56 Yorum

Adrenal Yorgunluk

Size, sizin gibi kadınların çoğunu etkileyen ama çoğu zaman görmezden gelinen bir durumu açıklayacağım. Bu yazıyı okuduğunuzda nasıl ve neden bu kadar yorgun olduğunuzu ve kafeine ya da şekere neden bu kadar çok yüklendiğinizi anlayacaksınız. Neden birden kilo aldığınızı, daha sık hastalanır olduğunuzu ve sabırsızlaştığınızı anlayacaksınız. Neden sürekli “beyninizde sis varmış” gibi hissettiğinizi, kafanızın dağınık olduğunu, eskiden hatırlamakta hiç de zorlanmadığınız detayları neden unuttuğunuzu anlayacaksınız. Seks yapma isteğinizi neden kaybettiğinizi, regl döneminizin neden daha zor geçmeye başladığını, günlük işlerin gözünüze neden daha zor göründüğünü, stresle başa çıkma kapasitenizin neden giderek düştüğünü, üretken olmanın, başladığınız bir işi bitirmenin neden giderek zorlaştığını anlayacaksınız.

Bu satırlar, Working Mother sitesindeki Adrenal Fatigue: The Working Mom’s Syndrome yazısından alıntı.

Tanıdık geldi mi?

Bana geldi.

Hatta tanıdık gelmenin de ötesinde, BENİ tarif etti desem yeridir.

Geçenlerde gözüme çarpan bu yazıyı bir çırpıda okudum. Ve Doğan’a dedim ki:

Bu benim! Ben buyum! Benim sorunum bu: Adrenal Yorgunluk!

Bakın ne diyor yazıda:

Adrenal Yorgunluk denilen bu rahatsızlıktan en çok etkilenenler arasında çalışan anneler geliyor.

Burada bir parantez açalım ve hatırlayalım: Çalışmayan anne yoktur. Evde çalışan, dışarıda çalışan ve/veya hem evde hem dışarıda çalışan anne vardır.

Devam edelim yazıya:

Bu rahatsızlığın çalışan anneler arasında sıklıkla rastlanmasının sebebi her şeyi en iyi bir şekilde yapıyor olmanızdır. Evi, işi, çocukları ve farklı birçok sorumluluğu aynı anda yükleniyorsunuz. 5 kişinin bir haftada yapacağı işi tek başınıza bir günde yapıyorsunuz. Ancak bunun da bir bedeli var. Bedeniniz size bu temponun kabul edilebilir olmadığını anlatmaya çalışsa da siz devam ediyorsunuz. Bakın içeride neler oluyor:

Siz fark etmeden giderek artan ve normal olduğunu zannettiğiniz stres seviyesi yüzünden adrenal bezleriniz yoruluyor, aynen sizin gibi. Stres hormonu kortizol dolaşım sisteminizde cirit atarken bir yandan da kan şekeriniz yükseliyor. Böylece insülin direnciniz artıyor, kolesterolünüz yükseliyor, uykunuz bölünmeye başlıyor. Bağışıklık sisteminiz düştükçe kolay hastalanıyor, zor iyileşiyorsunuz. Tiroidiniz bastırılıyor, metabolizmanız yavaşlıyor.

Bununla ilgili bir iyi, bir de kötü haberim var size… Kötü haber: Bu tempoya devam ederseniz kronik rahatsızlıklar, diyabet ve kalp hastalıkları kapınızda. Yaşlanma hızınızın artması, yaşam kalitenizin düşmesi de cabası.

İyi haber: Bu tamamen önlenebilir ve tedavi edilebilir bir durum.

diyor özetle. Yazının tümünü (İngilizce olarak) buradan okuyabilirsiniz.

