0 Yorum

Sanem’in Gebelik Günlüğü, 13. hafta

Sanem’in Gebelik Günlüğü tüm hızıyla devam ediyor. 

Sanem’in tüm yazılarını buradan okuyabilirsiniz.

***

Sevgili Blogcu Anne okurları,

Şu ara hiçbir şeyi organize edemiyorum. Kontrol tamamen elimden çıktı. Önce, ben kendimi fiziksel olarak hiç iyi hissetmediğim için her şeyi boşverdim. Ev yoldan çıktı. Dil okulunun ödevleri birikti. Sonra üstüste gelen Danimarka’nın bahar tatillerinde Efe sürekli evde olunca hiçbir işi yoluna koyma fırsatım olmadı. Türkiye tatilimize tam iki hafta var ve benim bitirmem gereken onlarca taslak. Bu hafta ve önümüzdeki hafta yine resmi tatiller var ve Efe evde olacak. Ben o işleri nasıl bitireceğim bilmiyorum. Anneler sanırım ne demek istediğimi anlar.

sanem13

Bu resmi tatilleri hesaba katmadığım bir zamanda ilk tarama için randevumuzu ayarlamış olmalıyım ki, Efe’yi kreşe bırakıp, eşim ise gitmeden önce bana eşlik edebilsin diye geçen hafta Cuma en erken saati seçmiştim tarama için. Önce, Ender “Ben Cuma günü tatilim.” dedi. Aman ne sevindim rahat rahat gideriz, çıkınca da başbaşa zaman geçiririz diye. Sonra, Efe’nin kreşi de Cuma günü kapalıyız dedi. Peki dedim içimden hep birlikte gideriz ne güzel Efe de kardeşiyle tanışır.

Biz Türkler randevu saatleri konusunda biraz daha rahatız. Fakat burada öyle değil. Randevu saati gerçekten çok önemli, özellikle hastanelerde ve muayenehanelerde. Randevu saatinde orada değilsen ve gecikeceğini haber vermediysen doktor açık açık azarlıyor. Bunu bildiğimden biraz stresliydim. Efe’den yana bir sıkıntımız olur mu diye. Neyse ki, Efe o gün sakindi. Bazen stresimi açık bir şekilde ona bulaştırıyorum ve coştukça coşuyor.

Hastaneye vardığımızda Efe’ye o hastanede doğduğunu, onun için de buraya geldiğimizi anlattık eşimle. İkimiz de oldukça heyecanlıydık. Sonra sekretere geldiğimi bildirdim. Bana bir form verdi. Genel sağlık durumumu ve doğum ve hamilelik geçmişi sorgulayan formu doldurdum . Çok beklemeden de ebemiz geldi. Şaşırtıcı gelebilir ama burada taramayı da ebeler yapıyor. Şahsi olarak niye doktor yapmıyor diye bir kaygım yok. Eğitimlerine ve tecrübelerine güveniyorum. İlk hamileliğimde daha önce yazdığım gibi sadece bir kez 8. haftada geçirdiğim ufak bir kanama sonrası uzman doktor görmüştüm.

Efe’yi de gördüğümüz tanıdık odada bu sefer 2. bebeğimizle tanıştık. Belki biraz garip bir düşünce ama benim aklımda bebeği görene kadar acaba hamile değil miyimdir diye bir soru vardı. Görünce evet gerçekten hamileymişim diye gülmeye başladım. Ender “Hareket eder mi acaba?” diye sordu ebeye. Ebe de “Şu anda etmemişini tercih ediyorum çünkü ölçüm yapabilmem için çok güzel bir pozisyonda duruyor.” dedi ama bebeğimiz de babasını duymuş gibi anında oynamaya başladı. Yine de bebeğimiz, ebenin kolay bir ölçüm yapmasına izin verdi. Arkasından da kalp atışlarını dinledik. Efe anlamadığı için sanırım, pek ilgilenmedi ama altı ay sonra “Geldiğin yere geri dön!” der mi kardeşine bilmiyorum.

Unutkanlığım yüzünden kan örneğini geç verdiğimden bahsetmiştim ama neyse ki laboratuvardakiler zamanında girmişler bilgileri sisteme. Kan örneğindeki değerlere ve ebemizin yaptığı ölçümlere göre down sendromu için düşük risk grubundayız. Bunun dışında, ultrason ölçümüne göre, benim takvim hesabımdan dört gün daha ileride hamileliğim. Ben bu yazıları hafta sayısı+1. günde yazıyordum. Aslında hafta sayısı+5. gündeymişim. Yine de bu hesaba çok güvenmiyorum. Efe’de de benim hesabımdan dört gün daha ileride çıkmıştı hamileliğim ama yine bu hesaba göre dokuz gün geç doğmuştu. Ben kendimi bir iki hafta erken doğar belki diye hep hazırlamıştım ama hiç bir iki hafta geç doğabileceğini hesaba katmamıştım. Şimdi Aralık başına tarih verdiler, kısmet diyorum. Bakalım bu minik ne zaman gelmeyi tercih edecek. Ben ister istemez geç gelir herhalde bu bebek de diye şartlandım “Aman hazırlıklar bitmeden gelme çocuuum!” diyeyim ben, belki annesini dinler.

Önümüzdeki günler çok hareketli, hem tatil hazırlıkları, hem dil okulunda kur atlama sınavı ve diğer işler derken zaman nasıl geçer bilmiyorum ama iki hafta sonra ayaklarımı rahat rahat uzatacağım inşallah.

Gelecek hafta 2. trimesterin ilk yazısında görüşmek üzere.

Sanem.