13 Yorum

Sanem’in Gebelik Günlüğü, 12. hafta

Sanem’in Gebelik Günlüğü tüm hızıyla devam ediyor. 

Sanem’in tüm yazılarını buradan okuyabilirsiniz.

***

Merhaba Blogcu Anne okurları,

İlk trimester neredeyse bitmek üzere ama ben nereden geldiğini anlamadığım bir mide bulantısıyla savaşıyorum birkaç gündür. Efe’ye de hamileyken çok hafif mide bulantım olmuştu ama dediğim gibi hafifti. Şu anki durumum ise tam bir kısırdöngü. Canım bir şey yemek istemiyor, boş mide bulanmaya başlıyor haliyle, midem bulanırken iyice iştahım kaçıyor ve ben kendimi yatakta buluyorum. Dün hiç çıkamadım mesela yataktan. Bir şey çiğnemeye halim yok, o yüzden ağırlıklı sıvı besleniyorum ama sıvının dozu kaçınca da midem bulanıyor. Tek avuntum, sadece bulantı yaşıyor olmak, yiyip içtiklerimi midem de tutabiliyorum şimdilik.

Sanem12

Mide bulantılarım ve koku hassasiyetim sebebiyle yemek yapmaya hiç gönüllü değilim ama evde sağlıklı öğünler yemesi gereken minik bir beyefendi var. Hal böyleyken, kendimi sürekli yakınırken buluyorum. En azından, bu biraz daha zor geçen ilk trimesterde Türkiye’de olsaydık diyorum. Oh! Ne güzel yayardım bütün işleri –sanki şimdi öyle yapmadım- ama gönlüm daha rahat olurdu çünkü sağlıklı öğünler pişiren bir anneanne, babaanne olurdu.

Ailece bir tatile ihtiyacımız var, daha doğrusu birilerinin bize bakmasına ihtiyacımız var. Efe son zamanlarda görülür bir şekilde kreşe gitmeyi protesto ediyor. Özellikle haftasonu geçtikten sonra Pazartesi günleri çok acıklı ayrılıyoruz sabahları. Telefon açıp durumunu sorduğumda, eğlendiğini, keyfinin yerinde olduğunu söylüyorlar ama biliyorum benim yanımda olsa daha mutlu olacak. Kendimi mi kandırıyorum yoksa? Yoksa benim mi onun yanında olmaya ihtiyacım var? Bu sorunun cevabını bilmiyorum. Lakin, benim ona bakacak gücüm yok, dil okulundan arta kalan iki günde onu kreşe göndermeyebilirim, enerjik hissettiğimde göndermiyorum da ama ben çoğu zaman yataktan çıkacak kuvveti bulamıyorum.

Ve sevgilim, bence hepimizden çok onun tatile ihtiyacı var; bir bebek ve bir hamileye bakmak, aynı anda evi idare edip, işe gitmek bence onun için gerçekten çok zor olmalı. Neyse ki, yakın bir zamanda Türkiye seyahatimiz olacak. Ondan sonra üç hafta boyunca, Yüksel ailesi olarak istediğimiz kadar şımarabilir, yiyip içip yatabiliriz!

Türkiye biletlerimizi aldıktan sonra, burada devletin bilgilendirme amaçlı kurduğu seyahat sırasında sağlık konulu bir internet sitesini inceledim. Türkiye’ye sanki daha önce hiç gitmedim, dahası sanki 26 sene orada yaşamadım. Ama seyahat söz konusu olunca, çok heyecanlananlardanım ben. Heyecanlanmayan var mı? Gideceğimiz yerle ilgili en ufak bilgiyi bile okurum, o şehre üçüncü, beşinci gidişim olsun hiç farketmez. Mutlaka eksik kalan, bilmediğim bir deneyim vardır. Bu siteyi de tesadüfen keşfettim mesela. Efe’nin sağlık sayfasından eksik aşısı var mı diye kontrol ediyordum sonra kendimi bu sitede buldum. Oysa ki buraya taşındığımdan beri uzun, kısa, trenle, uçakla, arabayla ve hatta gemiyle birçok seyahat yaptık sevgilimle, Efe’ye hamileyken ve Efe ile birlikte ama bu siteyi görmemişim. Eczanelerde satılan, bir yaz seyahati kiti olduğu dışında farklı bir bilgi bulamadım ama olsun egzotik bir seyahat yaparsak ası için nereye gideceğimizi öğrendim en azından.