Bu yazıyı okuduktan birkaç gün sonra kuzenler ve çok yakın kız arkadaşlardan oluşan grubumuzla yemek yiyorduk. Diyetisyen (ve son iki seferdir kilo vermemin altında imzası olan) kuzenim Yasemin de grubun vazgeçilmez bir parçası olarak aramızdaydı. Bu konu tamamen onun uzmanlık alanına girdiğinden ve bana sürekli “Spor yap Elif, spor yap!” dediğinden konuyu ona açtım ve bence bende nasıl bir rahatsızlık olduğunu anladığımı söyledim. Bana şöyle yanıt verdi Yasemin:

Vücutta günlük strese bağlı olarak artan adrenalin seviyesi, boşaltılmadığı takdirde aşırı agresyona, öfke kontrolsüzlüğüne, duygusal dengesizliğe, tahammül ve sabırın düşmesine, uykusuzluğa ve ya kalitesiz uyku uyumaya sebep olur.  Vücutta adrenalin fazlasına bağlı olarak oluşan enerjinin atılması için bilinen en iyi yol (fiziksel aktivite) spor yapmaktır. SPOR yapmayı, kalori yakmak veya şekle girmekten ziyade vücudu topraklamak / fişi prizden çekmek / yaşamımızın konforunu düşüren istenmeyen enerjinin boşaltılması olarak da düşünmeliyiz. Bu sebepledir ki öfke kontrolü tedavilerinde, terapistler, “box, taebo, kick box, düzenli spor yapmak gibi fiziksel olarak adrenalin pompasını hızla boşaltan aktiveleri sıklıkla tedavinin bir parçası olarak tavsiye ederler.

Aslında o anda tam olarak böyle demedi. Sonuçta en yakın kız arkadaşlarımızla yemekteydik, samimi bir ortamdı. Biraz daha şuna benziyordu söyledikleri:

Zaten ben anlamıyorum sen nasıl stresten hastalanmıyorsun! Bu tempoda yaşayan insanların bu adrenalini atabilmeleri için ya günde birkaç posta sevişmeleri ya da dövüş sporları yapıyor olmaları lazım!

Günde birkaç posta sevişmek? Hiç güleceğim yoktu… Dövüş sporları? Hiç bana göre değil.

Ama yarım ila bir saat arası aktivite. Yürüyüş, yüzme, ne yapabilirsem, ne zaman yapabilirsem. Çocuklar öğlen uyurken… Akşam yemeğinden sonra… Ne zaman olursa.

Deniyorum. Her gün bir şeyler yapmaya çalışıyorum. İyi geliyor. Uyku kalitem arttı. Daha zinde hissediyorum. Ve henüz bir hafta bile olmadı.

Beden sağlığım için spor yapmaya ikna edemedim kendimi. En sonunda akıl sağlığım için yapmaya başladım.

Ey bu satırları okuyan Blogcu Anne okuru. Yukarıda yazdıklarım sana “Ben de!” dedirttiyse ne yap et, kendine biraz vakit ayır. Spor salonuna mı kaydolursun, yüzmeye mi başlarsın, yoksa akşamları yürüyüşe mi çıkarsın, ne yaparsan yap, at şu adrenalini vücudundan. Valla sonra dert olacak başımıza…

56 yorum

  1. İkizler doğduğunda herşeyi mükemmel yapmaya çok uğraştım. Sonuç : İki yıl antidepresan kullandım. Şimdi 4 aylık oğlum oldu daha sakinim daha kontrollü gidiyorum. Bunaldığım an o sırada süpürge elimdede olsa bırakıp gidip yatıyorum. 5-10 dk. spor yapmaya çalışıyorum sabah herkes uyurken yarım saat yürüyorum uyandıklarında neşeli bi anneyle karşılaşıyorlar 🙂 Herşeey harika olsun diye kendimi harap etmiyorum bazen günü sandviçle meyve ve sütle geçirdikleri oluyor. Hayat felsefemi değiştirdim mutlu anne mutlu çocuklar buna çok inanıyorum.Yoksa 3. çocuğa asla cesaret edemezdim:)

  2. Okudum, anladım ve “bende” dedim ama hiç spor yapamıyorum. Vaktim yok. Spora ayıracağım vakti ya eşimden çalmalıyım, yada kızımdan. Belki biraz daha büyüdüğünde!

