23 Yorum

Deniz M’in Gebelik Günlüğü, 15. hafta

Perşembe gebesi Deniz İstanbul’dan bildirmeye devam ediyor.

Deniz M’in Günlüğü’nü buradan takip edebilirsiniz.

***

Bu hafta nerden başlasam nasıl anlatsam bilemedim. Özetle nazar etmişim kendi kendime geçen hafta. Ya da erken müjdelemişim baharı! Şu nalet bulantılarım bitmedi gitti. Tam “oh bee” diyecekken yine yerlere yapıştırdı beni. Kâh sabah, kâh akşam, kâh gün içinde ara ara yokladı yine. Hala yediğimin içtiğimin tadı tuzu yok. Gerçi artık daha cesurum, gelsin browniler, gitsin dolmalar hiç esirgemiyorum desem yeridir.

DenizM_15Hafta

 

Ve de sürekli bitmek bilmeyen bir açlık hissediyorum. Ama gerçekten s-ü-r-e-k-l-i! “Bi yandan miden bulanırken bi yandan nasıl hep aç olabilirsin ki” diyenler için cevabım “oluyor işte!” Artık ne yiyeceğimi şaşırmış vaziyetteyim. Tok tutusun diye tam tahıllara, yulaflara, yoğurtlara vurdum kendimi. Ama yine de yetmedi, gene acım gene acım. (Bu arada sadece 3 kilo almışım şimdiye kadar ama olan değil, olabilecek olan korkutuyor beni) Sonunda doktorumu arayıp “acaba bende şeker olabilir mi” diye sordum. O da “ona bakmak için daha çok erken, üstelik hamilelik öncesi şekerine bakmıştık, gayet normaldi, bir de tokluk şekerine bakarız haftaya, ama sık sık azar azar ye, ve de unutma hamilesin, şu aralar normalde hissetmediğin bi açlık hissetmen normal” dedi. Malum yaş 35 olunca insanın aklına her şey geliyor, hatta öncelikle en kötü şeyler…

Dengesiz ruh halim de bu hafta tam gaz devam etti. Küsmediğim bi kaç arkadaşım kaldı. Artık sonum hayır ola… Herkes mi pek bi bencilleşti, ben mi pek bi alıngan oldum anlayamıyorum artık. Ben tüm yakın arkadaşlarımın hamileliklerinde onlara karşı çok ilgili ve duyarlıydım. Çok mu, benzer bir ilgi beklemek?

Uykusuzluğum da yine beni bitirmekte. 2 gün deliksiz uyuyorsam haftanın geri kalanında sabah 2 ile 8 arası cin gibi dolanıyorum evin içinde. Ne süt içmeler, ne kitap okumalar, ne yoga yapmalar, ne rahatlatıcı müzik dinlemeler, hiçbir şey beni yeniden uykuya daldıramıyor. Ama hani hamilelik demek uykudan kafayı kaldıramamaktı? Niye hala zombi gibi dolanıp duruyorum ben ortalıklarda?

Bu arada gün be gün pörtleyen göbeğim üzerinden spekülasyonlar da bitmek bilmedi. “Ay göbeğin çok sivri, bu kesin erkek” diyenlerle “kız kusturur, hala kusuyorsan bu kesin kız” diyenlerin arasında kaldım, ve fena halde daraldım! Bir de “Ama hissetmen lazım artık mutlaka, annelik içgüdüsü malum, sen kesin biliyorsundur da söylemiyorsun” diyenler var ki artık ne diyeceğimi bilemiyorum. Artık bir an önce zaman geçsin, şu doktor muayene günümüz gelsin (haftaya), doktorumuz da artık neyse ney söylesin de kurtulayım bu baskılardan! Kız da erkek de olsa benim kabulüm, yeter ki sağlıklı olsun.

