17 Yorum

Elif’in Gebelik Günlüğü

Eş zamanlı gebelik günlüklerinde sırada Cuma gebesi Elif var. 

***

Değerli Blogcu Anne okuyucuları,

Merhaba,

Ben Elif. 26 yaşındayım ve 2,5 yıldır evliyim. Sizlere Gaziantep’ ten yazıyorum. Burada bir Yeminli Mali Müşavirlik ofisinde çalışıyorum. Serbest Muhasebeci Mali Müşavir adayıyım. Son sınavlarıma hazırlanıyorum. Geçtiğimiz sene yüksek lisansımı tamamlayıp bir yükü daha üzerimden attım derken, mesleğimde ilerleme sınavlarım geldi çattı. Günüm ofiste, gecelerim derslerle geçiyordu aylardır… Eşimin iş yeri değişikliği sınavlarım derken, bir gün bir haber aldık…

Bir misafirimiz vardı.

ElifH

Ben Gebeydim..!

Neler yaşadık… nasıl öğrendik.. ne hissettik..

Bir konu var ki, gebelik öncesi benim canımı sıkıyordu, çok anlamsız ve boş buluyordum. Başkalarının hayatına bu kadar müdahale beni geriyordu çünkü ben kimsenin hayatını merak etmiyordum. Aslında bu güzel alanda buna yer vermek bile garip ama öncesinde kafamda yer ettiği için paylaşmadan geçemeyeceğim.

Bulunduğum şehirde yakın ilişkiler, eş dost, komşuluklar, akrabalık çok sıkı herkes birbirinden fazlasıyla haberdar. Yeni evlilerin evlilik hayatı merak konusu olmuştur hep. Çiftlere sorulan ilk soru ne zaman çocuk düşündükleri oluyor, bir sene sonra “hadi artık” lar başlıyor, iki sene sonra “acaba çocukları olmuyor mu” diye düşünüyor onu da direkt yüzünüze soruyorlar (ki öyle hikayeler de var düşünsenize olmuyor ve tedavi olunması gerekiyor da olabilir bunu sormanın ne manası var karşıyı üzer sadece bu) -olsa size ne olmasa size ne, doğurunca siz bakacak mısınız- diyemiyorsunuz işte. Varlığını öğrenince kaygıyı atıp rahatlıyorlar, o büyüyünce de ikinci çocuk sorularıyla devam ediyorlar o da tamam olunca sorular bitiyor herkes rahatlıyor sonunda çok şükür!

Çokça karşılaştık sıcak bir merhabadan önce karnıma bakıp hatta dokunup şirin şirin bebek yok mu diye soranlarla… Bense kaçacak delik, gözlerimi sabitleyeceğim bir karo, halı, zemin döşemesi arıyor, karşımdakini rencide etmeden söylenebilecek bütün bahanelerimi sıralıyordum. Çünkü “biz böyle mutluyuz” u  ” bu bizim özelimiz” i “hala biraz zamana ihtiyacımız olduğunu” pek dinleyen yoktu. Yine iyi dayandık, geçen bir kaç yıl o kadar normal bir süre ki benim gözümde, hala bile eşimle baş başa yaşanacak ne günlerim olabilir diye düşünüyordum. Bununla birlikte evrenin kusursuz zamanlamasına inanıyorum. Bebeğimiz öyle bir zamanda gelecekti ki.. Hem biz onu isteyecek sevgiyle bekleyecektik, hem de o bizi isteyecek, yormadan, yorulmadan gelecekti..

Ve öyle de oldu..