Bütün bunlarla birlikte, geçen haftanın aksine bu hafta daha umut doluyum, sanırım bu da ilk trimesterin sonuna geldiğimin habercisi. Hala duygusallığım normal halime göre daha fazla olsa da, kara bulutlar dağıldı. Hormonlarımın düzene girdiğinin bir işareti olmalı diye düşünüyorum. Sanki daha toz pembe bakabiliyorum şu anda her şeye ve hatta heyecanlanmaya bile başladım. İlk hamileliğimde okuduğum kitapları tekrar ortaya çıkardım. Eleyip okumadıklarım vardı, onları gözden geçirip tekrar okunacaklar listesi oluşturdum. Kısacası sanki ilk defa hamileymişim heyecanı geldi üstüme.

İnsan hangi ruh halindeyse, etrafında da o tarz olaylar görüyor. Ya da tam tersi bilemiyorum ama her habere, her olumsuz yazıya bakmıyorum artık. Kötü bir başlık görürsem o anda kapatıyorum sayfayı. Bence haber ve yayınlara getirilen yaş sınırlandırmalarına bir işaret de hamileler için eklenmeli. “7 yasından küçükler ve hamileler için sakıncalı içerik. Şiddet ve olumsuz örnek oluşturabilecek davranışlar içerir.” Ruh halimdeki bu düzelmenin sebeplerinden biri de her önüme geleni okumamak bunu biliyorum.

Heyecanıma heyecan katan başka bir şey ise yaklaşan ultrason tarihim. Cuma günü büyük gün. İki numarayı ilk defa göreceğiz ve o zaman biliyorum her şey daha da güzel bir hale gelecek. İlk ultrason taramamızda ense kalınlığı ölçümüne göre down sendromu için hangi risk grubunda olduğumuz belirlenecek. Bu testler hiçbir zaman yüzde yüz kesin sonuç vermiyor biliyorsunuz. Daha kesin sonuçlar için ve başka araştırmalar için amniyosentez daha güvenilir bir test olarak kabul ediliyor ama burada da rutin kontrollerin içerisinde amniyosentez testi yok. Gerekli görülen durumlarda daha ileri testler yapıldığını söylemişti doktorumuz, biz Efe’yi beklerken.

Bu haftaki yazımı Danimarka eğitim sistemi ile ilgili “Bunları biliyor muydunuz?” diyerek bitirmek istiyorum.

  • Bütün çocukların eşit eğitim aldığını
  • Özel yetenekli çocuklara eğitim veren bir okul olmadığını
  • Eğer bir çocuk herhangi bir konuda diğerlerinden daha iyiyse, görevinin diğerlerine o konu için yardım etmek olduğunu
  • Herhangi bir sınav sisteminin olmadığını
  • Dolayısıyla en iyi okula girmek için herhangi bir yarışın olmadığını
  • Çocukların en az sekizinci sınıfa kadar herhangi bir teste, yazılı sınava tabi tutulmadıklarını

biliyor muydunuz?

Biz eğitim sistemi yüzünden ne kadar yarış atı gibi büyüdük. Özgüvenimizi kaybettik, küçücük yaşta psikolojik sıkıntılar çektik. Dahası değişen hiçbir şey yok, çocuklarımız şimdi aynı sıkıntıyı, belki daha fazlasını çekiyor.

Haftaya görüşmek üzere,

Sanem.

13 yorum

  1. uf ya ne güzel sistem….eğer ah vatanım da vatanım diye boş boş ağlayan bir “gurbetçi” görürsem boğazlicam onu! sistemin güzelliğine bak 🙂

    hadi hemen cuma olsun o zaman 🙂 cinsiyeti de öğrenecek misiniz? inşallah her şey sorunsuz su gibi akar cuma günü 🙂

    • cinsiyeti ogrenmedik. 20. haftada ikinci ve son ultrason taramamda ogrenecegiz insallah.
      bu hafta yaziyorum ilk taramayi =)

      sevgiler..

  2. 12. Hafta mide bulantısı normal. Bhcg değerinin tavan yaptığı hafta. Gitgide bu haftadan sonra değer düşücek gene rahatlıycaksınız. Çok midesi bulanan bir hamilelik geçirdiğimden çok araştırmıştım. Rahat bir hamilelik geçirmeniz dileğiyle. Takipdeyim 😉

  3. Senem hanım İsviçre’de şeker yüklemesi zorunlu mu? veya yaygın bir uygulama mı? son günlerde bu çok tartışılan bir konu, burada polemik oluşturmak istemiyorum, sadece merak ettiğim Avrupa’da da rutin bir uygulama mı? teşekkürler..