Bu arada bebiyle hafif bi kaynaşmaya da başladık gibi. Fena halde vicdan azabı çeker oldum böyle uykusuz geçen gecelerde,” kim bilir ne çok rahatsız oluyordur zavallım” diye. Kız – erkek baskılarını da hissediyor mudur ki, sevilmeyeceğini sanar mı ki, ben trafikte sinirden çıldırırken o da korkuyor mudur ki n’oluyor orda diye, gibi neler neler geçiyor aklımdan. Sevgilimle de bebili hayatı artık farklı yaklaşır olduk. Önceleri “Aaa ne güzel bebiyi de aramıza alacağız yatakta, ne güzel oynayacağız onunla”, ya da “Tatile o da bizimle gelecek, beraber gezeceğiz artık” diye hayaller kurarken, şimdi artık “Ne zaman başlasak bi bakıcı aramaya”, “nereye koyarız onca eşyayı bu evde, şuraya da mı bi dolap yaptırsak acaba” hesapları yapmaya başladık.

Bir de düğün dernek koşuşturmalarına hala devam. Olmadık detaylar geliyor aklıma. Aman onu da unutmayayım diyorum, gecenin olur olmadık saatlerinde oturma düzenleri kuruyorum kafamda. Biliyorum bu kadar detayda boğulmak çok gereksiz ama huyum kurusun, takıldım mı çıkamıyorum işte işin içinden. Bu arada iş demişken, iş yerinden normalde bol seyahatli, hem zihinsel hem fiziksel pek aktif bir hayatım vardı. En basit ifadeyle, hayatımın en verimli günlerini geçirmiyorum diyeyim. Leyla gibi dolanıyorum ofiste ve artık günü birlik yolculuklar sonrasında bile kendime gelemiyorum. Bir ben değilim di mi böyle hamilelik buhranları yaşayan?

Haftaya hayırlı haberler paylaşmak dileğiyle,

Sevgiler,

Deniz

23 yorum

  1. mrb deniz
    merak etme bulantıların 1-2 haftaya geçer,ben bu hafta sadece 1 kere yaşadım(yani artık bitti sayılır),insan gerçekten herşeyiyle değişiyo hamilelikte bende aynı şeyleri yaşıyorum acaba bendemi bi sorun var diyorum kendime,ama fazla alınganlık yapıyorum kendi adıma,bazen kırıcı olabiliyorum,sende sıkma canını kendinle beraber bebeğide üzme…normalde haftaya dr randevum vardı,ben dayanamayıp bu hafta başka dr.a göründüm erkeğe benzetti(inşallah değildir 4.erkeği çekemicem evde:)) şaka şaka sağlıklı olsunda ne olursa olsun),ilk 2 oğlumda hiç bulantı nedir bilmiyodum ama bu hamileliğim çoook kötü geçiyo,ben tam 15 hafta 3 günlüğüm hala ilaç kullanmıyorum,bakalım haftaya dr.vitamin ve kan ilacına başlayabilir belki,sana iyi haftalar geçirmen dileğiyle….havva

    • Cok saol Havva. Ben de artık bitsin diye can atıyorum. Yetti hakikaten bu kadar bulantı & kusma! Sana da kolay gelsin. 🙂 Maşallah minik bir ordun olacak demek evinde. Kiz da bir sonrakine artık! 🙂 Ben vitaminlerimi almaya devam ediyorum hala. Sana da sağlıklı bulantısız güzel günler dilerim. 🙂

      • valla deniz ev hanımı olsam 4-5 yaparımda çalışınca ve çocuklara bakıcı bakınca olmuyo,normal doğum olmasaydı bağlatıcaktım ama artık tek alternatifim kocayı öteki odaya atıp arkadaş gibi yaşıcaz,yoksa üstüme ceket atsa hamile kalıyom anlamadım gitti:))

        • Dur yahu bir kalemde harcama kocayi! Doktoruna sor bak ne kolay ve etkili yontemler var ucusan ceketlere karsı! 🙂

    • Hah işte bak, “sana kız yakışır”, “her annenin bir kızı olmalı” diyenler duysunlar bunu! 🙂

      Sağlıkla gelsin inşallah.

