132 Yorum

İki oğlum var ama onları ben doğurmadım

Aşağıdaki yazı Blogcu Anne okurlarından Selin tarafından kaleme alındı. 

 

***

İki oğlum var ama onları ben doğurmadım.

Evet iki oğlumu da ben doğurmadım. Şimdi üçüncü bebeğime hamileyim ve tek amacım onu doğurabilmek.

Kafanız karışmasın durun baştan anlatayım: Benim adım Selin. 31 yaşındayım. Ankara’da yaşıyorum. İnternette satış yapıyorum, bir nevi sanal dükkanım var.

İki oğlum da sezaryenle dünyaya geldi. İlk oğlum doruk 2008, ikinci oğlum muhammed 2010 doğumlu. Şu an 17 haftalık gebeyim ve vajinal doğum yapacağım. Yapacağım diyorum çünkü bu mümkün örnekleri de var bol bol.

Tek amacım ilk oğlumu normal doğurabilmekti. “Suni sancı almadan doğuracağım” dedim suni sancı verdiler, “asla sezaryen olmam ben normal doğuracağım” dedim sezaryen oldum. Ameliyata ağlaya ağlaya girdim, ağlaya ağlaya çıktım… Dilimden çıkan alnıma yapıştı kaderim oldu… Oğluma alışmam tam bir yıl sürdü… Doğumdan sonra yaşadığım şey lohusalık buhranı dışında psikolojik çöküntüydü ama ne acı ki ne ben ne eşim ne de çevremdekiler anlayamadı bunu… Sonra malum, ikinci oğluma hamile kaldım ve sezaryenle başladıysan sezaryenle devam edersin durumunu yaşadım, üstelik ben sezaryenden sonra normal doğum yapılabildiğini bile bile gittim yine ameliyat oldum! Çünkü doktorumu çok seviyordum. O “Asla olmaz, ben bu riske giremem. Ya şu gün alırız ya da sancın tutarsa beni bulamazsın” diye tehdit edince mecbur kaldım. Çok kızıyorum kendime çok.

Nihayetinde üçüncüye hamile kaldım. İlk öğrendiğimde anne no 27 ile sohbet ederken bana “Selin normal doğursana ya” dedi. “Aaa biliyorum ben o konuyu, olabiliyor ama hiç araştırmadım” dedim ve beni Facebook’taki SSVD grubuna ekledi orada grubun kurucusu Nilay Güler ile tanıştım… SSVD ne demek, bu ne derken öğrendim ki SSVD demek Sezaryen Sonrası Vajinal Doğum demekmiş. Ben daldım gruba tabii bi soru soruyorum doktor cevaplıyor sorumu, bir soru soruyorum ebe cevaplıyor sorumu kimse kulaktan dolma bilgilerle ezbere konuşmuyor… SSVD destekleyen doktorlar, ebeler orada bize yardımcı olmak bize birşeyleri anlatmak için çabalıyorlar… Birinin doğum sancısı tutuyor, Reyhan Ebe telefonla sanal doulalık yapıyor. Ya da “ya bu SSVD’de riskler nedir, biri bizi aydınlatsın” diye gruba ilk gelenlere Dr.  Semra Özer riskleri anlatıyor her defasında sabırla…

Aslında yahoo’da kurulmuş bir grup. Taa 2006 senesinde… Orada 100’den fazla SSVD hikayesi var. Sonra Facebook’ta da  kurulunca hızla yayıldı ve büyüdü; Burada da 30’dan fazla hikaye var. Her SSVD yapan hikayesini yazıyor tıpkı buradaki Pozitif Doğum Hikayeleri gibi ve bu hikayeler inanılmaz motive ediyor insanı. O başardıysa ben de başarırım, hiç de zor değil diyorsunuz bir süre sonra kendinize…

SSVD yapan kişi sayısı gün geçtikçe artsa da buna yanaşan doktor sayısı çok az. Sebebi ise Türkiye’deki doktorların gerekli bilgiye ve donanıma sahip olmamaları. Bir gebe doktora ben SSVD yapmak istiyorum dediğinde direkt caydırma politikası uygulanıyor… Olmaz rüptür (rahim yırtılması) oluşur, rahmin alınır, kan kaybından ölürsün, bebeğin sakat doğar, sen ölürsün gibi şeyler söyleniyor. Halbuki gerçek böyle değil. SSVD’de de rüptür oluşma riski kitaplarda 1000’de 2’dir ama aslında bu oran çok daha düşüktür ve sezaryen sonrası ikinci sezaryen SSVD’den çok daha risklidir! Çünkü sezaryen başlı başına bir ameliyat binlerce komplikasyon oluşabilir ama SSVD denenir ve başarılı olursa ki (başarı oranı çok yüksek) risk çok çok düşük. Bunun yanında SSVD yapabilirsin diyen doktorlar da var kimisi devlet hastanesinde kimisi özel çalışıyor… Mesela normalde 2 sezaryen sonrası vajinal doğumu çoğu doktor kabul etmez ama benim doktorum beni destekledi ve deneyebiliriz dedi. Üstelik kendisi devlet hastanesinde doktorluk yapıyor, özel muayenehanesi bile yok bu çok güzel bir adım. Ve grubumuzda EVDE SSVD yapan anneler var tecrübeli ebeler eşliğinde bunu başaran ama yine de hastanede ortamında takibi önerilen.

Yurtdışında SSVD çok daha yaygın. Yaygınlığını bırakın, her sezaryenliye sancıları başladığında önce normal doğurmak isteyip istemediklerini soruyorlar, eğer mümkünse de doğurabiliyor. Youtube’da binlerce video var bu konu ile alakalı. Bunlar bizlere çok güzel referans oluyor. Kimi suda doğuruyor, kimi hypnobirthing yöntemi ile kendini hazırlıyor, evde SSVD yapanlardan bahsetmeyeceğim bile sanırım onlar bizden çok daha öndeler bu konuda. 3-4 sezaryen sonrası vajinal doğum yapan bile var, bu şimdilik Türkiye’deki doktorlar için bir ütopya sanırım.

Sonuç olarak ben kendime inanıyorum, bedenime güveniyorum. Biliyorum ki istersem her şeyi başarabilirim bunun için uğraşıyorum ben, bol bol yürüyüş yapıyorum, makaleler okuyorum , riskleri araştırıyorum olabilecek tüm sorunları ve bu sorunların aslında basit kaldığını biliyorum, donanımlıyorum kendimi. Bebeğimi karnımdan aldıklarından 1-2 saat sonra değil de hemen görmek istiyorum, ona ilk ben dokunmak istiyorum, sesini duymak istiyorum… Birinin yardımı olmadan onu kucağıma almak istiyorum, gaz çıkarmak için saatlerimi harcamak istemiyorum ben, kendim olmamalıyım düşünmem gereken, bebeğim olmalı.

Onlar başardıysa ben de başarabilirim ve biliyorum ki başaracağım ve başarırsam kahraman olacağım.

Aslında yazmak istediğim çok ayrıntı ve çok şey var ama sizi sıkmak istemiyorum, biliyorum oralarda bir yerlerde benim gibi çok kadın var ve diyorum ki yalnız değilsiniz. İhtiyacınız olan tek şey biraz destek.

132 yorum

  1. Merhaba, hep pozitif doğum hikayelerini konuşuyoruz ben de hamileliğimde bunlardan çok etkilenip kesinlikle normal doğum yapacağım dedim. Hem çok pozitifimidr hem acı eşiğim yüksektir kolay mizmızlanmam hem sürekli yürürüm pilatese giderim vs.
    Fakat herşey her zaman istenildiği gibi olmuyor. İstanbuldaki en büyük özel hastanelerden birinde (nişantaşındaki) doğumumu yapacaktım dr’umdan da ebelerden de tam destek aldım fakat 29 saat normal 11 saat suni olmak üzere nerdeyse 2 gün sancıdan sonra bayılacak haldeydim ve hiç enerjim kalmamıştı hala rahmim açılmamıştı o inadıma rağmen olmadı ve en sonunda bebeğimin nabzı su çoktan geldiği için düşmeye başlayınca gücüm ve moralim de kalmadığı için epidural sezaryanı ben istedim şimdiki aklım olsa bu kadar normal yapmaya kasmazdım bu kadar etkilenmiş olmama çok kızıyorum hem bebeğimi hem kendimi fazla zorladım gelmeyince gelmiyormuş strese de bu kadar gerek yokmuş. İlle normal yapacağım diye kasmamak gerekiyormuş bunu öğrendim taraf tutar gibi tutmayın o nedenle bunu bazen de akışına bırakmak gerekiyor sanki..

    • Kesinlikle katiliyorum,benzeri seyleri yasadim.dogal dogum cok istememe ragmen iki oglumu da sezeryanla dunyaya getirdim.hatta 2. Oglumda 8 dk bir sancim olmasina ragmen devami gelmedi.avuntum ikiside istedikleri zamanda geldler biz mudehale etmedik.umarim guzel bi SSVD yasarsiniz.kesinlikle deneyin ama cok da kafaniza takip stres yapmayin.basak in da dedigi gibi akisina birakmak en iyisi.sevgiler..

  2. merhaba selin hanım,
    umarım allah gönlünüze göre verir her şeyi ve istediğiniz şekilde sağ salim kucağınıza alırsınız yavrunuzu.

    fakat ben giriş cümlenizi beğenmedim. hatta okumaya başlarken sandım ki koruyucu ailesiniz ya da evlat edindiniz. çok farklı bir konuymuş meğer.

    ben ilk ve tek doğumunu sezaryenle gerçekleştirmiş, eğer tekrar hamile kalırsa-ki istiyorum bunu- kesinlikle ssvd şartlarını zorlamayı düşünen, sezaryenin dezavantajlarını fazlasıyla tecrübe etmiş vajinal doğum tutkunu bir anneyim. ama buna rağmen cümleniz fazla ağır geldi bana, uzaklaştırdı konudan.

    “İki oğlum var ama onları ben doğurmadım…”

    keşke böyle düşünmeseydiniz, neden bilmiyorum üzüldüm sizin adınıza. her ne kadar yaptığımız doğum şeklinden memnun kalmasak da, pozitif doğum hikayeleri anlatamasak da, normal doğum yapamamak ve ileride de yapamayacak olma ihtimalimizin yüksek olduğunu düşünsek de yine de fazla ağır bir cümle bu.

    ben 30 yaşında, 3 yaşını henüz bitirmiş bir ufaklığın annesiyim ve ben yavrumu -istemesem de- sezaryenle doğurdum.

    • Nihat'ın Annesi

      Öncelikle allah evlatlarınızı bağışladın ve karnınızdaki canı sağ salim kucağınıza almak nasip etsin. Ama ben mabellam’a sonuna kadar katılıyorum. Bende dr. çatın dar demesi üzerine normal doğumu es geçip sazeryan ile anne olanlardanım. 36 aylık bir evladım var ve…. şükürer olsun ki ANNEYİM! bu yetmez mi… ama tabi biz sezeryen ile doğum yapan annelerin öyle allı pullu bir doğum hikayesi yok evet bu gerçek ama, 9 ay o canı biz taşıdık. sezeryan yada vajinal önemli olan ANNE olmak, buna başlama şekline pek takılmamak gerek gibi geliyor bana. bu duyguyu ANNE’liği hayatı boyunca yaşayamamış kadınlar var. onlar bu duyguyu sezeryan da! olsa yaşamak için neler verirlerdi değil mi? şükretmek lazım.

  3. Ben de mabellam’a katılıyorum. Sezaryenle doğurdunuz diye siz doğurmamış mı oluyorsunuz? Bazı düşünceleri cidden kafam almıyor benim. Cidden. Umarım siz vaginal doğurursunuz ve son çocuğunuzu doğurmuş olursunuz.

    • ” İki çocuğum var ama onları ben doğurmadım” doğru kullanılmış bir kelime. Onların annesi değilim, onlar benim evladım değil dememiş. Doğurma eylemini gerçekleştirmeden çocuk sahibi olduğunu belirtiyor. Sezeryan sırasında doğurma eylemi gerçekleşmez, vajinadan geçiş olmaz.

  4. Çok istediğim halde normal doğum yapamadım. İkiz kızım var ve onları sezeryanlada olsa ben doğurdum.
    İstediğnizi takdir ediyorum umarım vajinal doğum yapabilirsiniz.

  5. Umarım gönlünüze göre olur ama bu konuya bu kadar takılmaya gerek olmadığını düşünüyorum.. Sonuna kadar destekliyorum, normal doğumun anne ve bebek için en sağlıklısı düşünüyorum ama sanki yazınızdan bu gerçekleşmezse çok mutsuz olacağınızı hissettim, önemli olan sağlıkla gelmesi bebeğin bence.. Tabii gönül ister normal doğum olsun ama bu dünyanın sonu ya da sezeryanla doğuran annelerin bebekleriyle ilişki kuramamasına sebep değil..
    Ben çok normal doğum istedim, son dakikaya kadar bekledim fakat makat geliş sebebiyle mümkün olmadı ama kızımı BEN DOĞURDUM.. Ne sezeryana ağlaya ağlaya girdim ne de öyle çıktım, böyle olması gerekiyordu ve önemli olan onun bize sağlıkla kavuşmasıydı.. Epidural olduğu için doğar doğmaz kollarıma aldım öptüm kokladım..
    Oğlunuza 1 yılda alışmanızın sebebi lohusa depresyonu olabilir mi, doğum şekliyle bir bebeğe alışmanın pek bir bağlantısı olduğunu düşünmüyorum..
    Hatta biri normal doğursa ve doğduğundan itibaren başka biri baksa o bebeğe biyolojik anne mi doğuran olur sizce? doğuran o olsa bile ne farkeder? Anne olmaktır esas…
    Umarım doğuma kadar biraz rahatlarsınız, sağlıklı ve gönlünüze göre doğumlar dilerim size..

  6. Çok yakın bir arkadaşım ilk bebeğini sezaryenle doğurmuştu. Ve gereksiz yere sezaryen olduğunu düşünüyordu, bunu ikinci gebeliğinde gittiği doktor da teyit edince onun için SSVD yapabilmek çok önemli olmuştu.

    Selin’in “çocuklarımı ben doğurmadım” yorumu bence de kendine haksızlık. Ancak başkalarına ve en çok da kendine bir şeyler ispat etme çabasını ben anlıyorum, yakınımda yaşadım çünkü. Bir şeyler çalınmış gibi hissediyor kendinden, bir değil, iki kere hem de. Empati kurabiliyorum ben bu hisle.

    Ve fakat SSVD’yi yapınca başarılı, yapamazsa başarısız olacağına inanmıyorum. İki kere sezaryen olduktan sonra üçüncüsünde “ben vajinal doğum istiyorum” diye yola çıkarak, sorarak, araştırarak, kendini destekleyecek bir doktor bularak, bir de bunu kendine saklamayıp başkalarıyla da paylaşarak bence zaten “başarılı” oldu, eğer öyle bir derecelendirme varsa. Vajinal doğum yapmasını en çok onun için istiyorum, ancak bunu dile getirebilmesi, mümkün olduğunu bilmesi ve istemesi bile bence kendinin de ötesine birçok kişiye ilham olacak.

  7. ne yazıkkı bende aynı durumu yaşadım ama benden kaynaklanıyordu.o kadar korktum ki bekleyemedim sezeyan olacagaım dedım .Doktorum gel bir muayene yapalım bakalım dediysede olmadım.Ve sonrası hayal kırıklıgı.O gune kadar hep normal dıyen ben sezeryan olunca ,bır yıl boyunca hep keske dedım ve dogumdan sonra gunlerce aklımdan cıkaramadım o amelıyathanenın atmosferı benı o kadar etkılemıskı kaç gun kendıme gelemedım .Umarım ıkıncıyı normal yaparım

  8. Ben hamile kaldigimi ogrendigim ilk gunden itibaren hep dua ettim. Sorunsuz kolay agrisiz bir dogum icin. Hamileligim boyunca hic sanci cekmedim. Oglum 41 haftasina girmisti hala sanci yoktu. Doktorum daha dogum kanalina inmemis beklemek riskli ve ayrica bebegin kafa yapisi catinla uyumlu degil dedi. Bizde doktorumuza guvendik ve spinal anezteziyle sezeryan oldum. Iyiki de olmusum cok sukur Rabbim dualarimi kabul etmis ki hic agri sikinti zorluk cekmeden dogum gerceklesti. Oglum dogar dogmazda hemen yanima getirdiler o yumusacik sicacik yanaklari yanaklarima temas etti. Tarif edilemez bir an idi benim icin.
    Oglumu hemen bebek odasina goturduler giydirdiler. Benim dikislerim tamamlandi odama ciktim ve 10-15 dk sonra oglum geldi.
    Tercihize saygim sonsuz. Fakat cok fazla israrci olmamak gerek.
    Sakin sakin cocuklarimi ben dogurmadim demeyin bence cok yanlis bir dusunce.
    9 ay 11 gun karnimda tasidim yavrumu ve cok guzel birsekilde de ben dogurdum.

