şaşırmayıp kusmuğu üstünkörü bir ıslak mendille silip sohbete devam etmişti. Dehşetle karşıladığım ve ayıpladığım bu olay karşısında söylediğim büyük laflar bana evimin her köşesinde bulabileceğiniz kirli bebek bezleri,  mama artıkları, üzrlerine yemek bulaşmış oyuncak parçaları ve bolca kusmuk olarak geri döndü.

Oğullarına oyuncaklarla dolu bir oyun odası yapan arkadaşlarımızı gördükten sonra eşimle Kerem’e fazla oyuncak almamak ve hediye gelen oyuncakları saklayıp sırayla vermek konusunda anlaşmıştık. Salonumuzun bir köşesinden çektiğim şu fotoğraf ne kadar prensip sahibi bir çift olduğumuzu gösteriyor sanırım:

5. ANNELERİN UYKU KONUSUNDAKİ ŞİKAYETLERİ YETTİ ARTIK. BEBEKLE BİRLİKTE UYUMAK DA NE DEMEK!! 2 AY SONRA KOYARIM ODASINA UYUR MIŞIL MIŞIL.

Uykusuz Anneler Kulübü’nün ilk üyelerindenim. Her sabah ofisteki bekar arkadaşlarımı bıktırana kadar “Dün gece 7 kere kalktı, mama verdim uyumadı, dişi çıkıyor sanırım, ateşi de vardı, sabaha kadar salladım, sabah 6’da cin gibi ayaktaydı..” gibi cümleler kuruyorum. Onlar da tıpkı benim 2 yıl öncesinde, yorgun anne iş arkadaşlarımı dinlerken yaptığım gibi “hı hı, evet evet” diyerek beni anlıyormuş gibi yapıyorlar. İki anne biraraya geldiğimizde konuştuğumuz tek konu uyku. Kerem’in uyku düzeniyle ilgili saatlerce konuşabilirim ve yazabilirim.

Bebekleriyle birlikte uyudukları için ayıpladığım arkadaşlarımın yüzündeki o mesut ifadeyi de şimdi anlıyorum. Sabaha karşı ağlayarak uyanan Kerem’i aramıza yatırıyoruz. Ve o saatten sonra üçümüz de mutlu, mesut uyuyoruz. Meğer ne güzel birşeymiş bebekle birlikte uyumak!

Bu lafları ve daha fazlasını yuttum ama şimdi de daha büyük çocuk sahibi olan çiftlere bakıp bakıp içimden ahkam kesmeye devam ediyorum. İlerisi için büyük laflarım da şunlar; bakalım zaman ne gösterecek:

  1. Saçma sapan paralar harcanan palyaçolu, pastalı KALABALIK DOĞUM GÜNÜ PARTİLERİNDEN UZAK DURUCAM.
  2. Çocuğunun ödevlerini yapan, ARKASINI TOPLAYAN ANNELERDEN OLMAYACAĞIM. Biraz sorumluluk almayı öğrensin canım!.
  3. YURT DIŞINDA YAŞAMAK İSTERSE KARŞI ÇIKMAM. Zaten artık mesafeler çok yakın, Skype var. Onu bu konuda da özgür bırakıcam.
  4. MESLEK SEÇİMİNDE DE MÜDAHALE ETMEYECEĞİM. Hangi işi yaparsa yapsın, önemli olan severek yapması.
  5. OĞLUM İLERDE KİMİNLE MUTLU OLACAKSA ONUNLA OLSUN. İlişkilerine karışmak mı? Asla!

49 yorum

  1. gercekten cok hos bir yaziydi. henüz anne olmamis biri olarak karisik duygularla ama gülümseyerek okudum 🙂 hayat insana gercekten cok sey gösteriyor, degil mi? 🙂
    sevgiler

  2. 6 aylık hamileyim oyuncak ve birlikte yatmak konusunda benim de sizinkine benzer büyük laflarım var. ayrıca bebek alışverişinden önce kızıma pembe hiçbirşey almayacağım gibi büyük lafım daha vardı ama daha ilk alışverişte pembe bir yenidoğan setiyle kasada buldum kendimi. o yüzden başıma neler geleceğini sizin yazınızında eşliğinde tahmin edebiliyorum.