      • blogcu anne sen dene yinede bence,benim olmadı diye seninde olmıcak değil ya…bu arada yeni öğrendim kız yada erkek olması için 4-5ay kadar önce diyete girmek gerekmiş ve belli günlerde ekşınlı dakikalar:) tabi benim süpriz bi bebek olduğu için böyle bi şansım olmadı,sen bence şiimdiden beslenme şeklini değiştir 4-5 ay sonrada bize müjdeyi ver:)

  2. Çarşamba Gebesi Pelin

    Deniz merhaba,
    Ben de eskiden beri hamile arkadaşlarıma sevgi ve ilgiyle yaklaşır, sürekli durumlarını sorar ve kendilerini anlatmalarını sağlardım. Bu ilgiyle alakalı birşey bence. Benim çoğu arkadaşım aynısını bana yapmıyor. Ben de senin gibi ilgi bekledim tabii ilk başlarda baktım olmuyor boşverdim. Hatta çoğu, ben ‘şu şöyle bu böyle vs vs’ diye konuşurken ‘amaan çok sıkıcısın” ya da “uff yine mi hamilelik, yine bebek, yeter” ya da “sen de amma takmışsın kafayı buna, başka konu mu yok” gibi laflarla moralimi bozdu. Tabii bunları söyleyenler bekar-çocuksuz grup. Ben de beni asla hiçbir şartta anlamayacaklarını, benim konularımın onların ilgisini çekmeyeceğini ve gerçekten ben konuştukça sıkıldıklarını anlayıp ilgi beklemekten vazgeçtim. Hatta onlarla bu konuları (onlar bana sormadıkça) HİÇ konuşmuyorum. “Nasıl gidiyor?” dediklerinde “iyi” diyorum sadece. Onlar bu kısa yanıttan memnun oluyorlar, ben de beklenti içinde olmadığımdan mutlu oluyorum. Sadece beni anlayan arkadaşlarımla (anne olanlarla) konuşuyorum. Yetiyor. Keşke böyle olmasa, keşke yakınlarımız bizi anlasa, heyecanımızı paylaşsa, bizi dinleseler… Ama n’apalım olmayınca olmuyor. Sen de çok üzülme bence. Alınganlık yaptığını sanmıyorum senin.

    • Valla benim bekar arkadaşlarım (hevesli olduklarından olsa gerek) daha bile ilgililer. Doğum yapmış olan arkadaşlar asıl beni küstüren. Tamam onların da ilgilendikleri bebeleri var ama ben zamanında böyle mi yaptım ama onlara? Hep ben miyim anlayış göstermesi gereken? Onların müsait zamanlarına uyum sağlaması gereken? Onların ayağına gitmek durumunda kalan? Onlar önce doğurdu diye ben hep alttan alan ve sabırla sırasını bekleyen taraf mı olacağım yani? Biraz da ben bencillik yapmayı öğrenmek istiyorum artık! Resmen bozuluyorum ama!

      • Deniz hanım, çocuk olduktan sonra durumlar çok farklı oluyor, malesef enerjiniz eşinize çocuğunuza bazen yetersiz bile kalabiliyor, o nedenle arkadaşlarınıza bence darılmayın, siz onlarla ilgileniyordunuz ama çocuğunuz yoktu o dönemde.. sadece hava almak için dışarı çıkarken bile çocuk yemeğini yedimi kıyafetinin kalınlığı iyi mi, yok beresi yok atkısı,yok çantası, en az yarım saat demek..dışarı çıkınca herşeye ilgisi artan bebeler daha bi hareketli oluyor, evlerinde daha huzurlu oluyorlar, ben çoğu zaman arkadaşlarımla buluştuğumda onlar çaylarını salonda içerken ben koridorda oğlumla top oynar buluyorum kendimi:) bir de uyku düzenleri çok sıkıntı oluyor dışarda.. işte o dostlarınızın sebepleri bunlara dayanıyordur diyebilirim:) sadece moral bulun, sizi sevmediklerini düşünmeyin diye yazdım:)