  9. Incir'in Annesi

    Selin Hanim,
    Yaziniz uzerine TDK sozlugune baktim. “Dogurmak = Ortaya çıkmasına yol açmak, sebep olmak, yavru dunyaya getirmek” olarak aciklanmis.
    Siz iki oglunuzu da dogurdunuz hem de onlari 40 hafta bedeninizde tasidiktan sonra. Onca zahmetten, onca fiziksel degisimden sonra da onlarin dunyaya gelmesine araci oldunuz. Ikisi de saglikla dogduklari icin mutlu olun lutfen.
    Belli ki dogum sirasinda ve sonrasinda cok zor gunler gecirmissiniz. Bunlar sizde derin izler birakmis. Dilegim 3. bebeginizi gonlunuzden gectigi gibi, saglikla dogurmaniz ve cok mutlu olmanizdir. Bence zaman artik eskiden olmuslari, olumsuz duygulari kenara koyup guzellikleri yasama zamanidir.
    Kayinvalidem, ilk cocugunu sezaryenle dogurduktan sonra tam 7 cocuk dogurmus – normal dogumla! Avustralya’da 45 yil once. Ancak bunu yapacak doktoru bulmasi gerekmis. Hicbir sey imkansiz degil. Ancak lutfen hep aklinizda tutun bebeginizin ve sizin saglikli olmasi en onemlisi son raddede.
    3.yu de sezaryenle dogursaniz yine de kahramansiniz. Cunku 3 tane cocuk dogurmusbir kadinsiniz. Gunumuzde bunu yapabilen kac kisi var ki? 🙂

  10. benimde 13 aylık bır kızım var,bende normal doğum istedim ama olmadı,sancım gelmedi yola girmedi 40+2 de sezeryana aldılar.. diğer arkadaşlarında dediği gibi böyle guzel ve unutulmayacak bir anı kendinize zehir etmişsiniz resmen,1 sene cocuga alışamamak nasıl bir travmadır .. sağlıklı,sıhhatli olduktan sonra nasıl doğurdugumun hiç bir önemi yok.isterdim normal doğum olsun ama sen nekadar plan yaparsan yap bebek nasıl isterse öyle geliyor.. normal doğum yapılamadığı için hayatı kendine zindan etmenin bir anlamı yok bence… anne karnında belli olmayan doğumdan sonra çıkan hastalıklar var,gen hastalıkları mesela,yapabilecek hiçbirşeyiniz yok ve hazırlıksız yakalınıyorsunuz.. Allah normal doğum yapamamadan buyuk dert vermesin.daha fazla yazmak istemiyorum yani.saygılar

  11. Ben de fena halde dogal dogum heveslisiydim, bazi mudaheleler illa getekliyse tamamdi da, sezeryan hic aklima gelmiyordu. Hersey normal guzel giderken ve kendimi doguma hem fiziksel hem psikolojilk hazirlamisken ( gerci dogumun basladigi 39+3te hazirdim diyemem daha bir haftamiz var tadinda rahattik su geldiginde) , kasilmalar yeterince gelmedi, suni sanci da acilma saglamadi, ertesi gunu su gelmesinden 24 sa sonra sezeryanda buldum kendimi, ama acilma ilerlemeyince ben pes ettim, yorgundum ve bi ilerleme umudum azalmisti, bebegi riske atmak istemedim. Hayalimdeki kavusma ani olmadi, bebege de deliler gibi baglanamadim ilk anda belki, normal dogum olmadigi ve sezeryanin da agrilari psikolojimi etkiledi elbette, bir kere cok icimde kaldi…. Sut problemi yasiyorum, istedigim doguma kavusamamaktan mı bilmiyorum ama… O yuzden minnosum daha 40 gunluk olmasina ragmen ssvd konusunu iyice bir ogrenmeye calisiyorum. Facebook grubundaki hikayeleri okuyunca erken pes etmisim de diyorum ya… Sizin hikayeleriniz ssvd yapmak isteyen herkese de guc verecektir… Baska cocuklari da varsa insanin, onlara da yetebilmek, biran once ayaklanmak adina bile ssvd yapmasi ne buyuk mutluluk…

  12. Ben de yorumlara katılıyorumm, bence doğurmak bir sonuç değildir 40 haftanın tümünü kapsayan çok yüce ve zor bir dönemdir, ben ki hamileliğimi çok sancılarla neredeyse yürüyemeyerek geçiren bir hamileydim ki benim için sezeryan kısmı (ki ben de mecburiyetten sezaryen oldum) işin en kolay kısmıydı onca acılardan sonra, o yüzden hamilelik kısmını bu kadar hiçe saymamak gerekir diye düşünüyorum. Bana göre de başlık hem kendisine hem de çocuklarına haksızlık. Bazen hayatta birçok konuda olduğu gibi olaylarda sonuca odaklanıp o süreci görmezden geliyoruz sanki.

  13. doğum yapıyorsunuz,iki gun hastanede kalıyorsunuz,eve gitmeye diye hazırlanıyorken doktorlar odanıza geliyor ve bu cocukda genetik rahastızlık var hemen cerrahpaşa ve çapaya gitmeniz gerekiyor diyor,bu anne ne yapsın,bu duruma kaç senede alışsın? çok yakın bir arkadaşımın başına geldiği için bu olay ve butun evrelere birebir şahit olduğum için bukadar hissederek yazıyorum… işin özü ister normal doğurun ister sezeryan onu siz doğurdunuz ve mucizeniz… sağlıklı kucağınıza aldıkdan sonra normalmiş,sezeryanmış hiçbir önemi yok bence,takılmayın…

  14. Merhaba, ben de sezeryenla dogum yaptım.Dr umun daha once alalım demesine ragmen son ana kadar bekledim ,suyum geldi hastaneye gittik.Ben basından beri sezaryen dusunuyordum fakat dogum sonrası cektigim sıkıntılardan sonra keske normali deneseydim dedim.Ve simdi de cevremdekilerle bu dusuncemi paylasıyorum. Her ne kadar ilk etapta normal dogumun denenmesi gerektigini dusunsem de yine de normal dogum konusundaki yazılan yazıları bazen abartılı veya takıntılı buluyorum.Anne nasıl rahat edecekse ilk etapta onu denemeli tabii ama cok korkuyorsa da sezaryeni dunyanın sonu gibi algılamamalı.Tanımadıgım bir kisiye tavsiyede bulunmak bana dusmez ama Selin madem dusuncelerini paylasmıssın , bence kafandan giris cumlendeki dusunceyi silip atman gerekiyor.Cunku inandıgının aksine o cocukları sen dogurdun ! Belki bu konuda bir uzmandan yardım almalısın.Onemli olan dogum sonrasında senin ve cocuklarınin sagliklı ve ilişkinizin guzel olması.

  15. Bende kesinlikle katılmıyorum yanlış bir cümle olmuş bence. Bende 2010 da ikizlerimi sezeryanla doğurdum ve 19 gün küvözde kaldılar ama hiçbir zaman ben doğurmadım demedim nasıl derim ki onları ben ne zorluklarla buldum içimde taşıdım her oynayışlarında sevindim onlarla konuştum onlar için sevmediğim herşeyi yiyip içtim (her anne gibi) varsın doğumları normal olmasın onlar benim canımın canı isterdim normal doğum ama hayatta bazı şeyler için plan yapmamak gerekiyor ne yazıldıysa onu görüyoruz.Sezeryanla doğum yaptım diye ben anne değil miyim elbette anneyim bence bazı şeyleri saplantı haline getirmemek lazım

  16. Evlat sadece son noktadaki durumdan ibaret değil.. Doğalını istemek hayal etmek çok güzel ve çaba göstermek.. Fakat takıntı haline getirip kendinizi üzmeniz ve öncekileri doğurmadım gibi hissetmeniz üzücü.. içinize düştüğü an o sizin siz de onun 🙂 doğum nasıl olursa olsun… ve nasıl yaşanırsa yaşansın siz onların bir tanecik özverili annesi olacaksınız … dilerim gönlünüzce rahat bir doğum olur..sağlık ve neşeyle..öpüyorum bıdıkları ve sizi..

  17. Selin merhaba,
    ilk cümlenle ilgili arkadaşlar yazmışlar, ona değinmeyeceğim. Dilerim 3. çocugunu diledigin sekilde alırsın kucağına. Ben de anneyim, 30 yaşında, 30 aylık bir anneyim. Oğlumu bile isteye spinal anestezi-sezeryanla doğurdum. İlk ben gördüm, 30 aydır harika bir sevgi, dolu dolu günlere sahibim. Hamile kaldığım ilk günden itibaren ben de normal doğumu çok istedim ama yapamayağımı anladığımda sezeryan kendi tercihimdi. Allah’a şükür hiç zorlanmadım. Kendim alıp emzirdim, 2. gün çamaşırlarını kendim yıkayıp astım, kimseye hiç bir işini yaptırmadım oğlumun. Dilerim ikinci bebeğim olursa aynı şekilde rahat geçer.
    Sevgiler

  18. “Doğurmak mı Doğurtulmak mı “işte bütün mesele bu Selin Hanım için,

    Evet sezaryen bir doğurtulmaktır, müdahalesi bol vajinal doğum da olsa doğurtulmaktır…:( ancak bu durum onları sizin çocuğunuz değilmiş gibi hissetmenize sebep olmamalı..

    Demek ki, Anne tüm bedeni, tüm ruhu ile an’da olamamaktadır ve doğum mucizesi doğumun ne olup ne olmadığının anlaşılamaması, ya korku zincirlerini kıramamaktan ya mecburi prosedürlerden, ruhuna gönlünün taa derinlerine ulaşılamamasından, yargılamadan desteklenmediğinden ömür boyu taşıyacağı böyle travmalar oluşturabiliyor…

    Bir annenin seçeneklerinin neler olduğu ” doğum şekli ne olursa olsun” bilmeye ihtiyacı var..keskin cümleler ile korkutulmaya değil, muayane odasında psikolojik baskılar ile var olana inandırılmaya değil…normal doğum ile başlayıp sezaryene giden süreçte bunun bir “kurtarma ameliyatı” olduğunun belirtilmesi önemli..

    Doğum bir ekip işi ve merkezin de anne ve bebeğin sağlığı ve bir birlerine nasıl ulaşmak istedikleri var…bilgi, sabır, inanç, bedenine ve ekibine güven, cesaretlendirme ve istek ile çalışan bir ekip..

    Sezaryen sonrası normal doğumun bilinmesi, bu konuda kendini eksik hisseden bir çok anne için bir ışık oldu..gerçekleştirilen başarılı ssvd hikayeleri okurken herkesin gözlerini doldururken inancını ve güvenini yükseltiyor..ve illaki ssvd olmaz ise olmaz değil..” Olduğu kadar olmadığı kader ” yaklaşımı hakim..

    anne olmayı düşünen, gebe olan herkese konforlu ve hayalini kurduğu bir gebelik, keyifle, tatmin edici ve sağlıkla geçirilen bir doğum hikayesi dilerim…

    Sevgilerimle, pinar..

  19. Umarım bu sefer doğumunuz dilediğiniz gibi gerçekleşir, ancak kendinize ve en çok da bebeklerinize ettiğiniz haksızlık benim içimi acıttı. Sırf sezeryanla doğdular diye onları kendinize ait değilmiş gibi düşünmenizi anlayamıyorum, kusura bakmayın.
    Ben de normal doğumu çok isterken sezeryanla doğum yapmak zorunda kalan ANNEler arasındayım. Anneyim ve bebeğimi ben doğurdum.
    Yeni bebeğinizin -nasıl doğarsa doğsun- sağlıkla gelmesini ve tüm ailenize mutluluklar getirmesini diliyorum.

  20. sizi kararlılığınızdan dolayı kutluyorum. 13 aylık kızım var bende normal doğumu çok isteyip hatta normal die gittiğim hastaneden sezeryan olarak çıkanlardanım kızım 1 ay erken geldiği ve kilolu olduğu için normal doğum riskli dediler ve kabul ettik sezeryanı. umarım iki sezeryan üstüne normal doğumu başarıısınız. bende ikinci çocuğumu kesinlikle SSVD istiyorum. doğumdan sonrada tekrar bizleri bilgilendirirseniz çok mutlu olurz. bu şekilde doğum yapmak isteyipte yapamayan binlerce gebemiz var. hepsine umut olursunuz.

  21. yasemin kocabas

    incirin annesine katiliyorum. siz zatenbkahrqmansijiz. ben 2. yi bile istemiyorum cesretim de gucum de yok. siz 3. ye hamilesiniz. tebrikler. dusunuyorum da olur da ilerde fikrim degisirse ben de SSVD yapmak isterim. ilk dogumum doktorumun onerisiyle myom ameliyatiyla birlikte sezeryan oldu. ne yalan soyleyim buna hic takılmadım. Ameliyathaneye gule oynaya girdim öyle de çıktım. hep olumlu düşündüm ve Allah terslik vermesin diye dua ettim. ameliyatla da olsa dogumum benim icin cok ozeldi. bebegimin geldigi ani gordum koynuma aldim. temizlenisini İzledim. harika video ve fotolarim var. bebegimle hicbir bag problemi yasamadim. ustelik hic yataga bagimli kalmadim. o gun ayaga kalktim. bebegime her an kendim baktim. bence her seyin hayirlisini istemek lazim. bir de hamile olup sezeryanla dogurmak zorunda kalacaklari bunalima sürüklememek ve bunu tercih edenlere de yetersizlik duygusu vermemek lazim. insallah yavrunuzu saglikla hayirlisiyla ve SSVD ile.dogurursunuz.

  22. Tercih üzerine sezaryen yapan ya da kafasında asla normal doğum seçeneğini en başından beri barındırmayan bir kadının sezaryeni kabullenişiyle, normal doğumdan başka seçeneği kendisine sunmayan bir kadının sezaryeni kabullenişi asla aynı olamaz.

    Dolayısıyla Selin’in ilk cümlesini tartışmak yanlış olur. Çünkü o, doğum eylemini kendi çabasına bağlı olarak algılıyor ve ameliyatla bebekleri alınıp uyandığında ne hissettiğini tahmin etmek “benim için” çok da zor değil.

    Ben de iki normal doğum yaptım ama ne derece normal denebilir buna emin değilim. Takıntı demeniz çok yanlış. Çünkü ben başka çocuk düşünmüyorum ve doğumlarımın çok daha konforlu olmasını çok isterdim! Epizyo olmadan, suni sancı olmadan, yatağa bağlı kalmadığım gerçekten doğal olan doğumlar olsun isterdim. Hayatımda sadece iki defa yaşadığım doğum gibi çok önemli bir tecrübenin çok daha güzel olmasını isterdim.

    O yüzden Selin bu konuya takılmakta haklıdır. Can-ı gönülden dilediği şekilde doğurabilmesini diliyor ve onun için dua ediyorum. Aklındaki doğum hayalini çok ama çok iyi anlıyorum. Başaracağından da eminim çünkü çok iyi bir doktoru var ve Selin inanılmaz inatçı bir kadın.

