16 Yorum

Elif’in Gebelik Günlüğü, 14. hafta

Cuma gebesi Elif’in Gaziantep’ten bildirmeye devam ediyor.

Elif’in Gebelik Günlüğü’nü buradan takip edebilirsiniz

***

Tuttuğumuz günlüklerden mi bilmiyorum… Sanki haftalar su gibi akıp geçiyor. Ne zaman nasıl geçtiğini anlamadan diğer hafta bitmiş oluyor. Aslında iyi ki de böyle oluyor, çünkü beklemek cidden zor. Bebiyi merak edip duruyorum. Doktor kontrollerimizi iple çekiyorum. Gelişimi nasıl? Sağlığı iyi mi? Güzel besleyebiliyor muyum? Cinsiyetini az da olsa tahmin edebilen doktorumuz bu kontrolde netleştirebilecek mi?

Elif14

 

Bu hafta ilginç bir olay yaşandı. Kimisine göre çok erken sayılabilecek bir şey bu biliyorum. Ancak bir his işte…

Yıllardan beri gitmediğim tarzda bir mekana gittik. Gümbür gümbür bol dumanlı bir bar… Nasıl olsa doğumdan sonra bir daha ne işimiz olur diye gidelim dedik. Gece saat geç. Baştan yenik giriyorum yani. O saatte çoktan uyuyor olmalıydım. Müzik, duman, kuru gürültü, kalabalık, karanlık… Sanki karnımda bir can daha yokmuş gibi eğlenecektim. Herkes ayakta sallanıyor. Ben önce bir sandalye bulup oturdum. Sonra müzik de dahil her şey anlamsız geldi. Huzursuz oldum, bebiyi nasıl huzursuz ettim bilemedim. Eşimle göz teması kurup onun da huzursuzluğunu anlayınca, arkadaşlarımıza erken veda etmek durumunda kaldık. “Senden daha güzeeeeel” diye avaz avaz şarkı söyleyerek bitirdim geceyi. Böylelikle ana baba olma yolunda bir adım daha atmış olduk. Bebiyi daha fazla sıkıntıya sokmamak için gecenin karanlığına karıştık.

Döner dönmez uyudum… Aradan yarım saat geçmedi sanırım uyandım. Bu kez içimde bir gıdıklanma hissiyle. Göbek deliğimden aşağısından bir şeyler kayıyor gibi hissettim. Bizimki uyanık mıydı acaba? Bu haftada bunu ultrason cihazı olmadan anlamam hele de ilk gebeliğimde imkansız gibi. Ancak böyle bir şey yaşadım. Hemen onu elimle hissetmeye çalıştım. Olmadı beceremedim. Belki de ben öyle sandım. Gürültü onu etkilemiş olabilir miydi? En iyisi o iyice ben buradayım diyene kadar sabırla beklemek. 20. haftadan önce çok çok zor olduğunu biliyorum. Ancak bizimkinin gelişimi neredeyse 2 hafta kadar önden gidiyor. Sizce bu kadar erken hissetmiş olabilir miyim? Sizler kaçıncı haftada bebeğinizi hissettiniz?

Kitaplara göre ise bebi bu haftadan itibaren bizi duyuyor. Organ gelişimleri gün be gün tamamlandıkça her hafta daha da tanıyıp biliyor bizi. Bu haftadan itibaren seslerimizi dinliyor yüksek ihtimalle. Eskisinden daha çok sohbet ettik onunla. Evdeki dışarıdaki sesleri ayarlamaya çalışıyoruz. (Bar, eğlence mekanı yok bir daha) Hoşlanacağı müzikleri buluyor evde biz de onunla dinliyoruz. Masal kitapları okuyacağız bir süre sonra. Onun mutlu bir gelişme süreci yaşaması bizce çok önemli. Keşke bizimle hislerini paylaşabilseydi. Yaşadığı yolculuğu kendi diliyle bize anlatabilseydi.

Anne karnında geçirilen süreye çok önem veriyorum. Bebeğin doğduktan sonraki uyku halleri, uyumlu bir çocuk olması, aileyi tanıması büyük oranda anne karnında yaşadığı şeylerle bağlantılı olduğunu öğrendik. Anne pozitifse bu bebeğe artı bir değer olarak ekleniyormuş. Başka seçenek kalmıyor. Atıp tutmak üzülmek yok, doğumdan sonraya erteliyorum hepsini.

