4 Yorum

Elif’in Gebelik Günlüğü, 22. hafta

Cuma gebesi Elif bu hafta bir değişiklik yaparak İstanbul’dan bildiriyor.

Elif’in Gebelik Günlüğü’nü buradan takip edebilirsiniz

***

“İçimdeki canım,

Bağımızı birkaç haftada bu kadar kuvvetlendirdiğin için sana teşekkür ederim. Gözümde dünya çok daha güzel bir yer sayende. Dokunuşlarının mutluluktan olduğunu tahmin ediyorum. Yerin rahat öyle değil mi? Burası geldiğin yerden daha güzel bir yer olmayacak. Burada anlaşalım. Hangi günlere doğacağını bilemiyorum. Her dokunuşunda sil baştan bunları düşünüyorum. Yazgının güzelliklerle dolu olması için dua ediyorum. Senin gelişini biz istedik ancak doğacağın andan itibaren bu hayat senin miniciğim. Aklın erip de maceranı en başından itibaren düşlediğinde dilerim çok zaman iyi ki bu dünyaya doğmuşum diyebilirsin. Biz bu maceranın en başındayız. Her anına şahidiz.

Çok değil birkaç ay önce senden haberim olduğu zamanlarda bile senin gerçeğinden epeyce uzaklardaymışım. Tekmelerin, dirsek temasların, o minik ellerin, parmakların her dokunduğunda bana, dünyam bir kez daha anlamlanıyor. Bir şeyler oldu bana. İçimde büyüyen sendin hâlbuki. Beni de büyütebileceğini tahmin etmeden yaşıyordum. Sanırım bundan sonra birlikte büyüyeceğiz. Ben de birinin yavrusuyum neticede. Beni de ne yaşayacağımı bilmeden getirdiler bu dünyaya. Ömrümün bu döneminde seninle tanışmam, seni yaşamam gerekiyormuş. Seni, daha görmeden yaşamak öyle güzel ki… Beni hissettiğini biliyorum. Seni görmek için sabırsızlanıyorum.

Ömrün güzel olsun oğlum.”

elif22

Biz bu hafta her saniye bebiyle iletişim halindeydik. Ben beslendikçe, şekil değiştirdikçe, yürüdükçe o da benimle hareketlendi. Bir dış dünyam, bir de iç dünyam var artık. Bir yerde en alakasız anda içeriden bir dokunuş hissettiğimde dış dünyadan kopuşum başlıyor. Sessizce onunla ilgilenmeye başlıyorum. Çok komik oluyor. Bu bebiyle bizim özelimiz kimse bilmiyor. Bu bana bir anlamda terapi oluyor. Bu eşsiz tecrübeyi bir kerecik olsun eşimin yaşayabilmesini çok isterdim. Dışarıdan hissediyor hissetmesine de içerideki o hissi ona nasıl tarif edeyim ki…

Haftam kitapları yoklamakla, kafamın içi de aylarımı neler yaparak geçireceğimle geçti. Her şeyi sıraya diziyorum. Geri sayıma başladım. Yakın zamanda sınav sonuçlarım açıklanacak o gelişme ile birlikte işimin en yoğun olacağı aylar gelecek, hayatımız yine sıkıntılı ve telaşlı bir döneme girecek. Çünkü bu kez bebinin gelmesine de çok az kalmış olacak. İyiydik biz böyle, haydi hayırlısı…

Bu hafta bir kez internet mağazası bir kez de capcanlı mobilyacı gezme fırsatım oldu. Neler var neler… Her şey gel beni al diyor. Ancak ben pek öyle diyemiyorum. Bebi için alacağımız şey ne olursa olsun ilk düşündüğüm işlevi oluyor sonra da bütçemiz. Daha önce tecrübe etmediğim için tecrübe etmiş annelere soruyor, fikirlerini alıyorum. Her şeyin ihtiyaç olmadığını, heyecanla ve baskı ile alınan birçok gereksiz şeyin olduğunu duyuyorum. Ne evimde ne de hayatımda dökük sevmiyorum! …(Bebiyle yaşamaya başladıktan sonra olacak döküklerden bahsetmiyorum oyuncak, kıyafet, biberon, kitap onların başımın üstünde yeri var.) Eşya olarak yani az ve öz olmalı. İhtiyaca uygun, kullanışlı, sade… Hatta doğduğu gün sadece anne sütü olsun başka bir şey olmasa da epey idare ederiz bile diyorum. Yine de bu düşünceyi bir kenara koyup onu abartmadan beklemeyi umuyoruz.

Bu hafta ikinci doz tetanos aşımı da oldum. İki gün boyunca kolumda tonlarca ağırlık varmış hissi ve bitkinliğiyle o divan senin bu koltuk benim yattım. Şükür ki bitti. Devam etmek istersek altı ay sonra tekrar gelmeliymişiz. Bu konudan pek emin değilim işte. Siz gebelik sonraki dozlara devam etmiş miydiniz?

23. haftamızın başında radyolog ziyaretimiz oldu. Çok farklı bir gün yaşadık. Haftaya detaylarından bahsedeceğim. (Yeni hafta başlangıçlarım Salı günleri olduğundan Cuma günleri size yazarken bir sonraki haftamızı yarılamış oluyorum.)

Sevgiyle kalın…

Elif

4 yorum

  1. D.D. N.N ANNESİ

    Elif
    bu haftan bana öyle tanıdık geldiki anlatamam bende bu haftalarda o her hareketlendiğinde birden dünyayla bağlarımı koparıp çok çok güzel yerlere gidiyordum yüzümde muzip bi gülücük ellerim göbüşte başım önümde onu diliyordum içten içe konuşuyordum onunla.
    Çok şanslısın elif çok şanslıyız bizler bu mucizenin kahramanı olduğumuz için.
    Öperim seni

  2. Merhaba, yazılarını takip ediyorum merakla 🙂 ilk defa yorum yazıyorum o da sorun olduğu için tetanoz aşının iki dozunu da olmuşsun üçüncüsüne gerek yok, bende olmamıştım 2 doz yeterli oluyor aslında tabi yinede sen bilirsin..sana ufak bi önerimde hareketli olmak son zamanlarda cidden hantallaşıyor insan hele de tembelliğe alışıksan 🙂 yürüyebildiğince yürü umarım herşey dilediğin gibi olur. Görüşmek üzere..

  3. Çarşamba Gebesi Pelin

    Ne kadar içten anlatmışsın Elif, sanki şu an yanımdasın seni dinliyormuşum gibi hissettim 🙂 Hareketler konusunda çok haklısın, ben de eşimin biraz da olsa hissedebilmesi için, akşamları bebişin her hareketinde hemen elini alıp göbeğime koyuyorum, dışarıdan gözlenebilen hareketlerini izletiyorum. Ve onu benim gibi hissedemediği için gerçekten onun adına çok üzülüyorum. Annelik, gebelik, gerçekten biz kadınlara bahşedilen çok acayip bir mucize!

  4. Çok güzel yazmışsınız 🙂 gece gece duygulandım…