8 Yorum

Elif’in Gebelik Günlüğü, 25. hafta

Cuma gebesi Elif Gaziantep’ten bildirmeye devam ediyor. 

Elif’in Gebelik Günlüğü’nü buradan takip edebilirsiniz

***

Bitmek bilmeyen bekleyişimin ardından hafta bitmeden sonucumu aldım.

Elif25

Çok şükür diyabet riski gözükmüyordu. Ve çok şükür her şey yolundaydı. Amniyon sıvı fazlalığının kan uyuşmazlığından da kaynaklanıyor olabileceğini öğrendik. Gelecek ay önlem almak için iğne yapılacak. Bebeğin de hava su yeme içme şartlarından bu halde olabileceğine inandık. Normal doğumu zorlaştırması dışında (ki doktorumuz dört kilo buçuk kilogram bir bebeği normal doğurtmuş, başkası olsa sezeryan diyebilirdi) ve alınan onca yeni doğan kıyafetlerine girememesinden başka bizce bir sıkıntı yok.

Uzun zamandır devamlılık sağlayamadığım lamaze kurslarına başladım. Fatoş Hanım’ ın öğrettiği tüm teknikleri gün içinde uygulamaya çalışıyorum. Bana faydasının olacağına inanıyorum. Oraya her gittiğimde normal ve müdahalesiz doğuma daha yakın hissediyorum kendimi. Bir de evde çalıştığım Doula Nur Sakallı var tabi ki. Onun sesi beni mest ediyor. Hamile yogası ve nefes egzersizleri CD’lerini kullanıyorum. Bezen arayıp Nur Hanım’ ı Gaziantep’ e davet edesim geliyor. Doğum öncesi ve sırasında yanımda olabilme şansı olsa ne güzel olurdu. Hayatınız boyunca aşmanız gereken farklı konularda kendinizi ona bıraktığınızda güvende hissettiğiniz biri oldu mu hiç? Korkunuzu yenmenize sebep olan kişiler? Çok uzakta olsak da yüz yüze hiç görüşmesek te beni böyle olumlu etkiliyor kendisi.

Gebelik iyi hoş Sevgili Elif’ in ve Pelin Gebe’ nin tabiriyle ters kaplumbağa modu gerçek olsa da… Bir daha bu duyguları zor yaşarım diyorum. Bir kere bu benim ilkim. İlk kez karnım yırtılacakmış gibi geriliyor. İlk defa içimde bir hayat kıpırdıyor. İlk defa sokakta yürürken tanımadığım insanlar bana gülümsüyor. (Gebe görünce bende gülümserdim.) Eşimle ilk kez bu garip duyguları paylaşıyoruz. İçeriden gelen dokunuşlar öyle güzel ki o eşsiz anlar bitmesin istiyorum. Bir yandan bu yavruya sağlıkla kavuşmak için deli oluyorum. Bir yandan iyiydik böyle diye düşünüyorum.

Elif’in şirin mi şirin kitabını okuyup bitirdim bu hafta. Her sayfasında güldüm, düşündüm. Bazı yapraklarını kıvırıp eşimin okumasını sağladım. Kitapta ilgimi çeken çok şey oldu da bir şeyi ilk defa öğrendim ve çok şaşırdım. “Göbek büyür, beyin küçülür.” Evet şaka değil. Anneliğe ve bebeğe odaklanabilmek için diğer şeylerden sıyrılıyormuş beynimiz ve küçülüyormuş. Restorana birlikte geldiğim anneciğimi orada unutup karşılaştığım kişilerle konuşmaya dalışımı sohbet bittiğinde de annemi unuttuğumu ancak bununla açıklayabilirdim sanırım. Bahane güzel oldu, cuk diye oturdu.

İşimi- Ders ve sınavı- Bahar temizliğini- Bebeğin Alışverişini- Arka balkon tadilatı ve Elif rutinlerimi-Gebelik rutinlerimi düşününce bir an daralıyorum. Geceleri rüyalarıma kadar giriyor. Sanki hiç bir şey yetişmeyecek gibi. Her şey yarım kalacak bende ortasında olanlara bakacağım gibi geliyor. Artık vücudum da ağırlaşıyor. Ne uykusuz bırakabiliyorum kendimi, ne de dinlencesiz. Eskisi gibi canımı dişime takamıyorum. Yürüyüşlerde erken yoruluyorum, nefesim yetmiyor, gün sonunda ayaklarım şişmiş ve içeri odaya gidemeyecek halde oluyorum. Bir şeyler hep yarım kalıyor. Garip bir hale girdim. Bebek gelmeden ruhen, bedenen, fikren ve ev olarak temizlenmek fazlalıklardan kurtulmak istiyorum. Hafiflemek, özgürleşmek istiyorum. O geldiğinde de sadece onunla ilgilenmek istiyorum.