    • Eşinizden yada kızınızdan vakit çalmak istememeniz doğal bir yaklaşım gibi görünseden bu şekilde kendinizden çalıyorsunuz aslında.Siz ne kadar sağlıklı ve mutlu olursanız onlara geçirdiğiniz zaman dha kıymetli olacaktır.( Maskeyi önce kendinize sonra yardıma ihtiyacı olanlara takın)

    • Aslı’ya tamamen katılıyorum. Onlardan “çalacağın” bir saat, aslında daha mutlu ve huzurlu geçireceğin başka bir saat olarak geri dönecek.

  3. Merhaba Elif,
    Sonunda suçluyu bulmamıza sevindim:) Hayatımda hiç bir zaman spor olmadı, marifet değil biliyorum ama en azından eskiden doğa yürüyüşleri, arada bir yüzme falan vardı. Şimdi ise en fazla yaptığım sabahları iş servisine yetişmek için koşmak:) Pazartesi günü alkalik beslenmeye başlayayım dedim, salı günü bozdum:) Şimdi bu yazınla tekrar başlıyorum, hadi hayırlısı:) Adrenal yorgunluk kış kış…

  4. Sevgili elif,

    14 Aylık bir anneyim henuz. Bu okuduklarım bana evet ben BÖYLEYDİM dedirtti. ÖYLEYDİM çünkü yakşalık 5 6 aydır hayatıma sporu soktum, netice harika. Bütün vucut ağrılarım, sinirim, stresim kötü olan herbişeyim gitti. Tabi bununla birlikte formada girdim. Artık olay boyut değiştirdi bende, ilk önceleri kilo vermek amacıyla başladığım spor şimdi yaşam tarzı olarak hayatıma ilişmek üzere. Keşke daha önce yapsaymışım. Olumlu etkileri o kadar harika ki kendinizi zinde ve yeniden doğmuş gibi hissediyorsunuz, ve en önemlisi çocugunuzla geçirdiğiniz zaman , iletişimin kalitesi paha biçilemez. Çok az zamanım arasında işten 5,30 da çıkıp direk spora gidip, koştur koştur bebeğim görmek için o yorgunlukla 8 den sonra eve gelip onunla vakit geçirmek için çırpınıyorum. Onun yanına geldiğimde bütün negatifliklerden arınmış tertemiz bi şekilde vakit geçiriyorum. Kesinlikle tavsiye ederim sevgili anneler.

  5. Kalemine sağlık Elif’cim, bilgilendirici bir yazı olmuş. Sporu hayatımdan öteledikçe işlerin sarpa sardığını fark eden ben bir süredir öyle spor salonlarına tıkılmadan, havanın azizliğine uğramadan evde masayı filan kenara çekip bu ablayı takip ediyorum : http://www.walkathome.com/
    İster bir millik olanı var 21 dakika ister 4 millik kardiyolu var. Ben genelde 3 milliği yapıyorum, sonra da bugün yaklaşık 5 kilometre yürüdüm diye gev gev geriniyorum tabi:)))

    • Tuğba Hanım merhaba, ben de zamansızlıktan spor merkezine gidemiyorum. . “walk at home ” linkini inceledim, keyifli geldi baya.. işe yarıyor mu? siz dvd leri satın aldınız mı yoksa “try it” kısmından mı yapıyorsunuz?

      • Açıkçası tam DVD siparişi veriyordum ki bunu torrentte ya da rapidsharede bulurum dedim ve buldum da. Google da bi bakın çıkıyor bişiler, indirirsiniz:)) Bi tane beden eğitimi forumu var mesela, ayrı ayrı rar lı dosyalar vermişler ama videolar güzel..

        • aa bu nasil guzel birseymis… oruc oruc gene de yaptim hemen try it lerden ustune de bi 9 dakikaklik step caktim….devamli aglayip kucak isteyen kizim bile bana saskin saskin bakarken bitiverdi… du bakal,m devamini getirebilecekmiyim….

