2 Yorum

Sanem’in Gebelik Günlüğü, 24. hafta

Sanem’in Gebelik Günlüğü bir hafta aradan sonra devam ediyor. 

Sanem’in tüm yazılarını buradan okuyabilirsiniz.

***

Sevgili Blogcu Anne okurları,

Bir haftalık kısa bir aradan sonra tekrar buradayım. Çok erken başladığını düşündüğüm gece kaçan uykularla baş etmeye çalışıyorum bir haftadan fazladır. Geçen hafta gece uykusuz, gündüz dinlenemeden koşturmaca derken geçmeyen bir baş ağrısı ile yatağa düştüm. Doktoru aramak istemedim çünkü biliyorum en fazla vereceği hafif bir ağrı kesici olacaktı ama onu da alıp bebeği zehirlemeye değmez diye düşünerek sadece uyumaya çalıştım. Evde küçük bir çocuk varken o kadar basit olmuyor tabii bu işler. Oynamak istiyor, ilgi bekliyor doğal olarak.

Screen Shot 2014-08-13 at 11.29.17 AM

Enerjim yerinde olduğu zamanlarda kendimi “süperwoman” gibi görüp “Kalkarım ben bu işin altından!” desem de böyle zamanlarda çok dertleniyorum iki tane birden nasıl olacak diye. İtiraf etmek gerekirse ikinciden çok Efe’yi düşünüp üzülüyorum. İster istemez ona olan ilgim azalacak, onunla geçirdiğimiz zamanlar bölünecek. Hatta şu anda olduğu gibi durup durup ağlıyorum. Bu yüzdendir her sabah onu kreşe bıraktığımda çok derin bir hüzün çöküyor üstüme.

Son zamanlarda kendime türlü türlü bahaneler yaratır oldum Efe’yi kreşe götürmemek için. Evde sıkılsa da yanımda olsun istiyorum.  Suçlu hissediyorum sürekli yapamadığım en ufak şeyler için bile. Geçen gece mesela uykusundan uyanmış belli ki seslenmiş seslenmiş sesini duyuramamış en son iç çeke çeke ağlayıp söylenirken ben duydum. Nasıl o kadar derin uyuduk orasını bilmiyorum ama günlerdir içime dert oldu onun iç çeke çeke ağlaması. Annelik böyle sanırım, her şey paket halinde geliyor; ‘ben şu mutlulukları alayım, suçluluk duygusu, yetememe hissi kalsın’ diyemiyorsun. Daha öğreneceğimiz çok şey var.

Bütün bu negatif hislerimin yanında beni iyi hissettiren şeyler de var. İskandinavya’nın uzun yaz geceleri devam etse de –hava hala 22:00’den önce kararmıyor- havalar belirgin bir şekilde serinledi. Sonbahar kendini hissettirmeye başladı. Ben çok seviyorum sonbaharı. Serin, güneşli hava, ürperme hissi ve tabii kırmızı yapraklar beni çok mutlu ediyor. Kırmızı yapraklara daha çok var ama şimdiden serinleyen havaların tadını çıkarmaya başladık. Zira bir sahil kenarında şezlonga uzanıp kitabımı okuyup dalga sesi dinleyemiyorsam yaz hiç olmasın bence.

Hamileliğim aynı sakinlikte devam ediyor. Burada kastım tabii ki fiziksel olarak her şeyin yolunda olması yoksa ruh halimin çok dalgalı olduğu yazdıklarımdan anlaşılıyordur zaten. Ah! Deneyimli anneler bana bir söylesinler her şey yoluna giriyor değil mi?

Son olarak isim konusunu kararlaştırdığımızı söylemek istiyorum. Ben çocuklar babalarının ismini taşısın diye istedim. Bana çok tatlı geliyor bu sebeple Efe’nin ikinci adı Ender. Kızımız olursa diye zaten Efe’den bile önce kalbimde olan bir isim vardı ama bu sefer eşim biraz çok megolaman baba olmaz mıyım diye pek yanaşmadı ama sonunda razı geldi. Laf aramızda başından beri hoşuna gidiyordu da nazlanıyordu biraz. Merak edenler Efe’nin eseri olan duvar resmine bir göz gezdirebilir. Evimizin neredeyse bütün duvar ve kapıları bu şekilde ben de çocukların ismini yazmakta bir sakınca görmedim.

Screen Shot 2014-08-13 at 11.26.37 AM

Haftaya görüşmek üzere,

Sanem.

Yorum yap

Girilmesi gerekli alanlar işaretlidir. *

2 yorum

  1. Herşey yoluna giriyor..ama o vicdan azapları, karmaşa ,yorgunluk daimi. Büyük 4 yaş 3 aylık, küçük 1 yaşında benim. Çoğu akşam küçüğü uyuturken uyuyakalıyorum ,büyük babayla geçiyor uykuya. Bunun için bile suçlu hissediyorum. Çalışıyorum ve yaz boyu kreşe gitmek zorunda oğlum, oysa 1 ay-2 ay tatil yapan çocuklar var, buna üzülüyorum. Üzülecek şey hiç bitmiyor. Sanırım anne olmak böyle bir şey ; hep bir yetememe hissi, hüzün, mutluluk, sevinç, neşe..Gün içinde dört değil dört yüz mevsim yaşamak gibi..

    • annelik bir de cok dalgali bir ruh hali bence. su an cok iyi hissediyorum ama cocuklarla ilgili ufacik bir seye moralim bozulabilir. Serinkanli kalmaya calismak lazim sanirim her durumda =)
      Sevgiler..