Gebe olacağım zaman zannederdim ki, sıkıntım derdim sadece bedensel olacak geri kalan her şey güzelliklerle dolu olacak, herkes beni anlayacak. Zihnimin bu kadar savaş verdiği bir dönemi hatırlamıyorum. Değişime ayak uydurmak için mi oluyor bütün bunlar? Hesaplaşmalar bu dönemi mi bekliyor? İnsanların sahteleştiğini düşünmeye başladım. Neden çevremdekileri bu dönemde daha iyi tanımaya başladım? Kimseye bir şey izah etmek zorunda hissetmiyorum kendimi artık. Çünkü yalnız değilim, düşünmek zorunda olduğum bir can var. Peki ya oğlum anasının bu karmaşasından nasıl etkileniyor? Yaptığım gevşemeler, yoga, nefes egzersizleri biraz olsun rahatlatıyor mudur ki bizi? Söylediğim saçma şarkıları, anlattığım masalları duyuyor mudur? Duyuyorsa neden bu kadar az hareket ediyor ki bu yavru?

8 yorum

  1. Merhaba Elif,
    yazından en çok anladığım kafanın çok karışık olduğu. Henüz 25. haftadasın ve en iyi ihtimalle daha 15 haftan var, emin ol her şey yetişir 🙂 ben ki ikiz gebeliğimden dolayı her daim erken doğum riski olan biri iken 34. haftamı bitiriyorum (miadım en iyi ihtimal 37. hafta) henüz daha bebek odamız gelmedi. şu an devanası gibiyim, aynen dediğin gibi evde yapılcak bir sürü iş vardı ve en çok onlarla uğraştım bu vakte kadar. Ama şunun bilincindeyim; en önemlisi kuzuların sağlığı ve huzuru, gerisi teferruattan ibaret. Emin ol herşey hallolur. Söylemesi kolay diyebilirsin ama ben de senden farklı durumda olan biri olarak ahkam kesmiyorum, hatta senden hallice daha kritik durumdayım. artık her an doğurabilirim 🙂 Allah sağlıkla bebişlerimizi kucağımıza almayı nasip etsin, dur dur bunun için dua et. bir de Çiğdem’e de çok defa dediğim gibi şu insanları boşverin anacım. ne gerek var bu kadar felsefeye hamiş hamiş halinizle? ben şahsen hamileliğim boyunca dünyevi ve insani her türlü problemi kafamın dışına itebilmeyi çok iyi becerdim bu sebeple bebişlerimin ekstra huzurlu olduğu düşüncesindeyim.
    uzanıp zihnini tamamen boşaltabilmen dileğiyle 🙂
    sevgiler 🙂
    duble anne

    • Gülin, Duble Anne,
      Öncelikle yazdığın/ız her satıra çok teşekkür ederim.
      Biraz yapı gereği sanırım, biraz ilk kez ne yaşayacağımın teleaşı, büyük çoğunlukla da 6 hafta sonraki sınavım. Beni en derinden yoran şeyler. Söylediğiniz her cümleyi sindire sindire okudum. Ve 15 ( özellikle 6 haftasının her şey iç içe performası yüksek olacak bile olsa….) koskoca 15 hafta var. Aslında 1 hafta daha bitti. Kaldı 14. Bunu fark ettirdiğiniz için çok teşekkür ediyorum. Neler olmaz, yapılmaz ki değil mi… Bir sürü zaman… Daha sakin düşünmeye çalışacağım. Belki de her şey o kadar zamanında olacak ki, son haftalarda boşluğa bile düşeceğim 🙂
      Geleyim size, öncelikle tebrik ederim. İki kere tebrik ederim. Yazarken bile düşünüyorum doğum anı gelmiş olabilir mi acaba diye ? Dilerim sonuna kadar gelişip, en güzel zamanda gelir minikleriniz. Durumunuzun benimkinin iki katı zor yahu 🙂 Ben birini taşırken bile ne haldeyim. Allah yardımcınız olsun, hem bu süreçte hem doğumda hem de sonrasında. Gücünüz bol olsun. En önemlisi de moraliniz yerinde olsun. Darısı da bana olsun 🙂 Sizin kadar pozitif düşünen çok az gebe görüyorum ben de dahil. Hoş olumsuz düşününce neye yarıyor bilmiyorum.
      Desteğinize tekrar çok teşekkür ediyorum ve sizin de sağlıkla, kolaylıkla bebeklerinize kavuşmanız için dua ediyorum.
      Merak ederim şimdi sizi 🙂 İnşallah güzel haberinizi alırım.
      Şansınız bol olsun.
      Elif.