  6. Bende dedim tabiki ama gerçekten çaresizim spor konusunda 8-5 çalışıyorum evde bir çocuk yardımcım ben gelince gidiyor eşim daha geç geliyor o gelince yemek telaşı kızımla ilgilenmece falan derken gün bitmiş kalitesiz uykularımın nedenini anne olmaya bağlıyordum (her nekadar kızım 5 yaşa doğru gitsede) bir gün dinlenik uyanamadım diye hayıflanıyordum her sabah, sancılı regl dönemleri içinde 3 kez dr.a gittim bişi çıkmadı cinsel isteksizlik pek olmamıştı taaki yeniden hamile olana dek 2 aylık hamileyim regl bitti uykularım müthiş güzel ama cinsel isteksizlik hat safhada:) hepsi birarada olmuyo sanırım.Elif bende kesin kararlıyım ikinci çocuktan sonra spora ciddi bir emek harcayacağım kendimi suçlu hissetmeden.(Elif buarada ikinci çocuk fikrime çok büyük katkın olduğunu bilmeni isterim özellik şu derin&deniz resimleri beni benden aldı kızımında kardeşi olmalı dedim.)

  7. 6.5 aylık hamileyim, 2 hafta öncesine kadar hafta 2 kez yarımsaat yüzüyordum ve o kadar mutluydum ki! yüzmeden sonra nasıl bir enerji mutluluk hafiflik anlatamam. şimdi lanet olasıca bir enfeksiyon yüzünden yüzemiyorum ve hemen bel ağrıları, boyun ağrıları, yorgunluk, uykuyu alama baş gösterdi. bunlara sıcak havalar, ilerleyen gebelik de sebep olabilir ama eminim yüzebilseydim bu kadar zorlanmayacaktım. o yüzden elif hanım çok değil yarım saat spor çok şeyi değiştirir, devam.

  8. “Ben de! Ben de!” diye bağırmak istiyorum resmen…Her sabah yataktan dayak yemiş gibi vücut ağrılarıyla uyanmam, herkesin “Sende Mevlana sabrı var galiba!” demesine rağmen, evde çocuklarıma karşı alabildiğine sabırsız & sinirli olmam, period dönemlerimde bitmek bilmeyen ağrılarla ağlayarak uyuduğum geceler vs vs…Şimdi durup düşünüyorum da, Elif, bu mudur? Hepsi spor yapamadığım için mi? Peki nasıl vakit yaratacağım? Ne yapmalıyım? Bugün oturup bir muhasebesini yapmalıyım bu işin…
    Sağol, içim aydınlandı okuyunca… 🙂

  9. Aynı durum bende de var. Her sabah üzerimden tır geçmişcesine uyanıyorum. Hayatımda spor dönem dönem oldu ama o da koşuşturmacanın bir zinciri oldu ve ben gene çok yoruldum 🙁

  10. Elif, ben böyle bir çözüm buldum : bisiklet. Akşamları sahile iniyoruz. eşimin arkasında minoşu yerleştiriyoruz ve hem temiz hava hem spor yapmış oluyoruz. Minoş da akşmları çok güzel uyuyor. Hem spor hem kafa dağıtmak hem de ailecek yapabileceğiniz bir aktivite.

    • Harika bir fikir! Sahile yakın oturanlar için nefis bir alternatif.

      Aynısını Göktürk’te bir arkadaşım denedi, kaç kez kaza atlattı 🙁 Ama benim de ciddi niyetim var.

    • Bisiklete ben de basladim birkac haftadir. Her gun olmasa da birkac gunde bir cikmaya calisiyorum. Sahile yakin ama merkezde, kaldirimlarin dar oldugu, kalabalik bir yerde yasiyorum. Biraz guc oluyor haliyle. Cocugumu uyuttuktan sonra geceleri cikiyorum.

  11. bikac posta kısmına seve seve vardım ben. ama karsılık bulamadım. ek birkac sebeple birlikte, agirlikli olarak bu sebepten evliligim yıkıldı. dilekceler verildi, bosanıyoruz. ibret olsun.