Sınavlarım çok yaklaştı. İstediğim çalışma temposunu bir türlü yakalayamadım. Kaygılanmaya başladım. Bebi doğmadan sınavları verip kurtulmak istiyorum. Martın ortasında Ankara’ ya gideceğim. Haziran sonunda da sınavım var. O zaman çok daha sıkıntılı olacak biliyorum karnım burnuma yakın olacak. Yolculuk ve bir başka şehirde eşimden uzakta bir yerde olma durumunu düşünmek bile canımı sıkıyor. Yalnız kalmak istemiyorum. Arabaya binmek istemiyorum, uçağa binmek istemiyorum. Kemer kullanmak istemiyorum. Yolculuk ve gezme daha önceleri en büyük keyfimdi. Şimdi hiç keyifli gelmiyor. Hepsini bir risk olarak görüyorum. Gözümde büyüyüp duruyor.

Dahası… Denize girmek istiyorum. Huzurla suyun hafifliğine bırakmak istiyorum kendimi.

Geçen hafta sipariş ettiğim Do-um Hamile Yogası ve Nefes Çalışmaları CD-DVD lerim geldi. Anne karnı, yeni doğan gelişimi ile alakalı kitaplarım da geldi. Azar azar bakınıyorum her birine. Kendi derslerimden daha çok ilgimi çektikleri kesin. Buradaki Lamaze ve Doğuma Hazırlık Eğitimine de Fatoş Hanım ile birlikte 16. haftadan itibaren başlayacağız. Hepsini tek tek sayınca kendime yükleme yapacağım hissi uyandırıyor. Aslında pek öyle de denemez. Bilinçli bir anne olmak istiyorum. Doğururken de, altını temizlerken de, emzirirken de, büyütürken de… Annelik kitaplardan öğrenilecek bir şey değil. Ancak ben her şeyi suyun akışına bırakayım bebeğe nasılsa bakarız diyemiyorum. Doğru bilinen yanlışları, hiç değişmeyen geleneksel kurallarımızı bilmek ve daha da önemlisi bu yavru nasıl bir dünyaya geliyor bunu takip etmek istiyorum. (Gelişen bu dünyaya ayak uydurmakta bazen ben bile zorlandığımı hissediyorum.) Heyecanla yaşayacağım deneyimleri bekliyorum. Dilerim güzel haftalar bizi bekliyordur.

Sevgiyle,

Elif

 

 

16 yorum

  1. merhabalar,
    öncelikle huzurlu bir hamilelik ve sağlıklı doğum diliyorum. ben de 33 haftalık hamileyim. tam olarak 20. haftamda hissettim kıpırtıları, sonrasında hızla çoğaldı, şimdi tepeden karnımın aldığı şekilleri seyrediyorum gülümseyerek 🙂
    Ortam seslerini duyuyor ve tepki veriyor olmaları çok garip değil mi? 26-27. haftalardı sanırım Cem Yılmaz’ın gösterisini izlemeye sinemaya gitmiştik. sinemanın sesinden o kadar etkilendi ki içimde savaş çıktı sanmıştım, üstüne bir de 2 saat aralıksız gülünce yavrucuum çok şaşırdı o gün 🙂

  2. Ah Elif, senin bu disiplinli yazılarını okudukca kendimi odevini yapmamis ogrenci gibi hissediyorum! 😛 Maşallah diyeyim tabii önce. Ve de helal olsun. Bak bebi de karsılık veriyor bu kadar özene. Bu huzurun ve adanmışlığının birazı bana da bulaşır umarım. En guzel günler senin olsun. Sevgiler

    • Deniiiz 🙂
      Kendini kötü hissetme sakın. Benimkisi sadece bir şey kaçırmıyım herşeyi zamanında yapayım derdinden. 🙂
      Adanmışlık adanmışlık deyip durdum okuduktan sonra… Gerçekten adayabilir miyim ki birine ömrümü.. hala çok uzağım annelik dürtüsünden.. 🙂
      Sadece gözümün önüne bize muhtaç bir minik yavru geliyor. Benim anneme değil bana ane diyecek bir bebek… daha önce hiç tecrübesi olmayan birine.. Onu korkutmadan, sevgiyle büyütebilmek en büyük arzum.
      Ve dahası ben senin süper bir anne olacağına inanıyorum. Yazdıklarından seni anlamaya ve hissetmeye çalışıyorum. Bebinle son derece uyumlu olacağına ve senin annelikle dolup taşacağına inanıyorum.
      Sağlıkla gelsinler…