    Ben bir adım daha ileri giderek sezaryen isteyen kadınların da şaşırtıcı bir biçimde kolayca normal doğum yapabilmelerini diliyorum. Bu da bir çeşit Gooddua 🙂

  23. “biliyorum oralarda bir yerlerde benim gibi çok kadın var ” biri de benim.
    hiç istemeyerek 13 saat sancıdan sonra (rahim açılmadı, bebek ilerlemedi bla bla) sezeryan oldum.
    “çocuğumu kendim doğurmadım” şeklinde değil de, “elime bebek tutuşturulmuş” gibi hissettim doğum sonrası ve ilk 2-3 ay. yani “bebek vermişler bana hadi oyna” der gibi, çocukluğumda olduğu gibi.
    damdan düşer gibi olmuştu üstelik spinal anestezi olduğum halde.
    hamilelik süreci, hazırlıklar, gün saymalar FİLMDE BİRAZ BOŞLUK sonra kucağımda bir bebek.
    vajinal doğuranlara ve emzirenlere öyle imrendim ki bu iki yıl süresince, 2. çocuğu acaba normal doğumu yaşamak ve doyasıya emzirebilmek için mi istiyorum diye düşünmüyorum da değil.

  24. Normal dogum yapmak istedim ama Sezeryan Dogum yaptim tartismalarindan cok SIKILDIM!!! ..

    İki oğlum var ama onları ben doğurmadım. (digerleri gibi ben de “evlatlik edindiniz diye algilayip yeni bir öyku sanmistim…cok itici cok yanlish bir cumle ve dusunce yapisi.)

    Dilimden çıkan alnıma yapıştı kaderim oldu… Oğluma alışmam tam bir yıl sürdü… Doğumdan sonra yaşadığım şey lohusalık buhranı dışında psikolojik çöküntüydü ama ne acı ki ne ben ne eşim ne de çevremdekiler anlayamadı bunu…(Vallahi ben de anlayamadim. Millet Afrika’dan, Cin’den 3-4 yasinda evlatlik alip, onlari evlatlariymis gibi o saniyede bagrina basabiliyorlar. 10 kez tup tedavisi gordum de evlatlik aldim diye bunalima giren falan da duymadim. Sadece SUKREDENLERI gordum…)

    …….. üstelik ben sezaryenden sonra normal doğum yapılabildiğini bile bile gittim yine ameliyat oldum! Çünkü doktorumu çok seviyordum. O “Asla olmaz, ben bu riske giremem. Ya şu gün alırız ya da sancın tutarsa beni bulamazsın” diye tehdit edince mecbur kaldım…….Eger 3. noktada ki gibi Dr.unuzla saplantili bir iliski yasamayip, tehditlerine boyun egmeseydiniz bunlara gerek kalmazdi…Belki suan da SSVD ile saplantli hale geldiniz…

    Boylesine bir yazi -en azindan bu cumleler- beni cok ama cok rahatsiz etti. Bu blogta maalesef okudugum en rahatsiz edici yazi /cumleler oldu diyebilirim.

    Hersey gonlunuze göre olsun….dogum icin biraz kaderci olmak lazim….planlamak mumkun degil…Allah gonlunuze gore saglikla bebeginize kucaginza versin ve onu sarip sarmalayin. Allaha bu minnacik can icin cok cok sukredin, ve ben herkese hayirli dogumlar (vajinal veya karindan), saglikli olsunda, ve saglikli evlatlar diliyorum…

    • “Normal dogum yapmak istedim ama Sezeryan Dogum yaptim tartismalarindan cok SIKILDIM!!! ”
      sözünüze ve bir çoğuna sonuna kadar takılıyorum. 9 ay taşımak ve sonra bir ömür yaşamak varken doğum şeklinin ne gibi bir önemi olabilir ki bebeğini sağlıkla kucağına aldıktan sonra… KOnudan bağımsız olarak ne olursa olsun bir noktadan sonra kaderci olmak gerek bence. Genel olarak hayatı akışına bırakmamak ve takıntı derecesinde bir şeye saplantı yapmak (herşeyin aklından geçtiği gibi olmasını dilemek aksini kabul etmemek) ne olursa olsun kişinin kendi hayatını, kendi kendine zor ve çekilmez kılmaktan, kendini mutsuz etmekten başka bir şeye yaramaz. Umarım herşey gönlünüzce olur yine de.

      • ben de “çıksın da nasıl çıkarsa çıksın” mentalitesinden çok SIKILDIM!

        yok öyle bir şey. doğumu planlamak büyük oranda elimizde. doğal doğumu istedikten sonra yapabilmek de mümkün. istemek önemli. doğum yönteminin tek olduğu gerçeğini kabullenmek önemli. sezaryeni bir seçenek olarak görmemek önemli. yavrumu kucağıma alayım da nasıl olursa alayım diyecek kadar az mı söz sahibiyiz bedenimiz üzerinde? bedenimize hiç mi sözümüz geçmiyor?

        Selin bir yere değinmeyi unutmuş; SSVD’yi çok riskli bulan ve anneyi caydıran doktorlar kadar bir de onun 10 katı kadar sezaryen sevdalısı, normal doğumu öcü gibi gören hemcinslerimiz var. Kendisi sezaryen yaptı diye normal doğumu çok da menem bir şey görmeyen bir anne ordusu var. Çok yazık.

        • Yukarıda yorum yapan arkadaşların “ben de “çıksın da nasıl çıkarsa çıksın” mentalitesinden bahsettiklerini sanmıyorum.

          Yazıdan çıkan sonuç çok üzücü bence, ben de ilk cümlelerde ve de hatta başlıkta evlat edinmeye veya korunma tarzı bir yazı okuyacağımı düşünmüştüm. Ancak ifadeler çok üzücü, doğum şekli sezaryen olduğu için bebeğe 1 yıl boyunca alışamamak çok çok üzücü ve korkutucu bir durum bence. (lohusa sendromlarından bahsettmiyorum, yanlış anlaşılmasın lütfen)

          Beni daha da korkutan yazarın bu duygu ve davranış şeklini sezeryanla dünyaya getirdiği çocuklarına yansıtma ihtimali doğruyu söylemek gerekirse. Özellikle normal doğum gerçekleşirse normal doğumla dünyaya gelen bebeği daha fazla sevmek gibi. (çok korkunç bir düşünce ama yazıyı okur okumaz bu fikir oluştu bence)

          Aslında bu fikrimi yazmayacaktım (hamile bir arkadaşı üzmeyi kesinlikle istemem) ancak Mehtap Hanımın yazdıkları karşısında kendimi tutamadım.

          Ayrıca doğruyu söylemek gerekirse Elif Hanım’ı okuduğum yıllar boyunca ilk defa bu yazının yayınlanmasına çok şaşırdım, sonuçta etkilenmeye açık bir çok hamile ve lohusa okuyor bu yazıları.

          • sadece ilk cümlemi okuduğunuzu düşündürdünüz bana.

          • canan hanım sadece anladıklarınız doğrultusunda fikir edinebilirsiniz… sizin düşüncelerinizin zerresini bile yaşamadım ben.. bana ithaf ettiğiniz hiçbir düşünceyi yaşamadım siz bu yazıdan bu sonucu çıkardınız diye ben böyle düşünmüş olmayacağım 🙂 yazımı ennn baştan ennn sonuna kadar yanlış anlamış ve değerlendirmişsiniz ve bunun suçlusu ben değilim 🙂

            • Söz konusu yorumu yazınızı okuduktan sonra bana hissettirdikleri ve düşündürttükleri üzerine yazmıştım. Ancak kesinlikle sizi üzmek gibi bir niyetim yok, sizi suçlamak gibi bir niyetim de yok.

              Hala aynı fikirdeyim, hatta yazdıktan sonra da pişman oldum ancak gerçek düşünceniz ve davranış şekilleriniz ne olursa olsun insanlar üzerinde (özellikle de çabuk etkilenebilecek durumda olanlar) yanlış etki bırakabilecek bir yazı olduğunu düşünüyorum.

              Hatta ilk defa keşke yorumlarımızı silme şansımız olsa diye düşündüğüm bir yazı oldu. 🙁

        • Nurgül Kurşunlu

          Mehtap Hanım,

          Ben etrafımda uzun bir zamandan beri çıksın da nasıl çıkarsa çıksın diyen bir anne ne gördüm ne duydum. Aksine normal doğuramadığı için gereğinden fazla ısrarcı olmuş ve bebeğinin hayatını tehlikeye sokmuş bir çok hikaye dinledim etrafımdan. Durumun gerekleri gözönünde tutularak doğum şekline karar verilmesi ve doğum esnasındaki gidişata göre ilerlemek gerekmez mi? Böylelikle kaş yapalım derken göz çıkarmayalım. Sapasağlam doğurulabilecek bir çocuğu imkansız bir normal bir doğumda kaybetmek büyük acı olmaz mı? Normal doğum yapmayan kadının anne olmadığına ya da dünyaya getirilen çocuğun anne tarafından doğurulmadığına veya normal doğum yapmış kadının yanında sezeryanle doğum yapmış kadına beceriksiz muamelesi yapılması gibi durumlar vajinal doğum yapması imkansız olan kadınların doğum sonrası başarısız olarak adlandırılmasından çekindiği için normal doğumdaki ısrarları daha feci bir durum yaratmaz mı? Selin Hanım’ ın haklı bir normal doğum isteme talebi kullandığı başlıkla tuhaf bir hal almış. Normal doğum takıntısı ile diğer doğumları için kullandığı cümle benim yüreğimi burktu.

    • Ağzınıza sağlık Yasamince, ancak bu kadar güzel ifade edilirdi. Harfi harfine katılıyorum yazdıklarınıza. Gönlünüze, elinize, fikrinize sağlık.

    • Ağzınıza sağlık Yasemince, ancak bu kadar güzel ifade edilirdi. Harfi harfine katılıyorum yazdıklarınıza. Gönlünüze, elinize, fikrinize sağlık.

  25. Ben cok uzuldum bu yaziyi okuyunca. Sadece annelik ile ilgili degil, her konuda tek bir dogru olabilir mi? Annelerin vajinal dogum konusunda bilinclenip, bunu talep eder olmalari cok guzel. Ben tum cevremin, icinde jinekologlarin da oldugu arkadaslarimin goruslerinden cok etkilenip, o zaman bana gosterilen dogrulara inanip sezeryan oldum. Simdi keske vajinal dogum icin israrci olsaydim diyorum, israrci olan anneleri de takdir ediyorum, vajinal dogumun da en dogal dogum sekli olduguna inaniyorum. Benim durumumda degil ama pek cok durumda sezeryanin hayat kurtarici bir operasyon oldugunu unutmamiz, mecbur oldugu icin sezeryan olan annelere de kendilerini kotu histtirecek kadar saplantili bir sekilde vajinal dogum taraftari olmamiz gerek diye dusunuyorum. Nice anne biliyorum birakin kendisi dogurmayi, kendi canindan kanindan olmadigi halde, karninda tasimadigi halde herkesten cok anne hisseden.

  26. merhaba selin hanım,
    umarım allah gönlünüze göre verir ve istediğiniz şekilde sağ salim kucağınıza alırsınız yavrunuzu.
    Ankara da SSVD yaptıran dr un ismini paylaşabilir misiniz?

    • merhaba seda hanım çok tşk ederim iyi dilekleriniz için… ankara da sincan devlet hastanesinde necati kaya doktorum… birçok ssvd destekleyen doktor var ankara da ama bana en yakın olan doktor necati bey olduğu için ben onu tercih ettim..

  27. Merhaba,

    ‘mabellam’ gibi bende başlığı görünce evlat edindiğinizi düşünüp ne güzel evlatlarını karnında değil yüreğinde büyütmüş bir anne dedim. Ama yazınız öyle çıkmadı.
    10 aylık ikizleri olan bir anneyim, doktorum bana ikizlerle normal doğumu düşünme bile dedi. Ben Sezeryanla minnoşlarımı doğurdum.
    Hamile kalmak kolay olmadı, Hamilelik o kadar zorlu, erken doğum endişesi o kadar çoktu ki tek derdim vakitli doğmaları ve küvöze girmemeleriydi.
    Çok şükür ki 37.+1 de geldiler sağ salim. ne sezeryan sonrası sıkıntılar umrumda oldu ne eve gelince dkişlerimin ortadan açılıp kanaması, ne halen koskoca bir karından kalan estetik sıkıntılar.

    O yüzden doktorumun dediği gibi; eve sağlıklı bebek götürmek önemli tek şey! gerisi teferruat

  28. Bir noktaya dikkat çekmek istiyorum: Selin çocuklarının annesi gibi hissetmediğini söylemiyor. Onları kendisi doğurmamış gibi hissediyor-muş, doğumdan sonra. İkisi çok farklı şeyler. Buradan çıkıp anneliği yargılamak bence doğru değil.

    • Hic kimseyi yargilamaya hakkimiz yok tabii ki blogcu anne, ancak bu konuyu bu kadar onemser olmasinin da dogru olmadigini gormesine katkida bulunmayi yanlis bulmuyorum ben. Dogumun seklinden cok annelik seruveninin tadini cikarabilmesi adina soyluyorum. “Onlar başardıysa ben de başarabilirim ve biliyorum ki başaracağım ve başarırsam kahraman olacağım” cumlesi bile cok urkutucu. Kendisi dogacak minigiyle blrlikte 3 yavrusunun en buyuk kahramani zaten. Bu kahramanliklarini gorebilsin, dogum sekline odaklanip, harcadigi enerjiyi bu yonde kullanabilsin diye..

      • Annecik kesinlike katiliyorum. “Gerekli olmadigi halde sezaryen yapildi, gerekli olmadigi halde resmen ameliyat oldum. Bebegimin ve benim sagligim bos yere tehlikeye atildi” demekle “Ben dogurmadim” cumlesi arasinda cok buyuk bir fark var. “Basarirsam kahraman olacagim” da beni korkuttu acikcasi. Baska blogda okumustum, bir anne normal dogumu destekleyen bir ulkede normal dogumu desktekleyen bir doktorla son dakikada aksilikler yuzunden sezaryene girmek zorunda kaldigini ve uzuntuden kendisine “bir isi de beceremedim” dedigini yazmisti. Keyfi sezaryene ve etiksel bu cokuse kesinlikle karsiyim ama normal dogumu “amac” haline getirip sezaryen gercekten gerektiginde bile “normal doguramadim” diye bunalima girmek mi? Kesinlikle hayir.

  29. ben de 10 aylık kızımı sezaryenle dünyaya getirdm.Bu başlığı okuyunca bir de merakla içeriğini okuyunca FENA HALDE KIZDIM.. Gerçekten bir insan kendine bu kadar haksızlığı neden yapar ki ? Biz sezaryenle doğurduk diye doğum yapmamış mı oluyoruz ? Benim de acil sez. alınmam gerekti ve suyum yolda bitmişti.Çocuğum çok sağlıklı ve ikimizde çok mutlu olarak doğumhaneden çıktık.Doum şekli ile bbekler olan bağ arasında bir ilişki kuramadım ben.Yavrum sağlıklıydı gerisini dert etmeye gerek var mıydı ? Epidural oldum.İlk ağlamasını duydum, hemen kucağıma verdiler kokladım.Tamam keşke normal olsaydı keşke ama olmadı diye moral bozmak hele hele ben doğurmadım demek çok saçma değil mi ? Çok büyük haksızlık değil mi ? Hem kendine hem sez. yavrusuna kavuşan tüm annelere? Gerekli görüldüğü takdrde SEZARYEN DE HAYAT KURTARICI BİR DOĞUM ŞEKLİDİR. Ben böyle düşünüyorumçUmarım Selin hanm SSVD başarır ve MUTLU olur. Önemli olan tek şey bebeğin ve annenin sağlıklı ve mutlu olarak yeni hayatlarına merhaba demesidir bence..

  30. Yine mi doğum, hissetmek, hissetmemek, mecburiyet vs…. ne zaman sağlıklı olduğumuza ve bir evlada sahip olduğumuza şükretcez?

