3 Yorum

Elif’in Gebelik Günlüğü, 23. hafta

Cuma gebesi Elif Gaziantep’ten bildirmeye devam ediyor. 

Elif’in Gebelik Günlüğü’nü buradan takip edebilirsiniz

***

Yeni haftamızdan merhaba,

Elif23

Perinatoloji uzmanının ne olduğunu sevgili Çiğdem-Üzüm aracılığı ile öğrenmiş, İstanbul’da bu kontrolün rutin olduğunu duymuştuk. Burada doktorumuzla bizi kime yönlendireceği ile ilgili görüştüğümüzde ise herhangi bir perinatoloji uzmanının olmadığını ancak bir kadın doğum uzmanının riskli gebelikler konusunda uzmanlaştığını ve bir de bir radyologun bu konuda çok iyi olduğunu söyledi. Biz de tercihimizi radyologdan yana yaptık.

Araştırıp gittiğimiz için şanslıydık. Radyologla buluştuğumuzda bu işlemin en az bir buçuk saat süreceğini söyleyerek bizi içeri aldı. Öncelikle bebekte tespit edilen bir şey olup olmadığını sordu. “Hayır kendi isteğimizle, doktorumuzun da önerisiyle geldik” dedik. Bu cevap onu çok sevindirdi. Çünkü bunun aslında ne kadar hayati önem taşıdığını ve fakat doktorların, ana-babaların riskli bir durum olmadan onlara danışmadıklarını söyledi. Olası bir tespitin hayati önem taşıdığı ve gerekli tedbirleri alarak o canı sapasağlam kucaklayabildiklerini söyledi. Biz de zaten bunun bilincine varıp gitmiştik. Yakın arkadaşımızın bebeğinin kalbinde bir problem olduğunu söylediklerinde bebek çoktan doğmuştu ve bebekleri üç yaşına geldiğinde ancak kalp sağlığının tamamıyla iyileştiğini söylediler.

Neyse iki buçuk saatlik kontrolün sonunda çok şükür kayda değer bir şey olmadığını bununla birlikte iyi bir durum sandığımız bebeğin normalden önde giden gelişmesinden ve amniyon sıvısı fazlalığından diyabet riskimin yüksek olduğunu, rutin 24. Hafta kontrolümüzde bunu kontrol ettirmemiz gerektiğini söyledi. Bir yandan çok mutlu, şükran dolu bir yandan da düşünceli bir şekilde ayrıldık oradan.

Gelip kitapları ve diğer kaynakları kurcalayınca bir dolu riskle dolu olduğunu, her 200 kadının 5’ inde gebelik sırasında geliştiğinin tahmin edildiği yazıyordu. İlk akşam epey atıp tuttuktan sonra sabah bütün kaygımı atmış “neler yapılabilir?”i araştırırken buldum kendimi. Henüz böyle bir tanı koyulmadı ancak varsa riskleri önlemek adına yapılabilecek çok şey olduğunu öğrendim. Haftaya tahlil sonuçları çıkınca göreceğiz. Dilerim her şey yolundadır.

Bu hafta önümüzdeki günlerin sıcağını, iş-ders yoğunluğumu ve son Temmuz ayını evde geçirmeyi düşündüğümde alışveriş sürecimizin bizim için başladığına karar verdim. Şimdi sipariş edersek ancak iki ay içinde elimizde olacak oda takımında ön araştırmaları yaptık. Bizim için en acil ve mühim olanları listenin en başına koyduk. Seçimlerimizi yaparken abartıdan, “almış olmak için almak”tan uzak durmaya dikkat ediyoruz. Tecrübeli ve günceli takip eden annelere sıkça pratik ürün danışıyoruz. Park yatak, beşik, karyola üçgeninden sıyrılıp bizim için en pratik çözümü ürettik. Bütün o seçenekleri tek bir tercihle en azından kafamızda bitirdik. Bebiyle hastaneden çıkışımızdan itibaren ihtiyaç duyacağımız araç koltuğu konusunda netleşmeye çalışıyoruz. Bu ve benzeri temel ihtiyaçları halledersek gerisi çok daha kolay gelecek diye tahmin ediyorum. Her araştırma ayrı keyifli geçiyor. Bu eve yeni bir birey gelecek hissim her geçen gün daha da kuvvetleniyor.

Ortalama 40 hafta olan bu süreyi ne çok uzun ne çok kısa bir süre olarak görüyorum. Arkamı dönüp baktığımda 23 haftanın nasıl geride kaldığını çözemiyorum çünkü çok çabuk geçti. Bir yandan daha az bir süre kalmış olmasına rağmen son zamanlarda bir an önce heyecanla kavuşma isteği olacak biliyorum. Günler geçmek bilmeyecek neredeyse. Yine de sabırla beklemeye razıyım.

Nasıl bir doğum olacak bilmiyorum. Her olacak biteceğe rağmen umuyorum ki bir “kavuşma”nın öyküsünü anlatacağım. Aylar önce mikron boyutlarda başladığı yolculuğu anne diyeceği kişinin son ıkınmasıyla bitiren, sağlıklı, minicik elleri olan bir yavruyu hayal ediyorum.

Haftaya güzel haberlerle görüşebilmek ümidiyle,

Elif

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

3 yorum

  1. Elifcim,her hafta yazılarını zevkle okuyorum.ellerine,yüreğine sağlık.o kadar akıcı ve güzel yazıyorsun ki.hemencik bitiveriyor yazdıkların.
    Allah,hayırlısıyla kucağına almak nasip eylesin bebeşini inşallah.
    sevgiyle kal…

  2. Elifcim ben de sekerden cok korkuyorum, malum yastan dolayi. Ama insallah ikimizden de uzak olur, bebilerimiz de saglikla buyur. Amin. Bu arada ben 2,5 saatlik detayli ultrasound incelemesine takildim! Masallah nasil bi detayli incelemedir bu? Bizimki yarim saat anca surmustu!!!

    • Deniz inşallah bir sıkıntı çıkmaz. Çıkarsa da zararsız atlatabilmek fazlasıyla mümkünmüş. Sonuçlar gelene kadar bekleyelim..
      Bizim kerata biraz rahat. Kımıldatmak için epey çaba sarf etti doktor. Tabi bu rahat döndürebilmek için ne çabalar sarf ettik. 🙂 Her ayrıntıya bakmak istedi. Biraz fazla titiz bir hekimdi. Onca saat ultrasona maruz kaldı.. Onu düşününce aslında kötü bir şey ettik.