  3. Çiğdem-Üzüm

    Eliiiiiif merhaba,
    Ne çok şey yapıp planlamışsın kısacık sürede:)
    Genel geçer bilgilere çok da aldırma bence, bebiyi hissetmiş olduğuna inanıyorum ben:) İlk 18. haftada hissettiğimde bile inanamamıştım ama sonradan hareketlerin devamı gelince sen de daha iyi ayırt edebilirsin olayın gerçekliğini.
    Denize girmeyi hayal etmediğim bir günüm bile olmuyor sanırım, allahtan doğum öncesi bir iki ayım olacak şöyle deniz-güneşin tadını çıkarmak için diye avunuyorum ben de.
    Sınavlardan her bahsettiğinde elimde olmayarak tembel öğrenci modunda düşünüyorum ve amaaan boşver diyebilmek istiyorum sana:) Ya da en azından elinden geleni yap ama böyle bir dönemde o tip bir başarı için çok da kendini sıkma bence. Hayat uzun, her şeye vaktin olacak daha.
    Doktor randevusunda bol şanslar ve sevgiler,
    Çiğdem

    • Çiğdem ve Üzüm Kız 🙂
      Ne güzel yazmışsın.
      Bana cesaret verdin. Kendimi egomu dinlemeden bebiden haber bekliyorum. Her garipliği dinlemiyorum biraz içim gıdıklanıyor 🙂
      Özellikle Üzüm hareketlenmeye başladığından beri yaşadıklarınız beni bile heyecanlandırdı. Sana kendini hissettirdikten sonra daha da güzelleşti herşey…

      Denize mümkün mertebe girmek tadını çıkartmak lazım. Gece rüyalarımda bile denize girip huzur bulduğumu görüyorum. Kokusunu özledim resmen. Her fırsatta tadını çıkart nolur sende.
      O kadar tatlı söylemişsin ki… cidden huzur buldum yazdıklarında… ” Hayat uzun, herşeye vaktin olacak daha.”
      Ah şu sınavlar… Hiç bitmeyecek gibi geliyor. Sıkıntısı cidden can sıkıyor. Hazirana kadar süre verdim kendime. O güne kadar çabalayacağım biterse zaten ne mutlu. Olmazsa, akışına bırakacağım. 🙂 Halledeceğim gibime geliyor.
      Desteğin için teşekkür ederim. Güzel haftalar dilerim ikinize de…
      Sevgiyle..

  4. Elif hanım doğrusunu yapıyorsunuz, okuyun öğrenin hazırlık yapın. Ben hamileliğimde hiç ilgilenmedim bu bebek bakım işleriyle, doğunca da resmen sudan çıkmış balığa döndüm. Ben hayatımın hiç bir alanın da geleneksel biri değilimdir mutlaka okur araştırım. Genel anlamda bez değiştirme, besleme sorun olmuyor ama uyku gerçekten zor iş. Sallanmadan uyuyacak diyorum ama nasıl olacak hiçbir fikrim yok. İlk iki ay annenlerdeydim, onlar bolca salladı eve dönünce kaldım, hiçbir yaşamsal ihtiyacımı karşılayamıyordum, yapışık dolaşıyorduk. Sallayarak uyuyor, yani uyumada değil sallamayı bıraktığım an ağlıyor. İnternet araştırmaları sonrası tracy ile tanıştım, sipariş verdiğim üçüncü kitapdı sanırım ve hayatım değişti. Üç ay civarıydı oğlanı rutine soktuk, kendi uyumaya başladı ve bana kalan vakitler oluştu. Hayatımızın dönüm noktası, oğlum şuan 2,5 yaşında hala erken yatar ve kendi uyur. Ah çok uzattım, demem o ki, bebek bakımı özellikle uyku ile ilgili kitaplar okumak gerekli, tabi ki her bebek kendine özgü, zaten yöntemleri bebeğinden geri dönüşlere göre modifiye ediyorsun. Kolay gelsin, sevgiler:)))