  31. herkese selam…. öncelikle hepinize çok teşekkür ederim yorumlarınız her ne kadar yıkıcı da olsa zaman ayırıp da yazdığınız için… hepinize ayrı ayrı cevap vermek yerine burada cevap versem daha iyi olacak diye düşündüm çünkü bir çoğunuzun ortak takıldığı nokta tek…

    aslında yanlış anlaşıldım bunu beklemiyordum.. her şeyden önce hepimiz anneyiz ben ne çocuklarımı benimsiyemediğimden bahsettim ne annesi gibi olmadığımdan bahsettim ne de yadırgadım onları…

    ben evlatlarım için canımı veririm hepiniz gibi konu benim çocuklarım değil güzel anneler… ” doğurmak eylemi ” konu tamamen bu nasıl bu sonuçları çıkardınız bu başlıktan şaşırdım inanın…

    iki oğlum var ama onları ben doğurmadım evet çünkü ben ameliyata alındım keyfi bir şekilde sırf fazla para kopartılmak için ve korkutuldum ben.. yok şöyle kayıp edersin çocuğunu yok böyle diye korkutularak ameliyata alındım… hepinizin düşüncelerine sonsuz saygım var hatta normal doğumu hiç düşünmeden sezaryen olmak istiyorum diyenlere bile ((çünkü bana göre sezaryen bir kurtarma ameliyatıdır doğum şekli değil)) ama siz de beni anlamaya çalışın yargılamak her zaman çok kolaydır. bir başlıktan evlatlarımı sevmediğim sonucuna varcak yorumlar var neredeyse.. neden bu acımasızlık ?… burada ben kendimi hatalı bulmuyorum ben 18 haftalık hamileyim nasıl ilk iki oğlum canımsa karnımdaki bebeğim de öyle ama ben “normal” doğumu tatmak istiyorum onları ben dünyaya getirdim ama doğum eylemini yaşayamadım..

    oğullarımı en az 2 saat sonra gördüm ben… en az iki saat aç aç beklediler kokumu içlerine çekemediler… ben bunu düşünüyorum “selin” olarak beni yargılamak yerine yapmak istediğim şeye destek beklerdim sizden…

    hani bazen çocukluktan beri bir mesleğe takılırsınız dersiniz ki ben doktor olacağım bu bir hayaldir ama zamanla bu hayal gerçekleşmez hayatınıza yine devam edersiniz, yine çalışırsınız sevdiğiniz bir işte ama o meslek hep aklınızda kalır… işte bende hep normal doğum yapmak istedim hamile kalmadan önceden beri… olmadı olamadı, şimdi ise bu hayalimi gerçekleştirmek istiyorum… evlatlarım sağlıklı çok şükür ki.. rabbime de sonsuz şükürler olsun ama bu benim isteğim ve benim terciğim… çocuklarımın bununla hiç alakası yok doğurmak eylemi konu. yargılamadan önce empati yapın lütfen.

    türkiye de sezaryen bir tercih olmamalı mecburiyet olmalı, anneyi ve bebeği kurtarmak için sağlıkla kurtulmaları için bu süreçten bir zorunluluk olmalı tıpkı diğer ülkelerdeki gibi.

    • “”öncelikle hepinize çok teşekkür ederim yorumlarınız her ne kadar yıkıcı da olsa zaman ayırıp da yazdığınız için”” cümlemi de yanlış anlamayın lütfen çok güzel tepkiler de geldi sadece bazı arkadaşlarımı kastettim ben ama genelmiş gibi algılanmasın.

    • neden 2 saat sonra gorebildiniz??? benim ameleyita girmem ve çıkmam epidural anestesi dahil 20 dk surdu ve 25.dakıkada kızımı emzirdim… inşallah bu sefer herşey istediğiniz gibi olur…

      • bilmiyorum esra hanımcım… dikişlerim çok uzun sürdü sanırım hatta annemle eşim çok çok endişelenmişler korkudan akılları çıkmış bana bişi oldu diye.. kimse de açıklama yapmamış… tabi bize de dikişler uzun sürdü dendi benim haberim yok hiç birşeyden….

  32. Bebeği karnından kesilip alınmış bir annenenin çocuklarını doğurmamış hissetmesi çok normal ,çünkü doğru, doğurmamış, ama yazdıklarından ötürü Elif’in dediği gibi onun anneliğini yargılamayız. İstemeden mecbur kalan ve sezeryan olan bir kadınla isteyerek bu yolu seçmiş bir kadının bu yazıdan anladığı algıladığı duygular çok farklı. Bakın acil durumlar ve “gerçek mecburiyetler” dışında kalan bölümleri tartışıyoruz. Ben de herşey sağlıklı ve mükemmel giderken “bir şekilde” sezeryan yapıldığımdan bu yazı bana çok dokundu. Özellikle doğumdan sonraki psikoloji anlatılmaz. Ama bu annelikle ilgili değil, başka birşey..

    • Nurgül Kurşunlu

      Tugba Hanım,

      Bende oğlumun doğumunda normal doğurmayı çok istedim ama belli sebeplerle sezeryan oldum ama benim doğumdan sonra tek düşündüğüm sağlıkla oğlumu kucağıma alabildiğim için Allah’ a şükür etmek ve mutluluktan havalara uçtuğumdu. Bir doğum sonrası bu gibi duygular varken neden normal doğum olmadığı için psikoloji bozuluyor. Hamileliğin başından beri doğum şeklini takıntı haline getirmek sebebiyle olduğunu düşünüyorum. Tabi ki en güzeli normal doğum ve bir çok anne de bunu istiyor. Ama şartlar sezeryani gerektiriyorsa (ki buna annenin korkuları nedeniyle sezeyani istemesi de dahil bence dişçiden korktuğu için dişçiye yıllarca gitmeyip ağrısını çekenler var ya da kendini tamamen uyutturup bu operasyonları yaptırmalar çünkü korkuda doğumu imkansız hale getirebilir düşünün ki dişini korkuyla çektirmeye çalışan bir kişinin sürekli doktorun elini tutması gibi) sonrasında insanlar bu kadar kendilerini hırpalayacaklarına anın tadını çıkarsınlar. Doğum her haliyle mucize…

  33. neden bu kadar önemseniyor ki buraya bırakılan yorumlar ?
    neden kendinize hakaret edilmiş gibi davranıyorsunuz?
    insanlar kendinden bir şey bulup paylaşım yapıyorlar, sen bunu beğenmiyorsan okuma hatta başlığı gördükten ya da ne anlattığını anladıktan sonra kapat.
    neden bu kadar önemsiyorsunuz anlayabilmiş değilim, kimse kimseyi acıtmaya çalışmıyor, ergen miyiz ? (ki malesef yorum okuduğım çoğu zaman ben bunu hissediyorum)

  34. Siz ssvd yaptiktan sonra bir dogum gerceklestirmis olacaksiniz o zaman (insallah istediginiz gibi gecer). Diger iki cocugunuz bu yaziyi okusa ilerde uzulmezler mi?

    • neden üzülsünler ki Dilek Hanım. Selin ben çocuklarımı sevmiyorum dememiş ki, özel hayatından da tanıdığım için gayet mükemmel bir anne olduğunu biliyorum. Selin’in takıldığı nokta doğum şekli, doğurduğu bebekleri değil.

      O sadece normal doğum yapması belki de mümkün olduğu halde yapamamış olmasına üzülüyor ve 2.’de bilmiyordu ama 3. bebeğinde SSVD’den haberdar. Dolayısıyla bilinçli bir süreç yaşıyor.

      Bu cümleye neden bu kadar takıldınız ki? Sizce bir kadın normal doğmadılar diye çocuklarını sevmeyebilir mi ne kadar saçma? Böyle bir şey olabilir mi?

      • Ben cocuklarini sevmez demedim. Okursaniz o sekil bir ifademin olmadigini goreceksiniz. Sadece sezaryen ile dogan cocuga bir yil alisilamama cumlesi beni korkuttu o kadar. Bu ifadeye takilmamam mumkun degil.

        • alışamadım dilak hanım ama neden sorguluyorsunuz ? alışamadım demek ona bakmadım onu emzirmedim onu sevmedim demek değil.. biliyorum ki o cümlede de ne demek istediğimi anlayan bir ton anne var şuan… bakın bu farklı bir duygu bunun da çocuğumla alakası yok sevgi beslemekle de alakası yok.

          • Kurduğunuz o en özel iksirli cümlede ne demek istediğinizi anlayan “bir ton anne” arasında değilim. Siz anlattınız da ben anlayamadım 🙁 Olmak ister miydim? Yooo…. bu yazı beni hiç mutlu etmedi. Sizi yakından tanımıyorum. Tanıyan arkadaşlar savunuyor cümlelerinizi. Her şey gönlünüzce olsun.

      • Nurgül Kurşunlu

        Mehtap Hanım,
        O zaman Selin Hanım’ ın hissetiklerini yazıya dökmekte sıkıntıları var çünkü. Oğluma alışmam tam bir yıl sürdü… gibi bir cümle bana gayet sıkıntılı geldi. Bu nedenle Selin Hanım’ ın yanlış anlaşılması gayet normal.

    • bir insan ancak bu kadar yanlış anlaşılır.. dilek hanım bunun benim evlatlarımla alakası yok gerekirse oğullarım büyüyünce okuturum yazdıklarımı merak etmeyiniz.. bakın konu ne iken nerelere gitti saolun sayenizde hepinizin… benim evlatlarıma olan sevgim onlara olan bağlılım konu.. çok talihsiz birşey yazmışsınız anlamadığınızı düşünerek yazdığınızı düşünmek istiyorum.

      • Ben sizin anneliginizi tabiki yargilamiyorum. Sizin yorumumu anlamadiginizi dusunerek hayirli dogumlar diliyorum.

  35. Ben de yazıyı okuyunca bazı bölümlerden rahatsizlik duydum ancak lutfen yorum yaparken bu kadar acimasiz olmayalim. Bu cumleleri okumak ve bu cumleleri agizdan duymak arasinda daglar kadar fark olabilir. Selin’in hamile oldugunu hatirlatmak isterim. Ayrica, herkesin hamilelikten ve dogumdan yana beklentileri farkli. Hepimiz hayatta hayalini kurmadigimiz şeyler yaşıyoruz, yaşayacağız. Yasadiklarimizdan ders cikarip olumsuz duygulari geride birakabilmeliyiz. Bardağın boş kısmının bize faydası yok, pismanliklarin da. Selin basta olmak üzere tum hamile arkadaslara sağlıklı ve hayırlı hamilelikler ve dogumlar diliyorum.

  36. cok guzel yazmıssın ellerıne saglı. ben de yurtdısında ssvd yaptım doktorlaırn korkutmaısnı bırak hatta 2. sı ıcın ssvd yı onenrıyorlar desteklıyorlar senı. bır de dedıgın gıbı sezeryanla dogum olunca anne bebek ılıskısınd ebırseyler ekksık oluyor. ben 2. bebegımı normal dogurunca ılk oglumlşa aramızd abedensel duyusal ılesımın eksık oldugunu farkettım. cocuklardan bırını sezeryan sonra da normal dogurmamıs bırı bu duyguyu anlayamaz. normal dogumdna once ılk oglumla ıdeal olabılecek en yakın ılıskımız oldugnu sanırdım ama 2. sında normal dogum yapınca farkettım normal dogumun bebek anne ılıskısını tamamladıgını…

    • deniz hanım çok tşk ederim ne demek istediğimi bir kişi bile anlasa bana kardır ki siz anlamışsınız çok mutlu oldum çok.

      • ben de sııze tesekkur ederım. 2. oglumu dogurmadna once bu yazıyı okusam burun kıvırır abartı dıye dusunur hatta belkı kızardım bıle her anne bebegını tabıkı sever ve onla rıcın canını verır. ılk oglum benım ılk goz agrım tabıkı onu cok sevıyorum ama burd abahsedılen bebegın hakkı olan anıden anne kakrnından cıkarılmamdan yasayarak hıssederek dogması ve dogar dogmaz tanıdıgı bıldııgı kokoyu annesının kucagında kalmaktır. ılk koku ılk ıletısımın verdıgı etkı cok farklı artık turkıyede normal dogumlar bıle dogal degıl. bebek dogar dogmaz los ortamdna cıkınca bır anda bırsuru ısıgımn altına gırıyor annesının kucagınd abıldıgı kokuyu doya doya sluyamadan ayrılıyor ve yıkanmaya kontrollere felan goturuyor cocuk tanımadıgı bılmedıgı bırsuru olay yasıyor kucucuk bır bebek ıcın tam bır sok ama ıste bu yazdıklarım anlamak ısteyenler ıcın bend e ssvd yapmasaydım su kendı yazdıklaırmı bıle anlayamazdım 😉

      • bir de ben de dogum hıkayemı yazdım belkıı daha once okumussunuzdur ama belkı bır dogal dogum hıkayesı okumak ısteyen olursa bakabılır dogumdna hemen sonra yazıdıgm ıcın bıraz akıcı yazamamıs olabılır. epızyosuz agrıkesıcısız bır normal degıl dogal dogum hıkayesı: http://sudagidan.blogspot.ch/2012/08/ssvd-sezeryan-sonrasi-vaginal-dogum.html

        • okumazmıyım hiç.. internet aleminde doğal doğum ssvd doğumla alakalı tüm hikayeleri neredeyse ezberledim sizinkini de olduğu gibi 🙂 sizinle tanıştığıma da ayrıca mutlu oldum tşk ederim çok.

  37. Vay arkadaş ne acımasız bu kadın dünyası ! Güya “KADIN” ız birbirimizi anlamaya çalışmadan huraaaa yargılama…. Herkes başlığa takmış durumda kadının hissiyatını anlamaya çalışan, empati kurmaya çalışan yok ! Ve yorumların tamamını okudum çoğunluk sezaryen yapmış ve nedense herkes kendi sezaryenini haklı çıkarma çabasında, bu davranışın bilinçaltı duygusu ne ola ki ? diye düşünmeden edemiyorum. Evet şu ya da bu sebepten bende sezaryen doğum yaptım ve ben biliyorum ki sezaryen bir kurtarma ameliyatıdır, adından da anlaşılacağı gibi hayat kurtarır ! Doğal doğum dediğiniz şeye ise hazırlanmak gerekir başına ne geleceğini bil ki süreci yönet, selin hanım sadece bilgilenerek süreci yönetmek bunu tecrübe etmek derdinde ve umarım yapar 2ssvd haberini alırız… Tüm bunları yazıp Selin hanımı acımasızca yargılayan sevgili hanımlar lütfen kendi tecrübelerine ve etraflarında gözlemlediklerine bakarak bana cevap verebilirler mi ?
    1- Ülkemizde sezaryen TÜM doktorlar tarafından SADECE kurtarma ameliyatı olarak mı kullanılmaktadır ?
    2- Ve gerçekten tüm sezaryenler kurtarma amaçlı mıdır ? Saçlarımız fönlü ameliyat masasına yatarken tek isteği içeride biraz daha kalmak olan bebeğimizi hangi tehlikeden kurtarıyoruz, hepimizin mi çatısı dar, hepimizin mi çocuğu 5 kilo…
    Ben bunu merak ediyorum…

    • bır de 2 hamılelıgımı de farklı ulkelerde yaptım ıkısınde de onceden catı darlıgına bakılmadı. catı darlıgını onceden bahane edıp sezeryana onceden karar verılmıyor eger catın darsa doguma gıttıgınde anlasılır zaten o zaman acıl sezeryana alınabılırsın bu sayede bebek ıstedıgı kadar anne karnında kalabılıyor ve anne hamılelıgını daha dogal yasıyor.