  3. Incir'in Annesi

    Merhaba Deniz,
    Hamileyken duygu dalgalanmalari cok normal. E bir de senin dugun telasin var. Belli kafanda hep mesgulsun. Cok dogal tum bu karmasa icinde bir oraya bir buraya vurman kendini. Nasil olur bilemiyorum ne yazik ki ama kafandakileri uykuya yatmadan once cikarmaya calis. Bir komedi filmi, dizisi seyret mesela. Sadece ona gul ve hemen yat.

    Uyku onemli. Senin gun icerisinde hareketlerini, gucunu ve olumlu duygularini etkiler. Eminim, soooyle bir dalip uyusan her sey gozune daha guzel gelecek. Konulari kafana daha az takacaksin ve daha mutlu olacaksin.

    Uzerinde kiz / erkek olsun baskisi mi var? Kim yapiyorsa o baskiyi kendisine o isin coktaaan hallolup bittigini, ne kadar baski yapilirsa yapilsin bebinin cinsiyetinin degismeyecegini ve zaten cinsiyeti senin secip begenip aldigin bir sey olmadigini anlat lutfen. Benden de selam soyle:) Ben de bilmiyorum, bana da boyle boyle soylediler der, sucu bana atarsin:)

    Bebin sizin onu sevdiginizi hissediyor / hissedecek, bundan hic suphen olmasin.

    • Valla çok haklısınız, bütün kötülüklerin anası uykusuzluk! Hem huysuz hem de güçsüz bırakıyor insanı. Uykuya doymadığım günler daha çok bulantım oluyor, daha şiddetli kusuyorum, daha alıngan ve saldırgan oluyorum, o kadar net yani! Tespitte eksik yok da bir de çözümü tuttursam… Hipnoz dahil herrr türlü öneriye açığım, yeter ki deliksiz uyku uyuyabileyim! Desteginiz icin cok tesekkur ederim. Sevgiler

      • Çarşamba Gebesi Pelin

        “Deliksiz” olayı bilmiyorum ne kadar mümkün. Ben neredeyse gebeliğin başından beri hiç deliksiz uyuyamadım. Ha uyanıyorum gecenin bir yarısı, dönüp tekrar uyuyorum o ayrı. Ama her gece en az 3-4 kere uyanıyorum. Kandırdılar bizi Deniiiiiiz, hani bu uyku bölünmesi 7.-8.aydan sonra olacaktıııı? 🙂

  4. Deniz boyle gelgitler herkesde oluyor. Dun gece arabanin arkasi biraz egri oldu duzelt istersen deme gafletinde bulunan esimle konusmuyorum! Ustune de guzelce agladim, e daha ne olsun. Umarim bulantilarin da bir an once gecer.

    • Sevgilime okutuyorum bunları. Hazırlıklı olsun başına geleceklere! 🙂

  5. Bende de aralikli olarak uykusuz geceler oluyordu Deniz…Simdi 36 haftaligim, ozellikle 7.aydan itibaren uykusuzluk ciddi sekilde azaldi…Sanirim sadece donemlik…Umarim bir an once uyku perisi gelir:))

  6. yok arkadaş böyle bu işler. alttan alan birileri olunca diğerleri bunu anlıyor ve ona göre davranıyorlar. bencil ve kaprisli insanların etrafında bu sebeple herkes pervane oluyor. tuhaf ama gerçek. evrimin bi yerlerine baksalar kesin bununla da ilgili birşeyler bulunur bence. şişmanlık geni bile var. sizin ve benim gibilerin kanına da alttan alma geni karışmış. biz de insanlığın devamı için gerekli halkalarızdır diye avunalım. hatta belki de, biz olmasak insanlık (her anlamda) olmazdı.