    • Selcan Hanım,
      Desteğiniz için çok teşekkür ederim. Ne kadar da güzel yazmışsınız.
      Aslında şimdilik sadece normal doğum için eğitiyorum kendimi, o ciddi bir hazırlık süreci. Ve tabi anne karnında bebek için yenmesi ve yapılması gerekenleri…
      Bebek doğduktan sonra inşallah fırsatım olduğunca bebekle nasıl yaşanır öğreneceğim. Tracy i bende çok duydum. Hatırlattığınız için tekrar teşekkür ederim. Kesinlikle edineceğim. 🙂
      Yavrunuzla sağlıklı güzel günler diliyorum.
      Sevgiyle,

  5. Incir'in Annesi

    Aslinda ne guzel yazmistim yorumumu, bilgisayarin azizligine ugradim. hadi bakalim yeniden:)

    Elif, rahat ol demekle olmuyor biliyorum ama sen yine de rahat olmaya calis lutfen. Sana kendimden ornek vereyim, belki biraz ferahlarsin yolculuk konusunda.
    Ben Incir’e hamileyken en az 18 kere (bir yerden sonra saymayi biraktim:)) ucak yolculugu yaptim. Kimi 1 saatlik kimi 21-22 saati bulan ucuslardi. Kiminde yalnizdim, kiminde kocam ve en sonuncuda da annem yanimdaydi. Bu sonuncuda 34 haftalik hamileydim, dogum icin memlekete donuyordum ve ucusun suresi de 13 saatti. O ucus icin yasadigim macera da cabasi:)

    Herkesin sartlari elbette farkli ama unutma ki her sartta bebiyi sen koruyor, kolluyorsun. Yine oyle olacak ve sen sagsalim yapacaksin gerekli yolculuklari diye dusun. Belki o tarihlerde esin de sansli bir sekilde isinden izin alabilir ve birlikte gidersiniz Ankara’ya.

    Sinavlar konusunda basarilar dilerim. Sonrasinda da guzel maviliklere kendini birakabilmeni.

    • Sevgili İncir’ in Annesi diyorum size 🙂

      Çok çok teşekkür ederim. Maaşallah.. Ne kadar zorlu bir süreç o kadar çok ve uzun yolculuk. Çok utandım. Ben tek kelime daha etmiyeyim. Bir yolculuk için bu kadar söylendim 🙂
      Sayenizde abarttığımı fark edip atlatırım ben bunları da diyebildim. Hallederiz biz bebiyle yolculukları dediğiniz gibi belki eşimde son ayımızda işini ayarlayabilirse yanımızda olur.
      Olumlu yaklaşınca olumlu düşünebiliyoruz ancak…
      Bunu fark etmemi sağladığınız için çok teşekkür ederim.

      Maviliklere özlem duyuyoruz… Hepimiz kavuşuruz inşallah…

      Güzel yorumun sahibi İncir’ in Annesine çokça teşekkürler…

      • Elif, ben de utandim sen bana “siz” diye hitap ederken bak ben hala “sen” diyorum:))

        Bir de endiselerini kucumseyerek yazmadim bilesin:) dedim ya benim sartlar oyleydi uyum sagladim. Sen de ustesinden geleceksin karsina cikacaklarin!

        Birazcik iyi hissetmene sebep olduysam ne mutlu bana.

        Sevgiler

        • Hiç utanmayın bende Zeynep diyeyim.. 🙂
          Hiç öyle düşünmedim 🙂 Bilakis bana moral oldun. Destek oldun… Tüm bunların farkına varıp sevindim. Çok naziksin 🙂
          İlgine çok teşekkür ederim.
          Antep’ ten sevgiyle,
          elif.

  6. Çarşamba Gebesi Pelin

    Gerçekten okumak öğrenmek çok önemli. Ya da yakın çevrede bir bebeğin olması ve onu ve anneyi gözlemlemen. Ben 8 yıl önce ablamı çok güzel gözlemlemiştim, e yeğenime de az da olsa bakmışlığım vardır. Ama aradan 8 yıl geçti, bizimki koca delikanlı oldu 🙂 Ben de haliyle pek çok şeyi unutmuşumdur. O yüzden ben de böyle bir kurs bulup gitmek istiyorum. Sen çok iyi yapıyorsun Elifcim, aynen devam.