  38. Incir'in Annesi

    Selin Hanim,
    Anneler ilk cumlenize takildilar – ki ben de bir buruldum okuyunca – cunku sezaryenle dogum yapinca yeterince anne olunmuyor mu yani diye dusunduler. Konunun baska noktalara sapmasi bundan galiba. Gecenlerde Gulben Ergen de boyle bir cumle kurdu, ne kadar kizmis ve uzulmustum. Genelde dogal dogumla ilgili yazilanlari okuyunca bir ic geciririz biz dogalini isteyip sezaryene maruz kalanlar ama sezaryen yapmis birinin caaat diye icimizdeki yarayi ortaya koymasi herkesi derinden etkilemis gibi gozukuyor. Yazmayayim diyorum, gerek yok ama iste duramiyorum:)

    Ben de epidural sezaryenle dogum yaptim. Gururum bebegimin dogumgunune benim karar vermemis olmam. Sancilarim geldi. Hastaneye gittim. Bir suru olumsuz sey sayabilirim o 17 saatlik surec icin ama genelde guzel kisimlari hatirlamaya calisiyorum. Bebegimin sesini duymak icin kar ve trafik sohbeti yapan herkesi susturmus olmam gibi:), onu hemen koynuma almis olmak gibi ve sorunsuz bir iyilesme sureci yasayip, bebegimin aninda emmeye baslamasi gibi daha neler neler.. Ancak hep baska turlusu olur muydu acaba diye dusunuyorum. Elbet mumkundu ama kocamin demesiyle “O anda bizim icin olabilecek en iyi sey gerceklesti. Artik daha fazlasini dusunmeye gerek yok.”
    Hee bir de tabii ben Turkiye’de dogumu beklerken, kendisinin dogumun olacagi haftayi denk getirip doguma yetismesi vardi ki bilemiyorum kac kere biletlerini degistirdim. Neyse o geldi ve bizim kiz dunyaya gelmeye karar verdi.
    Iste goruyorsunuz ya bu gibi detaylari dusunerek mutlu oluyorum ben. Halbuki ne gerek var di mi anlatmaya beni hic tanimayanlara bunlari? Insan kendini iyi hissetmek istiyor, her seyde oldugu gibi bunda da cocuguna olabileceklerin en iyisi saglamis olmayi istiyor. Galiba ondan:)
    Demem o ki, siz de bu en iyi icin cabaliyorsunuz. Bu cabaniz sonucunu alsin almasin kendinizi iyi hissedin. Hep soyluyorum bir kadin icin bu kadar dogal olan bir konuda bizi kitaplar okumaya (ordinaryuz olacagiz vajina, dogal, acisiz, ebe, doula, epizyo derken), doktorunu, hemsiresini, ebesini, hastanesini egitmeye zorlayan, dogumun yaninda bir de acaba beni kandirip da sezaryene alirlar mi endisesi yasatan sistem utansin.
    Sizi tanimiyorum. Ancak yaninizdayim. Dilerim dogal dogum yaparsiniz. O bebegin icinizden kayar gibi cikmasinin falan ne kadar inanilmaz olacagini da az cok hayal edebiliyorum. Yine de umuyorum yillar gecince yaralariniz sarilir ve siz ilk iki oglunuzu da dogurdugunuza kanaat getirebilirsiniz.
    En icten sevgiler

    • ne güzel anlatmışınız… tebrikler…

    • işte bu incirin annesi bu ! “”Genelde dogal dogumla ilgili yazilanlari okuyunca bir ic geciririz biz dogalini isteyip sezaryene maruz kalanlar ama sezaryen yapmis birinin caaat diye icimizdeki yarayi ortaya koymasi herkesi derinden etkilemis gibi gozukuyor. “”” burada bana onca tepkiyi gösteren annelerin aslında takıldığı konu tam da sizden alıntıladığım bu cümledir… sizi tebrik ediyorum bakış açınıza da hayran kaldım. ama şu kısma katılmıyorum bu yazımdan çok mutsuz çok bedbah olduğum sonucu çıkmış ama öyle değil aslında benim üzgün olduğumu size hissettirmeye çalıştığım kısım ilk doğum yaptığım zamanlardı… şuan büyük oğlum dört yaşında.. ben çok mutluyum bebeklerim çok mutlular… ama konu şu ki elimde böyle bir fırsat varken bunu değerlendirmek istedim ben… blogcu annenin facebook da ki yorumları gördünüz mü bilmiyorum.. sosyal hizmetlere bırak çocuklarını o halde diyen bile çıkmış 🙂 işte buna anlam veremiyorum… orada bir kadın doğum doktoru başlıkta bir şey yok bende aynı fikirdeyim demiş kısaca… işte bu incirin annesi benim yazdıklarımı bir doktor tastikliyorsa ve bir çok kişi seni anlıyoruz diyorlarsa ben amacıma ulaşmışımdır.

      ben bunu deneyeceğim.. buradaki ve oradaki yıkıcı konuşmaların hiçbiri beni etkileyemez aksine kamçılar. çoğu doktorun bile “sen delirdin mi ?” diye demotive ettiği ülkemizde bence buna kalkışmak bile başlı başına delilik.

      iki evladımı da ben doğurdumdünyaya getirdim ama doğuramadım bedenimden çıkarıldılar. bunu anlamanızı bekliyorum. yani ne demek istediğimi 🙂

    • inicir’in annesi süper bir yazı olmuş 🙂 tebrik ediyorum
      bence de o anın tadını çıkarmak gerek ve ister normal doğum olsun ister sezeryan doğumun bir mucize olduğunu düşünmemiz lazım 🙂

  39. konuyla alakası yok ama bebeğinizin cinsiyetini merak ettim selin hanım:) benimde 2005 ve 2010 doğumlu 2 oğlum var ve şu an 13 haftalık hamileyim,merak ediyorum,öncelikle hayırlı sağlıklı sıhhatli olsunlar sonra allah gönlümüze göre versin inşallah…ikisinide normal doğurdum,tavsiye ederim…

    • havha hanım selam… cuma gübü kesin belli olacak diyim size 🙂 aslına 15 haftalıkken dayanamayıp baktırdım rutin kontrollerde nedir diye sordum.. doktor kız a benziyor ama kesin birşey söylemek için çok erken dedi… cuma günü kesin olarak belli olacağını umuyorum… 🙂

    • havva hanım bugün kesin olarak bir kızım olacağını öğrendim belirtmek istedim merak ettiğiniz için 🙂

  40. ben de sezeryanla bebeğimi dünyaya getirdim, normal doğumu çok istediğim ve her koşulu buna göre planlamama rağmen nasip olmadı.. bebeğimin kordonunda damar eksikliği vardı sancım ve açılmam hiç olmadı bi de oğlum tuttu boynuna kordonu doladı (doktorum bunu sebep olarak görmedi, doğurturum dedi) ama sezeryan “ben doğurmadım” diyecek kadar da kötü bir doğum şekli değil, eğer sezeryanı sebepsiz yere kabul etseydiniz bu böyle olabilirdi, ama ben kendi adıma bu tanımı kabul etmiyorum, zira ben de sezeryan sonrası ciddi bi bunalım dönemine girdim dediğiniz gibi eşim de çevrem de anlamadı, tamamen kendi çabamla kendi araştırmalarımla o bataktan çıktım ve evladımı benimsedim, ama hala 2.yi düşünmüyorum, belki de hiç istemeyeceğim, o dönemde yaşadığım ruh halinden öyle korkuyorum ki ya yine olursa endişesindeyim.. SSVD konusunda da kararsızım, belki o dönemde yurtdışında olursam düşünebilirim ama Türkiyede bunu destekleyecek birini bulmak çok zor…

  41. Incir'in Annesi

    Biraz abartmis insanlar. Yok artik daha neler? Zaten cocuklarinizi sevmeseniz 3. ye kalkismazdiniz:)
    Siz tabii takilmayin bu laflara, sizi tanimayanlar zaten bu konuda ne dese bos ama yakininiz bile olsa umursamayin. En iyisini bebeginiz icin yapacaginizi herkes bilmeli ve bu konuda elestiri getirmenin anlamsizligini kavramali.
    Ne demek istediginizi anliyorum. Zaten anlamamak mumkun mu? Vajinal dogum istedim hep. 2. kez gebe kalsam ben de SSVD yapmanin yollarini ararim.
    Yazinizda verdiginiz bilgiler ve bu konuda fazlasini ogrenmek isteyenlerin hevesi de carpici bir baslik yuzunden gume gitmez insallah.

  42. Sevgili Selin, seni cok ama cok iyi anliyorum. Ayni duyguyu oglumu sezeryanla benden koparinca doktorlar bende yasadim. Nilay hnm ve SSVD grubunu buldum, ve tam 2 sene bu grupla ve SSVD ile yatip kalktim. Oglumu ben dogurmadim kelimesini belki bin kere bende kullandim. Ikinci hamileligimde SSVD ye ok diyen doktorumla el ele hazirlandim. Sancilar basladi aciklik 7 cm…sahane bir dogum yapiyordum ki….korkulan oldu ve rahmim eski dikis yerinden yirtildi….rahmim kendini kasik tuttu ve acil sezeryanda bebegimi icimden zor cikardilar…butun bunlar yasanirken uyusturamadilar bile…canli canli sezeryan oldum resmen…o yuzden sezeryan da olsa “kizimi catir catir dogurdum” diyorum artik…bir gun bile “hayirlisi” demedim, mutlaka normal olacak dedim…ama dememek gerekiyormus, size basarili ve sorunsuz bir dogum diliyorum. Ama yine de hep “hayirlisi” diyin lutfen…

    • emin olun asla diretmiyorum gaye hanımcım… asla ama asla ya olacak ya da olacak mantığında değilim… doktorum deneyebiliriz dediğinde bile siz ne derseniz o necati bey size güveniyorum sadece denemek istiyorum dedim. yazımdan illa da normal sonucu çıkmasın ben ezber bozup doktorların bile olmaz diye korkuttukları bir eylemi denemek istiyorum sadece… bu arada çok geçmiş olsun bebeğiniz ve siz sağlıklısınız ya gerisi hiç önemli değil denemek bile bir başarı gözümde.

      • Selin hn oncelikle umarim bebeginizi en saglikli sekilde kucaginiza alirsiniz ve dileginizi gerceklestirirsiniz. Haklisiniz yapilan yorumlar arasinda cok kirici ve yargilayan yorumlar da var. Ancak sunu soyelemeden edemeyecegim . Ilk yazdiginiz yaziyi okudugumda kafamda beliren Selin hn ile yorumlara cevap yazan Selin hn arasinda cok buyuk fark var ama poztif anlamda. Eger sizin bu konuyu ele alisiniz 2 kez SD yapmis ancak dogal dogumu cani gonulden istemis bir anne olarak eger tip elverirse dogal dogumu ilk senecek olarak dusunmekse kimsenin soyleyecek bir sozu de olmazdi, olamazdi zaten. Ben yazinizi okudugumda bunu hayatinin amaci edinmis bir anne gordum sanki ve ilk dusundugum ya tibbi gerelilikler nedeniyle yine SD yapmak zorunda kalirsa bu durumla nasil basedecek oldu. Sizin de ilk yazinizin cok daha keskin ve yanlis anlasilmaya musait oldugunu kabu etmeniz gerekir sanirim. Ilk evladiniza alisamamanizin birincil nedeni olarak SD’u gostermiyorsunuz belki ama nedenlerinden biri gibi hissettiriyorsunuz, kullandiginiz kahraman olmak gibi ifadelerle de bunu basarmak adina objektif bakisinizi kaybedebilirmissiniz gibi bir endise yaratiyorsunuz. Ya da bende yarattiginiz bu oldu demek daha dogru sanirim. Hatta yorumlarinizin birinde de bu yorumlar beni yildiramaz aksine kamcilar gibi bir ifade kullanmissiniz. Kimse neden dogal dogumu tercih ediyorsunuz demiyor ki zaten. Ben kendi adima uzuldugum ve dogum surecinin koskoca annelik seruveninin sadece bir parcasi oldugunu hatirlatarak yardim etmek istedigim icin yorum yaptim. Ama siz zaten ustteki yorumunuzda bu isteginizin gayet makul boyutlarda oldugunu aciklamissiniz, adiniza cok mutlu oldum. Umarim dileginiz gercek olur.

  43. Turkiye’deki sezaryen oranlari maalesef tip alanindaki etiksel boslugun bir gostergesi. O bahaneden bu bahaneye insanlar sezaryene yonlendiriliyor. Sezaryen gelismis degil gelisme surencinde olan ulkelerin kotu bir “modasi”. Annelerin bu etiksel boslugu sorgulamalari ve bilinclenmeleri cok onemli. Yalniz dogal doguma “felsefe” olarak baktigimiz zaman tehlike basliyor. Mesela bebegi donmedigi icin sezaryen olmak zorunda kalan bayanlarin, ki her gelismis ulke hastanesi burada sezaryene gider, “depresyona girdim normal doguramadim” demelerini hayretle karsiliyorum. Evet, o “tek cumleye” ben de takildim. Vajinal dogumu desktekleyen Kanada’da bebegin kalp atislarinda sorun oldugu icin acil sezaryene alinan arkadasim simdi bebegini dogurmadi mi? Ben bu tartismayi “tek bir cumleye takilmak” olarak gormuyorum. Bir yazinin basligi o yazinin “ana temasi” degil midir? O baslik butun yazinin icerdigi hissi birkac kelimede ifade etmez mi?

  44. Sevgili Selin, ben de oğlumu sezeryanla doğurdum.Ve sezeryanla normal doğum için verdikleri gün arasında sadece 4 gün vardı.Sezeryana gittiğim gün normal doğum belirtileri başladı.Ama yine de oğlum çapraz duruyordu , kilosu ve boyu fazlacaydı. Ve açılma yoktu.Ayrıca epidural bile olamadım.Çünkü tansiyonum çok düşüktü.Doğunca o hissiyatı ilk teması yaşamadım ama Allah’ın bir hediyesi gelmişti yine kucağımdaydı çok şükür.Şu an 3 hamileliğim 2 .si bir düşükle hamile olduğumu öğrendikten 5 gün sonra kaybettim.Şu an bebeğim 4 aylık ve düşük tehlikesi var. Yine de her şeye rağmen sağsalim doğsunlar da ister sezeryan ister normal.Yeter ki kavuşmak nasibimiz olsun. Bunu kendine yük etme bu kadar. Hayırlısıyla sağsalim doğsunlar yeter.

  45. Merhaba Selin hanım

    yazınızı ilgiyle okudum ve hislerinizi anlamaya çalıştım. Başlıktan ilk anladığım evlat edinen bir anne olduğunuzdu. Ama sezeryan doğum yapmış olmanın sizi bu derece yaraladığını öğrendiğimde çok üzüldüm. Sonra kendi doğumlarımı düşündüm. Ben doğum korkusu nedeniyle çocuk yapmayı yıllarca erteleyen, 13 yıl evlilik sonunda anne olan biriyim. Artık herkes çocuğumuzun olmadığını düşünürken, ben eşime sen doğursan da ben baksam diyordum.
    İlk çocuğuma hamile kaldığımda yurt dışında yaşıyordum ve doktoruma sezeryan olamaz mıyım diye sormuştum hemen. Benim şansım yurt dışında olmamdı çünkü Türkiye’de olsam hemen sezeryan arzum hemen yerine getirilirdi. Netice olarak epidural ile normal doğum yapıp, 6 saatte doğurdum ve dünyanın en güzel hissini yaşadım. Bebeğimi koltuk altından çekip alıp, göğsüme koydum. O anı unutmam imkansız. Boşuna korkmuşum bunca yıl dedim kendime. Sonra bebeğime ve bebekli yaşama alışmam zaman aldı mı aldı tabiki yaşamım kökten değişti. Bebeğimle beraber büyüdük, ben anne olarak o da bebek.

    İkinci çocuğuma Türkiye’de hamile kaldım ve ilk yaptığım normal doğumu destekleyen bir doktor bulmak oldu. Muhteşem bir doktorla bir kere bile sezeryan ihtimali konuşmadan doğuma girdik. Sancılarım 3 dakikada bir gelmeye başladığında hastaneye girdim ve bir saat sonra doğurdum.

    Burada söylemek istediğim şu, bazen şartlar bize istemediğmiz şeyleri yaptırabiliyor. Dediğim gibi ben Türkiye’de olsam doğum korkum nedeniyle sezeryan olacaktım ve doğumun ne kadar doğal bir şey olduğunu anlayamayacaktım. Şansım yurt dışında doğurmam. Siz iki sezeryane karşın bunun farkındasınız ve bunun gerçekleşmesi için çabalıyorsunuz. Kendinize haksızlık etmeyin. Siz maalesef çarpık işleyen bir sistemin kurbanı olmuşsunuz. Kaç hamile kadın doktorunun bilirkişi konumunda çıkıp tehlike var, sezeryan yapmalıyız ısrarına karşı çıkabilir.
    Dilerim üçüncü doğumunuz istediğniz gibi olur. Hamileliğinizin tadını çıkarın. En iyi dileklerimle

  46. KIMSE “çıksın da nasıl çıkarsa çıksın” demiyor..HERKES keyfi sezeryana da, saplanti haline getirilen vajinal dogum yapamadim da bunalima girdim kaygisini yanlis buldugunu anlatmak istiyor.
    Elimizden geleni yapariz ama bazisi kader ve kismet…Ama siz kendi kaderinizi iki kez “PARAGÖZ” AMA COK TA SEVDIGINIZ BIR DR:un eline teslim etmissiniz…

    ……………….çünkü ben ameliyata alındım keyfi bir şekilde sırf fazla PARA kopartılmak için ve korkutuldum ben.. yok şöyle kayıp edersin çocuğunu yok böyle diye korkutularak ameliyata alındım…

    üstelik ben sezaryenden sonra normal doğum yapılabildiğini bile bile gittim yine ameliyat oldum! Çünkü doktorumu çok seviyordum. O “Asla olmaz, ben bu riske giremem. Ya şu gün alırız ya da sancın tutarsa beni bulamazsın” diye tehdit edince mecbur kaldım…..

    yazinizda ki orda burda denk gelen celiskiler gercekten de bir suru tepki almaniza sebep olmus. Nasil olurda “fazla para koparmak icin ameliyat zorladilar dersiniz ve sonra da Dr. umu cok sevdim…” Nedir bu yaman celiski….Ya kendi bedeninize, kalbinize guvenip SSK hastanesinde vardiyali calisanlar EBELER esliginde dogum yaparsiniz ya da paraci -randevulu calisan -bir Dr. ile 2. kez kendinizi muhattap etmezsiniz. Kimse sizi normal dogum yapamazsin, ne geregi var, SSVD cok gereksiz vs. gibi” elestirmiyor.