  12. Ben tum bu sikayetlerle dun dr.a gittim ve tupler dolusu kan verdim. Bugun sonuclari alacagim. Bir gun daha bekleseymisim :))

  13. Isten 18.30 gibi geliyorum, babanneden gorevi devralıyorum, 21 civarı uyuyor oglum ne zaman spor yapcagım?

    • İşten yarım ila 1 saat geç gelmek? Ya da -havaların güzelliğinden faydalanıp- 21’den sonra yola çıkmak? Mümkün olur mu?

      • İşten geç gelmek daha doğrusu oğlumun zamanından çalmak benim için en büyük suçluluk duygusu o yüzden bu imkansız ancak belki eşimle sohbet etme, erken uyuma vs vaktinden çalarak gece yürüyüş yapabilirim bir deneyeceğim.

        • Eşinizle birlikte yürümeyi de deneyebilirsiniz, biz epey sohbet ediyoruz yürüyüşlerde. Hem konu birikmiyor hem kafa dağılıyor, fiziksel tatmin de cabası 🙂

          • İlk denemem başarısızlıkla sonuçlandı; oğlum uyumamakta direndi, ben uyutmaya çabalarken babanne – dede yürüyüşe çıktı ve çok geç saatte geldiler eşim de yurtdışında olduğu için spor maceramız başlamadan bitti 🙂

  14. Çok anlamlı, çok gerekli, pek çok anne hastalığına reçete bir yazıydı. Ellerin dert görmesin senin blogcu anne devamı gelsin bu azmin inş.

  15. amanınn evet tam da buyum benn :)) denemeli en azından akıl sağlığım için 🙂

  16. bende aynen böyle oldum üçüzlerden sonra.sabırsız sinirli anne.hergün başını yastığa koydugunda neden cocuklara kızdım diye içi içini yiyen,eşine karşı anlayışsız,bencil,sürekli hasta,yorgun.
    sanırım spor iyi fikir fakat artık içimden gelmiyor.çok yorgunum 🙁 .

  17. Birde kansızlık, troid hormonu yüksekliği,mide rahatsızlıkları oldu bunun neticesinde.keşke en başından spor yapsaymışım demekki .

  18. gerçekten de spor da o koşturmacanın bir parçası oluyor. yapılması gereken ama yapmak için insanın halinin kalmadığı bir durum daha, yapılamadığı zamanlar vicdan azabı vs.
    ben sadece spor yaparak olacağını düşünmüyorum. yaşantılarımızı değiştirmemiz lazım. ama o da nasıl olacak bilen beri gelsin…
    tam zamanlı çalışma ve anne olmak kesinlikle beraber olmamalı..
    keşke annelere part-time iş verseler 🙁

  19. dün akşam iki çocuktan sonra ilk kez eşimle gece 10 da evden çıkıp 11 e kadar yürüdük. nasıl iyi geldi anlatamam. oysaki yaklaşık 1 yıldır hemen hemen hergün günde 5 km. koşu bandında yürüyoruz. ama dışarıda sohbet ede ede, rüzgarın tenine değmesini hissederek, elini kolunu sallayarak yürümek çok iyi geldi. programımız bunu hep devam ettirmek 🙂 bakalım… göreceğiz…

  20. Bende yazının daha başında bende böyleyim dedim.ama spor imkansız benim için.6’ya kadar iş,eve git yemek yap çocukla ilgilen ortalıgı topla yataga düş bayıl şeklinde yaşıyorum 🙁