Mayıs ayında Blogcu Anne’ yi keşfettim. Blogcu Anne Elif tam bir arkadaş gibiydi yazılarında. O bilmese de karşılıklı sohbet eder hissi bırakıyordu bende. Sessiz sessiz takibe devam ettim.Okudukça faydalandım, keyiflendim, özel hissettim.  Bambaşka bir dünyadan çokça habersiz olduğumu fark ettim. Bu güne kadar içinde hiç bulunmadığım, aslında içimde her zaman var olan ancak bana çok uzak gelen annelik fikri belirginleşmeye başladı kafamda. Gökçe’nin Gebelik Günlüğü‘nü takip ediyordum. Yavaş yavaş bir yön çizdim kendime. Gökçe vesilesiyle Eren‘le tanıştım. Beni buğday çimi suyu (fertiliteyi olumlu etkiliyordu) ve ateş ölçme yöntemi ile tanıştırdı. Çim suyu sıkıp içmeye ve ateşimi takip edip fertil günlerimi bulmaya başlamıştım. İşler biraz daha kolaylaştı.

Bu sırada bir hekim bulmalıydım. Beni anlayacak, güvenebileceğim bir hekim. (Buldum şimdilik mutluyum.) Gittim. Kan değerlerimi, aşılarımı ve geçirdiğim hastalıkları tahlil etti. Her şey güzeldi ve olmaması için hiç bir sebep yoktu. Bu iyi bir haberdi, çok mutluydum. Folik asit takviyesine başladık. Bir süre gebeliğe hazırlanma süresi kabul ettik. Vücut gerekli besinleri vitaminleri almalıydı, bazılarını depolamalıydı ve anne olacak benim kafam rahatlamalıydı. Dönem dönem kontrollerime gittim. Ekim ayından itibaren heyecanla beklemeye başladım. Kasım geçti, Aralık geldi… Aralık ayında iki sınavım vardı biri için Ankara’ ya gittim. Sanki o heyecanla bekleyen Elif ben değildim. Unuttum o ay her şeyi. Folik asit almadım. Omega 3, o neydi ki? Alkol aldım bol bol. Doğum günümü kutladım.

Gezdim, eğlendim, ders de çalıştım.

Sınava gireceğim günün gecesi içimdeki bir garip his beni dürttü… Git test al Elif dedi. Sabahı bile bekletmedi bu his. Akşam nöbetçi eczane evimizin yanındaki idi çok şanslıydım. Gece öğrendim ki hislerim beni yanıltmamıştı. Bir misafirimiz vardı.

Havalara bile uçamadım…

Oysa ki öğrendiğimde dünyalara haykıracakmışım gibi geliyordu. Eşimle göz göze geldik. Hemen heyecan yapmayalım, emin olmak için yarın sabahı bekleyelim o halde diye uyumaya gittik. Öyle bir heyecan ki.. içim titriyor uyumak ne mümkün. Bir kaç saat sonra uykuya daldım. Aradan iki ay geçti.. ben hala o geceki gibi bir uyku uyumadım. Öyle huzur dolu, öyle kesintisiz… Melekler gibi kalktım. Gurur duyuyordum kendimle, çok daha narin masum hissediyordum. Sabah sınavım vardı. Koşa koşa hastaneye vardım. Nöbetçi hemşireyi ben uyandırdım sabahın er vaktinde. Yüksek ihtimalle uykusunu böldüğüm için hakkımda pek iyi düşünmemiştir. Sınav öncesi kan verdim. Eşime mesaj attım “sonucumu alır mısın?” diye… O sonucu aldığında ben sınavdaydım. Çıktığımda ilk iş telefonumu teslim alıp eşimi aramak oldu. Heyecanından ne söylediğini bile anlayamadım. En iyisi sonucu görmekti.. Buluştuk ve ben sonucumu gördüm. 777,8. Bir inanışa (meleklerime) göre 7 rakamının  anlamı “bir mucize bekle” ve 8 rakamının anlamı “bereket sana geliyor” idi. Hemen o gün doktora gittik. “İki gün sonra değerin yaklaşık ikiye katlanacak, onu da görüp emin olalım” dedi. İki gün geçti yaklaşık 3 e katladı.. 2000 küsürleri gördük. Haftamıza göre yüksek bir değerdi. Çoğul gebeliklerde böyle yüksek seyredenleri okumuştuk bir ihtimal acaba çoğul mu dedik. Ta ki keseyi görene kadar.