    Hep dedigim gibi allah hayirli dogumlar ve hayirli evlatlar versin..Kimse kimsenin bedenine, secimine, yasamina elestiri gondermiyor. Sadece yaziniza gelen tepkiler en azindan benim icin ve bircok anne icin sanirim “Annelik kavraminin “ne biolojik -genetik- ne de illa ki vajinal dogum olmasi gerektigi yönunde.”

    • ah siz bunu da yanlış anlamışsınız 🙂 ilk doğumumda fazla para kopartılmak için sezaryene itildiğim ikinci doğumumdaki doktorumu ise çok sevdiğim için ssvd yi bildiğim halde araştırmadım… neden bu kadar saldırgansınız ? lütfen yazımı 5 kez daha okuyun ve öyle cevap verin bana çünkü bu çelişkiler sadece sizin kafanızda 🙂

  47. Ben bu blogta yeri gelmisken yazdim, yine yaziyorum. VAJINAL NORMAL DOGUM YAPTIM. (Oyuzden yukarda ki ilk mesajimdan sonra yazilan “çıksın da nasıl çıkarsa çıksın” diye yorumunada bir aciklama yapmak istedim.) Yani keyfi bir sezeryan yapmadigim gibi, savunmadigim gibi, gayret isteyen, çaba isteyen, meşakkatli bir dogum -dogurma -surecide yasadim. Ama aklima hadi sezeryan olsun gelmedi bile, ne de Ebelerin boyle bir telkini.

    Tum hamileligimde allaha cok sukur kadin dogumcum gormedim. 9 ay boyunca 10-12 kez Ebe 20-30 dakikalik ebe gorusmelerim oldu. Ebemi kendim secmedim, kayilti oldugum ana-cocuk saglik ocaginin devletin hastanesinin ebesiydi. Dogumumdan once ne cati olcusu, ne beden olcusu alinda. Suyum sancilar baslamdan 30 saat once kendiliginden gelip (patladi). 30 saat evimdeydim, Turkiye de olsa sezeryana alinirdim, suni sanci verilirdi vs. vs… Oysa burda su geldikten sonra gittigimiz ilk kontrolden sonra evde kalmami onerdiler. Sancilar baslayinca ve duzene girince gel dediler.

    30. saat sonunda sancilar basladi. 7 saat evde yine duzene girene kadar bekledik. Sancilar 4-5 dakka araliklara gelince ve suyum geldikten 38. saat sonra Devlet hastanesine gidip kayit yaptirdik.

    Agri kesici Gas and air (Entonox) diye birsey kullandim, arada 3-4 paracetomal icmitim. Acilma 4 cm di. Suni sanci verilmedi. Hastane de 10 saate yakin acilma sureci yasadim. Yanimda sadece esim vardi. 10 saat boyunca 3 EBE 2/3 hasta bakici degistirdim. Adini bile bilmedigim vardiyasi gelen bir ebe gelip kontrol etti, gitti. Vajinal kontrolun cok az olmasini, yatmak istemedigimi, ayakta kalabilcegim kadar da kalmak istedim. Kendim oldukca minyon bir tip olmama ragmen esime ceken bebis gayet buyuktu. Ebe bile sasti, buna nerende yer bulabildin diye espiri yaptilar. Bu arada dogumda Pratisyen TIP ögrencisi de seyredici olarak vardi. Ve ben butun bu olanlari hic te kafama takmadim. Ne Dr. uma asiktim, aman ona cok alismistim, ne de bu Ebeyi sevmedim, bu ögrenci burda olmasin dedim. O anda ne gerekiyorsa onu vucudumuz -aklimiz ve kalbimiz yapiyor.–Benim 3 saat sesimin cikmadigi bir an olmustu misal. Sadece esime agri seviyesinin yukselisini 130 lara geldigini vs. gosteriyordum…o kadar…sonra bebis geldi….EN ONEMLISI HEPIMIZIN SAGLIKLI OLMASI SIMDI 2. KEZ HAMILEYIM VE SON HAFTALARIMA KADAR BEBEK yan yatiyordu. Ama ne EBEM ne de ben acaba sezeryan mi olcam, gerekecek diye konusmadik bile. O tip komlikasyonlari da zaten bu blogta okuyorum, yoksa burda kimsenin aklina bile gelmiyor…

    ENTONOX: Turkiye de var mi bilemiyorum ama epidural ya da walking epidural e alternatif bir agri kesici yontemi. This is a mixture of oxygen and nitrous oxide gas. Gas and air won’t remove all the pain but it can help to reduce it and make it more bearable. Many women like it because it’s easy to use and they control it themselves–

    • Türkiye’de olmamakla şanslıymışsınız, yoksa daha doğuma haftalar varken sezeryan lafını etmeye başlardı doktorunuz. burada maalesef işler yurtdışındaki gibi yürümüyor, keşke öyle olsa da biz de devletin sağlık ocağında devletin ebeleri ve doktorlarıyla doğumlar yapabilsek…

  48. Ben anlayamıyorum bu kadar normal dogumu saplantı haline getiren anne ve anne adaylarına, önemli olan cocuğun sağlıklı dünyaya gelmesi.Ben Sezeryanla dogum yaptım kendi tercihimdi, iyikide öyle olmuş diyorum.Çocuklarimi ben doğurmadım kelimesi ağır.ADI üzerine (normal) dogum herzaman iyi fakat bırakın bu kadar kasmayın kendinizi, bebek icin hayırlısı neyse o olsun.

  49. Bende ucuncu bebegime hamileyim 2008 2010 dogumlu iki kizim var 34. Haftamdayim ikisi normal oldu cok sukur ama bu bebegim iri diye dr sezeryan olur muhtemelen dedi 4500 civari olur dedi ikinci bi drda ayni seyleri soyledi.sezeryandan cok korkuyorum asla iyilesmez gibi geliyo neyapacagimi bilmiyorum ikna olsammi sezaryana yada ben bunu bir degil iki kez basardim deyip normalde diretsemmi bilmiyorum icimde sadece korku var sezaryan korkusu yada normalde diretirsem bebegime yada bana bisey olur korkusu lutfen bana biseyler soyleyin konuyla belki alakasi yok ama

    • nurgülistan hanım size hemen başka bir doktora daha görünmenizi tavsiye ederim naçizane… iri bebek asla normal doğuma engel değildir… özellikle özel hastaneye ya da doktora gidiyorsanız lütfen bir devlet hastanesine danışın.

    • doktorunuzu değiştirin,hiç tereddüt etmeyin.%99 sezaryen olacaksınız bu doktorla.

    • dilerim normal doğurursun yine, ama bu doktorla zor… sezeryan olacaksan zaten normal doğum gerçekleşmediğinde de olabilirsin. eğer sezeryan olursan da iyileşmez diye korkma, iyileşiyorsun. hayırlı ve sağlıklı doğumlar dilerim.

  50. Bence normal dogum yapabilirsiniz, en yakın arkadasım normal doğumla, 5.2 kg doğurdu ve hiç dikişi olmadı kendisi Rus özellikle Dr sezeryani olman gerekir riskli filan demesine rağmen, umraniyede ozel bir hastanede yaptı,sunuda belirteyim 1. Çocuğuda buna yakın doğmuş.turkiyede söyle bir gercek vaki normal doğumla bir cok Dr uğraşmak istemiyor hemen sezeryana alıyorlar.ben kendi fikrimce sezeryan olmaktan asla pişman olmadım!! iyikide öyle yaptim, normal doğurmak icin cesaret gerek yapanlarında kutluyorum ama ağrım sızım olmadı Allah’a şükür.

  51. selin hanım mrb bnde mecburen sezeryan olanlardanım ve ne demek istediğinizi cok iyi anlıyorum. insanlar ne dese desin boşverin hiç kendinizi üzmeye değmez ne yaşadığınızı sizden başkası bilemez. benmde 2,5 yaşında bir oğlum var ve acılmamam olmaması ve kanama olması yüznden acil sezeryan olmak zorunda kaldım. oğlum hep yanımdaydı doğar doğmaz gördüm kucağıma aldım kokladım vs. ama içimde hala nededn normal doğum yapamadım diye bir ukte vardır. şu an 33 haftalık hamileyim ve kızımı normal doğumla dünyaya getirmek istiyorum fakat cevremde sorduğum hiçbir dr acıkcası uğrasmak istemedikleri için pek oralı olmuyor. sizin tavsiye ettiğiniz gruba istek gönderdm bir an önce geri dönüş olur da umarım kendime uygun yakın bir hastane bulabilirim ( ankaradayım ama sizin hastane bana cok uzak). doğuma 5 hafta kala yazınızı görmem belki benim için bir şanstır. umarım herşey gönlünüzce olur.

    • çok sevindim öncelikle… belki de dediğiniz gibi bu bir şanstır.. ankara da birçok doktor var listede isimleri mevcut lütfen değerlendirin çünkü ankarada 6-7 doktor var ssvd yi destekleyen… umarım sizde dilediğiniz gibi doğum yapma hakkına sahip olursunuz…

  52. bu “gocunan” arkadaşlar; kendi tercihiyle sezeryan olanlar ve bizim “doğal doğumu” neden bu kadar “saplantı” haline getirdiğimizi hiç bir zaman anlamayacaklar NOKTA

  53. Fikrinize sonsuz saygım var, tercihinizi de alıyorum ama sezeryanı öcü gibi göstermek de burada doğum için bekleyen ve bu yazıyı okuyan, sezeryan olmak zorunda kalan yada son dakika sezeryan olmak zorundasın denebilecek annelere yapılabilcek en büyük kötülüktür. 1 yıl bebeğime alışamadım, Bebeğimi karnımdan aldıklarından 1-2 saat sonra değil de hemen görmek istiyorum, ona ilk ben dokunmak istiyorum, sesini duymak istiyorum… Birinin yardımı olmadan onu kucağıma almak istiyorum, gaz çıkarmak için saatlerimi harcamak istemiyorum tarzı cümleler zaten doğumdan korkan gebe arkadaşlarımızın neler hissetmesini sağlar acaba.
    Kaldıki her operasyon yada doğum şekli her kişiyi farklı etkileyecektir. Sizin basit diye adlandırdığınız riskler belki de farklı biri için nelere mal olacak. Yada sizin zor dediğiniz bebeğinizin karnınızdan alınma operasyonu! belki de farklı biri için dünyanın en kolay işi olacak.
    Normal doğumu sonuna kadar destekliyorum adı üstünde normal bir kere. Ama ben kızım 37. haftada 4 kiloyu geçince ve normal doğumu beklersem 5 kiloyu bulacak yada geçecek olacağı için sezeryan oldum. Güle oynaya girdim güle oynaya çıktım. ilk yarım saatte bebeğimi kucağıma aldım emzirdim. Her işini ilk andan itibaren ben yaptım. Tek bir gaz sancısı, ameliyat ağrısı çekmedim. Yani sezeryan olmak zorunda kalmış yada kalacak olan anne adayları güzel örnekler de var. Korkmayın mümkünse normal ama değilse illa normal diye kasmayın. Bebeğiniz sağ salim kucağınıza gelsin de gerisi hikaye. İnanın.

  54. Saplantının her türlüsü zararlıdır.

  55. Selin Hanım”a biraz haksızca yüklenildiğini düşünüyorum. Ben çocuklarını sevmediğini algılamadım bu yazıda. Bu tamamen farklı bir şey. Normal doğum yapmak isteyen bir annenin sezaryen yapmak zorunda kalması çok travmatik bir durumdur bence. Özellikle lohusalık sendromuyla birleşince insan olduğundan daha fazla anlam yükleyebilir bu duruma. Belki normal doğum yapmış olsa da yaşayacağı her şeyi sezaryene yükler insan lohusalığın etkisiyle. Hemen hepsi anne olan kadınların bunu hesaba katmayarak Selin Hanımı neredeyse saplantılı olmakla suçlamalarını şaşkınlıkla seyrediyorum. Ben normal doğum yaptım. Çok istedim normal doğum yapabilmeyi ve çok sükür buna engel bir durum çıkmadı. Eğer gerçekten gerekli olduğunu düşünmediğim bir sezaryene maruz kalsaydım eminim ben de kolay kolay atlatamazdım. Bebeğimi sağlıklı kucağıma almış olduğuma şükrederdim tabi ki, ama haksızlığa uğradığımı düşünürdüm. Kim kendisine yapılan bir haksızlığı kolayca affedebilir ki?
    Sezaryen benim için bir doğum şekli değil. Bir hayat kurtarıcı olabilir ancak. Bu yüzden planlı sezaryeni anlamam mümkün değil. Normal doğum yapmak istediğimi paylaştığımda en çok planlı sezaryen yapmış annelerden tepki gördüm nedense. Yani adı üstünde, doğal, normal bir sürecin kadınlara bu kadar farklılaştırılarak tanıtılmasına anlam veremiyorum. Tabi ki gerekli tıbbi durumlarda sezaryen yapılmalı ama ülkemizde anneye normal doğuma engel diye sunulan sebepler gerçekten engel mi acaba? Mesela ben anlayamıyorum, 3 kadının 2sinin çatısı dar mı gerçekten? Eskiden yok muydu çatısı dar kadınlar?
    Selin Hanım gerçekten sezaryen yapılması gerektiğini ikna olmuş olsaydı bu gün bunu sorguluyor olmazdı bence. Normal doğum yapabilecek bir annenin elinden bu imkanı almak bence haksızlık ve insan haklarına aykırı. Tabi ki sonuçta önemli olan sağlıklı bebekler dünyaya getirmek ve eminim Selin Hanım çocuklarını sezaryenle dünyaya getirdi diye daha az sevmiyordur, başka bir şeye dikkat çekmek istemiş orada. Keşke başkalarının anneliğini sorgulamaya bu kadar meraklı olmasak.
    Ben normal doğum yapmaya değil, bu hakkın sebepsiz yere elimden alınamayacak olmasına “takık” bir anneyim.
    Selin Hanım, normal doğum çok güzel bir deneyim, umarım yaşayabilirsiniz. Ama olur da yaşayamazsanız bu sefer o kadar üzülmeyin, elinizden geleni yapmış olacaksınız. Hakkınızda hayırlısı olsun.