  21. Biz de eşimle bugün bu konuyu konuşuyoduk, “neden eskisine göre daha gerginiz, birbirimize karşı toleransımız az, sorun ne” diye..Meğer hepsi adrenal yorgunluktanmış:)
    2 yaşında oğlum var..Çalışıyorum..Son zamanlarda sürekli herşeyi unutuyorum, b vitamini eksikliği mi var diye düşünmeye başlamıştım..Eskinin Polyannası ben, 3-5 yıl önceki halime göre fazlasıyla gergin ve biraz da negatifim..2. çocuk yolda, gerginlik daha da mı artacak diye korkmaktayım..
    geçen yıl pilatese başladım ama eşim eve benden geç geldiği ve bakıcı çıkmak için beni beklediği için düzenli devam edemedim, bi şekilde aksadı..Azmettim evde yapıcam dedim..Pilates dvdlerimi, toplarımı, matımı vs. aldım fırsat buldukça yapmaya başladım..Ama sağolsun oğlum da bi taraftan benim üstümde pilates yapıyordu:)O uyuyunca yapayım desem normalde 2-3 saat gündüz uykusu uyuyan oğlum 1 saatlik uykuyla sporumun ortasında uyanıyordu:) Her neyse araya 2. hamilelik girince bıraktım ama doğumdan sonra ilk uygun fırsatta sporu hayatıma sokucam..Heleki bu yazıyı okuduktan ve sıkıntıların çoğunun neden kaynaklandığını öğrendikten sonra..
    Eşime de gönderdim yazıyı, teşekkürler bu önemli bilgi için..

  22. Yasemin hanımın kaç çocuğu var? 🙂 Ya da var mı? 🙂
    Çocuklu bir annenin gün içerisinde sarf ettiği eforu işten saymazsak evet spor şart ama ben mesela tüm gün çocukla uğraş öğleden sonra onu parka götür (yürüyerek gidilince yürüyüş yapmış oluyoruz) eve gel , duşa sok, yemeğini yedir, altını değiştir , uyut vs.. Ne yapmalıyım tüm bu koşturmacadan sonra kendimi sokağa atıp 3 tur da kendim için mi yürümeliyim??? 🙂 Bir annenin ihtiyacı olan şey şudur: çocuk uyuduktan sonra ayağını uzatıp işleri düşünmeden dinlenmek. Bunun için de ona yardımcı olacak bir ya da birileri şart. Yoksa kafada tonla iş dururken, yapılacaklar listesi uzayıp gidiyorken ayaklarını uzatsa da uyusa da dinlenemiyor. Stresin kaynağı yapamadığımız işler oluyor. gün boyunca yapmayı planladıklarımızla yapamadıklarımız….

    • İşte ben problemimin bu olduğunu malesef iki yıl antidepresan kullandıktan sonra anladım.. Hayır işler bekleyebilir ama ben yaşlanıyorum… Ve mutsuz yaşlanmak asla istemiyorum..

  23. Pervin hanıma katılıyorum.. gün boyu (hatta gece de) 1.5 yaşındaki kızımınn peşinde koşmaktan ve bir yandan da ev işlerinden o kadar yoruluyorum ki o uyuduğunda ayaklarımı uzatıp internete girmek, kitap okumak, boş boş pencereden dışarıyı seyretmek beni ancak rahatlatıyor… çünkü uyandığında kendime 5 dakika bile ayıramayacak duruma geliyorum… geçen gece rüyamda kitap okuduğumu gördüm, ne kadar özlemişim ve yapamıyorum siz düşünün artık… nazlı bir bebek ve sonrasında çocuk annesi olmak, gündüz uykularının kısa olması, gece zor uyuması vs beni bazen öğlen uykusu uyumaya da zorluyor ve çok üzülerek kendime ayıracağım zamanı uyuyarak öldürüyorum.. yardım şart, ama çok yakın aile büyüklerinden bence.. yabancı bir yardımcım vardı ama memnun kalmadım… spor konusuna da katılmıyor değilim ama benim koşullarımda ekstra yorgunluk olacakmış gibi geliyor…

    • Zaten mantık hatası var burada. Şimdi tüm gün fiziksel olarak yorulmuş birine git uyu dinlen uzan falan diyebilirsiniz. Beyin olarak yorulmuş “masa başı”çalışan birine hareket et, yürüyüş yap falan dersiniz. Ancakkkkk annelik hem fiziksel hem de beyinsel yorgunluk içeriyor. Dolayısıyla fiziksel olarak bitmiş birine git spor yap demek için karşınızdakinden “yumruk” yemeyi göze almış olmak gerek 🙂
      Cinsel yaşam için de “dinlenmiş bir beden ve beyin” şart.
      Biz annelerin çok kısıtlı vakitleri oluyor çocuklarımızdan arta kalan. Şimdi birileri bize hem bedenimizi hem de beynimizi dinlendirecek arındıracak bir şey söylemeyecekse sonsuza kadar sussun diyorum ben :)))

