21 Yorum

Ya Sonra?

Deniz okuldan 3’te geliyor. Saat 4’e kadar Derin’le bir şeyler atıştırıp televizyon seyrediyorlar birlikte.

Sonra ödev mödev derken sıra oyun oynamaya geliyor. Genellikle birbirlerini özlemiş oluyorlar, güzel oynuyorlar ilk başta. Ama sonrasında kavgalar başlıyor, ki bu kavgaların ses düzeyi de fiziksel boyutu da giderek tırmanmaya başladı. Korkuyorum sayın seyirciler.

Hava güzel olduğunda benden mutlusu yok. Bahçeye salıveriyorum ikisini de. Kah peşlerinden koşturuyorum, kah oturduğum yerden izliyorum, iyi oluyor. Ama hava kötüyse yandık. Bazen kendi hallerine bırakıyorum, bazen oyunlarını ben yönlendiriyorum ama illa ki bir noktada kavga çıkıyor.

Geçen gün Deniz ödevini yaparken Derin trenlerle oynamak istedi. Odadan trenleri aldık, salona getirdik. Tabii bu sırada Deniz’in dikkati dağıldı: ne oldu, ne yapıyorsunuz, bıdı bıdı. Neyse, ödevin bitince sen de oynarsın dedik falan filan. Salonda kurdum bu trenleri.

Tren

Uzun zamandır yapmadığımdan hamlamışım. Yoksa bir ara yaptığım köprüler bayağı iddialıydı.

Efendime söyleyeyim, Deniz’in ödevi bitti, o da oynamak istedi, biraz daha demiryolu ekledik falan filan. Bunlar oynadılar, ben sofrayı hazırladım, 426 kere sofraya çağırdım, en nihayetinde geldiler, uzun uğraşlar sonucunda yemek bitti, neyse uzatmayayım babaları gelmek üzere, benim gözüm yollarda… “Hadi bakalım, şimdi trenleri toplayın, artık yatma saati geliyor” dedim. İtiraz illa ki bekliyordum ama Deniz ne dese beğenirsin? “Anne trenleri sen kurdun, sen topla”

Yek yea?! Üçkağıtçıya bak sen! Beni kendi silahımla vurmaya kalkıyor. Onlara “oyuncaklarınızı toplayın” dediğimde “yardım et” derler bana, ben de “siz dağıttınız, siz toplayın” derim. (Hoş, sonra ben (de) toplarım ayrı) Bizim uyanık, sanki tren yolunu ben kendim için dizmişim gibi sen kurdun, sen topla diyor! Daha da bi şey kurarsam.

Oğlum topla, evladım ben sizin için yaptım falan, yok, dil pabuç. Babaları eve geldiginde biz münazaranın doruklarındaydık. En nihayetinde kavga gürültü birlikte topladık onları. Ben ona “Daha da havanızı alırsınız” , o bana hala “Ama sen kurdun!” diye söylenerek.

Düşündüm kendi kendime… O trenleri toplamam en fazla 5 dakikamı alırdı. N’olurdu yani yapsaydım? Çocuğumla bır bır bır bır tartışmasaydım?

Ama sonra dedim ki:

Bugünün bir de
Yarını var
Topladım belki
Bugüne kadar
Ya sonra?
Ne yaparlar benden sonra?
Elin kızı ne der bana?
“Hiç öğretememiş oğluna
Alıştırmamış toplamaya”
Kalk
Kardeşini de al
Kızıyorum ben
Sen oyuncaklarını topla

 

21 yorum

  1. :)) Bayıldım şarkıya, herhalde artık yeni sözleri ile söylerim ben 🙂

  2. Ben henüz bu duruma erişemedim. Eninde sonunda biz topluyoruz herşeyi 🙂

  3. 🙂 YA BAYILDIM O TREN YOLLARINA OĞLUMA ALMAK İSTERİM BÖYLE BİŞİ..İKEADA MI NE VARDI DİMİ

  4. şarkı sözü de mi yazmaya başladın cnm…..ama çok başarılı buldum valla..bravo:)

  5. Ya bizde de durum bu.Hiç bişeyini toplamıyor.Daha 2 numara yürüteçte seyrediyo abisini,o da işin içine girerse yandık.Biz de bazen kavga büyüyo,ben topluyorum oyuncakları siyah poşete hooop balkona.Bak atcam diyorum.O da inat gidip topluyo benim eşyaları balkona atıyo.Yenilen benim tabi.Para veriyorum o oyuncaklara tomarla alıyorum tabi içeri geri.Ya bi tek benmiyim böyle diye merak ediyorum valla.Ne istikrarsız anneyim diyorum,dediğimi yapamıyorum:(