    • nagehan hanım tşk ederim… beni anlayabilmenize de ayrıca sevindim… emin olun ki bana tepki gösterenlerin hemen hemen hepsi normal doğumdan korktukları için planlı sezaryen yapmışlardır… bu da apaçık görünüyor kendi korkuları yüzünden yapamadıkları normal doğumu isteyen birine tabii ki yüklenecekler, psikolojidir bu… ben onları anlıyorum onlar istedikleri kadar kırıcı olmaya çabalasınlar gerçeği hepimiz görüyoruz değil mi ? bu arada emin olun ki deneyeceğim ama olmazsa da bebeğim sağlıklı olsun da gerisi hiçç önemli değil 🙂

      • Selin Hanım,
        Ben sizin anlattıklarınızla sizi ve anneliğinizi asla yorumlayamam bunu hiçkimse de hiçkimseye yapmamalı benim önceki yorumum sadece başlık üzerineydi bu cümlenin bana ne hissettirdiğiydi, peki siz bu yorumunuzla “hemen hemen hepsi normal doğumdan korktukları için planlı sezaryen yapmışlardır” cümlenizle, tanımadığınız insanları yargılamış olmuyor musunuz???” Psikojidir bu” demeden önce, kendi söylediğiniz cümlenin nasıl bir psikolojide yazıldığınızı da yorumladınız mı??
        Burda bir hikaye paylaşıyorsanız her türlü yoruma açığım ben diyorsunuz bir nevi, ha tabi saygı çerçevesinde, birileri sizi yanlış mı anladı, demek ki anlatmınızda bir sıkıntı var diye düşünün, buradaki yorumlara neden bu kadar sinirleniyorsunuz ki, her türlü insan- saygı çerçevesinde- her türlü düşünmeye açıktır hele ki siz bile isteye bu hikayenizi paylaştısanız tekrar ediyorum sizin anneliğinizi sorgulayan yada bir cümleden sizi genelleyenleri kastetmiyorum.

        • aslında sinirli değilim gayet sakinim ama dediğiniz gibi ben burada bir hikaye paylaşıp sonucunda acımasız yorumlara maruz kalıyorsam yorum yapanların da benim yorumlarıma saygı göstermesi gerek.. biz yazalım ama kendisi fikir beyan etmesin durumunu kabul edemem.. yani burada her iki taraf açısından düşünün.. ayrıca lafımın arkasındayım hemen hemen hepsi planlı sezaryen yapmışlardır ve içlerindeki psikolojik “doğum” olayı yüzünden vurun abalıya durumu doğmuştur lafımın hala arkasındayım… ve gayet saygı çerçecesinde diğer yanlı düşüncelerden kat kat saygılı yorumlar yaptığımı düşünüyorum. ne hakaret var ne saygısızlık var hatta gerçeklerden bahsediyorum… ne çocuklarımı sevmemem kaldı ne sosyal hizletlere vermem gerektiği ne ağzını burnunu kıracaksın gibi safsatalar v.s v.s v.s.. ben burada birşey paylaşıyorum elif sağ olsun değer veriyor yayınlıyor. ne anneliğime laf ettiririm ne seçimimin yargılanmasına izin veririm ne de hakareti saygıyla karşılayabilirim. yorumlarım açık net ve seçilir bir dille yazılmıştır üstüne alanlar gayet de alıyorlar herkes siz gibi saygılı yorumlar yapamıyor maalesef.

          • Sizi anlıyorum size saygısızca yorum yapanlar konusundaki fikirlerinize de katılıyorum sadece siz genelleme yaparak aslında size yapılmasını istemediğiniz bir durumu yaşatıyorsunuz bunu demek istedim. Yoksa size saygısızca cevap verenlere cevap verme hakkınız var elbette yine de saygı çerçevesinde veriyorsunuz onu da görüyorum ama dedikleriniz arasından yaptığınız bu genelleme sizi haklıyken haksız duruma düşürebilir, yoksa siz ben şöyle şöyle hissettim yada hissetmedim deseniz kime ne, herkesin doğum hakkı, seçimi, ona verdiği önem ayrıdır ama normal doğumu destekler ve savunurken sezaryeni seçen yada seçmek zorunda kalanları da eksi tarafta göstermek düşüncesine katılmıyorum. Normal doğumu destekleyen insanlar farkında olarak yada olmayarak sezaryeni seçen kadınları da eksi yönde gösteriyorlar burada açık yada gizli br sınıflandırma var. Ben kendi adıma şunu söyleyebilirim ki ben ve oğlum sezaryen sayesinde hayatta kaldık ha mecbur kalmasaydım da belki sezaryeni seçerdim normal doğumu fikren istesem de öyle bir durumda nasıl karar verirdim ne yapardım bilemiyorum bunlar hep afaki şeyler. Neticede herkesin kararına saygı göstermek lazım. Size öncelikle iyi sağlıklı bir hamilelik süreci ve istediğiniz şekilde bir doğum dilerim.

  56. Yanlış bir başlangıç olmuş Selin hanım, daha doğrusu cümleniz yanlış.
    Her iki çocuğumu da epidural sezeryanla doğurdum,ikisi de planlı değil istedikleri zaman. İlki evet isteğim dışında vücudumun normal doğumu desteklememesi nedeniyle, 12 saatin sonunda oldu, ikinci de SSVD hazırlandım ancak gerçekleşmedi. Çocuklarımı doğdukları gibi gördüm ve emzirdim. Sezeryanlı her anne problem yaşamaz, normal doğum yapan her anne için herşeyin mükemmel olmayacağı gibi. Hiçbir zaman bu çocukları ben doğurmadım demedim, aklımdan böyle birşeyi geçirmedim ve biri bana bunu deseydi olacakları düşünemiyorum bile. SSVD istemeniz harika umarım isteğiniz gibi gelişir ama gerçekleşsin veya gerçekleşmesin kendinize bu linci uygulamayın, kendinize ve çocuklarınıza büyük haksızlık.
    Son olarak kendi isteğiyle veya değil,herkesin kararına saygı duymalıyız. GOCUNAN tanımı hiiççç hoş olmamış. Bu ne gocunulacak ne de gurur duyulacak birşey.
    Çok şükür çocuklarımızı sağlıkla dünyaya getirdik. Ve evet önemli olan netice de sağlıklı çocuklar dünyaya getirmektir. Anne her nasıl istiyorsa.

    • laflarımın sonuna kadar arkasındayım asya hanımcım. kullandığım cümlelerden de son derece mutluyum. bu benim yazım benim hissettiklerim benim düşüncelerim benim başlığım isterseniz beğenmezseniz saygım sonsuz sizlere… herkes herşeyi beğenmez zorunda değildir… size yanlış gelen bana doğru, bana yanlış gelen de size doğru gelebilir…

  57. İlk doğumumda “İlle normal doğum olacak, herşeyin normali makbul!” diyerek; 40+2’ye kadar beklemiş; 2 dk.da bir gelen sancılar ve HİÇ açılma olmaması sebebiyle epidural sezaryen ile doğum yapmış bir anneyim. Ama bu “normal doğum” isteği beni öyle bir hale getirmişti ki Selin Hanım; Eşim “Kimseye birşey ispat etmek zorunda değilsin, lütfen sezaryene izin ver!” dediğinde ve kabul ettiğimde; ağlama & küçük çaplı bir sinir krizi geçirmiştim. 🙁 O kadar ki, Allah’a şükür gayet sorunsuz bir operasyondan sonra bebeğimi kucağıma alıp öpüp kokladıktan sonra Doktorum “Hasta sakinleşemiyor, uyutun…” demişti. Sonraki yarım saat yok zihnimde…Ben bu sebeple ne sezaryeni ne Doktorumu, kimseyi kimseyi suçlamadım. Bir hata varsa benimdi, çünkü ben hani “saplantı” diyorsunuz ya, normal doğumu öyle bir yere oturtmuştum ki kafamda; sezaryen lafı bile beni yıktı geçti ilk anda. Kendime hakim olamadım, ağladım ağladım…Çok güzel geçen hamileliğimin sonucu, ağlama krizi oldu. En çok üzüldüğüm nokta budur. Keşke en başta bu kadar şartlandırmasaydım kendimi…Keşke biraz da akışına bıraksaydım.Ben hiç de öyle hep anlatıldığı gibi “korkunç” bir lohusalık yaşamadım. Doğumdan 2 saat sonra ayaktaydım, bebeğimin herşeyiyle ilgilendim vs vs.
    2. hamileliğimde SSVD araştırmaları yapmaya başlamıştım ki; doktorum çok desteklememesine rağmen, saygı duyuyordu tercihlerime; kanamalar nedeniyle 6 ay yatmak durumunda kaldım, ve 38. haftada daha fazla bekletemedikleri bebeğimi sezaryen ile doğurmak durumunda kaldım. Ama o kadar pozitif, o kadar huzurla girdim ki o doğuma…”Hayırlısı böyleymiş…” dedim. 6 ay boyunca yaşadığım tüm o üzüntülere rağmen, çok mutlu bir anne olarak çıktım doğumhaneden…
    Evet yazınıza seçtiğiniz başlık, insanı düşündürüyor. Farklı farklı anlamlar çağrıştırıyor. Fakat siz, o anda yaşadıklarınızı, kendi ruh halinizi anlatmaya çalışmışsınız. Bana sorduklarında ben de ilk doğumum için, yaşadığım travmatik olay sebebiyle; “Hep çok ulvi bir olay olarak bahsederler doğumdan, ben hiç öyle bir şey hissedemedim!” derdim. O kadar gözyaşı arasında mucizevi bir şey yaşadığımın ayırdına varamamıştım çünkü…Bu sebeple ne anlatmak istediğinizi anlıyorum. Ama benim tek üzüldüğüm nokta, ola ki 3. bebeğinizi de ilk ikisi gibi dünyaya getirmek durumunda kalırsanız yaşayabileceğiniz travma oldu. Lütfen, kendinizi bu derece şartlandırmayın. Kahraman? Hepimiz birer kahramanız zaten…İçinde evladını büyüten, ona can veren kan veren her anne kahramandır. Demem o ki, insan bazen şartlara da ayak uydurmayı bilmeli…
    Dilerim tam da dilediğiniz gibi bir doğum yapasınız, ama olmazsa da, lütfen “Bunda da vardır bir hayır!” diyerek, içinizi ferah tutun. 🙂 Önemli olan sağlıkla bebeğinizi kucağınıza almanız.
    Sevgiler,
    Ece

    • çok tşkler yorumunuza… ama korktuğunuz gibi sezaryen olursam hayal kırıklığına uğramayacağım ben onu ilk doğumumda yaşadım belirttiğim gibi ve şuan 3. doğumum ama bunu hiçbirinize geçirememişim yazımda ne yazık ki onun hepiniz hayırlısını dile olmazsa olmaz gibi yorumlar yapıyorsunuz haklı olarak ama ben kaderciyimdir deneyeceğim olursa olacak olmazsa olmayacak. bende 2 sezaryen yaptım yaşadıklarımı tahmin edersiniz konu burada kurtarma ameliyatı olarak sezaryenin seçilmesi değil ki sizde bu olmuş.. sizi kim yargılayabilir ya da kimin haddine düşmüş size tek bir laf etmek ? benim takıldığım konu çok başka ben bunu da sizlere geçirememişim kendime kızıyorum… benim orada belirtmek istediğim bu düzenin bozulması gerektiği kimse fazla para koparmak için gel hadi yapalım, alalım şu bebeği ya da beni bulamazsın şu hafta doğum olmazsa randevunu verelim gibi sezaryeni bir doğum şekli olarak kabul etmemeleri gerektiği ve doktorların da artık bu şekilde çalışmamaları gerektiği.

  58. Aman ne kadar da meraklısınız normal doğurmaya…İyi normal doğurun da ,normal doğuramayanlara ya da doğurmayanlara iğneleyici sözlerinizi kendinize saklayın.Artık ne diyeceğinizi şaşırdınız.Yok sezeryanla doğurunca alışamamış da bilmem neymiş…Ben iki çocuğumu da epidural sezeryanla doğurmuş ve de hiç lohusalık yaşayamadan normal hayata geçiş yapmış bir anneyim.İlk çocuğumu 35, ikinci çocuğumu 39 yaşımda doğurmama rağmen sezeryanın hiçbir komplikasyonunu yaşamadım.Orda burda gruplar kurmalar,sezeryanla doğuranları ötekileştirmeler…Normal doğumda hiç mi sorun çıkmıyor…

  59. ben doğurmadım ne demek.. çok haksızlık etmişsiniz kendinize selin hanım. sezaryen hiç de kolaylık değil. ağır bir ameliyat. sonrasında acılar, yataktan kalkamamalar, ağlamalar. acı içinde eğilip bükülmeler ama emzirmek için uğraşmalar çok zor… tabi ki güzel olan doğal olan ama olmayınca olmuyor.. kendimi üzemem bunun için.

    • evet doğurmadım bebeklerimi ameliyatla içimden çıkardılar… bunun nesi size anlaşılmaz geliyor ki ? doğum eylemi hiç gerçekleşmedi… onları ben besledim içimde 9 ay boyunca onlar canlarım benim herşeyden de çok seviyorum ama doğurmadım onları bir operasyon geçirdim bebeklerim dünyaya geldiler bu kadar basit net ve açık… neden haksızlık adlediyorsunuz ki ben değil bu düzeni kuranlar utansın sezaryeni peynir ekmek gibi satmaya çalışan doktorlarımız, hükümetimiz, ve bunu bir tercih olarak gören annelerimiz… ben hiç kendime haksızlık yaptığımı düşünmüyorum aksine bana hak görülmeyen bu eylemi gerçekleştirmek için çabalıyorum… umarım anlatabiliyorum 🙂

  60. Belkide sezaryenin artis sebebi gunumuz kosullari olabilirmi hareketsiz yasam sagliksiz beslenme ..v.b gibi eskilerin catisi bukadar darmiydi diyoruz ya belkide gunumuznkadinlarinin haeketsiz yasami bunu tetikliyor vucudu rahimi esnemiyor nebileyim genelde son ayina kadar egzersiz spor yapanlar daha rahat doguruyogibi aldigimiz gidalar falan ne bileyim.. herkes (normal isteyip zorunlu sezaryen olanlar herkesten kastim)normal istiyo okadr sanci cekiyo yok acilma olmuyo yok dogum baslamiyo suyu geliyo kanama oluyo falan..hal boyleyken niye olmuyo acaba onu dusunmek gerekmezmi..

  61. 72 saat mudahalesiz suren sansilar sonucu ne yazik ki yeterli acilma olmadigindan Oglum sezaryen dogum ile dunyaya geldi.Dogar dogmaz hemen gosterdiler.Temizlenme islemi ve ilk muayenesi benim kesi kapatilirken gozlerim onende yapildi.Hersey esim ve benim talimatimla gerceklesiyordu.72 saat bos yere direndim , normal dogum dedim baska birsey demedim.O kadar yorgun dusmustum ki Oglum un ilk aglamasini duyamadim.O kadar dermansizdim artik. Lohusalik bunalimi diye adlandirdiklari stresli gunler ne yazik ki beni de rahat birakamdi.Kolay mi insanin hayati birden bire degisiyor .

    Simdi yeniden hamileyim ve ilk dogumumun ustunden yalnizca 11 ay gecti.Korunmama ragmen yeniden hamile kaldim.34. haftamin icindeyim.Bu kadar kisa bir sure olmasina ragmen henuz bir sorun yasamadim.Doktorum ilk dogum surecinde 72 saat bizimle mucadele etti , yilmadi , beni sezaryene asla zorlamadi.Simdi yine yardim edecek.Herkes sansin %50 olduugnu dusunurken O , neden %60 olmasin diyor.Son ana kadar gidecegiz 🙂

    Bu defa 72 saat mucadele etmek gibi bir gaflette bulunmayacagim tabii ki , kizimin ilk aglamsini kacirmak istemiyorum :). Umarim siz de hersey yolunda gider ve cok istediginiz normal dogumu yaparsiniz.Ama olmayinca olmuyor.Lutfen artik caninizi sikmayin.

  62. Selin hanim esinizin dusuncelerini merak ettim bu konuda.

  63. Çok sezaryenli bir anne olarak 6 sene önce gereksiz sezaryenin anne ve bebek için ne kadar zararlı olduğunu , sezaryenin sadece son anda yapılan acil bir mudahale olması gerektiğini , sezaryende ölüm riskinin normal doğuma göre 4 kat fazla olduğunu ve en önemlisi sezaryenden sonra da normal doğumun mümkün olduğun öğrendikten sonra ülkemiz annelerinin de ssvd den haberdar etmeyi kendime bir annelik görevi bildim.. O zamandan bu zamana bir ruptur dışında 100 e yakın ssvd başarılı hikayeleri ile ben de her seferinde yeni bir doğum yaptım , mutlu oldum….