      • çok teşekkür ederim güzel cevabınız için. Aminnnn diyorum kocaman dua niyetine geçecek tüm bu cümlelere… Allah tüm gebelere yardımcı olsun inşallah, hepimiz sağlıkla kurtulalım…
        duble anne 🙂

  2. Gözün aydın Elif! “Şekersiz” hayat ne rahat! 🙂 Ben de hala yapılacak işlerin stresinden gece uykumdan uyanıyorum! Ne kötü bir huy! İnşallah bebi daha rahat bi yapıda olur, bu pimpiriklikte bana çekmez diye dualar ediyorum. Dilerim senin oğluşun da feraaaaah bişi olur da hiiiç böyle stresler yaşamaz! Öptümmmm

    • Denizzcimm çok teşekkür ederim. Rahatladım cidden. Dilerim sen de bir an önce rahatla.
      Stres benim başımı yedi zaten. Dediğin gibi inşallah bıdıklar bize çekmez biraz rahat olurlar. Bende öperim ikinizi.
      Sevgiler.

  3. merhaba elif hanım.daha öncede dediğim gibi doktorumuz aynı.ben doğum yaptım.en başından doktoruma normal doğum istediğimi belirtmiştim ve bebeğimin kilolu bi bebek olacak görünüyodu.doktorum banada aynı şeyi söyledi 4500 kğ bebek normal doğurttum dedi.sonuç : 38+5′ de dr muayenesinde bebek yukarıda dedi yerine oturmamış dedi beni dinlersen sezeryan ol dedi iri bebek dedi vs….ultrasonda 4000 kğ görünüyodu bebek.geçen zaman sana kar değil zarar getirebilir dedi.tabi o an bebeğimin sağlığı ön palanda oluyor.karar verdim ertesi gün sezeryan oldum.bebek 3800 dogdu ama iri bebek bekliyodum tombiş falan küçüktü 🙂 ama hastaneden ve sezeryandan çok memnun kaldım bu arada gayet iyiydi.tek üzüldüğüm aylarca kendimi normal doğuma hazırlayıp sonra planlı sezeryan olmaktı. kafanızı karıştırmak istemem ama anlatmak istedim. benim küçük kızım 36 günlük oldu 🙂

    • Gülnur hanım… İyi ki paylaştınız.. Aslında üzüldüm ne yalan söyleyeyim. Başıma bu olayın gelmesinden çok korkuyorum.
      Önlem almak adına önümüzdeki hafta Yılmaz Bey ile bu konuyu detaylı olarak görüşmek istiyorum. Ne desek boş hep diyorum ya.. o an ne derse mecbur onu yapıyoruz maalesef… bakalım benim hikayem nasıl sonlanacak..
      Bana yazdığınız ve hikayenizi paylaştığınız için çok teşekkür ederim..
      Bebeğinizle güzel sağlıklı günler dilerim. Allah anneli babalı sağlıklı büyütmek nasip etsin.

  4. 🙁
    Gülnur hanım… İyi ki paylaştınız.. Aslında üzüldüm ne yalan söyleyeyim. Başıma bu olayın gelmesinden çok korkuyorum.
    Önlem almak adına önümüzdeki hafta Yılmaz Bey ile bu konuyu detaylı olarak görüşmek istiyorum. Ne desek boş hep diyorum ya.. o an ne derse mecbur onu yapıyoruz maalesef… bakalım benim hikayem nasıl sonlanacak..
    Bana yazdığınız ve hikayenizi paylaştığınız için çok teşekkür ederim..
    Bebeğinizle güzel sağlıklı günler dilerim. Allah anneli babalı sağlıklı büyütmek nasip etsin.