    Bir şeyi merak ettim, eşinin ablası haftalık hediyelere devam ediyor mu? Nedir son durumlar anlatsana biraz. Çok hoşuma gitmişti o olay benim 🙂

    • Sevgili Peliiin 🙂

      O geldiğinde her şey çok farklı olacak sanırım… Ben de kardeşimin doğumuna ve büyümesine şahit olmuştum ancak.. çook uzaklarda kaldı sanırım…
      Aslında kurs bebek bakımı ile ilgili değil. Kurs sadece doğal doğum ile alakalı 🙂 Şimdilik doğum ve anne karnında neler yapmam gerektiği ile ilgili şeyler okuyup öğreniyorum. Bebek bakımı çoook sonra ilgi alanım olacak sanırım… 🙂
      Desteğine çok teşekkür ederim.

      Bebinin halası hala devam ediyor 🙂 Hemde hiç yılmadan…
      Bebeği ve annenin başına gelenleri bu kadar yakından takip ediyor olmamın sebebi de o aslında.
      Annede herhangi en ufak bir değişikliği bile oraya not ettikleri için gereksiz yere kaygı etmemi ve olası garip sorularımı bile önlüyor. Bu hafta bu çok normal deyip geçiştiriyorum. 🙂
      Süslü püslü magnetli boncuklu önlük bebek malzemesi tasarımları her hafta küçük hediyeleri ile birlikte her hafta bizi buluyor. Geçtiğimiz haftalarda omega 3 bile almıştı bizim için. Artık eşimle utanıyoruz. 🙂
      Sağolsun iyi ki var.

      İlgine çok çok teşekkür ederim Pelin.. Haftalarınızı bekliyorum..
      Sevgiyle…

  7. Ben de cok dert etme derim…35 haftalik hamileyim, gecen hafta doktora savunmam vardi…Hayatimin en stresli gunuydu, karnim burnumdaydi, geldi gecti…Londra’da yasadigim icin Turkiye’ye ucak yolculugu yaptim,yalniz da oldu, esimle de…Ailemizde cok fazla saglik sorunlari oldu, ama geciyor iste bir sekilde…Cok fazla dikkat edince dert de cok oluyor bence, dert etme kendine, keyfini cikar…Allah yardim ediyor bir sekilde hamilelere…
    SInavlarinda bol sans:)

    • Burcu…

      Öncelikle geçmiş olsun. Dilerim herşey en güzel şekliyle bitmiş olur. Sevinçli haberleriniz çift olur…
      Gerçekten cesaret verici bir örneksiniz. 35 hafta uçak yolculuğu ve bir de doktora savunması… 🙂
      Ben de öyle inanıyorum. Sanki Haziranda her şey bitecek gibi… Öyle dilerim..

      Desteğinize çok teşekkür ederim.
      Bende size başarılar ve de güpgüzel bir doğum dilerim.
      Sağlıkla kavuşmanızı dilerim.

  8. yukarda yazılanları büyük bir merak ve heyecanla okudum.şimdi benim için çok uzak yıllarda kalan endişeler,meraklar,özveriler……….. ve birsürü şey hissettim.gülümsedim,hak verdim,artıları-eksileri gözlemledim.elifim birkere herkes dogurabilirde,herkes ana olamaz.sen yüregindeki bu sevgiyle belliki çok güzel bir anne olacaksın. yer yüzünde mükemmel diye birşey yok.hiçbirimiz degiliz.elbette eniyisini yapmaya çalışıyoruz.ama bazan oluyor,bazan olmuyor.çocuklarınızı büyütürken,kendi haklarınızı,kendi heveslerinizi,zevklerinizi bir köşelere sıkıştırıp yok saymayın lütfen.çok yıllar sonra kuşlar yuvadan uçupta evnüfusu azaldıgında ,yapacak pek birşeyiniz kalmıyor….. çocuklarınızı çok sevin,sevin,sevin ama sizin ebeveyn,onların çocuklarınız oldugunu unutup terazinin ayarını bozmayın lütfen.bitmeyen sevgilerle kalın.