    Grubumuzdaki annelerimizin normal doğumu bu kadar çok istemelerindeki sebeb , dışarıdan sanıldığı gibi saplantı değil , sezaryenin açık kalp ameliyatı ile eş değer riskleri olduğunu bilmeleri , ayrıca bebek için de sonradan ortaya çıkabilecek problemleri de yanında getirmesiydi. Ve Dünya da yüzde 10 anne için sezaryen gerekli olmalı diyen WHO (dünya sağlık örgütü ) , ne rağmen ülkemizdeki oranın yüzde 70 lere varmasındaki tersliği annelerimizin anlamış olmaları ve eğer GEREKMİYORSA neden doğal doğum yapmayayım diye düşünmeleri , sonuç olarak da ellerinden alınan ssvd hakkını istemeleriydi.

    Grubumuzda asla normal doğumla sezaryen kıyaslanmaz , çünkü her ikisi de gerekiorsa yapılmalıdır.. normal doğumsa normal doğum , sezaryen gerekiyorsa sezaryen … ve asla isteğe bağlı sezaryen yapan anneler kınanmaz.. Ama herşeyin doğalının en güzeli ve en sağlıklı olduğu gibi doğal ( hatta müdahalesiz ) doğumunda en güzeli olduğu bilinci verilmeye çalışılır…

    Selin hnm da bu annelerden biri .. 6 sene önce benim gibi , ssvd deneyip de sezaryen olan anneler gibi , ssvd yi başarabilen anneler gibi o da doğal doğumu yaşamak ve hissetmek istiyor..Umarım , herşey gönlünce olur …

  64. Ha , bir de başlık meselesi var… gerçek anlamda doğurmak ‘ vajinal yolla ‘ yapılır.. Aslında başlık gerçek anlamda doğrudur. Sezaryen bir doğurma eylemi değildir.. Bebeğin ameliyat ile çıkarılıp alınmasıdır..Bu başlık ayrıca kendi içinde ironi de içermektedir. sezaryenle çıkarılıp alınan bebeklerimiz için ‘ doğurdum ‘ demek yanlıştır ama genelde böyle kullanıyoruz. Bu başlığa bakarak alınmaya gerek yok .. Ben de çocuklarımı doğurmadım 🙂 doğuramadım.. buna izin vermediler..

    • buna izin vermediler ne demek ben de bunu anlamıyorum?

      • Izin vermediler: Pardon kim izin vermedi? Aciklar misiniz?
        Baskici, despot bir ortamda buyudunuz ya da yasiyorsunuz da kendi dogum surecinize kim karisti, ve bebeginizin dunyaya gelebilme ihtiyaclari dogrultusunda karar vermenize kim engel oldu? Dr. nuz ise ve bunu size tibbi sebeplerle aciklayip anlattiysa amenna. Ama “Selin’e dedikleri gibi, sancilarin baslar beni bulamazsan basinin caresine bak diye mi tehdit edildiniz”.

        Selin bir yorumunda beni bu hallere dusurenler Hukumetimiz utansin vs. diye yazmis. Selin ” bu hukumet kurtajla beraber keyfi -gereksiz- planli sezeryani yasakladi. Bari biraz haberleri dinle, yada BA’yi oku…

  65. Nilay Hanim, benim daha cocugum yok. Allah nasib eder de cocuk sahibi olursam cok sansliyim, sezaryenin keyfen yapilmadigi bir ulkede Allah’ in izniyle dogumumu yapacagim. Sizden ogrendim ki bebegim ben iterken son dakikada strese girer de sezaryene alinirsam ya da bebek makat ustu gelirse planli sezaryene gidersem dogurmamis olacagim. Bilmiyordum beni aydinlattiginiz icin tesekkur ederim. “Ya SSVDyi secin ya da dogurmamis olun” sloganiyla vicdan azabi cektirme yolunda size basarilar dilerim.

  66. henüz doğurmadım ve muhtemelen ikizlerimi sezeryan ile doğuracağım. ama hiç mi hiç önemli değil. zira önce onların sonra benim sağlığım önemli (bence-tıp önce anne diyor). bu konu muhakkak herşeyin doğalı en güzeli olduğu için önemli ve bir çok kişi önemle eğiliyor ama eğer olmuyor ise zorlamanın, takıntıya dönüştürmenin, yok efendim normal doğuramadım diye de karalar bağlamanın kime ne faydası var? zira neden olmadı diye kararlar bağlanan o bir senelik depresyon döneminde bebeklerle paylaşılacak kim bilir ne önemli anlar kaçırıldı. hepimiz 100% mükemmeliz de bir tek normal yerine sezeryan olmamız kusur kalsın. demem o ki öyle anneler vardır normal doğurur ama verme imkanı varken anne sütü vermez, çocuğu ile derin bağ kurmaz, ilgilenmez, çocuk geç konuşur, geç gelişir vs. olur. ama nice anne vardır ki sezeryanle doğurur ama öyle gözünün içine bakar, öyle ilgilenir öyle bir bağ kurar ki bebeğiyle… yani yıllar sonra iki bebek iki insan olduğunda kimse “aaa bak bu kesin sezeryanla bu da normal doğmuş” demeyecek; bu iyi yetişmiş sağlıklı ve düzgün kişilikli, başarılı ve iyi eğitimli bir insan olmuş diyecekler.
    Allah herkesin evladını annesine babasına sağlıkla bağışlasın.
    duble anne

  67. bütün yorumları okuyunca şunu anladım ” Anlattıklarınız karşınızdakinin anlayabildiği kadardır ! ”……

  68. Bence bişey kafana takma bildiğin yoldan git,

  69. Selin umarım herşey ıstediğin gibi olur

  70. Mehaba selin hanım, ben şanslı bir anneyim iki normal doğum yaptım, iki kızım v ar, biri 3 yaşında, diğeri 8 aylık, benim tek avantajını avusturyada yaşamam burda gerçekten zorunlu sebeblerin dışında sezeryan Yok , ztn böyle biseyi hiv istemedim hatta imza attım sezeryan olmicam diye, ilk dogumum okadar zorduku 22 saat sancı çektim açılma olmadı suni sancı vermek istediler kabul etmedim, en son okadar halsiz kaldimki suni sancı almak zornda kaldım, ve kızım 2 saat sonra doğdu, eğer ben türkiyede olsaydım direk beni sezeryana alırlardı ki kızım 4200 gr,57 cm.doğdu siz düşünün artik zorluğunu, ben okadar acı çekmeme rağmen aklımdan bi defa bile sezeryan geçmedi, doğumdan sonra depresyon geçirdim emzirme dışında bebeğimi kucağıma alamadım vs vs, cok zor hünkar yaşadım.Ama normal dogum gibisi varmi o an ilk bakis ilk dokunu

  71. Ilk. Hissedis herşeyin tadını çıkardım 5 dakika sonra ayağa kalktım, gerçekten onca acıya dedgdi, ikinci kızım baygin doğdu.mos mordu doğduğunda götürdüler 10 dakika sonra getirdiler doğum anında stres olmuş öldü sandım sordum kimse bişey demedi o anki benim halimi.düşünün, 10 dakika sonra getirdiler dünyalar benim oldu, normal doğum yapmak süper bi şey, dizinde en doğal hakkinz bunu istemek bence son ana kadar şansınızı deneyin pes etmeyin, kimsenin lafına bakmayın, herşeyin basi moral, lütfen dogum yaptıktan sonra yazı merak ediyorum doğum hikayenizi, ınş sağlıkla bebeğinizi kucaniza alırsınız,

  72. Son olarak biseyi unuttum söylemeyi kızımı tamamen ben dogurdum kafasını bile bana cikarttirdi ebe bundan güzel bi anmi olur, 5 dakika sonra ayağa kalkıp kızımı fotograf çektim. Bence selin cok şey istemiyosun sadece kızını kendin doğurmak o anına şahit olmak istiyosun,buda en doğal hakkın, yanındayım…

  73. Nilay hanım.söylediğiniz sözler hiç bir bilimsel temele dayanmıyor,ayrıca sezaryen dogum yapan benim gibi insanlara hakaret kabul ederim.sonuçta ister sezaryen ister normal doğumla dunyanın en güzel duygusu olan anneliği tadıyoruz,fakat psikolojisi bozulmuş insanlar saçma kavram ve metod karmaşalarına takılarak bu duyguları ya hiç tadamıyor ya da kısmı tadabiliyor.Ben 9 ay 15 gün kızımı karnımda taşıdıysam,ve kucağıma aldıysam onu ben DOĞURDUM derim.

  74. …….emin olun ki bana tepki gösterenlerin hemen hemen hepsi normal doğumdan korktukları için planlı sezaryen yapmışlardır… bu da apaçık görünüyor kendi korkuları yüzünden yapamadıkları normal doğumu isteyen birine tabii ki yüklenecekler, psikolojidir……

    Sirf size aciklama olsun diye kendimce yasadigim VAJINAL- agri kesicisiz yani epiduralsiz–beynelmiel yasadigim dogumu anlattim. Ama siz tutupta burda yorum yazan 120 kisi/2= yaklasik 50 kisiye boylesine kotu bir cumle sarfedip, korkaklar bana da kendi yaralari yuzunden saldiriyorlar diye yaftayi yapistirirsiniz.

    Ben ve diger yaklasik 50 kisi “size bakin hem kendinize hem de zorunlu -akut/tibbi sebeplerden dolayi ki bu psikolojikte olabilir- sezeryan yaptirmis, yaptirmak zorunda olan, ya da suan GEBE OLUP sezeryan yaptiracak bir cok ANNEye hakksizliktir, acimasizliktir”. Bu kadar da dert edilecek birsey degil diye aciklama yapmaya calisirken siz onlara (ben de dahil ki ben VD yaptim), PSIKOLOJILERI bozuk bana saldiriyorlar -KISKANIYORLAR diyebilme curretinde bulunuyorsunuz.

    Hepimizin derdi “bebeklerin dunyaya gelip, bizi ana-baba olarak secmeleri nasil bir kaderse nasil gelecekleri de bir kader-kismet isidir”. En önemlisi saglikli olmalaridir diyoruz. Ama beni kiskaniyorlar ne demek ya? Ben ve diger anneler tum yazidan ziyada 3/4 cumleye cok takildik, ama sizin ustune yaptiginiz hakaret vari, saldirgan yorumlar gercekten tum yazinin o 3/4 cumle ile cok ta rahat özetlenebilecegini gosterdi. Demem o ki “kimse sizi yanlis anlamamis, ve kimse sizi anlamak icin yaziyi 5 kez okumak zorunda degil”.

    VD dan korkup, kesinlikle sezeryana olacam deyip ama 2 saat icinde epiduralsiz VD yapan arkadasim oldu. Ona tezat sertifikali yoga-pilates-zumba hocasi arkadasim (gayet atletik bir tiptir), 30 saat kasilmalar sonucunda acil sezeryana alindi.

    Burda ki en az 50 yorumcunun derdi, ne kendinize ne de baskalarina acimasizca davranmayin, dert etmeyin DEMEKTI ama siz bunu göremeyecek kadar kendinizde degilsiniz, yazik. Allah’tan tek dilegimiz bebeklerimiz saglikla dunyaya gelsin demek varken, bu tartisma nedir. Cok yazik! Avrupa’da VD yaygin diye hep bir ozentilik ve yanlislikla algilayip, yasamaya calisiyoruz- yalan mi? Bir Fransiz annenin ne emzirmedim, ne de sezeryan yaptim diye cok dogalci organik Alman anneden geri kaldim diye dert ettigini ne gordum, ne de duydum.

    Belki bebeginizle tanismaniz sezeryan dolayisiyla gecikti ve omurunden 2 saat kacirdiginiza inandiniz, ama ona alismanizin 1 yil surmesi ondan ne kadar cok sey kacirdiginizin farkinda misiniz?

    Ben keyfi sezeryana karsi bir insanim (a-misal cocugum ARSLAN Burcu olsun diye 10 gun once doguran anne, aman Dr. tatile gitcek diye 10 gun once doguran anne, ya da ANNE’yi para cikari gözedip sezeryan yapan Dr. lara yaziklar olsun diyen bir insanim) ama bu yazidan cok ama cok rahatsiz oldum.

    Imkan olsa da BA bu yaziyi iptal etse. Cunku sezeryan yaptiracak, ya da sancilar surecince bu karari vermek zorunda kalabilcek Gebe olan bircok anneyi (ki benim son haftalarim), cok cok uzen bir yazi ve tartisma olarak gordum. Allah herkese hayirli dogumlar ve evlatlar versin…Baska birsey dilemiyorum.

    ve umarim SELIN’de bizlerin onu yapamadik diye kiskanmadigimizi tam tersine ona sakin olmayi ve baska acidan bakmaya calismasini istedigimizi anlar!

    • Yasemin Hanım yazdıklarınıza sonuna kadar katılıyorum.

      Bu yazıya bir daha cevap vermemeye karar vermiştim, hatta bundan sonra BA’de hiç yorum yapmamaya karar vermiştim ancak bugün yapılan yeni yorumları görünce çok üzüldüm.

      Geçen haftaki yorumlarımda da bundan bahsetmeye çalışmıştım, bence BA’da bu şekilde hamile veya lohusaları kötü bir şekilde etkileyebilecek bir yazının yayımlanması çok yanlış.

      Yayımlandıktan sonra da haklı olarak eleştiren herkese (çünkü yazının anlatımı çok kötü, aktarılmak istenene ne olursa olsun yazılanlar çok farklı) alanen suçlamalarda bulunulması, normal doğuran annelerin sezayan ile doğuran (veya böyle düşündükleri) annelere nerdeyse kabadayılık yapması, BA’nin de sessiz kalarak bu tip davranışlara destek olması, bu kadar okunan bir blog için çok hatalı tercihler bence.

      Bence yorum yapan kimse doğumunun detaylarını paylaşmak zorunda değil, kimse kimseden üstün değil, sanmıyorum ki burada yazan kimse sırf burç için sezaryenle doğurmamıştır.

      Ben hamilelik süresince hastalık nedeniyle-detayını vermek zorunda değilim- 10 kilodan fazla verdiğim için (bebeğin ağırlığı da dahil, yani daha da fazla), son ayımı arabada bile yatarak geçirmek zorunda kaldım, ayakta bile duramadığım için normal doğum söz konusu bile olamadı.

      Ama hiçbir zaman kendimi eksik hissetmedim, normal doğumla doğuran hiçbir anne benden daha fazla anne değil, hiçbir ortamda da kimseye kabadayılık yapamaz. ben neredeyse 4 hafta boyunca kustum, çeşitli hastalıklar geçirdim, 1 gün boyunca 2 tabak çorba içebildiysem şükrettiğim günler oldu, 9 ay boyunca bebğimi içimde tutabilmek için canımdan can gitti, benim gibi bir sürü anne var.

      Çok detay verdim ksurua bakmayın, ancak internetteki-özellikle BA’daki bu linç havası bitmeli, insanlar kötü etkilenmemeli,.

  75. Bende kesinlikle katılıyorum keyfi sezeryanlara, düşünsenize kendi keyfimiz icun bebegin keyfini bozuyoruz birden rahat yerinden onu koparıp çıkarıyoruz, benim 3 anlamda sezeryan oldu ve simdi 6 aylık hamile ablam var yine sezeryan, eğer ben türkiyede yasasaydim. Bende sezeryan olurdum galiba öyle saniyorum, benim anlamadığım herkez neden bu kadar sezeryani savunuyor???

  76. Yorumların hepsini ancak şimdi okuyabildim.

    Benim bu yazıyı yayınlamaktaki amacım insanların yaralarına çomak sokmak değil, benzer durumda olanların hislerine ayna tutabilmekti. Tahmin ediyorum ki Selin’in de yazmaktaki amacı oydu, aksi türlü bir hisse kapılsam zaten yayınlamazdım. Ne bunu, ne hiçbir yazımı kimseyi üzmek için yayınlamıyorum.

    Hakarete varmadığı sürece yorumları sansürlemeyi uygun bulmuyorum, dahası yetişkin bir insana bir başkasıyla nasıl konuşması gerektiğini söylemek zorunda kalmaktan rahatsızlık duyuyorum. Kimseye nasıl konuşacağını öğretmek bana düşmez.

    Konunun tartılışması gereken boyutları var bence, ve fakat biraz sakinleşmemiz gerektiğine inanıyorum. Belki başka bir yazıda… Şimdi bu yorumları, en azından bir süreliğine kapatıyorum.