  24. Merhabalar
    O kadar yorgunum ki, bir gün tutturdum sol tarafım komple uyuşuyor diye ama gerçekten uyuşuyodu eşim dr götürdü muayne kan tahlileri hiç bişey çıkmadı ama benim ruh durumum yorgunluktan uykusuzluktan ne haldeyse inanmadım beyin mr bile çektirdim sonuç aşırı yorgunluk, stres… iki tane biri 8yaş biri 11 aylık canımdan çok sevdim çocugum var hep diyorum Allahım bana güç verde onlara en iyi şekilde bakayım ama yetişemiyorum işte buda beni çok yıpratıyor eşime baktıkça onun gençleştiğini kendimin yaşlandığını hissediyorum…Umarım kendim için birşeyler yapabilirim.

  25. Pratik Anne de geçen gün spor konusunu kaleme almıştı. Aynı yorumumu buraya da yazabilirim:) 2 ay oldu başlayalı, gün aşırı 1 sa spor yapıyorum. herşeyden önce kendime zaman ayırıyor olmak en güzeli. gerisi zaten doğal getirisi…kızımı akşamları babaanneden eşimle ile birlikte alırdık, şimdi bir akşam babası alıyor, diğer akşam ben. bir akşam baba spora gidiyor, diğer akşam ben…ikimize de iyi geldi doğrusu…

  26. ben de ben de derdim iki hafta öncesine kadar. spora başladım hafta da 3 defa 1-1,5 saat daha geç gidip alıyorum oğlumu anneanneden. 19 aydır üstümdeki yorgunluk öyle bir dağıldı ki bu kısa süre de.. işime,evime çocuğuma daha verimli olduğumu gördüm. kesinlikle her annenin kendine hafta 1,2 saat ayırıp spor yapması şart diyorum.

  27. Cok iyi bir konuya deginmissiniz. Bu arada 5-11 yas cocugunun da hergun minimum bir saat orta/yuksek tempoda egzersize ihtiyaci var. Bence o yuzden spor cocuk bakiminin bir parcasi olarak gorulmeli, spor cocukla beraber yapilmali. Bu da cocugumdan zaman caliyorum endisesini giderir. Bu arada spor degince illa spor merkezinde aletler vs. sart degil. Evde de dvd’ler yapilabilir, evde agirlik yoksa sadece vucut agirligini kullanan calismalar yapilabilir. Internette o kadar cok video var ki. 10 dakika bile egzersizler var. Hic olmadi muzigi acip dans etmek, ne bileyim evde dans yarismalari yapmak, parkta cocuklarla ip atlamak cok keyifli cozumler olabilir. Xbox Kinect’i de tavsiye ederim, cok keyifli oyun gibi cesit cesit egzersiz imkani sunuyor bu you n aileye ve uzun vadede gitmekten daha ucuz.

  28. butun aileye* olacakti o, pardon.

  29. Ve uzun vadede spora gitmekten* daha ucuz olacakti :).

  30. Kızlar hiç mecalim yok.Kolum kalmıyor vallahi.Bu halde nasıl spor yapıcam bilemiyorum.Bir yerden başlamalıyım ama çok üşeniyorum ya.Üşenme duygusuna bir çare var mıdır:))))

  31. Ben de kesinlikle ADRENAL YORGUN’um : ( Hem de had safhada , ama maalesef işyerinden en erken çıkış saatim 19:30 , o saatten sonra ne yapabilirim ki zaten.. Yine de bu kış belki zorunluluk olur da giderim diye spor kulübüne yıllık üyelik yaptırdım,6 aydır her ay paşa paşa parasını ödüyorum ama toplasanız 6 kere gidemedim.. Yok işte,olmuyor,o saatte çıktıktan sonra hiçbirşeye mecalim kalmıyor ..Bedenim yerine cüzdanım spor yapıyor anlıyacağınız ve Adrenal Yorgunluğum yetmezmiş gibi bir de gitmediğim spora boşuna para ödüyorum diye kızıyorum kendime.. Nasıl ama ???

