8 Yorum

Cincüce’nin Gebelik Günlüğü, 32. hafta

Ve Cincüce Banu reflüyle tanışır… 

Banu’nun hafta hafta hamilelik yazılarının tümünü buradan okuyabilirsiniz.

***

Herkese göbek dolusu merhaba!

Sanırım bu hafta 32 haftalık gebelik kariyerimin en zorlu haftasıydı. İlk üç ayda beni hiç üzmeyen midem, bunca zamandır sürdürdüğü mülayim tavrını bir kenara bırakmaya karar verdi. Sonuç: Hamilelik reflüsü.

Reflü, hamilelerin yaklaşık yarısında görülen bir durummuş. Hamileliğin başından itibaren görülebilirmiş. Gebelik sırasında salgılanan hormonlar mide kapakçığının gevşemesine neden olurmuş. Benim yaşadığım reflü ise artık karnımın giderek büyümesinden kaynaklanıyor. Rahmin normal halinin birkaç yüz katına çıktığı düşünülürse (ki bir organın bu kadar büyük bir dönüşüm geçirmesi beni her seferinde çok şaşırtıyor) reflünün olmaması anormal olurdu.

Midem artık köşeye sıkışmış durumda. Ben ne yapıyorum? Ara ara ipin ucunu kaçırıyorum. Mideme hâlâ o eski güzel midemmiş gibi davranıp, öyle yersem reflü olurum elbette! Fakat son üç gündür canıma tak etmiş durumda. Aksi gibi tansiyonum da 4’lerde seyredince hacıyatmaza döndüm. Reflü yüzünden dik oturayım diyorum, başım dönüyor. Tansiyonum düşük, uzanıp ayaklarımı yükselteyim diyorum, mide şikayetleniyor. Ne yapacağımı şaşırdım. O güzelim kahvaltılarım yerini kızarmış ekmek ve peynire bıraktı. Asitli yiyeceklerden, baharattan kaçınmak gerekiyor. Gelin görün ki tam da mandalina, portakal mevsimi… Of of, işim zor.

Bu hafta ilk defa bebeğin hıçkırıklarını hissettim. Yani herhalde hıçkırıktı; tam emin değilim. Elimi koyunca kesilmeyen, ritmik bir pıt, pıt, pıttı. Ben hıçkırığı daha şiddetli hissedilen, beni de hoplatanbir şey sanıyordum. Kasığıma yakın bir yerlerden geliyordu titreşim. Sanırım bebeğin başı biraz daha aşağıya döndü. Çünkü kasıklarımda, içlerde bir yerde kemiklerimi irkilten, ürperten; hafif, rahatsız etmeyen bir sızı hissediyorum. Bebeğin aşağı döndüğü nasıl hissedilir? Hissedilir mi? Yoksa sadece muayenede mi anlaşılır? Okuduklarıma göre bebek 36. haftaya kadar dönmeyebiliyormuş. Sonra bir günde hop diye dönüverdiği oluyormuş. Geçen kontrolde baş aşağı kısmen dönmüştü. Bu hafta doktor kontrolümüz var. Bakalım içerdeki küçük insan ne durumda? Hep birlikte öğreneceğiz.

32. hafta bittiğine göre, sanırım artık doktorum beni iki haftada bir görmek isteyecek. Bu tip her türlü ayrıntı bana bebeğin bize giderek yaklaştığını hatırlatıyor. Nasıl heyecanlıyım, anlatamam. Heyecan, sabırsızlık, merak, keyif, eğlence, yenilik, sürpriz… İçimden onlarca duygu ve düşünce geçiyor. Kafamda bin türlü senaryoyu filme çekiyorum. Bu filmler doğuma yetişmeye çalışırken yaşadığımız olayların anlatıldığı birer komedi oluyor genelde. Bu konu bizim evde öyle bir geyik muhabbetine döndü ki, sanırım başımıza gerçekten gelecek var. 🙂

Haftaya görüşmek üzere…

8 yorum

  1. Reflü için çok geçmiş olsun diyeyim. Maalesef pek çok hamilenin karşılaştığı bir durum. Aynı sıkıntıyı ben de çekmiştim, doktorum da bizi çok sıkıntılandırmamak için ilaç vermişti, yine de ilaç kullanmak istemediğimden bir şekilde dayanıyordum. Dayanamaz hale gelirsem de çocuğu stresten sıkmayım bu sefer diyerek seyrek bir şekilde ilaç alıyordum:) Bir akşam kestane yedikten sonra reflünün etkisini hissettirmediğini keşfettim ve kestane mevsimi geçene kadar neredeyse her akşam kestane yedim:) Sonuç rahat bir mide ama biraz fazla gelen kilolar. Benim gibi kestanesever biriyseniz deneyebilirsiniz veya doktorunun bu duruma ilişkin tavsiyesine uyabilirsiniz;)
    Bence bebeğin başının döndüğü pek hissedilmez gibi, hani ben hissetmedim ya ondan diyorum. Hatta uzun bir süre göbeğimde şekil yapan çıkıntının kolu falan olduğunu sanıyordum da topukmuş mesela:) İkinci bir hamilelik yaşasam onda da kesinlikle ne nerede anlamam.
    32. hafta çok güzel bir dönem, devamlı bıdığın hayalinin kurulduğu, hazırlıkların hızlandığı haftalar, bol bol keyfini sürün, ilerdeki günler çok daha güzel olacak ama bilinmeyene duyulan merak da bir başka oluyor:)

  2. Reflü için bana en iyi gelen şey dondurmaydı. Şöyle sütlü buz gibi:))

    • Oooo! iyi fikir. Çok dondurma yiyen, seven biri değilim ama şimdi düşüncesi bile iyi geldi. Şöyle bol damla sakızlı falan olursa… 🙂

  3. Benim oglum cok erken daha 24. haftada bas asagi donmustu ve ben dondugunu hissetmistim, hickiriklarini kasiklarimda, her basini hareket ettirdiginde kasiklarimdaki garip ama mutlu eden bir his 🙂 dizini tutabiliyordum bile surekli bir taciz halindeydi, hatta bir kac sefer el parmaklarini bile gorduk esimle, karnin gerildikce herseye tanik oluyorsun 🙂

    • benim de elime geliyor bir şeyler; artık diz midir, topuk mudur bilemiyorum. Şu el ayak görme kısmını sabırsızlıkla bekliyorum. Annem de söyler hep “Sonlara doğru tarak kemiklerini görürdüm,” diye. Bakalım, bekliyorum.

  4. Şu malum kirecimsi ilaçtan vermişti doktor, ben de olabildiği kadar az ilaç kullanayım diye başka yöntemler denedim. Rahatsızlık hafifken bir yudum süt iyi geliyordu mesela, arada galeta kemiriyordum. Tabi bütün bunlar hatunum o minnak ayaklarıyla midemi dövmeye başlarsa işe yaramıyordu. Allah kolaylıkla ve sağlıkla kavuşmanızı nasip etsin.

  5. Benim kızım da çooooook hıçkırırdı ve hep hissederdim. doğduktan sonra da epey uzun bir süre hıçkırmaya devam etti, zamanla hıçkırıklar yerini kusmaya bıraktı:)

    Eren

  6. doktorunun önerdiği ilaçları kullanmaktan sakın çekinme. ben 5. aydan itibaren mide yanması çektim. doktorun verdiği şurup olmadan evden çıkamazdım. öyle ki gazetede çekmecemde 2 şişe. evde 2 şişe mutlaka bulunurdu