    • Katılıyorum. Maalesef insanoğlu böyle. Kimin kime gücü yeterse. Ya da kim kime kıyabilirse… Ben onlara kıyamadım ama onlar bana kıyabiliyor. Acımasiz ve bencil olabilmeyi öğrenmek istiyorum acil tarafından! 🙁

  7. Mrh deniz 38.haftamda bir gebe olarak söyleyebirimki koca göbeğimde sağa sola dönmek uyumak eğilip doğrulmak tam bir işkenceyken bile ilk 16 haftadan çok daha iyiyim anılarım geldi gözümün önüne gecenin bir yarısı evde dolaşıp süt ısıtmalarım açlıkla karışık mide bulantılarım ama merak etme bıçak gibi kesildi 16.haftadan sonra seninde öyle olur umarım bu benim 2. Gebeliğim ilkinde hiç kusmamış uykudan gözümü bile açamamıştım kızım oldu ikincide bol mide bulantılı son derece uykusuz bir gebeyim ve oğlum olacak her kafadan bir ses çıkıyor anlayacağın. Alınganlık mevzuuna gelirsek dün akşam eşimden bana süt ısıtmasını istedim tamam dedi ama telinde oyun oynamaya devam edip hemen ısıtmıyor diye iki gözüm iki çeşme ağladım bide bissürü söylendim beni çocuğumu önemsemedi diye şuan gülüyorum ama öyle hissettim işte napalım hormonlar bizi esir aldı:)))

    • 16. haftama girdim artik. Dilerim artık hepsi bu hafta biter gider. Sizin yorumunuzu da okuttum sevgilime. “Haberin ola, bak bunlari da yaparsam sasirma, bir ben böyleyim sanma!” diye. Depresyona girdi şimdiden! Size de hayırlı doğumlar diliyorum. Sağlıkla, zamanında, kolaycacık alırsınız dilerim oğlunuzu kucağınıza. Sevgiler

  8. acemi anne adayı

    Sevgili Deniz..ben de 33 haftalık gebeyim..şu arkadaş konusunda sana şunu söyleyebilirim..hamile olduğumu söylediğimde bende çevremdeki arkadaşlarımı kaybettim..daha doğrusu arkadaşlar böyle günlerde belli oluyor .şimdi bile düşününce niye böyle davrandıklarını tam anlamıyorum..ama kıskançlık faktörü de var sanırım..bunun için üzülme..diğer sıkıntılarının da en kısa sürede geçeceğini ümit ediyorum…

  9. 16. haftama girdim artik. Dilerim artık hepsi bu hafta biter gider. Sizin yorumunuzu da okuttum sevgilime. “Haberin ola, bak bunlari da yaparsam sasirma, bir ben böyleyim sanma!” diye. 🙂 Depresyona girdi şimdiden! 🙂 🙂 🙂 Size de hayırlı doğumlar diliyorum. Sağlıkla, zamanında, kolaycacık alırsınız dilerim oğlunuzu kucağınıza. Sevgiler

  10. merhaba deniz tebrik ederim umarım sağlıkla alırsın bebeğini kucağına hamile olduğumu öğrendiğim 4. haftadan 16. haftanın sonuna kadar 7/24 hiç durmadan kusan 8 kilo veren haftada iki kere hastanelik olan artık serum verecek damar bulanamayan biri olarak söyleyebilirim ki bir sabah uyanacaksın ve herşey bitmiş olacak. sen bile nasıl bıçak gibi kesilebilir diye şaşırıp inanamayacaksın. mide bulantıma eşlik eden ülser ağrılarım ve tavan yapmış migrenim ile yaşadığım 16 hafta içinde her hafta doktoruma bebeği alması için yalvardığım günleri hatırlıyorum hatta ölmek istediğim günleri bile. 16 haftadan sonraki süreç ise tarif edilemez mutluluklarla dolu. oturamamak, kalkamamak, uyuyamamak, mide yanması bunların hiçbiri umurumda olmadı. yedim içtim 30 kilo aldım ve gezdim:))) umarım herşey yolunda gider bebişiniz sağlıkla gelir