4 Yorum

Sanem’in Gebelik Günlüğü, 26. hafta

Sanem’in Gebelik Günlüğü devam ediyor. 

Sanem’in tüm yazılarını buradan okuyabilirsiniz.

***

Hani insan beklentilerini yüksek tuttuğu zaman daha kolay hayalkırıklığına uğrar ya, bugün Blogcu Anne Sevgili Elif’in “Şimdiki aklım olsa” yazısını okurken bir aydınlanma yaşadım. Bilmeden ikinci hamileliğimi ilkiyle karşılaştırıyormuşum meğerse. Efe’de o kadar rahattım ki duygusal ve de fiziksel olarak bunda niye öyle değilim diye yükleniyormuşum hep kendime.

Sanem26

Aynı annenin iki hamileliğinin birbirinden ne kadar farklı olabileceğinin bilincindeydim ben. Ya da öyle zannediyordum şimdiye kadar. Değilmişim o bilinçte. Yüklenmişim kendime gereksiz yere. Rahat olmam lazım, kafam niye rahat değil diye daha da strese sokmuşum kendimi. Aynı şeyleri belki haftalardır tekrar ediyorum ama ben de acemi bir anneyim nihayetinde. Ve hep acemi olarak kalacağım. Daha önce iki yaşında aşırı hareketli sürekli düşüp bir taraflarını morartan bir çocuğum olmadı. “Düşe kalka büyüyecek” diye içimden yüz kere de tekrar etsem endişeleneceğim. Büyüdükçe daha farklı endişelerim olacak. Sadece bununla yaşamayı öğreneceğim sanırım.

Bu “annesel” endişelerimle yapmaya çalıştığım en iyi şey son günlerde iç seslerimi kovalamak oldu. Baktım ya şöyle olursa, ya böyleyse diye endişe denizlerinde boğulmaya başlıyorum hemen kendime şu soruyu soruyorum: “Şu anda bir şey var mı?” Yok! O zaman olduğu zaman düşün Sanem. Bir de tabii internetten her bulduğumu okumayı bıraktım. İnternetten ulaşabileceğimiz bir dünya faydalı bilginin yanında bir o kadar da çöp bilgi var. Ben belki işime yarayan bir şey bulurum diye bir konuya taktığım zaman bütün her şeyi okuyanlardanım. Yapmıyorum artık öyle. Bir de sosyal medyada negatif hissettiren bir paylaşım olduğu zaman da hemen bırakıyorum takibi. Normalde üstünde durmam geçerim ama şu anda kendimi negatif her şeyden korumaya ihtiyacım var.

Tahammülüm de az, hem aşırı hassas, hem aşırı kırılganım. Bu sebeple kalan son üç ayım için boynuma “Handle with care” yazısını aşarak dolaşmak istiyorum.

Kalan son üç ay demişken neredeyse ikinci trimesterin de sonuna geldik. Zaman nasıl bu kadar hızlı geçti anlamadım. Biz daha tek bir hazırlık yapmadık. Fakat programımı yaptım. Önümüzdeki bir iki hafta Danca dersinden arta kalan bütün zamanlarımı evi iki çocukla yaşanır hale getirmek için düzenlemeler yapacağım. Bir an önce Efe’nin kaldırdığım bebek kıyafetlerini de elden geçirmem lazım ki ne eksik var ona göre Deren Hanım’a hazırlık yapalım. Gerçi canım annem yaz tatilinden döner dönmez olaya el koydu. Her gün telefonuma “Hangisini alayım? Onu mu? Bunu mu?” diye çeşit çeşit elbise resimleri geliyor.

İçim hem kıpır kıpır hem de bebeğimiz daha kucağımızda olmadığı için hala hayal gibi geliyor. Biz daha bu hayalle biraz daha zaman geçireceğiz ama çok yakın bir arkadaşım siz bu satırları okurken inşallah kızına kavuşmuş olacak. Taze anne babayı buradan da tebrik edip, “Hoşgeldin Beren!” demek istiyorum. Şimdi çok uzaktayız ama umarım en kısa zamanda tanışacağız.

Haftaya görüşmek üzere,

Sanem.

4 yorum

  1. Sanem, Deren’in gelisini ben de hevesle bekliyorum. Ah o dogum hikayeleri yok muuuu:))

    Endise konusunda da haklisin. Kizima salincak carptiginda, gozu sis ve morarmisti. “Acaba doktora gotursek mi?” dedigimde yanimizda olan kuzenim “bir sey olmaz, cocuk bu duse kalka buyur.” Demisti. “Sen bi sus hele bilmis sey” diye cemkirmek gelmisti icimden. Biz de biliyorduk duse kalka buyudugunu, biz de biliyorduk gececegini, biz de biliyorduk paniklemeden gozetim altinda tutmamiz gerektigini ama iste insan cocugunun morarmasini, dusmesini, yaralanmasini normal gorse de, hepsi olunca mahvolmadan edemiyor.

    Sanem the fragile preggy’e sevgiler

  2. Merhabalar 3 yasinda bir oglum var ve 36 haftalik hamileyim :))ilk hamilelik ve ikincisi arasinda cok fark var sanki ikinci hamilelik ertelemelerle geciyor cunku sizden ilgi bekleyen bir cocuk var bunun yanisira agir bir vicdan durumu var cok mu erken ilgi bolunecek oglumu erteleyecegim vs vs:)) dusununce mantiksiz ama duygular laf dinlemiyor!ayrica dogumum normal olacak ve 1 gece hastanede kalacagim hersey yolunda giderse bu sure zarfinda oglum evde mi kalsin bizimle mi kalsin kafam cok karisik siz nasil uapacaksiniz? Tesekkurler size hayirli guzel dogumlar diliyorum

    • Merhaba Nilufer,
      Bu konuyla ilgili benim de net bir kararim yok henuz. Sanirim akisina birakacagim. Gece dogum yaparsam Efe’yi uyku saatinde hastanede surunduremem. Gunduz olursa, modu iyi olursa sanirim son evrede anneanneyle hastaneye gelip, bebek geldikten hemen sonra da bizim yanimizda olur diye dusunuyorum. Bakalim zaman gosterecek =)
      cok tesekkurler ben de kolay bir dogum diliyorum size. Bu arada belki coktan dogum yaptiniz. Belki bana yazarsiniz oglunuzla bebek karsilama deneyiminizi =)