5. haftada bir kesemiz vardı. Oradaydı… öylece duruyordu… İçimde bir hayat vardı… Gerçek bir mucize… Bu dünyanın en tarifsiz anı…

7. haftamızda kalp atışlarını ilk duyduğumda daha da tarifsiz bir an yaşadım. Elimize aldığımızda ne düşünüyor oluruz bilemiyorum.

Dünyanın en mutlu insanıydım sanırım, aynı anda kafası en karışık olanı da tabi…Bir bebeğin dünyaya gelecek olması fikri, onun yaşamının nasıl olacağı, bizim yaşamımızın olabildiğine değişeceği, vazgeçeceklerimiz, hayatımıza kabul edeceklerimiz. “Anne olunca anlamak” neydi, baba olmak, aynı anda eş olmak, çalışmak, sınavlar ne olacak…

Onu öğrendiğim günden beri süreçler böyle güzel geliştiği için teşekkür ediyor, kıymetini biliyor ve sağlıkla gelişsin diye dua ediyorum. Gelecek güzel günler için hayal kurup dilek ve temennilerde bulunuyorum. Dilerim sağlıkla kucağımıza alır, ona güzel bir yaşam sağlayabiliriz…

İşte bizim hikayemiz böyle başladı. Şu anda 10. haftanın içindeyiz. Heyecanla, gelecek güzel günleri bekliyorum.

Her bir annenin gebelik hikayesi çok güzel ve kendine özel, bu hikayede bizim için çok özel ve güzel dedik ve talip olduk. Bu vesileyle haftalarımı sizlerle paylaşma fırsatını bana da verdiği için Sevgili Blogcu Anne Elif’ e çok teşekkür ediyorum.

Görüşmek üzere, sevgiyle,

Elif

17 yorum

  1. Allah, bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin..

  2. bende Gaziantep’ten takip ediyorum.Şimdi takip etmek daha keyifli oldu. 26 haftalık anne adayı olarak 🙂

  3. tebrikler,Allah kucağınıza almayı nasip etsin.
    benimde kızım doğalı 6 ay oldu,çok güzel bir duygu:)

  4. Ben de Gaziantep:) gebe olduğunuzu öğrendiğinizdeki duygunuzu çok iyi anlıyorum bende aynı şeyleri hissetmiştim, hayırlısıyla kucağınıza alırsınız inşallah..Bende 2. yi düşünüyorum bakalım artık zaman ne gösterecek

  5. Bundan sonra her cuma beni yanında bil arkadaşım.. Harika bir anne olacağına eminim..

  6. hayırlı ve de uğurlu olsun…sağlıcakla kucağınıza almak nasip olsun..

  7. O bahsettigin amcalardan teyzelerden Adana’da da bolca var maalesef Elif’cim. Birini doğursan, hani ikincisi? Onu da doğursan, hani okulu? Okulu halletsen, hani işi gücü? O da olsa, ay bulamadı mı daha birini? Özetle onların lafı bitmez. Iyisi mi sen tıka hepsine kulaklarını, sadece bebişini dinle 😉 Ben de bana binbir kulp takanlara aynı şekilde davranıyorum! 😉 Kafam dumanlı dolandığım şu günlerde sana Allah’tan zihin açıklığı ve sınavlarında başarılar diliyorum! Herşey çok güzel olacak! 🙂 Sevgiler

  8. Pasaklı Kız

    Bende Gaziantep’ten takip ediyorum. 19 haftalık hamileyim bende.
    Başta yazdığınız şeyleri birebir yaşadım. Başlarda çok sinir oluyordum, sonradan boşverdim gitti. Ama açıkçası ne samimiyettir bu anlamadım gitti.