    • ayşegül hanım,
      bir süre sonra pembeden başka bir şey alamayacak hale geleceksiniz, hele bebeğiniz sağlıkla doğup, beş yaşına filan gelsin. bende asla barbili oyuncak almayacağım derdim, bi dünya barbi bebek, barbili çanta, barbili herşeyimiz var şimdi.ikinci bebeğim bu hafta doğacak ve oda kız, bakalım daha hangi büyük laflarımı yutacağım:)

  3. Her bir maddeye ayrı ayrı katılıyorum:) Bunlara ilave olarak ben de misafirliğe gittiğimizde ve bize geldiklerinde bebeğini&çocuğunu erkenden uyutanlara gıcık olurdum.Nolurdu sanki bi akşamcık(!) geç uyusa da sevsek diye düşünürdüm.Ne şuursuzmuşum!Şimdi kendim akşamları annem ve kayınvalidem hariç asla misafirliğe gitmiyorum.Bize gelen olursa da oğlumun(7.5ay) düzenini hiç bozmuyorum ve o gıcık olduklarımdan daha da erken uyutuyorum:))

    • aynen.
      kızımı 7,5-8 arası uyutmamı kimse anlamıyor.
      “daha hava bile kararmadı…”

      • Benim oğlan da 7.5u zor görüyor..E bu saatte uyuyacaksa akşam kaçta uyuyacak diye soruyolar.Artık uyanmaz akşam uykusu bu dediğimde de bu saatte çocuk uyur mu tepkisiyle ben de karşılaşıyorum.Ha bir de eğer bu saatte uyuyosa sen bebek büyüttüm deme diyenler var:)Ama aylardır böyle, düzeni bu.Geçenlerde öğleden sonra 5.5ta sızıp 7de uyanınca akşam uykusu 9.5a kaydı,sabah uyanış saati değişmedi,yine 6-7 arası uyandı..

        • benim es geçtiğim detayların birebir aynısını da siz yazmışsınız :))

          • ha bi de “çocuk büyüttüm deme” lafına sinir olduğum kadar hiç bir şeye olmuyorum. Anneliğim elimden alınıyor sanki. hiç hakkım yok sanki üzerinde.

            • Bizimki de 8de uyuyor. Ben aksam misafiri kabul etmiyorum!!

              • Di mi?Gerçekten sinir bozucu.Sanki bebek büyütmek geceleri uykusuz kalmaktan ibaret..Tabii ki uyumayan bir bebek annesinin işi daha zordur ama geriye kalan bir sürü emeği bir anda yerle bir ediyolar.. Normalde insanlar lafına aldırmam ama söz konusu bebeği ve annelik olunca insanın çok sinirine dokunuyor.

  4. Yazınıza çok güldüm.Bende koca koca laflar ederdim.Hepsini bir güzel yedim.Eşimede zorla yedirdim 🙂

  5. ben de aynen hepsine katılıyorum. bir de bebeğine kavanoz mama yedirenleri kınardım.zararlı şeyleri veriyorlar diye. ama şimdi dışarda olunca mecbur organik kavanoz veriyorum. orda burda içinde ne olduğunu bilmediğim şeyler yedirmekten iyidir 🙂

  6. Benim büyük sözüm de: Yemeğini yemeyen oğlumun arkasından elinde kaşıkla koşturan annelerden olmayacağım. Genelde bunu yapmıyorum, hatta kendi kendine yemesine teşvik ediyoruz (16aylık). Ama ne de olsa bir Türk annesiyim. Geçen gün elimde kek koştururken kendimi görür gibi oldum, tüylerim diken diken oldu 🙂

    • Gülsün hn,
      o sözü ben ne çok söyledim ah bir bilseniz.
      En son Kuzey’in yemek alanı bahçedeki minik su havuzu ya da banyoda akşam yemeği. Kuzey mi, 22 aylık oldu. Üzgünüm ama aç kalmasına gönlüm razı olmuyor. Parkları hiç saymıyorum bile.