  32. off, ne kadar dogru!

  33. Tesekkurler Elif. Beden icin direniyordum ama madem durum bu bekle beni kosu bandim:) İftardan sonra bir saatim bana:)))

  34. Deliksiz uyuyabilsem,kendime vakit ayırabilsem,işleri kafama takmasam yorgunluk kalmayacak ama bunlar mümkün olmadığına göre spor bir çözümse denemeye değer.En azından yarım saat jimnastik,plates vs.olabilir.İyi ki varsınız,sevgiler:)

  35. hımmm!!! güzel bir yazı , bilgilendim açıkçası , kilolar için değil de kendi genel sağlığım için olduğunu bilmek iyi geldi. O zaman benim de bir tavsiyem var : spor tabi ki hayatımızın bir parçası olmalı fakat yediklerimizin önemi çok daha büyük ; hayatımızda asıl dert insülinin sürekli inip çıkmasıymış; Dr.Ayşegül Çoruhlu’nun bir kitabı var : Alkali Diyet. Bi gün kitapçıda gezerken tesadüfen rastladığım bir kitap. İçinde gerçekten değerli bilgiler var; yediklerimizin önemini bu kitapta çok daha iyi anladım.Stres,kilolar,yağlar,hastalıklar neden vücudumuza yapışıp kalıyor ; hepsini anlatıyor.

  36. Gercekten sebep bu, inaniyorum. Ama mecalim yok.. vallah de yok..

  37. Yasemin İnanç Eralp

    aynen yaşıyorum bu belirtileri..demek bu yüzdenmiş; şimdilik yapabildiğim tek spor kızımı emzirmeye giderken işyerinden eve kadar günde 3 kere 15’er dk tempolu yürümek :)) e sanırım işe de yarıyor ki henüz öfke kontrolsüzlüğü, agresyon vb yaşamadım; hasta da olmuyorum çok şükür 🙂 bir de bebem geceleri kesintisiz uyumaya başlarsa kesin dinlenmiş uyanacağım, yani, öyledir dii mi :)))

  38. Bende de var. Özellikle de evde uzun süre kalınca ortaya çıkıyor. Yarın sabah spora başlıyorum hemen!

  39. Tiroid’i, fıtığı ve kireçlenmeleri olan bir anne olarak spor iyi geliyor ve bu sezon tekrar başlayacağım. Sayende diğer sorunlarımın nedeninin de bu olduğunu anladım. Tam da nasıl zayıfladığımla ilgili yazı yazdıktan 1-2 gün sonra… Şu an rejimdeyim ama evdeki yürüyüş bantına bile çıkamıyorum. Ama Eylül gibi bu durumu ele alacağım inşallah
    Yazımdan sporla ilgili kısım: “Sadece geçen sene oturduğum sitedeki spor salonunda aerobik/pilates derslere gittim. 5 gün bazen sabah akşam spor yaptım ve tam gaz yememe rağmen yazın 2 beden küçülmüştüm. Ama bu sene ders saatleri oğlumun uyku saatleri ile çakışınca gidemedim sadece rejim yaptım. İnşallah Eylül Ekim gibi hem rejim hem sporu beraber götüreceğim. Fıstık gibi olmanın tek yolu bu… Bu arada oğlanı da kar kış demeden spora taşıdım. Spordaki arkadaşlar şahit oğlan çoğu zaman üstüme çıktı ağırlıkla daha da zor yaptım hareketleri; kucağımda taşıdım. Ama şimdi o da sporu seviyor.”
    Bu da tamamı: http://oncekadinsonraanne.blogspot.com/2012/07/sana-ne-oldu-diyenlere-dukan-sayesinde.html

  40. Ay hiç güleceğim yoktu nasıl yürüyüşe çıkacağım ki bebekle uyuya kalıyorum ben biliyorum ki bu uyku gecede 100000000 bölünecek. Sevişmek mi hahahahahaahahaha :))))