    Aman neyse biz hamileliğin tadını çıkarmaya bakalım. Takipteyim 🙂

  9. Yazdıklarını okumak büyük bir keyif.. Hislerine uzaktan da olsa şahitlik etme fırsatı verdigi icin ayrıca muazzam.. Her gecen gun başka birşeye evrileceksin ve kucağına almadan daha O seni eğitmeye büyütmeye başladığını hissedeceksin.. Zaten duyarlı olan yüreğin cam gibi seffaflasip kadife gibi yumuşayacak köpük gibi çabucak etkilenecek herseyden.. Ve sizin bir parçanız ve temsilciniz olan vazgeçilmezinizi kucağınıza alacaksınız hayırlısıyla

  10. Heyecanla takip edeceğiz Elif 🙂

  11. o “his” var ya benide dürtmüştü zamanında 🙂 ve hiç yanılmıyor nedense…

  12. bu duyguları bir bir yaşamak,tarifi imkansız gibi gelirdi bana.öyle güzel anlatmışsınızki sevgili elif yeniden çok yıllar evvel yaşadıgım duygular gözlerimden geçti bir bir.kaç çocuk olursa olsun her biri ,ayrı ayrı özel.ve herbiri kendi kurallarınıda beraber getiriyor.yine her biri o özel duyguları yaşatıyor.tek tek vede çok seviyorsunuz.mutlu ve saglıklı gelecekler dilerim.

  13. sevgili elif;
    seni canı gönülden tebrik ederim.senin gibi bir annesi olacağı için sanırım bebeşin çok şanslı bir çocuk olacak.inşallah hep birlikte göreceğiz.duygularını çok güzel anlatmışsın.seneler öncesine döndürdün beni.önemli olan kendi çekirdek ailen, tıka kulaklarını ,bilinçli bir anne olarak bildiğin gibi yaşa.
    blok bende tiryakilik yaptı.sizlerin yazılarıyla geçmişte yaşadıklarımı anımsıyorum.
    sevgiyle kal:)

  14. Elif henuz cok basinda oldugun yolu en rahat sekilde tamamlayip bebegine saglikla kavusmani dilerim. O teyzelere tika kulaklarini sen, onlarin lafi bitmez. Heyecanla bekliyoruz gelismeleri. 🙂

  15. Bilgi Safak dugan

    Benim yorumumu eklememekte ısrar ediyor bu gicik Facebook !!!!! Bir kez daha deneyeceğim,,,, yazın harika olmus., zaten yufka olan yüreğin giderek daha da narinlesecek..satır aralarını ve fotografın arkasını okumadaki sezgisel gücün daha da artacak.. Gözlerin daha çabuk dolacak.. İcinde bir orduya dur diyecek güç hep hazır olacak.. Aklın ve yüreğin artık ebediyyen mutlak referanslarını yitirecek ve EEEENNN değerlin icin cinayet bile isleyebilecek bir korumacilik peyzaj olacak.. Yani güzelim; sen onu buyutup eğitirken o da seni eğil bukup bambaşka seviyelere yükseltecek.. Ve zaten tahmin ettigimiz guZel anne poposu opulesi güzelliği kucağına alacak… Herkes ve hepimiz yorumlar da yapsak; hatta sen daha bile fazla insanın yorumuna cesurca acsan da bu süreci ; sana ; esine ve bebeğine ozel bir süreç olacak ve yuvanız katmerlenecek hayirlisiyla.. Kolunda emzirirken yorgunluktan uyuya kaldiginda Ersin bebek düşmesin ve sen de uyanma ki dinlenebilesin diye kolunun altina destek olup nöbet tutarken daha bir baska bütünleşme olacak.. İçimizdeki guce hayran olarak ama hep ufkunun esliginde kendi ozel farklı deneyiminizi oluşturacaksınız…ne guzeeeeellll….

  16. Elif hanım tebrikler bende 9 haftalik hamileyim Gaziantep te yasıyorum yaşadıklarınız
    Hiç yabancı gelmedi inş sağlıklı bir sekilde bebeklerimizi kucağımıza aliriz

  17. Güzel yorumlarınız ve destekleriniz için herkese bir bir teşekkür ediyorum.

    Gelecek haftalarda görüşmek üzere…

    Elif.