  7. çok güldüm ya 🙂 hakkaten ben de bıraksalar uykusundan saatlerce bahsedebilirim.aynen iş yerindekilere de bahsediyorum ve anlarmış gibi kibar kibar gülümsüyorlar.çocuğu olmayanlar hiç anlamıyor zaten de.olanlar da hafıza silinmiş,geçiyo falan diyolar.keşke sizinle yakın otursaydık ve uyku konusunda içimiz sıkılana kadar konuşsaydık :))

  8. hahahahah Ayşegül Hanım duygularıma tercüman olmuş. Bir Keremde bende var, Facebook hesabım onun fotolarından oluşuyor, alerjik bünyesinden az çekmedim. Beni benim gibi olanlar bilir. Ev desen almış başını gidiyor. Daha neler neler güzel bir yazı olmuş, Ellerinize sağlık. 2. çocuk yazılarına geçtim ben bakalım daha neler yutacagım 🙂

  9. Herkese çocuğunun fotoğrafını gösterme isteği genel birşeymiş çok rahatladım bazen kendimi tutamadığımı farkediyorum ben de. Ama şu da net ki anne olmayan anlayamaz gerçekten çünkü bu beylik lafları anne olmadan kesin hepimiz etmişizdir.

  10. -hesaplarına kendi resimleri yerine çocuğunun resimlerini koyanlara uyuz olurdum.
    doğunca en güzel resmini seçip koydum hemen.
    – çocuğunu emzirmeyen, mamayla büyüten herkesi ihmalle suçlardım, emzi-re-mediğini, sütün az geldiğini emzirmeyi bilmediğinden sütünün azaldığını vs. düzşünmezdim bile.
    kendim de sütümün azalmasına mazi olamadım.
    – bebeğim daha doğar doğmaz başlayan: aman üsütne 1 kat daha giydir, aman ceryanda kalmasın gibi yakın-yabancı teyze sözlerine gıcık olurdum.
    geçen ay “bebeğiniz daha çok küçük (1 aylık) üstüne battaniyesini alın yeni çıktı pusetinden terlemiştir, ayrıca tam karşıdan klima esiyor, yan tarafa geçin de ceryanda kalmasın” derken buldum kendimi. olayın farkına vardığım anda açıklmayı da yapıştırdım tabi. “benim de 14 aylık bir kızım var, ben de ilk zamanlar böyle konuşanlara sinir olurdum ama tutamadım kendimi :)”
    elimden geldiğince laflarımı yememeye gayret gösteriyorum ama…

  11. Ben de yemek yemesi için asla oyun yapmayacağım demiştim. Minik iştahsızım bu lafı bana öylesine bir yedirdi ki 🙂

  12. Eğlenceli bir yazı olmuş. Ama bence içinize su serpin: Bunlar üzerinde hiç düşünmemekten iyidir, düşününlenleri uygulayamama sıkıntısı çekmek.
    Kolaylıklar..

  13. Üç çocuklu Pınar

    1 çocuk yapıp ayyy bidaha asla yapamam diyenlere gıcık olurdum. Ayyy asla 4. yü yapamam ne zormuş be 🙂 Biraz geç oldu ama 🙂

  14. bende bu lafları yutan annelerden bir olarak yazıyı gülerek okudum,
    bende hep arkadaşlarıma bilmişlik yaparak ,
    ben yalancı meme vermiyeceğim,beşiğinde sallamayacağım, her ağladığında kucağıma almayacağım, yanımda yatırmayacağım öyle yapmıyacağım böyle yapmıyacağım derken hepsini bir güzel yapmış olarak buldum kendimi 🙂

  15. Benim beylik lafım da: “Çocuğun yediği helal, giydiği haram!”dır oldu. Tutacaktım güya kendimi…Sonuç: Bu sabah oğlumun bakıcısının Ceren’in dolabı için “Siz bu dolabı biraz küçük almışsınız!” lafıyla kendime geldim. 🙂 Hımm birşey mi ima ediyor acaba??? 🙂
    Ece

  16. Çok güzel bir yazı olmuş. Gülerek okudum valla. Bu çocuklar her şeyi yaptırıyor insana. 🙂

  17. Kizim 27 aylik oldu hala surekli resimlerini gostermek istiyorum. bastan sona “ayni ben” diyerek okudum. En cok yuttugum laf da pesinde yemekle ASLA kosmayacagim oldu maalesef.