  6. aslı kırkım

    :))) çok tatlı..geleceğimi görüyorum siz de..ikinci de katılınca abiye napcaz bakalım…

  7. oyuncaklarını kendı toplayan cocuk varmıııııııııı?????? varsa bende ıstıyorum:):)

  8. Elif çok tatlısın yaa..
    Sana katılıyorum. Ben kardeşlerim için çok uğraş verdim. Sorumluklarını öğrensinler diye çırpınıp durdum. Yine de annem hep kendi yaptı onların yerine. Sonuçta şimdi kimse kendi işini yapmıyor. Hep annem arkalarında… nereye kadar. Kaldı ki annem yapar ama o çocuklar ne olacak? Aslan yattığı yerden belli olur lafını çok severim. Cidden öyle. Çocuğa oyuncak toplatmak, valizini çektirtmek, onu yürütmek, sofrada emeğinin geçmesini sağlamak ona eziyet değildir. Onu yaşama dahil etmektir. Faydasınadır. Kazanacaktır.
    Özellikle erkek çocuklar izole yaşıyorlar anneler sebebiyle. Ben öyle anne olmak istemiyorum. Kendime bunu anlatmaya çalışıyorum şimdiden. Çocuğu sıkmadan baskı altına almadan tatlı tatlı eğitmek istiyorum.
    Yanındayım, izindeyim…
    Sevgiyle,

  9. :)))) Cok tatlisin Elif yaa:)))) bayıldımm, gülüyorum hala:))))

  10. Dağınıklıklığı sevmeyen ve dağınıklıkta konsantre olamayan ve fakat dağıtan çocuklar iş dağınıklığı toplamaya gelince hemen kenara çekiliveriyorlar. Ne kadar konuşursak ne anlatırsak faydası olmuyor ve biz topluyoruz. Ama ben şuna inanıyorum, toplayan annesi bile olsa odanın bir düzeni olduğunu öğrenen çocuk özellikle aynı oyuncağı hep aynı yerde bulan çocuk eninde sonunda bu düzeni öğreniyor. Misal ben, misal kardeşim, misal Defne.. Topla hadi diye vıdı vıdı konuşmasam eksiklik hissediyorum ayrı 🙂

  11. Of koptum ya:))))

  12. Harika bir anlatım daha, yine kıkır kıkır gülerek okudum yan masamda amirim de kötü kötü baktı bana:) geçenlerde benim kızım da (teyze hatası sebebiyle) unutlan tepsi üzerindeki yoğurdu elleriyle yoğura yoğura yerken yakalandı tabi koltuk battı , üstü başı battı derken mecburen almak zorundaydım artık iş çığırından çıkınca.. Başladı ağlamaya kayın validem de verelim devam etsin dedi. Ben olmaz simdi ağlarken verirsem birdaha aynısını yapar falan filan .. Ben sizin gibi güzel ifade ile anlatamıyorum tabi:) ama görüntü durum çok komikti:)

  13. Vizyoner kayinvalide diye sana derim ben 🙂

    Belki şimdi elin dilin yoruluyor ama ileride alacağın hayır duaları bir düşün 🙂 🙂

  14. annelik her zaman toz pembe degil-2 de boyle bir baslik olmali elif.

    sarkilarin annece soylenisi… 🙂

  15. Ne güzel bi ahenk , yazıdan çok iki kardeşe gittim direk. İçimdeki ikinci çocuk isteği kabardı 🙂

  16. Bu aralar benim de 10 yaşımdaki oğlum ile tüm tartışmalarım bu tip ev-içi görevleri ile alakalı. Tartışmamak daha kolay ama büyüdüğünde iş bilmeyen, anası her işine koşan sorumsuz biri olsun istemiyorum. Çok yıpratıcı ama laf anlatmaya çalışmak çünkü feci derecede hazır cevap zamane çocukları!

  17. şarkı harika olmuş 🙂

  18. ‘yek yea’da koptum ben, epeydir duymamıştım 🙂 şarkı muhteşem zaten, tebrikler 😉

    bence de kendi toplayacak, hiç olmadı yardım edecek. biz de çok kavga ediyoruz oğlanla (Deniz’le yaşıt) ve aynı şekilde dil pabuç durumu. ee bunun bi de 2 numarası var, o da görüyo, ve ne görüyosa onu öğrenecek (keşke hepsini öğrenmese ama :D). erkek çocuklarına iş yapmanın, hayata müdahil olmanın öğretilmesi taraftarıyım kesinlikle, benim eşim bana çok yardımcı olur, kaynanamdan Allah razı olsun. oğlum da babası gibi olsun, kızım da 😀

  19. Yazı çok güzel ama ben bir noktaya takıldım, Ne kadar şanslılar ki İstanbul gibi bir şehirde bahçe imkanları var 🙂