    • Sanem hanım olacak kusura bakmayın

      • Hic onemli degil Turkan =) Isvicre ya da butun avrupa hakkinda bir bilgim yok ancak Danimarka’da yasadigim icin burada olan uygulamayi soyleyebilirim. 29. haftada seker yuklemesi var. Hamile oldugunuz hastaneyi sectikten sonra, olasi dogum tarihinize gore randevunuz otomatik olarak kaydediliyor. Ilk hamileligimde de buradaydim. Seker yuklemesi yapildi.
        Sevgiler..

    • Dogum yapacaginiz hastaneyi sectikten sonra =)

  4. sanemcim tipik babanne öğütleri gb olacak da ben aynı dönemde böbrekleri üşütmüşüm bulantıdan ölüyordum. nasılsa gebeyim diye çok umursamadım ama dr um ayakları sıcak tutmam gerektiğini söyledi. inan çorap giyince %40 azaldı bulantı. bi denemeni tavsiye ederim.. inş usg sonrası da güzel haberlerle dönersiniz:)

    • Esim yorumunuzu gorunce “Evet! Sen de hic corap giymiyorsun” dedi. =)
      Tavsiyenize uyacagim tesekkurler..

  5. merhaba ben de 31. haftayım öyle zor hamilelik geçiriyorum ki artık hiç gücüm kalmadı .. ilk haftalardan itibaren kusuyorum defalarca serum desteği aldım 10 gün hastane de yattım biraz kendime geldim fakat çıktıktan sonra yine her şey aynıydı günlerce ağzıma lokma girmedi girenler de anında çıktı kan kusmak neymiş yaşadım hala da geçmeyen bitmeyen kusmalarım var bir sürü testen geçtim şimdide iki aydır aşırı ishalim tüm vitaminleri kesti doktorum zaten hale doğru düzgün bir şey yiyemiyorum vitamin desteği de gidince bakalım neler yaşayacağım …. 7 aydır aralıksız zofer hap kullanıyorum almadığım gün 24 saat aralıksız kusuyorum 🙁 ne gece ne gündüz uykum var kaç kez hiç uykusuz işe geldim ilk dört ay da 12 kilo verdim şimdi toparlanmaya çalışıyorum sabretmekten başka bir şey gelmiyor elimden çok zor bir dönemdeyim Rabbim tüm hamilelerin ve hastaların yardımcı olsun ve sizinde ve umarım ailenize bir an önce kavuşursunuz … sevgiler

    • Merhaba Vecihe,

      Allah yardimciniz olsun! Az zaman kalmis umarim bundan sonrasini daha kolay bir sekilde atlatirsiniz.

      Sevgiler..

  6. Merhaba

    Bende Moskova’dan sizi takip ediyorum; 11. haftamdayim 🙂 Umarim saglikla kavusuruz bebeklerimize 🙂

    Ben bir bilgilendirme yapmak istiyorum:

    Dun tesadufen ogrendim; aile hekimlerinin sorumluluklari altindaki hastalari gebe kaldiklari zaman kontrol etmek; bilgilendirmek vs. gibi sorumluluklari varmis. Bu sorumluluklarini yerine getirmediklerinde ise ciddi para cezalari odemek zorunda kaliyorlarmis. (aile hekimi bir arkadasimin basina gelmis; yaklasik 500 lira ceza odemek zorunda kalmis.)

    Benim ikametim Moskova’da olmasina ragmen saglik bakanligi beni sistemden dusmuyor. Sonuc olarak Turkiye’de atanmis aile hekimim var; ancak hekimim bana ulasamiyor ve takip edemiyor. Hekimi korumak icin ise yurtdisinda yasadigimi belgelemem yeterli oluyor.

    Malesef anne adaylarinin bu prosedur hakkinda bilgi sahibi olduklarini zannetmiyorum.

    Eger yurtdisinda gebelik yasayan anne adaylarini bilgilendirirsek aile hekimlerinin madur olmasini engelleyebiliriz.

    Desteginiz icin simdiden tesekkurler; selamlar…