  18. bunların hepsini bende yuttum.
    birde bekarken markette ucuz bir oyuncak için yırtınıp ağlayan çocuğa, annesi neden almıyorki ne fena kadın çocuk hiç bunun için ağlatılırmı yemem alırdım ben olsam diye kızardım. meğersem anne gaddar anlayışsız değilllllll sadece evde yığınla aynı ve daha fazla oyuncak olduğu için almazmış. oğlum her girdiğimiz markette hep arabaa diye ağlayıp almazken bana bakan gözlerden sonra anladım

  19. Ay su emzirme konusuna sonuna kadar katiliyorum. Ne ayip koca memesini cikarip emziriyor derdim valla zorla emen bir oglum oldugu icin etrafta kim var kim yok hic bakmazdim. Asla mama vermem dedim simdi sadece mama aliyor:( anneleri anlamak icin anne olmak lazim!

  20. Benim yuttugum laflardan ve cogu annenin de yuttugu laflardan oldugunu dusundugum “Cocuguma 3 yasindan once tv izletmeyecegim”.Kolay kolay izletmem yemek yedirmek icin falan Mesela ama bazen oyalamam ya 5 dk nefes woman gerektiginde acmiyor degilim. Elif hanim sizde durumlar nasil? Merak ettik.

  21. Merhaba,bende hastahene ve alışveriş merkezleri gibi kalabalık yerlerde çocuklarının peşinden koşan anneler için söylenirdim bu kadarda olmaz çocuklarına sahip çıkamıyorlar diye…dün annemi kontrol için hastahaneye götürdüm ve bir ara kendimi ameliyathanelerin bulunduğu koridorun önündeki rampadan oğlumun peşinden koşarken buldum hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum…daha kimbilir neler göreceğiz…

  22. Çok doğru bir yazı olmuş. İnsan evlenmeden evliğiliği ve evlileri, çocuk sahibi olmadan anneliği ve babalığı anlayamıyor. Gerisi ahkam kesmek oluyor gerçekten. Bekar arkadaşlarımla bu yazıyı paylaşacağım 🙂

  23. canım bütün yazıyı bende gülerek ve her bi cümlesine aynı ben diyerek okudum….ellerine saglık cok güzel bi yazı olmuş…ben de dogumdan hemen sonra asla bidaha dogurmam demiştim..ama simdi 2. cocugu öyle bi istiyorumki..bütün bu lafları yutan ve büyük konusan annelere afiyet olsun…ve bize bunları yaptıran ooo minik bebişlere helal olsun..baska diyecek birsey yok…

  24. yazını gülerek okudum Ayşegül. her zamanki gibi çok güzel yazmışsın. ikizleri büyütürken eminim bende ettiğim büyük lafları yutacağım. :))

  25. sanki beni anlatmışsınız okurkendende hem gülüp hemde gözyaşlarıma hakim olamadım nedendir bilmem ..biyerlerde sizi anlayan birilerinin olduğunu görmek belkide bu duygunun karşılığı..

  26. bende diyordum ki “ıyyykkk bebekleri kaka yapınca amanda benim oğlum kaka yapmış diyen annelerden asla olmayacağım,ne saçma insan bu iğrençliğe nasıl sevinir…” şimdi popişini kokluyorum ohh miss 🙂

  27. yaaa büyük konuşmamak lazım, hiç böyle konuşmadım ben neyseki çok şanslı bir anneyim :))))))

  28. ben etrafımda çocuk büyüten birilerini pek görmeden anne olduğum için annelik ve çocukla ilgili büyük laflar söylememiştim. bu 5 maddeyi yapan bir anne de değilim sanki… ama bunlar dışında benim de yapmam heralde deyip yaptığım şeyler oldu yine de. o sebeple ne demek istediğiinizi gayet iyi anladım 🙂 anneliğin bana öğrettiği şeylerden biri sanırım farklılıklara daha çok tolerans göstermek oldu. o sebeple artık büyük laflar etmiyorum 😀